Tomega

Ik begrijp niet helemaal wat je impliceren wilt. Heeft eeuwig leven dan geen toekomst? Christus is op de aarde gekomen om de waarheid getuigenis te geven. Hij is daarom een profeet maar hij is ook een koning in de lijn van David, en zijn grootste koningsdaad was om het volk Israël en alle overige mensen van Gods welbehagen te winnen voor het koninkrijk. Dat koninkrijk krijgt waarde en inhoud door zijn opstanding uit de dood, zonder welke opstanding het een koninkrijk der doden zou zijn onder een verstorven koning. Is gewoon wat minder heerlijk dan men zou wensen bij een God die het leven

De slang slaagt er altijd in om heiligheden en waarheden voorgesteld te zien als onheiligheid en onwaarheid. Dat is natuurlijk een abdolute nietszeggende dooddoener. Maar het geeft wel de moraal om zeer precies te zijn in het volgen van de vader. De vader zegt dat de mens moet heersen over de begeerte. Het paradijs en de opstanding en de hemel zijn instrumenten om de begeerte naar het toekomende zodanig aan te wakkeren, dat de geestelijke mens de natuurlijke mens niet meer volgt en zelfs niet neer nodig heeft om te leven. Wat zelfs Christus zwaar viel na 40 dagen vasten in de woestijn. In

Graag sta ik daarvoor open. Om te beginnen bij de fundamenten of bouwstenen ervan. Of gewoon direct bij wat zo logisch onlogisch is aan Escher en wat zo onlogisch logisch is aan God.

Ja, op wie wacht je om het te worden? Ja. Goed punt. Maar aangezien ik het duidelijk onvoldoende ben, nodig ik je uit om mij meer kindschap bij te brengen. Kindschap bijbrengen gebeurt door voor iemand voor een onderwerp als een vader te zijn. Daarom, terugkomend op je vraag, is het antwoord dus eerder een kwestie van kiezen voor welk woord of leer of vader je als een kind wilt zijn. De keuze hangt direct samen met je vertrouwen in dat woord of die leer of die vader. Als een kind van 6 het zelfs kan bevroeden, dan gaat het dus om een kind van dat gebrachte woord. In die context

Stel dat er 1000 engelen in actie komen om inhoud te geven aan een gebed, wat is dan de waarde daarvan als het gebed niet iets was met eeuwigheidswaarde? Om te kunnen bidden, dien je dus eerst zelf lijnen te volgen met eeuwigheidswaarde om daarin ook te blijven volharden. Want dan pas wordt je een steen die hoewel hij leeft, in de hemel geldt als vaste rots waarmee de engelen prima kunnen werken. Sorry, verlicht me maar, die trein is mij voorbij gegaan, ik ben zelfs geen kind van 6.

Wat dan? Niemand behoeft uitleg van wat hij niet heeft gevraagd. Het begint daarom met de vraag wat je vraag is. Escher brak de natuur en de wetenschap, en deed dat zeer fraai, heel natuurlijk en wetenschappelijk. Gödel is voor mij te moeilijk. Bach brak met de wereld en zette een symfonisch geheel neer van wet en natuur en harmonie, en dat slechts op een enkel onderdeel van natuur en mens en wetenschap. Schoonheid ontstaat daar, waar de wet wordt geëerd en geliefd, zelfs als je je daar van afkeert, zoals Escher zo voorbeeldig deed.

Je moet keuzes maken. Het is onzinnig gebrabbel of het is voor jou zo onnavolgbaar dat het voor jou onzinnig gebrabbel wordt. In het eerste geval moet je loskomen van serieus nemen wat je onvoldoende lukt. En in het tweede geval moet je je meer richten op je eigen zinvolle bijdrage, opdat je hopelijk iets inhoudelijks kunt treffen of anders iets minder je eigen tekortkomingen beschouwen als het probleem van een ander. Vraag of zeg iets wat wel binnen jouw bereik en orde en beheersing valt. De bijbel is niet geschreven voor Jip en Janneke, maar voor de voorgangers van Jip en Janneke, van w

Dat spuisel is toch echt van jou en complimenten daarvoor, totaal ontdaan van mist. Dat het tegelijk in meerdere opzichten vaag is, komt vooral door een ontbrekende onderbouwing en zingevende plaatsing in een inhoudelijk verband. Als het topic tijdloos bedoeld is, dan zul je je toch ook echt dienen te bedienen van tijdloze inhoud, om te voorkomen dat het naast tijdloos en nutteloos ook inhoudloos wordt

