Kaasjeskruid

Leg het verband dan eens uit tussen: Jij kent het gevoel van verlaten worden persoonlijk niet, maar begrijpt dat het nodig is om verlost te worden. Waar moeten die andere Christenen, die dat gevoel van verlaten worden wel kennen, dan van verlost worden?

Waar moeten die andere Christenen van verlost worden dan?

Hoezo?

Wie zijn wij?

Als... iemand dat niet doet, geeft deze dus blijk van ongeloof en heeft nooit werkelijk geloofd. Niet iedereen die belijd een Christen te zijn is dat ook metterdaad. Dat denk en doe je ook niet als je geloofd dat je gered bent. Dit vers kan men het beste niet loskoppelen van het erop volgende vers: Alzo dan, mijn geliefden, gelijk gij te allen tijd gehoorzaam geweest zijt, niet als in mijn tegenwoordigheid alleen, maar veelmeer nu in mijn afwezen, werkt uws zelfs zaligheid met vreze en beven: Want het is God, Die in u werkt beide het willen en het werken, naar Zijn

En dan? Terug het geboortekanaal in en weer onwedergeboren worden? Als men gered wordt dan blijft men gered en is er niets of niemand (ook jezelf niet, dat wil je gewoonweg niet) die daar verandering in kan aanbrengen. Als men niet zeker weet of men het eeuwig leven heeft gekregen of van mening is dat deze weer weggenomen kan worden, dan is men simpelweg niet gered. Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, naaktheid, of gevaar, of zwaard? (Gelijk geschreven is: Want om Uwentwil worden wij den gansen dag gedood; wij zijn geacht

Een zegen die uitgesproken wordt en waarin het woordje "ik" wordt verwerkt, wekt bij mij de indruk dat die mens zelf over die zegen beschikt en in staat zou zijn om die daadwerkelijk te geven. Maar het is God die de zegen geeft en bepaald of en wanneer deze wordt gegeven. Een zegen is geen automatisme immers, meer een sterk verlangen, een wens. In de Bijbel staat ze volgens mij ook altijd in de aanvoegende wijs vermeld. https://taaladvies.net/taal/advies/term/1/aanvoegende_wijs/ Dat is vast niet voor niets het geval. En in wat huis gij zult ingaan, zegt eerst: Vrede zij dezen

Dan ben je dus niet genezen en verdwijn je alsnog in de hel.

Ja, deze twee mensen van al die blinden, schooiers, lamzakken en bedelaars om wat voor reden dan ook waren zij de enigen die riepen: Heere, Gij Zone Davids! ontferm U onzer. (Mat.20:30b, SV) Heere! dat onze ogen geopend worden. (Mat.20:33b, SV) Ze erkenden hun nood en vroegen om ontferming en dat ze zien konden. Dat kregen ze dus want Jezus werd innerlijk bewogen met barmhartigheid nadat ze hierom gevraagd hadden. Als deze twee blinden nu niets hadden gezegd (zoals er ongetwijfeld een heleboel andere bedelaars waren die van Jezus gehoord hebben en zich niet afhankelijk van Hem o

En dat is geen zonde? Zonde is tekortkomen. Dat wat wij tekortkomen wordt ruimschoots aangevuld door Jezus. Jezus is Gods standaard van volmaaktheid en door deze af te wijzen blijven we tekort schieten oftewel zondigen! Dat zondigen kan men dan voortzetten in de hel.

Dus moeten mensen niet raar staan te kijken dat ze de doodstraf krijgen als ze Jezus blijven vermoorden. Dan wordt het bloed van de moord van Jezus je redding en ziet God je niet meer als moordenaar. Van bloedschuld naar reddend bloed. Jij had daar moeten hangen en Jezus heeft het voor je opgeknapt.

Inderdaad. En in mijn optiek is de mens een moordenaar. Schuldig aan de dood van Jezus door Hem steeds maar weer te kruisigen als men meent het allemaal zelf wel te kunnen regelen en zichzelf meent te kunnen bevrijden van de last van de zonde.

O, dus de mens heeft Jezus niet vermoord? Vergeet de context niet. Wanneer werd Hij met innerlijke ontferming bewogen? Hoeveel armoedzaaiers, blinden en manken kende Jericho wel niet? En waarom werd Jezus nu juist bij slechts deze twee met ontferming bewogen?

Daar weiger ik in mee te gaan. Er is niets zieligs aan de mens te bekennen, men houdt bewust de waarheid ten onder. Er is er maar 1 het slachtoffer en dat is Jezus. Hem vermoord de mens maar al te graag.

Zet jij maar een maskertje op. En welk maskertje krijg ik zo meteen te zien?

Zelfgeïnduceerde problematiek dus. Je klinkt alsof de mens een zielig slachtoffer is.

Zo heb je verscheidene meningen over feministen, waarvan de volgende er ook eentje is: https://vilook.com/video/bUweudnBJnU/de-vrouwelijke-natuur-is-kwaadaardig

De mens. God kiest de Zijnen uit op basis van voorkennis, althans zo denk ik erover. Hij verwerpt dus wie Hem verwerpen. Beetje zoals bovenstaande.

Daar ben ik het niet mee eens. Het is niet de mens die God zoekt, maar God die de mens zoekt.

Het lijkt ingewikkeld, maar dat hoeft het niet te zijn als je eerlijk kijkt naar de mens. Narcistische trekken zijn aanwezig bij iedereen die een leven leid zonder God. De mens zonder God kijkt in de spiegel van het water en bewonderd zichzelf. Het is de spiegel van Gods Woord die dit beeld weet te verstoren en de verliefdheid op ons eigen ik opheft zodat ze plaats kan maken voor liefde die geeft. Enkel geeft om de ander en deze op de voorgrond zet. Hier een preek over dit onderwerp van een man die inmiddels al geruime tijd is overleden. Ik hoop dat je het (in mijn optiek prachtige) oud N

Waarom niet? Dat is toch gewoon zelfbevrediging zoeken bij de ander. Iemand die God niet kent staat los van de liefde en zal een ander dus ook niet die liefde kunnen geven. Wat rest is een surrogaatliefde welke nooit zal bevredigen.

Narcisten hebben zichzelf lief. Ik heb nu een aantal van zijn video's gezien. Het lijkt me geen domme kerel, ontzettend compulsief en impulsief, schaamteloos en kinderachtig. Hij functioneert nog in de maatschappij dankzij zijn IQ vermoed ik, maar fragiel. Ik ben er bang voor dat proactief ingrijpen geen grond heeft en dat het wachten is op een escalatie.

En dat is dus per definitie iedereen die niet vervult is met Gods Geest en betreft dus het overgrote merendeel van de mensen op aarde.

Als we niet vervuld zijn met Gods Geest, dan zijn we dus vervuld met/van onszelf en blijft er slechts narcisme over.

Maar stel dat die uitlaapklep erger voorkomt?