TTC
Members-
Aantal bijdragen
30.301 -
Geregistreerd
-
Laatst bezocht
Alles door TTC geplaatst
-
Er stelde zich binnen het onderzoek de vraag hoe je kan zien dat mensen monddood gemaakt worden, dit zouden we in z’n extreme etaleren om er zeker van te zijn dat we hierin geen vergissingen zouden maken en derhalve nuchtere conclusies toelaat. Achteraf is gebleken dat het zowat het meest eenvoudige onderzoek is dat een mens zich kan bedenken, het vergt immers geen raketwetenschap maar pure eenvoud en logisch boerenverstand. Zie verder het prachtige studiewerk van de GGZ, het staat er allemaal netjes in vermeld, herhalend dus.
-
Vraag hem eens of hij iets van co-creatieve rente kent, kunnen jullie samen zoeken, hilarisch. Tegenwoordig kunnen ervaringswerkers in de GGZ beter een paar mantra’s verzinnen en die op een bandje laten zetten, dan hoef je bij het volgende GGZ-consult enkel maar op play te drukken en dan hopen dat de GGZ-expert er ooit enig begrip voor wil opbrengen ten behoeve van hun klanten. Handig, doe minder, bereik niets.
-
Als we het heel eenvoudig en concreet maken dan hoeven we GGZ-experten gewoon maar te interpelleren naar hun kennis over bijvoorbeeld het Chicago Plan Revisited, een rapport van experten. Je zal versteld staan, zelfs verbaasd en verbolgen hoe pijnlijk de situatie vandaag is. Maar geloof dit niet zomaar, onderzoek het zelf zodat je je eigen conclusies kan trekken, iedereen kan immers napraten wat anderen zeggen zonder er zelf over nagedacht te hebben. Voor alle duidelijkheid en vreedzame orde, we spreken dan over GGZ-experten die elke dag klanten behandelen, niet over de bakker om de hoek. Moge
-
Naarmate een gedegen herstelonderzoek vordert worden de conclusies steeds korter en eenvoudiger, tegelijk des te pijnlijker wanneer we hierover doordenken en ze gaan interpreteren. Zoals een aantal dan ook tracht te zeggen komen we hiermee tot de bevestiging dat de GGZ een aantal fundamenten over het hoofd blijkt te zien, dit heeft echter geen gevolgen voor de hulpverlener dan wel voor de klant naargelang de groeifase die misschien verkeerdelijk als een stoornis gezien wordt. Dat zoiets tot tragisch absurde en zelfs vijandige spanningen kan leiden mag dan evident genoemd worden, hoe we dit opg
-
Wat een aantal ervaringswerkers in de GGZ is opgevallen is dat veel GGZ-experten lijden onder het identificatiesyndroom waardoor ze onmogelijk klanten kunnen begrijpen die hen trachten te helpen. Als reactie hierop gaan ze met termen zwaaien die ze inhoudelijk niet begrijpen maar toch blijven ze beweren dat het de klant is die hier geen inzicht zou hebben. Communicatie is dan ook niet meer mogelijk maar het is wel de klant die dit alles moet trachten te doorgronden, alsof het menselijke lijden in de wereld al niet erg genoeg is?
-
Dat een getuigschrift als ervaringswerker in de GGZ geen wildcard is om met open armen ontvangen te worden is inmiddels wel duidelijk geworden, het lijkt eerder op een signaal om je heel vriendelijk en overtuigend voorgoed het zwijgen op te leggen. Inmiddels zijn een aantal ervaringswerkers in de GGZ dermate gevorderd dat ze dat heel eenvoudig kunnen toetsen en de meeste GGZ-experten lijken geen flauw idee te hebben waar het dan precies over gaat, de omgekeerde wereld is het. Maar hoe dan ook, het brengt je geen stap verder, tenzij de maar al te pijnlijke bewustwording dat de malaise nog veel
-
Er bestaat ook zoiets als spirituele verwarring, zeker wanneer je verschillende boeken leest over iets dat op zich al verwarrend en haast onbevattelijk is voor het strikt lineaire denken. Het begint eenvoudig met de stelling dat de geest zich verbindt met de manifestaties die in zichzelf verschijnen om zich vervolgens, vroeg of laat, de vraag te stellen wie dit alles zou kunnen bedacht hebben. Net iets anders dan de grote goedgevoelsshow, zeker wanneer je hier onbewust in betrokken raakt en er geen tak meer is om je aan vast te klampen. En het is de ervaring die je het pijnlijk zal leren, niet
-
