TTC

Treffend is de overeenkomst met Levinas, mooi is het. De kwetsbaarheid en de weerloosheid van De Ander roepen ons rechtstreeks op. De mens in nood is imperatief en treft ons als een bevel, uit de hoogte. Het naakte Gelaat is geen opwekking van medelijden, maar komt mij tegemoet als een gebod, als een eis tot rechtvaardigheid. De machteloosheid zelf is een bevel tot hulpverlening. Zo legt De Ander beslag op mijn vrijheid en grijpt mij in de kern van mijn zelfontplooiing. Geconfronteerd met de nood en de weerloosheid van De Ander voel ik mij als een beschuldigde, iemand die ten onrechte gen

Ken je het onderstaande project? Lijkt in de buurt te komen. Het Venus Project Het doel van het Venus Project is bezit af te schaffen, management en planning uit te laten voeren door machines en zo de structurele weeffout in het kapitalisme herstellen. Als geen bezit meer bestaat, bestaan er ook geen uitbuiting of armoede meer. Iedereen kan gewoon pakken wat hij of zij nodig heeft. Automatische fabrieken produceren alles wat nodig is. Nu er geen economische dwang meer bestaat, kunnen mensen producten ontwerpen die gebruiksvriendelijk zijn, ecologisch verantwoord en volledig te recycl

Begrijp wat je wil zeggen, zullen dan ook een draagvlak nodig hebben en een plan van aanpak. Vandaag zijn er veel initiatieven die opgestart worden vanuit een andere denk- en handelswijze, de vraag rijst echter of het voldoende zal zijn om tal van destructieve stuwkrachten om te buigen. En zo komen we tot een uiterst pijnlijke situatie, alsof twee werelden tegelijkertijd bestaan. Maar hoe ziet die herschreven wereld van jou er dan uit, zeer benieuwd om daar meer over te lezen.

Kan het slechts met je eens zijn, hebben het al vaak over dat Vredesrijk gehad maar het beeld daarover blijft vooralsnog wat vaag. De rol van geloof en kennis in brede zin kan best niet onderschat worden, zeker niet in een wereld waar de sociale alternatieven vrij te vinden zijn op internet. Hoop oprecht dat er snel een kentering mag komen, aan technische middelen ontbreekt het werkelijk niet. Het schrijven zelf zal misschien nog aardig lukken, de effectieve realisatie nog een ander paar mouwen, meen ik.

Er werd/wordt veel over geschreven, die sprong ook maken is een andere kwestie.

Een aantal heeft die oefening al meermaals gedaan, het lijden verzachten is een andere zaak. Naar ieders keuze en invulling: Theodicee door Leibniz Theodicee van het omniversum Theodicee van de vrije wil Theodicee van de duivel Theodicee van de erfzonde Theodicee van het offer Theodicee van de compassie Theodicee van de compassie met het kwaad Theodicee van de mystieke weg Theodicee van de pedagogie Theodicee van de vergelding Theodicee van de apathie https://nl.wikipedia.org/wiki/Theodicee

Het is mogelijk om een 'kwantumsprong' te maken, zoals Beck & Cowan hebben beschreven. Pro forma ... Na de voltooiing van de groene Meme is het menselijk bewustzijn zover dat het de kwantumsprong kan maken naar het ‘denken van het tweede niveau’. Clare Graves noemde dit de ‘grote sprong (…) naar de overzijde van een kloof met een enorme betekenisdiepte’. Het komt erop neer dat het bewustzijn van het tweede niveau zowel verticaal als horizontaal kan denken, gebruik makend van de hiërarchieën en heterarchiën. Men kan voor het eerst evident vat krijgen op het totale spectrum van de inner

Mooie tekst die wil aanzetten tot utopia, voor wie het de interesse geniet. Caveat. De verbeelding is oneindig weids, dijt naar alle kanten uit. Eindeloze vrijheid. Als je het verbeelde moet vertalen, sluipt de noodzaak erin: de opeenvolging van woorden en zinnen volgt logica, volgt grammatica, wordt tot gedachtegang. Wat weids was, wordt verengd tot wat mogelijk is, wat logisch is en coherent. Overgangen worden gekozen, gedachten omheind, een deel van het verbeelde valt buiten het gezegde. Iets verwoorden is als het uittekenen van een pad door de verbeelding. Je maakt haar toegankelijk,

Interessant om zien is dat wetenschap ook aandacht heeft voor utopische denkers, misschien biedt het inspiratie en nieuwe denkbeelden die we kunnen bekrachtigen? Op naar een Vredesrijk met hulp van wetenschap? En meer ...

Dat was me duidelijk, Jezus heeft dat proberen duidelijk te maken destijds. Zo gezien leven we dan in een omgekeerde wereld, niet?

Het gaat nochtans over aardse problemen, aan de linker kant staan problemen die geneutraliseerd/opgelost kunnen worden door de elementen aan de rechterkant. De elementen aan de rechterkant worden door politici niet kenbaar gesteld aan de bevolking waardoor zij hierover onwetend blijven. Het vergt slechts wat zelfonderzoek om dit te begrijpen, een gegeven dat ook als schokkend ervaren kan worden. Zie de strijd die zich ontpopt als een gigantische communicatiekloof, met daarbinnen weer niets anders dan strijd en tumult. Het menselijke lijden?

