TTC

Niets is het bestuderen waard, is niet meer dan een voorbeeld van wat je tracht weg te redeneren. Je spreekt dus jezelf tegen, alsof niemand het zien kon.

Ja, en niets is de moeite om te bestuderen, denk je dat mensen je ernstig nemen?

Wat het zegt is dat er vaak geen rekening gehouden wordt met de gelaagdheid der dingen, zodat er ook heel wat verwarring kan ontstaan omtrent het perceptieveld van waaruit gekeken wordt. Dit kan leiden tot een veelvoud aan neologismen die door verschillende auteurs in het leven geroepen worden, met raakpunten die soms tot zweepslagen verworden met alle gevolgen van dien. Het aantal voorbeelden zijn legio, denk bijvoorbeeld aan de nuanceverschillen tussen pluralisme en moreel pluralisme, wat schijnbaar anders is dan monisme. Ja, en zeg dan dat het helder is, in een wereld waar paradoxen de norm

Theoria is een lastig begrip, dat grofweg filosofisch onderzoek of filosofische beschouwing betekent. Over de precieze inhoud van theoria is Aristoteles niet duidelijk. Het zou om onderzoek kunnen gaan, waarbij iemand nieuwe kennis opdoet. Het zou echter ook het overdenken van kennis die men al bezit kunnen inhouden.

Cross-overs vinden meestal plaats tussen werken die eigendom zijn van dezelfde uitgever, schrijver of televisiezender, maar soms komt voor dat twee werken van verschillende eigenaren worden gebruikt voor een cross-over.

Het verschil is dat ze niet mogen te weten komen wat epistemologische obstakels precies zijn, want dat impliceert onderzoek. Ergo, je kan ze geen ongelijk geven, omdat het resultaat daarvan elke dag zichtbaar is.

Tenzij lokaal ontwikkeld mocht je wachten tot na de vakantie om te zien of ze wel goed waren. Maar dat was toen, vandaag is dat onvergelijkbaar anders.

We kunnen, denk ik, maar niet voorzichtig genoeg zijn, volgens de san kunnen baobabben immers uit de lucht komen vallen.

Rotifera baren geen zorgen, die overleven oorlogen met sprekend gemak.

Dat het verlies van een dierbare iemands leven kan veranderen, is mild uitgedrukt wat in woorden niet te vangen is.

Voor Carl Gustav Jung was synchroniciteit iets heel precies omschreven, in de zin van een betekenisvolle samenloop van innerlijke en uiterlijke gebeurtenissen zonder aantoonbare oorzaak-gevolgrelatie.

Parthenogenese is niet hetzelfde als ongeslachtelijke voortplanting, dat is ruimer en slaat bijvoorbeeld ook op vegetatieve vermeerdering.

Had er nog een donut bijgenomen, zo wordt dat snel koud inderdaad.

We kunnen slechts berusten, en hopen zonder enige verwachting. In het andere geval zouden we ook nog iets moeten kennen van algoritmen en systeemconfiguraties, not my cup of tea.

Dat is het voordeel van simplificaties, niches naar keuze.

Niet nagelaten al diegenen die al op de hoogte zijn van wat er speelt in de zone van de combinatorische speltheorie.

Ja, zo kom je sneller tot de tweedeling van Marcuse, en trappen die cirkels worden. Het staat allemaal netjes beschreven, hoeven we niet te verzinnen.

De vertraging versnellen, we zien wel wat het wordt.

Zo af en toe komt er wel eens een schaakbord voorbij, net zoals een veelvoud aan speltheoretische abstracties.

Rozentuinen aan flarden, netjes beschreven.

Waarom zou je iets willen bewijzen, er is nog oorlog genoeg. Misschien dat de wet van de uitgesloten derde wel veel vaker voorkomt dan we denken. Dit behoeft niet zozeer een negatieve connotatie, want alle uitgesloten derden die doorheen de tijd ingesloten werden, zijn vandaag misschien de normaal.

Je kan zoveel zeggen, beetje als Harry Mullisch.

Het lijkt op zo'n glinsterende algemeenheid, niemand die er iets concreet aan heeft. De gelaagdheid der dingen is voor een andere aflevering.

Zijn en Tijd is nog iets, als ik me niet vergis, van Heidegger.

Het ging al verkeerd bij dat schaakbord, ik neem aan des levens.