Gefeliciteerd. Geheel in lijn met Samuel Beckets En attendant Godot en deze draad. Maar was dat ook de boodschap en de les? Omhelzen. Omarmen. Omleven. LEVEN. Dat is de waarheid accepteren en omarmen, die weg accepteren en omarmen, en daarin het leven vinden en omarmen, dat eigenlijk geen leven meer was. De vis in het net vormt scholen en de visser constateert in verbazing dat het net lijkt of hij netvissen heeft gevangen, adapterend aan de beperking van het net. Een nieuw ras is geëvolueerd, de netvis. Het konijn in de val sterft niet en trekt zichzelf niet vast, maar komt tot

Waarom? Het geestelijke is meer reëel dan de realiteit waarin wij leven, maar juist in die geestelijke realiteit is er een van "pas op!; nu je zo dicht bij de waarheid bent, is de consequentie van eruit vallen harder en blijvender." Dus je hebt denk ik gelijk, maar de richting is niet een van En attendent Godot of van En regardant Godot, maar wel van En ecoutant Godot en van En suivant Godot. De geest die leeft, verblijdt zich en leeft. De geest die dood is, die leeft niet en is een afgevallen blad in de wind. De realiteit is reëel. De geestelijke realiteit is nog méér reëel. Ve

De dwaas zegt iets onzinnigs en gaat over tot de orde van zijn slag en de wijze zegt iets zinnigs en vestigt zo een nieuwe orde op een nieuwe dag. Eenvoud is gevaarlijk omdat er totaal geen bijzondere aandacht aan wordt besteed, en verwondering over het eenvoudige geeft diepgang in de eenvoud tot begrip en verwonderende naderbijbrenging ook van het complexe. Ruimte bestaat niet zonder tijd, omdat het bestaan tijd impliceert. Een botsing als puur ruimtelijke tegemoetkoming is daarom per definitie een incorrecte voorstelling van de werkelijkheid. De werkelijkheid van ons bestaan i

De tijd is horizontaal en de afstand vertikaal. Want traagheid meet afstand per tijd. Toch is er nooit contact als nooit iets botst. Nooit is er een kruis als er nooit iets in de weg geplaatst wordt. Nooit is er een uitwisseling als er nooit een botsing is. Het hart van het kruis is dus altijd een botsing met een andere orde tot uitwisseling van de essentialia in beide orden. Twee maal een beweging, een botsing, en tweemaal een veranderde beweging. Hoeveel wetenschap wil je nog meer, dan de relativiteitstheorie van God zelf? God bestaat niet, is zeggen dat botsingen niet bestaan. Botsingen bes

Het visnet bestaat omwille van de vis, en als de vis gevangen is, dan beheers je blijkbaar het visnet. De konijnenstrik bestaat omwille van het konijn, en als het konijn gevangen is, dan beheers je blijkbaar de strik. Een woord bestaat vanwege zijn betekenis, en als je de betekenis begrepen hebt, dan beheers je blijkbaar de zin van het woord. Waar vind ik iemand die alle woorden beheerst, zodat ik in zijn woorden de zin kan zien? Tragisch is wel dat het net een val en een vangst kan zijn als ik zelf geen zin heb om te sterven. Daarom zin ik op een enkel woord dat mij in net en val en

Je praat poep gaat nergens over, en al helemaal niet als bewijs dat een ander met losse woorden zinnetjes vormt die nergens over gaan. Denk je wel eens na over wat je leest? Dat gaat aan het schrijven vooraf. Begrijpend lezen is al iets, maar ook logische verbanden zien is eerder aan de orde dan een ander te vragen om te lezen wat hij schrijft om te bedenken wat hij schrijft. Althans geeft een subsidiaire inbreng aan voor het geval de primaire inbreng niet wordt herkend. Het vormt daarmee een verbreding van een zaak, om te onderstrepen dat de zaak zelf in de kern doel treft.

Waarheid => Eenvoud dient de waarheid, maar de waarheid is niet altijd eenvoudig. Simpel => De eenvoudige zoekt de waarheid met moeite en inspanning , maar de simpele eist de waarheid op in eenvoud. De liefde ijvert. IJver kiest 100 procent, al het eigene inzettende voor datgene waar de liefde zich op richt. De liefde van de vader is gericht op de vader in de zoon. Dat eist grote offers omdat de zoon wel de geest en de gelijkenis van de vader heeft, maar niet de kennis, de wijsheid, de ervaring en het zicht. Vanzelfsprekend veronderstelt dat ook een liefde van de z

Geest is een bevlieging, een aanwaaiing, een emotie, een gezindheid. Daar gedachten als elementair onderdeel in te denken om van geest te kunnen spreken, lijkt mij vreemd. Elementair is wel, lijjt mij, dat geest een kracht is, die niet aan een bepaald persoon exclusief verbonden is. Dus graag een toelichting! Je kunt dat niet fantaseren, wel simuleren. Geestelijk moet je zijn. Je kunt het niet eens doen. Dus bepaalt de geestelijke ook zelf niet of hij geestelijk is. Wat hij zelf bepaalt is zijn intentie en wil, wat ook niet onbelangrijk is. Het moet dus blijken uit de vruchten, zoals b

De projectontwikkelaar komt aan op het strand en vraagt de strandwachter de al jaren luierende meute te verwijderen, die duidelijk geen bijdrage brengt aan nut en waardigheid van het strand. Zegt de strandwachter met een lach, kom liggen en geniet ook van de dag! En zo niet, wat brengt jou hier, zo ver buiten jouw eigen vertier?

