TTC

Over het gebruik van bronkennis in het hier en nu, dat wat we onmogelijk niet kunnen gebruiken.

In den beginne waren er nog geen mensen, in het moment wel. Niet in staat om bronkennis te begrijpen? Dan heb je het wellicht weer over die naakte apen?

Dan zou het ook anders kunnen zijn dan wat je stelt, je weet het immers niet.

Met een pincet kunnen we dingen uitvlooien, zelfs twijfelen aan het resultaat.

Niet-gebruiken is een onmogelijkheid zei je eerder, gebruik je die bronkennis dan zonder dat te weten?

Mogen we daar die bronkennis voor gebruiken?

Voor jou is er voor ons ook geen hoop meer, zoals gewoonlijk.

Jij en ik, net zoals iedereen die bronkennis dagelijks gebruikt, simpel.

Niet-gebruiken is een onmogelijkheid, alsof we prompt lichtjaren verder zijn dan zonet. We gebruiken immers die bronkennis elke dag, was dat zo moeilijk?

Waarom zou je die bronkennis dan niet kunnen gebruiken? Achterkant van de maan? Is dat even schrikken, alsof je een geheim ontbloot dat niemand weet.

Alsof je zegt dat bronkennis binnenin zit?

Interessant. Ja, dat kan niet anders, vooral leuk voor wie in de Bijbel zit te bladeren.

Ervaring leert dat een katalysator zonder degelijke aarding maar weinig zin heeft, beetje als vragen om van ‘back to basics’ een nachtmerrie te maken. Het zegt tegelijk wel waarom met een ‘leeg blad’ beginnen bewustwording zoveel sneller kan doen verlopen, simpelweg omdat we op deze manier niet te maken krijgen met stereotiepe obstakels die redelijk hardnekkig zijn.

Dat schijnbaar nietszeggends leerstuk kunnen we vanaf hier onmogelijk nog vergeten, om je quasi letterlijk voor de kop te stoten.

In de cursus worden die verschillende vormen van aandacht voorgesteld binnen een circulair diagram, tegelijk een impressie biedend van hoe een aantal kwetsbaarheden zwaar onderschat kunnen worden.

Brené Brown beschrijft in 'De moed van imperfectie' hoe moed, compassie en verbondenheid een belangrijke plek in je leven kunnen krijgen. Op basis van haar jarenlange studie kwam ze tot tien stellingen over een ‘bezield leven’, of leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent. Op haar eigen, eerlijke, warme en grappige manier moedigt ze de lezer aan om perfectionisme te laten varen, stress als leefstijl los te laten, te vertrouwen op intuïtie en creativiteit de ruimte te geven.

Misschien dat die hoop bedoeld is voor de naakte apen die wij zijn, de gewone stervelingen? Oorspronkelijk ging yoga niet om de houdingen of asana's. 'Yoga' is een Sanskrietwoord dat in het Engels vertaalt naar 'vereniging'. De oorsprong van yoga ligt dan ook in dit woord, de vereniging van geest, lichaam en ziel. Vereniging van het zelf met het goddelijke, het is het concept van eenheid waarbij elk individu deel uitmaakt van een universeel bewustzijn.

Is dat hetzelfde dan zelftranscendentie?

Als we die grote olifant pas kunnen zien nadat we die berg beklommen hebben, hebben de klimmers wellicht geen idee waar het nu precies over gaat. Voor mij begint een goed boek schrijven met een dankwoord, en pas dan de literatuurlijst van zij die dat veel beter kunnen.

En voor die nieuwe sterren hetzelfde? Veel respect jegens Gods creatie is er precies niet, maar dat ben je zelf? Aan jou dan? Er zijn zo gezien geen twee, heb je ook geen zaligsprekingen meer nodig.

Is dit een fase in het proces, of komt er nooit meer hoop? Aan wie zou het goede zichzelf dan wel weggeven?

Ik vergeet altijd dat het ene in het andere verschijnt, en dat er niets anders is waar ik m'n aandacht op kan richten. Je bedoelt wellicht dat de exclusieve identificatie wordt opgeheven, staat toch gewoon op wikipedia? Kunnen we dat proces niet nog moeilijker voorstellen zodat nog veel minder mensen dat begrijpen? En wat zien ze dan, cognitieve inhoud?

Geen twee belopen exact hetzelfde parcours, wat niet belet dat horizonversmelting geen hartverwarmende optie zou kunnen zijn.

Dan bestaat het weer wel, zij als een niet-iets? Dan is er ook geen zoeker, noch enige waarheid die onthuld zou kunnen worden. We schieten op, gaat vlotjes.

In de cursus worden verschillende vormen van aandacht onderscheiden, komt ook terug in transparante schema's. open aandacht gerichte aandacht verstrooide aandacht gevangen aandacht Over het wegredeneren van bronkennis wordt niets gezegd, maar misschien kan het wel gekoppeld worden.