Hopper

Ik voerde je alleen maar op als voorbeeld van iemand die verdwaald is in de denkbeelden. Neem me niet kwalijk, verder denk ik dat je het allemaal goed bedoel.

Inderdaad , Paulus overlegt geen bewijs. Om de wijsheid van Paulus te herkennen, moet je haar eerst kennen. Maar jouw gemoed bedriegt je nog (Galaten 6:3) , dus kom je hier dagelijks tegen Paulus aan schoppen. Je bewijst in feite hetgeen Paulus schrijft..... Geeft niks verder, ik blijf je als een broeder zien. Een dwalende broeder weliswaar, maar je blijft een kind van God. Ook al ontken je God. Lees verder eens wat Meister Eckhart predikte over het lege gemoed. Een leeg gemoed is een (af)gestemd gemoed.

De smalle weg verschijnt alleen door hem te gaan. Tientallen boeken lezen over de smalle weg heeft nog nooit iemand geholpen. Vermeend betekent 'verondersteld' of 'naar men zegt'. Zie TCC die hier dagelijks 'vermeende kennis' verspreidt. (Lees allerlei niet ter zake doende copy paste neerplempen)

Fenomenologische reductie is een mogelijkheid. Het wil niets anders zeggen dan een scheiding aanbrengen tussen wat innerlijk (direct) ervaren wordt en hetgeen de mens aan kennis heeft over de wereld. Dan zal ook wellicht blijken dat reïncarnatie flauwekul is. Reïncarnatie is (vermeende) kennis over iets. Zalig zijn de armen van geest, fenomenologische reductie brengt je bij die geestelijke armoede. Het is het gaan van de smalle weg, maar maak jij je daar maar niet druk om. Je bent immers ongelovig.

IBA leert "uit een boekje" en ik verhaal uit de praktijk. Met boekenwijsheid is nog nooit iemand ver gekomen in geestelijke zin. Het astrale lichaam en het pijnlichaam is hetzelfde. Het is het ego. Een illusionair wezen.

Volgens Søren Kierkegaard is vertwijfeling de fundamentele existentiële 'ziekte van de geest'. Het is de diepe disharmonie die ontstaat wanneer een mens zichzelf niet durft of kan zijn. Kierkegaard stelt dat een mens pas zichzelf wordt wanneer hij kiest voor zijn ware, geestelijke zelf in relatie tot God. De mens leeft in de waan van de dag en is zich er niet van bewust dat hij een geestelijke dimensie (een eeuwig zelf) heeft. Dit is volgens Kierkegaard de meest voorkomende vorm. De mens houdt liever vast aan zijn aardse vorm. In tegenstelling tot het begrip 'twijfel' (wat een intelle

De begrenzing van de schepping is dat het het menselijk gewaarzijn naar het geschapene brengt omdat in de schepping bewustzijn noodzakelijkerwijs uitwendig is. Zodat de mens zich als vanzelf identificeert met het gewaar-zijn van het uitwendige bewustzijn. Zodoende is de gerichtheid altijd op de veelheid gericht: de schepping.

Het pijnlichaam is een opeenhoping van onverwerkte emotionele pijn, trauma's en oud verdriet uit het verleden. Deze 'negatieve energie' leeft in je lichaam en geest, en voedt zich met negatieve gedachten en drama. En houdt zodoende zichzelf in stand. Dat is de illusie waar het ego in leeft. Niks bijzonders, het is al eeuwen bekend. Het leven is een grote les in liefde en degenen die de les niet wil leren zit opgescheept met het pijn lichaam. Het pijnlichaam wat in de praktijk een geblokkeerd energetisch lichaam is. ( "energetisch dubbel" of etherisch lichaam zijn andere namen voor het

