TTC

Van fuzzy logica binnen speltheoretische abstracties naar vagevuur, alsof het allemaal niets betekent.

Het kan niet op, het lijkt zowaar op wat Schopenhauer zei, de wereld een hel. Nergens een glimp van hoop, destructie ten top.

Het lijkt alsof je een nieuwe Holocaust suggereert, alsof er geen boeken geschreven zijn.

Analyse-verlamming beschrijft een individueel of groepsproces waarbij overanalyse of overdenken van een situatie de voortgang of besluitvorming kan verlammen, wat betekent dat er binnen een normale tijd geen oplossing of handelwijze wordt gekozen.

Het was maar om te lachen begrijp ik, niets is vreemd.

Hoe gaat het verder met Nietzsche?

Kaas is een roman van Willem Elsschot.

Ja, en Hamlet is wellicht een wraaktragedie?

Ja, in zones waar fuzzy logica de norm is, hoef je dan niet te zijn.

Doosschildpadden zijn schildpadden die zich geheel in hun schild kunnen terugtrekken, zonder dat de kop, staart en poten zichtbaar zijn. Er zijn twee geslachten die doosschildpadden worden genoemd, maar ze behoren tot verschillende families en komen voor in andere delen van de wereld.

Hoeft ook niet, het is de logica van het innerlijke kind.

Het doet er niet toe, het past wel.

Sommige termen zijn geen metaforen uit gemakszucht, maar pogingen om een subjectieve ervaring te benoemen waarvoor niet altijd alledaagse taal volstaat.

Ben al vergeten waar het topic over gaat, zo simpel is het.

Pathologische twijfel is een extreme, dwangmatige vorm van twijfel die destructief is, leidt tot onvermogen om te beslissen en vaak verband houdt met OCS, waarbij men eindeloos redeneert om zekerheid te vinden, maar daardoor juist dieper in de cirkel van twijfel terechtkomt.

In de hedendaagse filosofie versplinteren waarheidstheorieën nog verder. Zo ontstond aan het begin van de 20e eeuw de pragmatische waarheidstheorie bij auteurs zoals Charles Sanders Peirce, William James en John Dewey.

Het kon niet uitblijven, nog meer schuim. Ja, de beginselen veranderen niet, dat maakt het bijzonder.

Ja, het is er altijd, maar ook geen idee waar het nu precies vandaan komt.

Of nu pas beginnen die metaforen hun betekenis te onthullen, en hoop als een tweesnijdend zwaard. Het is, cliché of doordacht, maar hoe je het bekijken wil.

Een dode metafoor is een stijlfiguur die door veelvuldig, herhaaldelijk en algemeen gebruik, of omdat hij verwijst naar een verouderde technologie of een vergeten gewoonte, zijn oorspronkelijke beeldspraak heeft verloren.

Eenmaal je weet waar het een afgeleide van is, is het simpel. Maar zo wordt het misschien poëzie, voeding voor de ziel.

Heb geen idee hoeveel boeken daarover al geschreven werden, het pardoeseffect kan er dan nog wel bij.

Ja, kunnen we het beter hebben over een paar honderd miljoen receptoren in het menselijke oog, dat is voor iedereen hetzelfde.

Logica is minder makkelijk dan het lijkt, veel daarvan heeft, denk ik, te maken met de bereidheid tot overdenking. En zo kunnen er ook kloven ontstaan, zelfs de onmogelijkheid tot dialoog en heel wat verwarring wanneer we, misschien zelfs geheel ongewild, in dergelijke processen betrokken raken.

Van al dat schuim kan je dronken worden, maar geen idee of je dat ook overstijgen kan.