Over machteloosheid? Heel simpel is het, een nulsomspel betekent dat geld, macht en bezit de drijfveren bij uitstek worden, het is een spelvorm waarin intriges, manipulatie, misleiding, complotten en andere perverse effecten de normaliteit en bijgevolg realiteit gaan vormen, je bent voor of tegen. Welke mening ook, als het spel uit de hand loopt dan is er de tijdloze remedie ‘reset’ die dient als containerbegrip voor een reeks sociaal corrigerende maatregelen, hierna is het een keuze om hetzelfde spel opnieuw op te starten of een andere spelvorm te kiezen. En enkel wie hierover durft na te den
-
Voor jou is elke oplossing een probleem, dat is wat Einstein ook al zei waardoor hij stelde dat de menselijke domheid oneindig is, groot gelijk. Het is voor elke klant nuchter waarneembaar hoe moeilijk GGZ-hulpverleners het hebben wanneer ze aangesproken worden op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid, hoe je op deze manier ooit tot een co-creatieve samenwerking kan komen wordt dan duister. En dat is geen oordeel, het wekt angst en zorg dat hulpverleners zich hier zelf niet bewust van blijken te zijn, de proef op de som is nochtans eenvoudig. Maar dat je hier nu een nieuwe GGZ voo
-
Het ontwikkelen van een financiële relativiteitstheorie kan iedereen, zelfs vanzelfsprekend als je eenmaal weet welke denkpiste te volgen. Meditatie, herstelonderzoek of contemplatie werpt dan ook z’n vruchten af zoals in veel GGZ-richtlijnen geopperd wordt, dat is het probleem dus niet. Maar wat is het probleem dan wel? Binnen de speltheorie zijn er spelen waarin het kunst is om mensen af te leiden van de alternatieven voor de problemen waar machthebbers gebruik van maken om anderen te misleiden. Elke speler heeft de vrije keuze om hierin een rol aan te nemen, enerzijds het vigerende
-
Het is als het idee van Jubeljaren waar men in religieuze kringen vaak mee bezig is, het is normaal gezien gewoon om de vijftig jaar maar toch heeft men heel ingewikkelde berekeningen en andere fenomenen nodig om niet te zeggen dat men het vergeten is.
-
Niet alles is natuurlijk kommer en kwel in het leven, er is vanavond immers een debat over de Belgische regeringsvorming en daarna familie die thuis zitten te kijken naar hoe men nu precies dat helikoptergeld gaat verdelen onder de bevolking. Beetje eigen aan het idee van een paradigmashift waarin de chaotische verwarring kan toenemen naarmate we hiervoor wakker worden, en naargelang waar de aandacht naartoe gaat krijg je totaal andere debatten en dat alsof er nu al twee verschillende werelden zouden bestaan. Heb het zelf niet bedacht, het is als een dubbeltje op z’n kant waar we allen ons ste
-
Veel mensen kunnen veel verschillende scenario’s bedenken, het ene nog mooier dan het andere. Een fluweelzachte doorgang komt er door een aantal obstakels weg te werken door ook andere denksporen te exploreren met als paradoxale resultaat dat het vanzelfsprekend wordt, eenvoudig en mensvriendelijk. Althans, dat is wat pioniers je zouden kunnen zeggen na het doorlopen van een dergelijk proces, als een imaginaire brug die we oversteken op een veilige manier. Ja, misschien wel, het is net de eenvoud die je misschien doet twijfelen waardoor je nooit te weten komt wat dit alles in essentie nu betek
-
In platland zijn er geen hokjes, het is namelijk een groot hok waar iedereen zich aan moet conformeren volgens een dominante normering die zich stereotiep laat kenmerken door het inflatoire denken. Inflatoir denken kan z’n voordelen hebben maar ook tot z’n tegengestelde leiden, gezonde concurrentie wordt dan een nachtmerrie met perverse effecten en intriges die bij ontstentenis van het alternatief de realiteit gaan vormen. Op deze manier kent de tirannie van de meerderheid z’n geboorte, er is immers amper nog iemand die de alternatieven kent en voor wie ze wel kent is het een haast onmogelijke
-
Ik ben me door allerhande ervaringen de vraag gaan stellen wat ik nodig heb om niet telkens tegen dezelfde muren aan te lopen, het antwoord daarop lijkt nu dat ik best mezelf niet meer kan zijn. Ik zoek dan ook een manier om m’n zelfbewustzijn te verdringen zonder dat het leidt tot de ontwikkeling van suïcidale gedachten, maar tegelijk toch blijven kijken naar een weerzinwekkende wereld die elke dag inspeelt op dat wat ik nu net tracht te verdringen om niet telkens tegen dezelfde muren aan te lopen. Suggesties zijn welkom.