Verschillende onderzoekers hebben een groeiproces beschreven dat aanvaard wordt voor elk individu, als een leerproces dat leven noemt. Al doende kunnen steeds meer inzichten verworven worden waardoor de spontane neiging ontstaat deze ook te delen in functie van het geheel. In de wereld vandaag zijn we dat proces eerder vergeten en/of wordt dat niet als dusdanig (h)erkend, alles staat namelijk in functie van geld, macht en hebzucht waardoor situaties absurd worden scheefgetrokken. Het zijn deze absurde scheeftrekkingen die ons beroeren en mee het lijden onderhouden, langs de andere kant zijn er

Ja, dit schemert doorheen jouw reacties, gezien het aantal wereldse misstoestanden is dat voor een enkeling een haast onmogelijke opgave. In de zogeheten 'toxische omgeving' blijven we het lijden cultiveren, nader onderzoek laat ook zien dat de redenen daartoe bijna te absurd zijn om er woorden aan te verspillen. Maar toch blijft die bolide verder malen, uiterst pijnlijk voor wie er aandacht voor heeft. Op die manier lijkt het alsof de psyche een spelletje speelt met zichzelf, net zoals de inherente kracht van religie (cfr morele waarden) tot expressie wordt gebracht. Denk zelfs dat h

Ik las elders jouw verwijzing naar diverse bijzondere ervaringen, het brengt een mens in een moeilijk parket met veel innerlijke tegenstrijdigheid. Op deze weg van egocentrisme naar altruïsme worden we ahw door elkaar heen geschud, de beleving per individu kan verschillend zijn maar toch is er een herkenbaar groeiproces werkzaam. Interessante benchmark: Hoe met innerlijke conflicten om te gaan is op Niveau 2 echter nog allesbehalve evident. Enkel het beleven van tekortkomingen van de eigen biologische impulsen en socialisatie suggereert immers nog geen oplossing, temeer omdat onduidelijk

Interessante zinsnede die eerder paradoxaal overkomt, een mens op wiens de geest van God rust zou dan gelukkig zijn terwijl hij/zij gestigmatiseerd (cfr gesmaad) wordt? Beetje als een vergiftigd geschenk?

Dat lijkt me bewuste zelfopoffering, wil je hiermee iets bereiken?

Dat is een zware opdracht voor een enkeling, hoe zou je dat concreet willen aanpakken?

Interessante vraag, net zoals dat lijden nu net vragen opwekt over het waarom. Zit ook hier een mechanisme achter dat door God geschapen is?

Dat is twijfelachtig, paradoxaal genoeg bestaat er ook zoiets als 'angst voor vrijheid' zoals Erich Fromm het verwoordde. Hij onderscheidt drie vluchtwegen waardoor we die stem eigenlijk negeren: Autoritarisme Het eerste is autoritarisme of de neiging om de onafhankelijkheid van het eigen zelf op te geven en dat te doen samensmelten met iemand of iets buiten de eigen persoon teneinde zich de kracht te verschaffen die men zelf mist. De mens wordt de indruk gegeven dat hij alleen geluk zal kennen als hij zich onderwerpt aan deze krachten. Destructivisme Een tweede vluchtweg

In dit rapport wordt uitgelegd waarom het een politieke kwestie is, aan informatie en/of technische middelen ontbreekt het niet. My aim in this paper to assess the possible and appropriate role for monetary finance of fiscal deficits. And I will argue that all the really important issues are political, since the technical issues surrounding monetary finance are already well understood (or should be) and that the technical feasibility and desirability in some circumstances of monetary finance is not in doubt. (bron)

Zo is dat, doen.

Misschien heb je hier wat aan, of waar je politiek niets over hoort zeggen.

Panarchisme is een leuk idee om nader te exploreren, voor elk wat wils en de verschillende strekkingen hebben geen invloed op elkaar. Panarchisme is een politieke filosofie die ervan uitgaat dat ieder individu mag bepalen tot welke overheid hij of zij thuishoort. Hierbij hoeft men niet van locatie te wisselen. Het concept was bedacht door Paul Émile de Puydt, een Belgische politieke econoom. Het idee is dat mensen zelf overheden maken, waarop andere mensen zich kunnen ‘abonneren’. De verschillende overheden zouden enkel macht hebben over hun eigen volgelingen. Wanneer men niet tevreden i

Destijds zei men het onderstaande, voor welke regering zou een mens dan moeten kiezen en/of gehoorzamen? "Dat is natuurlijk nogal pijnlijk voor de betrokkenen. Men zou in de regel haar leugens niet moeten onthullen, omdat men niet weet of en wanneer men ze weer nodig heeft. Het essentiële geheim van Engels leiderschap is niet zozeer afhankelijk van intelligentie. Integendeel, het hangt af van een opmerkelijk dom dik hoofd. De Engelsen houden zich aan het principe dat wanneer men liegt, dan moet het een grote leugen zijn, en deze moet worden volgehouden. Zij houden hun leugens vol, zelfs m

Ja, volgens onderstaande schets, dat is geweten.