TTC

Eliminativisten beweren dat het moeilijke probleem niet echt een probleem is en dat onze intuïties over bewustzijn misleidend zijn.

Sorry, heb me vergist, de jouwe. Een paradox is een ogenschijnlijk tegenstrijdige of absurde uitspraak die, bij nader onderzoek, een verborgen waarheid kan bevatten. Paradoxen dagen vaak ons begrip van logica en realiteit uit, en worden veel gebruikt in filosofie, literatuur en wiskunde om complexe ideeën te verkennen en te illustreren.

Het is de moeite, ik vergeef het je dat ik m'n aandacht even aan iets anders besteed heb. Heeft dat met die nulfactor te maken misschien?

Het onderscheid tussen het gemakkelijke en het moeilijke probleem van bewustzijn is een fundamenteel concept dat helpt om de verschillende dimensies van de studie van bewustzijn te categoriseren en te begrijpen. Terwijl de gemakkelijke problemen zich lenen voor conventionele wetenschappelijke methoden, blijft het moeilijke probleem een uitdagend en diepgaand mysterie dat vraagt om nieuwe benaderingen en inzichten.

Sommige filosofen bekritiseren IIT omdat het de subjectieve kwaliteit van bewustzijn reduceert tot kwantitatieve metingen van informatie.

Waarom zou je al die moeite doen, die paradoxen staan gewoon op internet.

Het Jahori-venster hebben we eerder al gehad, hierin kunnen we die paradoxen positioneren. Je doet net alsof het niet beschreven zou zijn geweest, zodat het lijkt alsof het telkens opnieuw nieuws zou zijn.

Integrated Information Theory biedt een unieke en rigoureuze benadering voor het begrijpen van bewustzijn door het te beschrijven in termen van geïntegreerde informatie. Hoewel er uitdagingen en kritieken zijn, blijft IIT een invloedrijke en actieve onderzoeksrichting in de neurowetenschappen en de filosofie van de geest.

'Strange loops' leiden vaak tot schijnbare tegenstrijdigheden of paradoxen. Metzinger stelt dat het zelf een illusie is, een model dat door de hersenen wordt gecreëerd. Dit sluit aan bij Hofstadters idee dat het zelf een 'strange loop' is, een emergent fenomeen zonder onafhankelijke existentie.

Kennen dat, mits de juiste invalshoek en snelheid kunnen we door elkaar heen lopen, maar wees voorzichtig.

Alternatief is om synoniemen te manipuleren op zo een wijze dat het lijkt dat ze dat niet meer zijn, en dan al je medemensen voor naakte apen uit te schelden.

Het is wachten tot de valutaoorlog voorbij is, maar die zal wellicht niet bestaan.

Fasten your seatbelts!

Aan empathie geen schaarste, gelukkig maar.

Voor sommige gevallen lijkt de aarde voorzien van zuurstof niet Gods beste beslissing geweest, zelfs al hebben we geen idee welk alternatief dan beter had kunnen zijn.

Ja, dat ook.

Als men ervoor kiest om zekere details te negeren die voortvloeien uit de manier waarop diverse structuren zijn gedefinieerd, zijn isomorfe structuren in zekere zin structureel identiek.

'Gödel, Escher, Bach: een eeuwige gouden band' is een boek van de Amerikaanse natuurkundige en cognitiewetenschapper Douglas Hofstadter uit 1979. In Gödel, Escher, Bach onderzoekt Hofstadter de mogelijkheid van kunstmatige intelligentie. Het ambitieuze populair-wetenschappelijke boek gold van meet af aan als een klassieker en werd in 1980 bekroond met de Pulitzer-prijs. In wat jij God noemt verschijnen miljarden sterrenstelsels, en elk stelsel bevat miljarden sterren.

Ja, je kent ze dan ook uit je broekzak.

Behaarde paradoxen, we gaan erop vooruit.

Opgeruimd staat netjes, hij weet het niet.

Leg anders die reeks paradoxen nog eens uit waar we ons in gewikkeld hebben, slokje op een borrel.

Heb geen idee of je zelf doorhebt dat je heel de tijd nog niets gezegd hebt, maar wel alles verduistert.

Ja, de geschiedenis der mensheid is niet anders dan dat, het verschijnt allemaal in het eeuwige nu.

Probeer me voor te stellen hoe het moet zijn in een wereld die enkel uit naakte apen bestaat, misschien dat je dan zo angstig wordt om gewoonweg alles te verdonkeremanen.