-
Dat hoop tot onheil kan leiden is zacht uitgedrukt, dit is de conclusie wanneer we de aspiraties van de nieuwe GGZ ten gronde bestuderen. Tegelijk is het ook logisch te begrijpen voor wie hier aandacht voor heeft en herstel ernstig neemt, het is bijna als zeggen dat de hedendaagse GGZ geen flauw benul heeft waar men nu mee bezig is maar wel veel lotgenoten negeert en stigmatiseert die zich hier gewetensvol zorgen om maken. Met betrekking tot die hoop zien we namelijk dat straks heel onze samenleving in elkaar zou kunnen storten, bizar genoeg door herstel van onze economie in de richting van me
-
Stel nu dat je al vierduizend keer hebt gezegd dat beperkte rationaliteit aan de basis ligt van veel economische perverse effecten, zou je dan niet verwachten dat iedereen ondertussen wel weet waar dat nu precies over gaat? En vooral, dat GGZ-experten dat onmiddellijk zouden aangrijpen om intern een en ander te bestuderen en desgevallend iets te herzien? Denk je dat werkelijk? Geloof het maar niet, ervaringswerkers in de GGZ hebben deze oefening al meermaals gedaan om zeker te zijn dat het niet aan hun ligt. Verder geen commentaar, of er volgt een salvo nieuwe labels en andere spitsvondige neg
-
Met tragisch absurde systemen kan je maar beter voorzichtig zijn, je weet immers niet wie ze krachtdadig verdedigt wanneer je er iets over zou willen zeggen. Maar verder dan dat is er weinig aan de hand, bedenk gewoon een aantal schijnbaar absurde oplossingen die amper iemand begrijpt en je weet tegelijk ook hoe de GGZ vandaag werkt. Maar misschien denken jullie dat dit een grap is en dat ervaringswerkers in de GGZ zich zorgen maken om niets?
-
Kunnen het beter een keertje zeggen zoals het is, voor GGZ-experten zijn ervaringswerkers maar het plebs van de samenleving. Het maakt echt niets uit of je nu wel of niet een gedegen herstelonderzoek achter de rug hebt en daar vreedzaam mee aan de slag gaat, vooral hulp vraagt om je bevindingen te toetsen op waarachtigheid in de hoop dat men intern ook zou gaan begrijpen wat de gevolgen zijn van de aspiraties die men in het eigen vaandel draagt. Het is en blijft negeren en stigmatiseren, zelfs zonder enige notie van wat integere mensen hen nog trachten te zeggen. Maar het scheelt hen werkelijk
-
Dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn kunnen ervaringswerkers in de GGZ inmiddels makkelijk aantonen, geef een GGZ-expert een eenvoudige dan wel nuchter doordachte hersteloefening en je zal snel merken dat oneindig veel wegen vooral afleiden van wat je hen vreedzaam vraagt om eens aandachtig te willen bekijken. Het is zelfs wetenschappelijk, de oefening kan immers herhaald worden met steeds hetzelfde resultaat, om dan duizenden boeken over stigma te schrijven. En aan klanten wordt gevraagd om moed te houden, alsof ze achterlijk zijn en niet zouden kunnen zien wat er nu precies gebeurt? In liefd
-
Als de kracht van eenvoud zich uit in kleine dingen dan zou het ook kunnen zijn dat we iets klakkeloos over het hoofd zien, dat is ook de conclusie die gemaakt kan worden na een gedegen herstelonderzoek. Maar wat heeft een ervaringswerker hieraan als er geen GGZ-experten zijn die bereid zijn om naar klanten te luisteren? De malaise wordt dan steeds groter, niet kleiner.
-
Het leven heeft geen betekenis, dat hebben er al veel gezegd. Er is niets te bereiken, gewoon een spel van goed en kwaad.
-
Ik ken weinig hulpverleners die het grote gat begrijpen dat zich vertaalt in de onmogelijkheid om een aantal ervaringswerkers beter te kunnen begrijpen, nochtans zo fundamenteel dat het amper geloofwaardig is dat een dergelijk gat überhaupt nog bestaat in de 21ste eeuw. Toch wel, het gaat over eenvoudige dingen, misschien net daarom?
-
Voor jou gelden andere regels, dat weten we inmiddels wel.
-
Weer wat nieuws, simultaanagnosie betekent dat mensen complexe zaken niet als een samenhangend geheel herkennen. Mits enige creativiteit zouden we dan kunnen stellen dat nogal wat experten in de economie hieraan lijden, door in de eerste plaats elementen buiten beschouwing te laten en achteraf perverse effecten aan de lopende band te genereren door niet in te zien dat zoiets komt door de ontbrekende elementen. Knap lastig voor GGZ-experten die dat ook niet weten, en misschien zelfs niet eens aan denken omwille daarvan? Nog nooit van gehoord?