Je hangt een geloof aan wat tegen de leer van Christus in gaat. Maar je eigen onderschrift geeft de clou al aan: Het essentiële is niet wat Christus heeft geleerd. Aan de ene kant dweep je met Christus en aan de andere kant zeg je dat hetgeen Hij geleerd heeft niet essentieel is. Ik sta helemaal aan de andere kant van het spectrum: Wat Christus heeft geleerd is de essentie. En Christus leert dat wie het leven wil behouden het zal verliezen. Iemand die in reïncarnatie gelooft wil het leven behouden. En waarom is de leer zo belangrijk? Christus leert dat niemand tot de Vader kom

Zou je weten wat de levenskracht is, dan zou je ook weten dat je daar niet mee in contact kan treden middels een oefening. In de Chinese filosofie noemen ze de levenskracht "qi", in India "prana". Wie de levenskracht daadwerkelijk kent, die weet juist dat er geen leven is na de dood voor de natuurlijke mens. De levenskracht is namelijk een stroom, een stroom welke stopt als de mens sterft. Wat de levenskracht wel bewijst is God als Bron van deze levenskracht. God is dan ook een levende God. De mens kent dan de betekenis van het woord 'leven', waar de wetenschap niet verder komt d

Ik ook niet, reïncarnatie is dan ook onzin. En wel om de volgende reden: de zintuigelijke mens is een zelf-illusie, welke verdwijnt op het moment dat je sterft. Om de eenvoudige reden dat de zintuigen het dan niet meer doen.

Vast wel, natuurlijke mensen kunnen heel precies werk leveren.

Maak je er maar niet te druk om, let maar op de monade die de dyade voortbracht en die de getallen baarde. Sindsdien is de mens de weg kwijt.

Het is zelfs omgekeerd aan wat Maarten beweert , het getal '1' doet niet mee. Omgekeerde wiskunde.

Daadwerkelijke ascese heeft niks met wiskunde van doen, maar alles met het loslaten van de eigen wil en begeertes, het loslaten van het ego en het loslaten van vastgeroeste denkbeelden. Iedereen vult zo zijn eigen ascese in, waarmee het begrip zonder betekenis geraakt.

Dat denk ik ook. De geest welke zichzelf als object heeft opgeheven heeft immers zichzelf ook als fenomeen opgeheven.

De geest welke zichzelf als object heeft opgeheven is geen fenomeen......

Men mag stellen dat er een rechte lijn loopt van een toenmalige kerk opgericht door Jezus Christus, welke zich nu nog vertegenwoordigd ziet in de katholieke kerk. Maar dat is niet conform hoe het gegaan is. In de eerste eeuwen christendom werden christenen niet alleen vervolgd door de heidenen, ze vervolgden ook elkaar. Het is in dit bestek ondoenbaar om de vele stromingen te bespreken welke zich voordeden in de eerste eeuwen van het christendom. Wat wel bekend is, is dat stromingen welke niet overeenkwamen met de katholieke kerk met het zwaard bestreden werden. Ik hoef dat niet te b

Dit is geen neo-advaita meer, maar neo-neoadvaita.

Een stille geest is niet per definitie een lege geest. Een stille geest is een geest welke zichzelf als object heeft opgeheven zodat het denkproces wel plaats vindt, maar zonder prikkels en allerlei gemoedstoestanden. Niet minder prikkels, maar de radicale afwezigheid er van. De gedachten worden niet meer geïnitieerd door de -voorheen aanwezige- conditioneringen. De mens verlaat zijn gevangenis.

Stilte is niet alleen de afwezigheid van iets, maar ook aanwezigheid.

Er is maar één God, er valt dus niets te kiezen.

Brahmagupta begreep iets wat anderen niet zagen. Hij introduceerde negatieve getallen en noemde ze schulden, terwijl positieve getallen fortuinen waren. Toen begon het gelazer, de schulden zijn nu groter dan de fortuinen.

Ik hoorde zojuist voor het eerst over panarchisme en toch werd de term werd reeds in 1860 geïntroduceerd door de Belgische botanicus en econoom Paul Émile de Puydt. Kun je nagaan hoe weinig ik eigenlijk weet van kennisvormen!

Over begrotingsoverschotten hoor je dan doorgaans weer minder.