Hopper

https://inzicht.org/artikelen/zoeker-zal-nooit-vinden-zoekt/ Het is een blijk van inzicht als iemand weet dat de zoeker nooit het gezochte kan zijn. Het zijn natuurlijk platgetreden paden voor wie bekend is in het guru-wereldje. De spiritualiteit van Jezus is dan ook van een andere orde dan al die terminologie van zelfbenoemde guru's. (De enkele uitzondering daargelaten). Hoe harder de zoeker zoekt, des te meer de zoeker (het ego) zichzelf bevestigd. Zijn droombestaan bekrachtigd. Raak samengevat. Het ego is als een hondje wat gehecht is aan zijn baas. Eg

Atheïsten bekeren is ook volstrekt zinloos. Evangelisatie werkt alleen maar als een rode lap op een stier. Dan bereik je het omgekeerde. Gewoon 'laten zijn'. Daarnaast kan God al aan het werk zijn in de atheïst , maar weet de atheïst het zelf niet omdat hij nog rond hangt in rationaliteit. Heeft hij nog wat verzet nodig tegen God. Dan is dat zijn weg. Een broedende kip moet je niet storen.

Immanentie en transcendentie lijken elkaar ogenschijnlijk uit te sluiten. De vaststelling dat je -ontologisch gezien- het Cogito, ergo sum niet kunt zijn opent de Hartsbeleving. Dan is de cirkel van denken en gemoed welke elkaar wederzijds in stand houden doorbroken. Boeddhisten trachten in wezen het Cogito, ergo sum met meditatie te omzeilen. Doch dan blijft de Hartsbeleving uit. Dan kom je in een meditatieve toestand waarin weliswaar het denken afwezig is, maar er opent zich niks. Sunyata noemen de Boeddhisten dat. Niks mis mee, ik denk dat boeddhisten proberen een vreedzaam mens te

In de scheppingsact kon God niet anders dan veelheid scheppen. Het probleem is wel eens de 'almachtige' God. Zodra mensen een God gaan denken, dan gaan ze God ook eigenschappen toekennen. Pas als de mens God God laat en de mens mens laat (het laten zijn) kunnen er zich diepere inzichten vormen. Het kenmerk van de Schepping is per definitie 'veel'. En wie God niet als een dualiteit van de Vader ziet, die mens beseft dat God Eén is. Maar omdat God iets van zichzelf in de Schepping heeft achtergelaten kunnen God en mens 'ergens' samen komen. (Ik en de Vader zijn één)

Je weet weer op behendige wijze op de man te spelen. Dus ik zet je voor vandaag maar weer op 'negeer'.

Misschien moet ik me terug trekken uit dit topic. Als voormalig atheïst speel ik vals omdat ik alle argumenten welke ten berde worden gebracht ooit zelf ook al bedacht heb. Daarmee trek ik mijn voorgaande comment in, want leedvermaak is geen nobele eigenschap.

We kunnen in filosofische zin begrijpen dat ons denken tevens onze ervaringen afkadert. Het subject bevestigd zichzelf steeds middels het denken en denkt zichzelf daarmee als brandpunt van de kosmos. Dat dienen we goed te begrijpen: ieder mens denkt zichzelf als brandpunt en bevestigd hiermee zichzelf. In dat begrijpen kan begrepen worden dat je eigen denken het probleem is: het schept voortdurend het valse zelf. Daarnaast is het je gemoed wat dat denken bevestigd en het denken bevestigd weer het gemoed. Een eindeloze (eeuwige) cirkel die alleen doorbroken kan worden door 'iets' van b

Meer doordat 'veel' in de wereld is gekomen. Eén kan zichzelf niet vermoorden, verkrachten, bestelen o.i.d. Alleen 'veel' kan dat. Dat wat 'veel' is, is per definitie behept met de zonde, omdat je zondes alleen jegens elkander kunt begaan. En Eén kan ook niet handel drijven met zichzelf. (Komt de tempelreiniging weer voorbij)

Amusant is ook dat alle smoesjes weer gedebiteerd worden. Driedubbele pret!

Kennelijk is het een ingewikkeld onderwerp. Maar het is een wezenlijk verschil of ik de buurman denk als beeld of dat ik een quote van de buurman die in de krant staat bespreek. Als dat soort simpele zaken niet begrepen worden, wat heeft een gesprek dan nog voor zin?

Er is wel een argument ten faveure van atheïsme. Een atheïst kijkt alleen naar de wereld voor zich en daar valt natuurlijk geen bewuste God te vinden. (Ik volg nu even mijn voormalig denken). Je ziet alleen 'dingen' en bewuste wezens. Dat zijn gewoon 'andere' bewuste wezens net zoals ik. En die hebben allemaal een oorsprong in de natuur. (Volgens mijn naïeve gedachtengang)

Als voormalig atheïst ken ik natuurlijk alle smoesjes van de atheïsten. Met een atheïst valt geen redelijk gesprek te voeren want hij denkt dat de mens (als geestelijk wezen) uit het niets is geschapen. Waarmee hij eigenlijk de evenknie is van de extremistische gelovige. Die denkt dat soort zaken ook. Uiteraard chargeer ik nu een beetje, want we moeten niet alle atheïsten over één kam scheren. Feitelijk denken atheïsten niet helder na. De oorsprong van mij als fysiek wezen is helder: mijn vader en moeder. Dat is bij ons allemaal zo. Maar hoe kan ik als bewust wezen uit sperma en ee