Zij hadden gelijk, want ze hebben in retrospectief zichzelf opgeheven, hun waarheid oogegeven, en de hemel ontsloten voor alle zondaren die gratis de hemel in willen. De verdoeming slaat dan, in hun eigen voormalige zienswijze, nu op henzelf. Ieder mens oordeelt of veroordeelt zichzelf. Het beginsel van ellende is de erkenning dat het geestelijke in deze wereld zelfs voor jou te hoog gegrepen is.

Nee, integendeel. Een handboek van een astronomisch uurwerk vraagt toewijding zuiverheid en vaardigheden waar je je een leven lang in kunt blijven verbeteren. Voor dummies is de domheid van horen, weten, en dan wat anders doen en volgen. De bijbel is geen brief van God aan de wereld. Dat is een misvatting. Jij bent zelf een brief van God. Wees daarom je vader waardig en let op wat je schrijft. Maar dan, idd, de basis is vrij toegankelijk en vraagt geen voorkennis of voorafgaande studie. Maar wel dat principiële zicht dat deze wereld méér is dan de ellende die zij brengt.

Correct, als een goed handboek van een technisch mechanisch apparaat, zoals een astronomisch uurwerk. Waar zeg ik dat? God is Geest, dus wat jij als mens krijgt van God is mens en is natuur en is geest. Maar God is naast Geest ook wetmatig en zuiver en zodanig duurzaam dat Zijn woord altijd geldig blijft. Dus is Hij in zekere zin zo je wilt weggetoverd. Correcter is natuurlijjk dat Hij nooit weg is geweest van Zijn goede werken en gewoon in aanwezigheid is in Zijn wezen, die Geest is. Om flauwigheden te voorkomen bouwde Hij geen huis of tempel in het paradijs, maar bracht Hij in de men

Een paradigmashift zou iemand anders kunnen ervaren als een hebben verzonnen. Want het eerste heeft afgedaan en een geest van het nieuwe past de puzzelstukjes in elkaar. Dat is daarom niet het kenmerkende aspect dat bijzondere aandacht verdient. Maar het kenmerkende aspect dat bijzondere aandacht verdient, is de nuchtere logische samenhang die de paradigmashift eerder identificeert met een inzicht of een ontdekking in een reeds zeer geordende en logische en nuchtere omgeving. Dat is als in een wereld van kwantummechanica plotseling ontdekken welke fundamentele misser de kwantummecha

Logica biedt de zegswijze dat wie de schoen van Paulus past, deze aantrekke. Hetgeen Paulus zegt wordt daarmee logisch verbonden met het onderwerp waarover Paulus iets zegt. Welk onderwerp hoogstwaarschijnlijk ook logisch samenhangt. Wat Paulus betreft dan. De vraag is of je net die schoenmaat hebt van de schoen die Paulus je geeft of toewerpt of al schoppend mee confronteert. En gaandeweg groeit het inzicht dat vaag en mistig geen belemmering biedt aan bazuin en misthoorn. Integendeel. Jammer wel net voor dat geschreven boek dat moet dienen als misthoorn en bazuin, als dat zou gaan gelden al

Volgens mij is er niets om om te lachen. En ook vooruitgang of verbetering is niet iets om te genieten. En waar dat wel gebeurt, stagneert de zo gezochte vooruitgang of verbetering. Ben je een beetje terneergeslagen?

Fijn is als je je ergert, als dat brengt tot minder vaag en minder mistig. Maar zo niet, dan niedt. Meneer van dalen wacht hier al heel lang op antwoord maar krijgt die niedt niet met 't kofschip op orde.

Wie zijn boog overspant komt zichzelf eerder tegen dan de doelen die hij met hulpmiddelen tracht te bereiken. De vraag is steeds of eigen woorden en eigen houding en zelf gecreëerde context wel recht worden gedaan. Je zou eens mogen ontdekken dat je zelf niet lekker vaag en mistig bent. Biedt dat geen stof tot bezinning? Zou je je niet liever beperken tot je eigen waarde, dan die van anderen te etaleren, en dat wellicht abusievelijk?