Mcmadtasty

Precies dat wat ik bedoel met het vergeven van mezelf. Het schuldgevoel is en zolang het schuldgevoel is is er een oordeel wat niet vergeven is. Is dat oordeel Gods oordeel of ons eigen oordeel dat we beter maar iemand anders hadden kunnen zijn of iets anders hadden gedaan in waar we ons schuldig voelen? Op het moment dat we in staat zijn onszelf te vergeven kunnen we het achter ons laten en opnieuw beginnen om het anders te doen.

herkenbaar. Voor mij was het antwoord dat ik geen angst had of ik door God vergeven kon worden, maar of ik in staat was mezelf te vergeven.

Je gaat er schijnbaar van uit dat de werkelijkheid de d werkelijkheid is. Je hebt waarschijnlijk geen idee wat de betekenis is 'het geloof is de sleutel tot Gods koninkrijk' en je hebt waarschijnlijk geen idee hoe de wereld voor mij veranderd is. Dat er een wereld bestaat die totaal verschilt van die waarin je je bevindt, waarbij het om dezelfde wereld gaat. Nee, ik weet niet of ik over ben gegaan naar Gods koninkrijk. Want dat is alleen maar toegankelijk met het ware geloof en het enige wat ik heb is geloof,waarbij waarheid mij niets zegt. want dat wat ik als waarheid meen te zien, is sl

Ik ben het gewend dat er zo op mij gereageerd wordt en weet dat ik niet bij machte ben om de wereld door mijn ogen te laten zien Bedankt dat jij het wel begrijpt wat ik probeer te zeggen. Ik weet trouwens niet of ik over gegaan ben naar het koninkrijk van God. Misschien dat dat zelfs nog mooier is als wat ik nu ervaar. Maar gezien mijn ervaring zie ik een andere mogelijkheid hoe de openbaringen zich zullen voltrekken, wat naar mijn idee meer in de lijn past van hoe ik God meen te kennen. Liefdevol, vergevingsgezind,ongeacht wat.

Is het depersanolisatie of is het juist het het genezen van depersonalisatie? Ben je jezelf als je mensen dood, laat verhongeren, onderdrukt,de wet voorschrijft, 8 uur per dag braaf aan het werk gaat om je onderdanig aan geld te stellen, je afhankelijk opstelt van bezit etc....?

Ikzelf heb niets verloren en in tegenstelling tot jou hoefde ik nergens afstand van te nemen. Alles werd,zoals je zegt omgevormd, in een andere gedaante gegoten. Waarin ik bv eerder wereldse vrouwen zag, zie ik nu ongekende schoonheid. Ik hoef er geen afstand van te nemen echter zal ik nooit en te nimmer de ongekende schoonheid zoals ik die zie op die wereldse manier gebruiken. Dat is niet meer een optie omdat ik niet op zo'n manier om kan gaan met dat wat ik liefheb. En dat is niet dat wereldse wat ik eerder altijd zag, waarover ik mijn oordelen naar mijn eigen believen over losliet, maa

Wat is 'beter'? Het is anders. En ja ik leef in twee verschillende werelden. Het is minder lastig om in twee werelden te leven, waarin je in jezelf vrede kent dan in één wereld te leven waar geen vrede in jezelf is. Het is lastiger om gebonden te zijn aan regels en illusies dan vrijheid te kennen. Het is lastig niet begrepen te worden, omdat het besef van vrijheid bijvoorbeeld niet te vergelijken is met de vrijheid die bestaat wanneer je gebonden bent aan regels en illusies.

Precies dat wat ik zeg. De wereld zoals die was is niet meer.

Veel van dat wat ik lees over vernietiging, betreft vernietiging naar menselijk handelen. En eigenlijk vindt ik het onvoorstelbaar. Ik heb mijn wereld vernietigd zien worden en opnieuw opgebouwd zien worden, zonder dat er een druppel bloed gevloeid is. En dat terwijl mijn vijanden gestorven zijn. Niets van wat was is verloren gegaan maar leeft door mij in een andere hoedanigheid als zoals het ook door mij leefde in de wereld die ik ten onder zag gaan. Slechts binnen het oordeel van goed en kwaad is er geen plaats voor een ieder en is het voorwaardelijk aan het goede om een plek te

leg eens uit? t'gaat volgens mij nergens anders over de laatst paar pagfina's

hmmm, volgens mij gaat dit alleen maar over de evolutie van zinloze discussies

Het einde van de topic "Eindtijd" is nog lang niet in zicht........

Van het tussen het typen door ook even te tekenen maakt mij enigszins weer wat bewust van het kind in mezelf

De behoefte is niet zinloos, slechts de uitvoering van de behoefte. Ik denk dat je je eerder af moet gaan vragen wat is de behoefte van de uitvoering. je hebt in totaal 6 beschouwingen.

Het menselijk plan bedoel je, denk ik....

Het is als bij een trans-gender die in een ander lichaam verblijft, echter behoef ik een andere operatie Thuis is hier in een andere vorm van bewust-zijn

Ik ben slechts een deel van een proces,waarvan ik alleen kan zien wat er gebeurd, zoals ik dat in me en om me ervaar. Mijn plan is om naar huis te gaan,naar de plek die past bij mijn beleving en dat is niet hier.

Precies, wat is Gods plan. In principe kunnen we ons alleen maar een beeld vormen van dat plan en dat naar ons eigen begripsvermogen. De intentie kan zijn om te helpen bij dat plan, echter wanneer de beeld vorming van dat plan anders is dan Gods plan, kun je iets gaan doen wat niet Gods plan is. Daarmee volg je dan niet Gods plan,maar je eigen beeldvorming van Gods plan, wat dus eigenlijk alleen maar je eigen plan is.

En misschien zijn wij mensen vanuit Gods perspectief wel allemaal antagonisten. Staat wel ergens beschreven, wanneer ik het me goed herinner,dat Gods plannen anders zijn dan die van de mens

Een protagolnist is een voorvechter, een antagonist is een tegenwerker, je kunt ook zeggen vriend en vijand (makkelijker typen) Wie vriend of vijand is is toch alleen maar van uit persoonlijk perspectief? Jouw vrienden kunnen mijn vijanden zijn, mijn vrienden kunnen jouw vijanden zijn, het zegt toch niets over wat iemand dan werkelijk is,wanneer ze vanuit verschillende perspectieven wat anders zijn.

maar dan is een protagolnist dus een antagonist wanneer het gaat om de realisatie van iets anders dan het vredesrijk.........

Misschien wel alleen om ons erop te wijzen dat we nooit gelijk hebben en we geen harmonie creëren.

het heeft alleen maar betrekking op de rol die een ieder mens heeft

Het zou nooit hebben bestaan

Zit je dus alleen op het forum, heb je geen ander mens om mee te eten, kletsen. is er geen ander mens die je om raad kunt vragen. Zou je nog mens zijn, wanneer je bijvoorbeeld slechts wolven zou kennen en hun gebruiken? Zou je wel weten wat je was,wanneer je de enige mens zou zijn?