TTC

Integrated Information Theory biedt een unieke en rigoureuze benadering voor het begrijpen van bewustzijn door het te beschrijven in termen van geïntegreerde informatie. Hoewel er uitdagingen en kritieken zijn, blijft IIT een invloedrijke en actieve onderzoeksrichting in de neurowetenschappen en de filosofie van de geest.

'Strange loops' leiden vaak tot schijnbare tegenstrijdigheden of paradoxen. Metzinger stelt dat het zelf een illusie is, een model dat door de hersenen wordt gecreëerd. Dit sluit aan bij Hofstadters idee dat het zelf een 'strange loop' is, een emergent fenomeen zonder onafhankelijke existentie.

Kennen dat, mits de juiste invalshoek en snelheid kunnen we door elkaar heen lopen, maar wees voorzichtig.

Alternatief is om synoniemen te manipuleren op zo een wijze dat het lijkt dat ze dat niet meer zijn, en dan al je medemensen voor naakte apen uit te schelden.

Het is wachten tot de valutaoorlog voorbij is, maar die zal wellicht niet bestaan.

Fasten your seatbelts!

Aan empathie geen schaarste, gelukkig maar.

Voor sommige gevallen lijkt de aarde voorzien van zuurstof niet Gods beste beslissing geweest, zelfs al hebben we geen idee welk alternatief dan beter had kunnen zijn.

Ja, dat ook.

Als men ervoor kiest om zekere details te negeren die voortvloeien uit de manier waarop diverse structuren zijn gedefinieerd, zijn isomorfe structuren in zekere zin structureel identiek.

'Gödel, Escher, Bach: een eeuwige gouden band' is een boek van de Amerikaanse natuurkundige en cognitiewetenschapper Douglas Hofstadter uit 1979. In Gödel, Escher, Bach onderzoekt Hofstadter de mogelijkheid van kunstmatige intelligentie. Het ambitieuze populair-wetenschappelijke boek gold van meet af aan als een klassieker en werd in 1980 bekroond met de Pulitzer-prijs. In wat jij God noemt verschijnen miljarden sterrenstelsels, en elk stelsel bevat miljarden sterren.

Ja, je kent ze dan ook uit je broekzak.

Behaarde paradoxen, we gaan erop vooruit.

Opgeruimd staat netjes, hij weet het niet.

Leg anders die reeks paradoxen nog eens uit waar we ons in gewikkeld hebben, slokje op een borrel.

Heb geen idee of je zelf doorhebt dat je heel de tijd nog niets gezegd hebt, maar wel alles verduistert.

Ja, de geschiedenis der mensheid is niet anders dan dat, het verschijnt allemaal in het eeuwige nu.

Probeer me voor te stellen hoe het moet zijn in een wereld die enkel uit naakte apen bestaat, misschien dat je dan zo angstig wordt om gewoonweg alles te verdonkeremanen.

Wat is jouw angst precies? Haal het uit de obscuriteit, maak het duidelijk en het zal al direct minder eng zijn. Persoonlijk heb ik een speciaal documentje op mijn computer waarin ik alles opschrijf waarover ik bang ben en wat me dwars zit.

Vergeet binnen de dramadriehoek ook die duistere drie niet, scheelt een slok op een borrel.

Je kan moeilijk verwachten dat niets verandert, maar misschien missen we dan de essentie. Het onuitsprekelijk is sindsdien altijd al een beetje problematisch geweest, het gaat immers eindeloos verder.

Geen geheim is dat basiskennis passief kan vervagen, wat anders is dan naargelang niche van interesse of discipline nooit gekend hebben.

Soms als zoekend naar een speld in een hooiberg, hiermee zeggend dat we er soms zelf een schijnbaar onontwarbaar kluwen van maken. Soms lijk je veronderstellen dat niemand zich kan vereenzelvigen met iemand, in het leven geroepen om het überhaupt mogelijk te maken. En pas achteraf wordt er een potje van gemaakt, alsof je dat wat simpel is absoluut wil verdonkeremanen, bizar is het.

Misschien moeilijker te bewijzen is wie het bewijs levert, maar dan krijg je Hopper weer over de vloer.

Omdat God als entiteit ooit wel eens moet sterven, zullen er wellicht wel veel goden bestaan.