TTC

Misschien wel, alsof verduistering en verdringing een vak apart is.

Over wat spreken we dan precies?

Valse religies leggen zichzelf bloot, het verloren paradijs van Keynes verwijst naar het herstel van deze wereld.

Wat betreft die gordiaanse knopen is als een berg beklimmen en er aan de andere kant aftuimelen, en dan plots opmerken dat die berg niet werkelijk is maar toch niet uitgelegd krijgen aan diegenen die nog voor die berg staan.

Maar wat bedoelt hij dan precies? Dat is net hetzelfde als het karmische spel, geen verschil met andere religies die het wellicht in andere termen omschrijven.

Wat met liefde bekrachtigen nu werkelijk betekent werd pas echt duidelijk door het onpersoonlijke karakter van een aantal katalysatoren, wat sommigen misschien als vreemde taal in de oren klinkt maar eigenlijk niet meer zegt dan dat iedereen kan beschikken over dezelfde informatie, maar niet altijd van het bestaan op de hoogte is, net zoals ongekend is onbemind.

Maar je weet niet wat het betekent, hoe is een oordeel hierover dan mogelijk?

Vreemd is het, waarom niet?

Een aantal is het verloren paradijs van Keynes vergeten, waar elke religie vurig, vreedzaam en hoopvol voor pleit maar jammer genoeg niet gehoord wordt door hun achterban.

De voetnoot is altijd hetzelfde, enkel van toepassing, ontvankelijk verklaard en/of begrepen onder voorwaarden, voor meer info zie het verzamelde studiewerk der mensheid, tenzij wat we vergeten zijn.

Het is paradoxaal, de herintegratie van vergeten basiskennis is als terug naar school gaan om dan op een rustig en serene manier te herontdekken wat kinderlijke creativiteit wil zeggen, menselijk. Maar omdat we die tijd nu eenmaal nooit hebben, kom je ook nooit te weten wat het nu precies betekent met betrekking tot de realiteit zoals we ze elke dag beleven.

Veel verwarring is al ontstaan door dat wat Jezus-gebonden is wat in ons allen gelegen is, met een aantal rituelen die dit willen opwekken maar dan zonder de verinnerlijking die tot expressie kan gebracht worden binnen tijd en ruimte. En als de rituelen verworden tot strafmaatregelen, alweer een ander verhaal, het gaat oneindig door als een kluwen waarbinnen nog amper dialoog mogelijk is, heel bijzonder.

Ik zocht naar eenvoud en kleine dingen, naar hoop, harmonie, sereniteit en meer verbinding, en eenmaal gevonden werd alles een nachtmerrie, net omwille van het vinden, niet andersom. A-dvaita, niet-twee.

Het is beslist lastig om naar waarheid te vorsen als er niet zoiets zou bestaan als onwaarheden, net zoals actuele pensioentekorten sneller opgelost zijn dan aan een dergelijk moeilijke zoektocht naar waarheid te beginnen, maar dat is een voetnoot.

Na verloop van tijd lijkt herstel op het doorklieven van gordiaanse knopen met indien succesvol af en toe witte rook uit de pijp, in de vorm van voortschrijdende inzichten. In het andere geval is het met de vlam in de pijp, misschien zelfs totaal voorbijgaand aan de vanuit het gewetensvolle hart gedeelde inzichten, wat enkel maar pijnlijk is voor wie het ziet, andersom niet, de paradox. Alwaar mystiek geen mystiek meer is, beschouwend het speelveld waar zandkorrels strijden om een stukje strand.

Het topic handelt over valse religies en waarom dat überhaupt gezegd kan worden, als de rituelen helpen om ons te herinneren aan wat we vergeten zijn dan is er vandaag goed nieuws omdat het gisteren net hetzelfde was. Bevreemdend is het, of vervreemd?

Vreugde en geborgenheid zal ik pas vinden als in jouw schaduw mag gedijen, en olie op je vuurtje mag blijven gieten zodat je nog lang mag blijven schitteren.

Kennis nemen van beschikbare alternatieven of een goed gefundeerd boek lezen mag het individuele zelf dan wel verrijken, het zegt niet dat experten hier ook enige aandacht voor zullen hebben wanneer vanuit deze kennis nuchter doordachte herstelvragen geventileerd worden, simpel verhaal.

Congruent, het is een weg die we bewust of onbewust allemaal doorlopen, en net omwille van de subtiliteit en verschillende groeisnelheden een perfecte voedingsbodem voor conflict, oordeel en veroordeling. Het is de gekende mallemolen, voeg hier de vigerende geld, macht en bezitsdrang aan toe en de hoop zakt ons in de schoenen, het idee van vrede verder dan ooit en tegelijk zo dichtbij voor wie er kennis van genomen heeft.

Frappant, omdat de waarheid kwetst?

Na het formuleren van een universeel geldende herstelvraag waarin een tijdloze katalysator verweven zit, is er voor een aantal E-werkers geen reden van bestaan meer, als minderwaardig verworpen.

Hetzelfde geldt wanneer we vergeten basiskennis in herinnering brengen, dit in de vorm van een tijdloze katalysator, simpel.

Als niets onverbonden is dan kan er slechts sprake zijn van foute interpretaties die illusoire scheidingen aanbrengen, wat aansluit bij die universele waarheid die je eerder opperde, denk ik voor nu. Als we van rups tot vlinder een pad dienen te bewandelen met pieken en dalen, met inbegrip van allerhande labels die we onderweg kunnen verdienen, dan zouden we pas hersteld zijn wanneer we volkomen dwaas zijn, het is apart.

In deze wereld is het risico om mezelf hopeloos belachelijk te maken velen malen groter dan dat ik überhaupt iets van het leven zou kunnen begrijpen, ik hou het daarom liever bij simpele dingen die ik redelijkerwijs kan bevatten.

Alwaar velen het maar al te belachelijk vonden dat het ooit zou lukken, was de verwondering des te groter dat het net andersom leek te functioneren, wat perfect in de handboeken beschreven stond maar pas gezien kon worden wanneer diverse kant en pasklare GGZ-adviezen ook zouden toegepast worden.