Hopper

Volgens Rudolf Steiner is het zuivere denken een actieve, zelfstandige geestelijke activiteit die losstaat van uiterlijke zintuiglijke waarneming. Laat dat nou de grootst mogelijke onzin zijn. Denken is altijd denken over iets. Een gedachte heeft een onderwerp, je denkt aan iets of je vindt iets van iets. Het grootste probleem van het denken is dat de denkende mens het denken zelf niet begrijpt. De denkende mens begrijpt niet dat hij zichzelf ook als 'iets ' denkt. Waarmee de denkende mens over zichzelf ook denkt als 'iets anders'. En daarmee het "Cogito, ergo sum" als waar besch

Geen mens heeft de Waarheid in pacht, trap daar nooit in.

Onverwerkte emoties?

naJerB?

Dat is juist goed, BerJan moet ook af van in zijn jeugd geïmplementeerde beelden betreffende God. Dat hij hier al weer jaren schrijft geeft aan dat hij nog niet verloren is voor God. God verbergt zich opdat de mens naar Hem gaat verlangen. Niet dat God zich daadwerkelijk verbergt, het is BerJan die zich verbergt voor God. De mens moet noodzakelijk dwalen om weer thuis te kunnen komen als de verloren zoon.

Het kwaad is pluraal, zelfzucht is geen hebzucht. Maar het staat wel in relatie met elkaar natuurlijk. Er is een 'zelf' noodzakelijk om zelfzuchtig en hebzuchtig te kunnen zijn. De bron van het kwaad is begeerte. De mens die afrekent met zijn eigen begeerte vind tegenwoordigheid van geest.

Het boze is de personificatie van het kwaad. Je kunt ze op iedere straathoek tegen komen. Of in het nieuws. Dan zijn we het radicaal oneens. Het werkelijke geloof is niet iets om jaloers op te zijn. De ongelovige medemens kan het niet bevatten.

Het gaat nooit om andermans ervaringen, want dan zit je in het verhaal van een ander. Het is niet als in een rechtszaak dat je getuigen kunt aandragen betreffende God. Dan loop je aan tegen wat sommige gelovigen doen: de Bijbel als bewijs gebruiken, want de Bijbel staat ook vol met anekdotische vertellingen. Het gaat er om wat voor jou waar is. Zolang God als een denkbeeld in je hoofd leeft is God alleen in je hoofd waar. Dan zit je min of meer God Zelf met je denkbeelden in de weg. Wat betreft het kwaad, daar heeft Christus reeds een uitspraak over gedaan. (We hoeven het wi

Dat is niet het geval. Juist door van God af te blijven is het mogelijk om veel meer van God te begrijpen dan anders mogelijk is. Het probleem is dat de meeste mensen God meekrijgen middels de opvoeding (ik ook). Er is al een Godsbeeld in je hoofd gezet voordat je het zelf door hebt. Soms moet je juist afstand nemen van iets om het beter te begrijpen. Ik heb mijn "atheïstische periode" gebruikt om van de jeugd-indoctrinatie betreffende God af te komen. Want dat is wat er kan gebeuren: God als een conditionering/denkbeeld in je hoofd. God gaat niet tot leven komen omdat ik God al

Kolossensen 1:15 legt inderdaad precies uit hoe het zit. De Zoon is een Beeld van de God welke niet gezien kan worden. Het woord "dewelke" verwijst naar een specifieke Beeld. Wat wil zeggen dat het Beeld van God is afgezonderd van God. En dan zit er ook nog eens een contradictie in: beelden kun je zien, maar de tekst zegt dat God onzienlijk is. Hier ben ik het niet mee eens, er schuilt een stukje gemakzucht in om God te verhandelen in menselijke begrippen. Waar God onbevattelijk is voor de mens dient dat ook zo te blijven. Juist als de mens erkent dat hij God niet begri

Wat het Woord is, dat valt alleen in de praktijk op te maken. En omdat dat tot allerlei interpretaties leidt hebben we in christelijke zin begrepen alleen het Evangelie. En daarin staat dat het Woord Zelf is en gesproken door God. God heeft zich Zelf uitgesproken. Het begrip "Zelf" is de sleutel en dat is juist géén Persoon/persoon. Het woord persoon stamt via het Latijnse persona af van het Oud-griekse prósōpon (πρόσωπον), dat oorspronkelijk gezicht, uiterlijk of theatermasker betekent. Persoon is hetgeen bedekkend is. Persoon bedekt het Zelf. De kwestie is dus pre