Om hier even op door te gaan. Wat doet een beeldhouwer eigenlijk? Een beeldhouwer houwt stukken steen weg en dan komt het 'verborgen beeld' wat er altijd al in zat tevoorschijn. Als wij naar Gods evenbeeld geschapen zijn, dan moeten we ons mss wel van het niet-goddelijke ontdoen. Dan was Gods evenbeeld al die tijd al in ons verborgen, maar we wisten het niet! Feitelijk staat dit ook in Joh 14:11. Ik gaf er alleen even een eigen interpretatie aan om indruk te maken (grapje). Het lijkt alsof er een muur is tussen God en ons, in feite zijn we zelf die muur. De muur is dan datge

Nog een argument tegen de vraagstelling an sich is te vinden in de woorden van Jezus zelf: "Niemand komt tot de Vader, dan door Mij.". Waren die woorden een leugen soms? En nu ga je de Vader alvast maar verklaren zonder Jezus er bij te betrekken? Van mij mag het allemaal, vrijheid blijheid. Daarnaast is 'God' een ander woord dan 'Vader'. Waarom zou Jezus dat woord gebruikt hebben? Dat valt niet te weten, de enige optie die we hebben is om Jezus te volgen in het Licht, zoals hij vraagt. En gezien dat Jezus zich niet onder de 8 miljard stervelingen bevindt moet dat wel een innerlijke

Wat hier feitelijk gebeurd is vergelijken. Stel je eens een moslim en een christen voor die gaan bekvechten over Allah resp de christelijke 3-enige God. In dat vergelijken scheppen zoals de christen als de moslim een 'eigen' God. Als je twee Goden gaat vergelijken moet er altijd een oordeel geveld worden over wie 'de ware' God is. Met een dergelijke geesteshouding keer je je (als moslim of christen zijnde) al af van God. In je geest schep je betreffende God een tweeheid en dat kan nooit monotheïsme zijn. Met een dergelijke geesteshouding wil je God bezitten. Dat lijkt me een slecht i

De topic vraag op zich is al verkeerd. Wie gaat vergelijken gaat al uit van een gedachte/bedachte God. Zo'n vraag is alleen interessant voor geïnstitutionaliseerde gelovigen. En waarom mag de topicvraag niet beantwoord worden? Wie zich God in zijn denken voorstelt, denkt zelf zichzelf een God in en pleegt daarmee blasfemie. Immers, dan is God afhankelijk van het denken van een bepaald individu. Serieus, zou er ook maar één forumdeelnemer zijn die denkt dat God afhankelijk is van zijn denkvermogen? Wie uitgaat van een wezenlijke Vader begrijpt vanuit die wezenlijkheid al dat de

Laten we dat doen.

Alleen in het nu zien we helder. Wat onzuiverheid veroorzaakt is de reflectie (spiegeling) van 'de wereld'. Dat is het 'kijken door middel van een spiegel'. Hetgeen ook het valse ik-beeld schept. (De gedachte/bedachte ik). Dat valse ik gaat na de dood helemaal nergens naar toe, want het is een spiegeling. Net zoals jouw spiegelbeeld in een gewone spiegel nergens naar toe gaat als je weg loopt. Ik sta er precies eender in. We verbeiden hier de tijd, ik heb geen behoefte aan leerlingen, ik heb ook geen evangelisatiedrang. Vers 8 sluit er mooi op aan: "De wind blaast, waarh

1. Ik was jaren niet op de hoogte van negatieve theologie, onderwijl was ik er al mee bezig. Het is de wijze waarop God en mens samen werken en er geen plan is van God. (Dat was het oorspronkelijke meningsverschil met Hetairos) 2. De vraag of zaken letterlijk gebeurd zijn vervalt i.m.o. bij de allegorische uitleg. Op veel fora en andere plaatsen wordt er getwist of Jezus daadwerkelijk bestaan heeft en of de gebeurtenissen zoals beschreven ook gebeurd zijn. Dergelijke twistgesprekken kun je tot je laatste dag volhouden, je schiet er niks mee op. Maar in dergelijke twistgesprekken ve

Dat kan een selffulfilling prophecy zijn, net zoals de gedachte dat er wel een 'iemand' moet zijn die dit leven leidt. De zelfbedachte/gedachte ik.

Visualisatie is nu net het probleem, maar dat is bekend.

Ik citeer teksten van een ander, daaronder staat mijn eigen commentaar. Bedoeld om je bekend te maken met de negatieve theologie. Of je -zoals jij dat noemt- Bijbels spreekt in negatie of op bekennende wijze is een wereld van verschil. Maar in feite is de moeite mijnerzijds tevergeefs geweest. Je reageert op mijn wijze van reageren (met te veel citaten) niet op de negatieve theologie an sich. Verder ben ik het met je eens, doorgaans is een boek interessanter dan de mening van iemand op een forum. Of ik becommentarieer een proefschrift wat op internet staat. Meestal zijn dat Hopper

Ik kan dat niet weten, ik ben nooit in Moskou geweest en spreek ook geen Russisch. De moraal: op hypothetische stellingen ingaan is zinloos. Iedere ideologie is in feite een hypothetische stelling. Daarom doe ik niet aan ideologie.

Alles is flauwekul, lees ik net bij jou. Mij is duidelijk dat jouw non-lineaire katalysatoren zich voordoen in de gekende wereld. En net zoals ik Moskou nooit gezien heb en niet ken, zal dat met die die non-lineaire katalysatoren ook wel zo zijn. Ik kan daar wel mee leven denk ik.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Solipsisme Een paar tellen lezen leert al dat solipsisme flauwekul is. Dat is het voordeel van voortschrijdend inzicht: je verwerft het vermogen om flauwekul terzijde te werpen.