Kaasjeskruid

Je draait om de vraag heen. Is de waarheid in een kind te vinden, ja of nee?

Daarmee implicerend dat door die stilte de waarheid in henzelf ontdekt kan worden? Dan blijft staan de vraag hoe jij erbij komt dat de waarheid in een kind is te vinden. Bij mij bestaat een gebed niet uit stilte overigens, dus oppassen voor het toepassen van jou definitie als ware het de mijne.

Jij bent vast een vrouw. Wie zegt er dat de waarheid in een kind te vinden is?

Ownee? Als moraal nu relatief is, dan wordt ze gereduceerd tot een persoonlijke voorkeur. Een kwestie van genot en zolang het je goed uitkomt, dan vind je het allemaal wel best. Komt er echter iemand anders langs die jou je spullen onder je kont vandaan jat omdat deze andere persoonlijke voorkeuren heeft, dan wordt je vast heel rap een morele absolutist die ineens een beroep gaat doen op eerlijkheid.

Prima dat je vanwege gezondheidsredenen ervan afziet om varkensvlees te eten. Maar het is geen verplichting meer. Je presenteert je als een zwakke in het geloof als je dat wel vind en vooral als je vind dat anderen dit ook zouden moeten doen.

Opdracht geven tot het vermoorden van iemand kan leiden tot veroordeling alsof de opdrachtgever het feit zelf begaan had. Het inschakelen van een 'huurmoordenaar' kan dus leiden tot levenslange gevangenisstraf.

Ook een ad hominem is een subjectieve aangelegenheid. In deze is jouw overwinning niets meer dan zelfadoratie.

Eigenaardige cognitieve ontwikkeling heb jij meegemaakt. Maar goed, ieder heeft zo zijn plafond.

Moraal kun je niet verplichten. Je zou de keuze om wel of niet homoseksuele relaties aan te gaan bij de ander moeten laten. Hooguit kun je ze waarschuwen voor de gevolgen daarvan.

Ik snap heel goed dat als we het hebben over moraal, dat jij jou moraal bedoeld. En jij vind jou moraal superieur aan die van een ander. Waar jij naar op zoek bent zijn mensen die dezelfde smaak taart lekker vinden.

Ja man, jij bent geen freethinker maar een deepthinker. Heel diep man.

Jazekers, zo kan de een de consequentie van de ander benadelen ervaren als zeer prettig omdat zijn eigen portemonnee er dikker van wordt.

Als moraal niet absoluut is, dan kunnen wij enkel ontdekken wat we voor onszelf juist of onjuist achten en dat kan men onmogelijk een ander opdringen. Dus die zogenaamde "we" waar jij het steeds over hebt bestaat niet.

Aha, dus morele waarden zijn te ontdekken en worden niet zelf geschapen. Dat is heel goed nieuws voor jou, want dat houdt dus in dat er ergens een absolute moraal moet zijn. Ik verzeker je: die is er. Heel veel succes met (onder)zoeken.

Het welzijn volgens jou persoonlijke mening bedoel je. Niets zo veranderlijk als de mens. Jij gaat voor wat goed voelt en voor eigenbelang. Zodra deze belangen in gevaar komen doordat een bepaalde moraal te lastig wordt, worden de belangen van anderen opzij gezet. Vele morele lafaards zijn er op deze wijze aan de macht gekomen. Nee. De morele waarheden die ik aanhang blijven waar ook al geloofd niemand er meer in.

Maakt dat uit? Het blijven persoonlijke meningen en blijft moraal dus subjectief. Ook een democratisch proces veranderd daar niets aan, want je zult altijd persoonlijke meningen overhouden die er anders over denken.

Op basis van persoonlijke meningen.

Je bent onzekerheid aan het opdringen aan een ander.

Mijn naaste liefhebben kan ik op elke dag van de week doen.

En zo kan iemand net zo makkelijk vinden dat ie de ander uit ondraaglijk lijden verlost. Dat maakt jou moraal anders, maar niet beter.

Het koninklijke gebod is: "Heb uw naaste lief als uzelf". Dat is heel wat anders dan geleuter over een sabbat welke gewoon verleden tijd is.

Wat een kronkelredenatie. Welzijn is moraal en dus subjectief, je zegt het zelf.

Als jij vind dat je de sabbat moet houden moet je dat doen kerel. Ik doe niet mee aan die dwangmatigheid.

Nee natuurlijk niet, want iedereen kan zijn eigen moraal bepalen. Daarmee is moraal dus subjectief en waarom maak jij je dan zo druk over morele hervormingen? Het enige wat jij kan doen is je eigen moraal veranderen, maar niet verbeteren. Als jij een idee hebt over een bepaalde maatschappelijke moraal die veranderd zou moeten worden, dan maakt dat jou per definitie een immoreel iemand. Aangezien de heersende moraal wordt bepaald door een meerderheid in de samenleving heb jij het dus altijd mis en bent immoreel bezig. Een immorele praatjesmaker, dat is wat je bent.

Volgens mij is het debat over goed en kwaad nog volop aan de gang binnen de ET alleen komt het je nu even niet zo goed uit.