Uiteraard is het atheïsme ook een (mentaal) geloof. Het probleem met die stelling is dat atheïsten dat zelf dan weer steevast ontkennen. Je jaagt ze op de kast. Dus kun je beter zoiets in het openbaar niet zeggen. De natuurlijke mensen vallen uiteen in twee categorieën: een categorie die in God gelooft en een categorie die niet in God gelooft. Het zijn twee mentale overtuigingen welke tegengesteld zijn. Ingewikkelder gaat het niet worden. Maar aan een mentale overtuiging betreffende God heb je niet zo veel. Gezien het feit dat niemand weet wie of wat God is. Je komt dan o

Lucas 11:23. Wie niet vóór Mij is, is tegen Mij. Wie niet met Mij meewerkt om de mensen bijeen te brengen in mijn koninkrijk, jaagt ze uiteen. Christus bedoelt hiermee dat er in het geloof geen neutraliteit mogelijk is. Wie niet bewust kiest voor Hem en zijn boodschap, werkt er in de praktijk tegen. Dus in die zin begrepen geef ik het toe: ik ben een fundamentalist.

Er bestaat niet zoiets als "mijn God". Wie God wil toe-eigenen eigent zich slechts een denkbeeld toe. (En dat staat een ieder vrij natuurlijk). God is een levende God. Zou er daadwerkelijk geen God zijn (zoals jij gelooft) dan zouden jij en ik ook direct ophouden te bestaan.

Er is maar 1 God.

Waar zou de geestelijke mens aan dood moeten gaan? De dood is alleen voor de natuurlijke mens weggelegd.

In bepaalde gevallen is er niks mis met aangeleerde conditioneringen, anders zou ik geen auto meer kunnen rijden. Het gaat om het onderkennen van de aangeleerde conditioneringen. Als ik met 'ja' antwoord dan ga ik verwijten krijgen van jou, dus ik zwijg.

Wanneer de godheid de ziel aan zichzelf teruggeeft, wordt zij op een nieuwe, creatieve manier geboren. Zo ondergaat de mens een tweede geboorte dankzij de toekering van de godheid naar ons diepste zelf. Aldus Meister Eckhart. En zo is het. Dan leeft de mens niet meer vanuit aangeleerde conditioneringen, dan ben je bot-af.

In wezen is een punt zonder dimensies. Het wezenlijke is dan de afwezigheid van meetpunten. Zo is het met de natuurlijke mens vs de geestelijke mens ook. De mens kent zichzelf als "iets" (het ietsisme) , want het kan gemeten worden. De geestelijke mens is een "niets" (het nietsisme) , het valt niet te meten, het is zonder maat. En zoals Christus reeds zei: "Met de maat waarmee u meet, zal u gemeten worden". Wat de kwestie vereenvoudigd: de natuurlijke mens zal gemeten worden als "ietsist".

Wanneer twee dingen op elkaar gelijken dan is het ene het beeld van het andere. Naar Gods evenbeeld zijn we geschapen. Wat verteld ons dat?

Relevante kennis is dat als ik van een hond droom, dat ik dan alleen het beeld van een hond zie in mijn droom. Hoe het is om een hond te zijn weet ik niet en zal ik ook nooit weten. Het is een gemis aan kennis om te weten hoe het is om een hond te zijn, om een boom te zijn of om een TTC bot te zijn. Maar of dat gemis ook een missen is?!?

De meeste mensen zijn bots. Ze zijn in hun brein geprogrammeerd om bepaalde dingen te roepen. De oude-koeien-bot is daarmee geen uitzondering, maar de regel.

God is transcendent aan ons eindige bestaan , waarmee ik bedoel te zeggen dat als natuurlijke mens ik in mijn eindigheid niks kan zeggen over God. God bestaat dan als "iets" buiten mij. Net zoals de planeet Jupiter buiten mij bestaat. Maar zo hoeft het niet te blijven. God is zoals de Bijbel zegt: Ik ben die Ik ben. Dat is niet het Zijn van iets, maar het Zijn zelve. Dat dat verwarrend voor je is dat kan ik billijken. Voor wie is dat -in eerste instantie- niet? De term 'Wezen" wil zeggen: het wezenlijke van iets of iemand. Het wezen van jou garage dat ben jij zelf al

In welke vers staat dat? Het 'ik ben' zal door geen sterveling worden waargenomen. Christus zei dan ook: Ik ben de waarheid, en niet "Ik spreek de waarheid".