TTC

Je denkt ook niet na, je zei het eerder al. Wanneer tribalisme zijn eigen rustige gang kan gaan, is het betrekkelijk mild, eenvoudig omdat de middelen en technologie ervan relatief onschadelijk zijn. De hoeveelheid schade die iemand met pijl en boog kan aanrichten in zijn leefomgeving en bij zijn medemensen is beperkt (en dat gemis aan middelen is niet per definitie een blijk van gezond verstand). Maar de geavanceerde technologieën van het rationalisme kunnen, wanneer ze gekaapt worden door tribalisme en etnocentrische drijfveren, vernietigend zijn. Auschwitz is niet het resultaat van rational

Je denkt er niet over na, is nog niemand opgevallen eigenlijk. Het is een bijzondere waarneming, dat een plus een gelijk is aan twee, gisteren, vandaag, morgen en overmorgen, het blijft tijdloos hetzelfde. En om beter te kunnen begrijpen waarom een aantal denkt dat het niet zo is, heb je vijf jaar GGZ-ervaring nodig.

Man man, is diep over nagedacht, we zijn er niet goed van.

Het zijn er maar twee: inflatie deflatie Bij inflatie verdampt het geld in het opgaan van de prijzen, wat de magie genoemd wordt. Bij deflatie komt er spontaan schuldvrij geld vrij, wat bekeken vanuit het magische wereldbeeld een wonder genoemd wordt, wat het nuchter bekeken natuurlijk niet is. Begin over deflatie binnen een strikt inflatoire context en je zal weten hoe diep de malaise zit.

We zeggen enkel dat geld kan gegenereerd worden uit de bestaande geldhoeveelheid, dat geld is altijd schuldvrij. Dat is gewoon de relativiteit die dat toelaat, basiskennis.

Een gedeeltelijk paradijs op aarde? Hoe ziet zoiets er precies uit?

We bedoelen hier dat we geld kunnen creëren uit de reeds bestaande geldhoeveelheid, exact gelijk aan de schulden hoog zijn. Hierdoor weten we dat het louter een kwestie van geloof is, niet werkelijk wanneer we daar over zouden doordenken. Niet zo moeilijk om te begrijpen, zelfs kinderlijk eenvoudig.

Wat verscheen in het vorige bericht, vergeet een aantal elementen en het beeld vertroebelt.

Ja, soms is het zo eenvoudig dat je je begint of te vragen of er niets gemist wordt in het verhaal, maar als je er nog nooit ernstig over nagedacht hebt, de replieken navenant.

Het is voor iedereen logisch te begrijpen dat de hedendaagse spreektaal het product is van het thans heersende wereldbeeld, eenzijdig inflatoir geconditioneerd waardoor z'n tegenpool buiten de collectieve aandacht valt. Hierdoor ontstaat een vertekend beeld op de werkelijkheid, met inbegrip van de perverse effecten die we hier nuchter doordacht aan kunnen koppelen. Tenminste, voor wie hier onderzoek naar doet, in het andere geval blijft het betekenisloos, als een blinde vlek waar we ons niet eens bewust van zijn en de normaal vorm geeft.

Zoals je in het werk Beck en Cowan kan terugvinden, prachtig studiewerk is dat. Welk wereldbeeld geniet jouw voorkeur, maakt het debat soepeler en transparanter.

Hebben het hier over de verschillende wereldbeelden die voor het navigerende zelf toegankelijk zijn, en de dominantie van een welbepaald wereldbeeld en haar ingesloten aspiraties die dat zwaartepunt bepaalt. Spreken we dan over hetzelfde?

Perverse effecten kunnen het gevolg zijn van het Dunning-Krugereffect, dat zien we aan een zowaar heilig geloof dat schuldenbergen werkelijk zijn. Ze worden enkel in stand gehouden door de manier hoe we daarover denken, en alle bewijzen die anders zeggen zelfs ontkend.

Hoe een non-lineaire attractor, zoals de sleutel biflatie, zich nu precies verhoudt tot het idee van karma, is me nog niet geheel duidelijk. Wat we wel kunnen zeggen is dat een en ander niet afhangt van deze sleutel zelf, maar hoe deze wordt toegepast, afhankelijk van de gebruiker dus. Maar dan komt het, als we niet eens weten wat we hiermee kunnen, hoe zouden we hem dan op deze of gene manier kunnen hanteren? Meditatie is inderdaad niet zomaar wat, angstwekkend het resultaat.

Hier op aarde?

Wat bedoel je precies met het Dunning-Krugereffect?

De prohydata digma is een vlinder uit de familie van de spanners, een paradigmashift daarentegen is een spannende gebeurtenis waarbij rupsen tot vlinders kunnen verworden.

Dat probleem is al lang opgelost maar mensen zien het niet, ter getuigenis het Dunning-Krugereffect.

Economie is het spel waarvan je niet mag zeggen dat er nog een aantal elementen in de speldoos zitten, vergeten. Dit maakt het voor E-werkers in de GGZ mogelijk om zeer gewichtige teksten te schrijven over de stellingen van Einstein, en psychologen over het innerlijke kind dat we niet meer kennen omdat we volwassen zijn geworden.

Premisse, als ik onwetend ben over iets, dan ben ik er ook blind voor aangezien ik me geen beeld kan vormen van wat het precies betekent. Blind is nuchter bekeken daarom niet zozeer een scheldwoord dan wel een manier van zeggen, wat misschien anders wordt wanneer het ons persoonlijk raakt en diverse emoties losmaakt, in de vorm van individuele bewustwording of ontwaken voor deze blindheid, of onwetendheid. En dat is wat een aantal E-werkers in de GGZ dan ook tracht te zeggen, door het toelaten van ontbrekende elementen ontstaat een wereldbeeld dat onvergelijkbaar anders is dan de vigerende rea

Eerst belachelijk maken, dan krachtdadig tegenwerken, om pas misschien veel later, en dat is beslist geen garantie, als vanzelfsprekend te vinden. Op deze manier krijgt het verhaal van het water en het paard een lugubere betekenis, mensonterend en misschien niet eens bewust hiervan, wanneer blijkt dat zowel klant als kennis naar de zwijgspiraal verdreven worden. Alsof we de toekomst van onze eigen kinderen niet eens interessant zouden vinden, de gedachte wansmakelijk, en het water gratis.

Nu je al die epistemologische obstakels kent, wordt het misschien zelfs beschamend, met ontkenning in het verlengde, zoals de traditie het voorschrijft.

Volgens het AB-perspectief krijgen we nu spontaan twee manieren om naar allerhande psychisch ongemakken te kijken, met hiertussen heel veel verwarring, tumult, emotie en meningsconflict. Van hieruit wordt het dan ook veel makkelijker om een aantal angsten en zorgen beter te begrijpen, niet zozeer dat de betrokkenen al bibberend over straat wandelen, dan wel door de toekomstprojecties die vanuit die specifieke hoedanigheid mogelijk worden, alles is immers mogelijk, goedschiks, kwaadschiks. Hulpvragen laten dan ook vaak een bipolair kenmerk opmerken, niet omdat ze niet doordacht zijn maar net om

Je angst zit wel heel diep, get over it.

Reflectie, wachtlijsten binnen de GGZ worden niet verkort door klanten te conformeren aan het vigerende zwaartepunt, maar het zwaartepunt te verleggen in de richting van een ethische upgrade. Panarchisten gebruiken tot dit doel biflatie, een katalysator die in monetaire zin onbegrensde mogelijkheden biedt, maar komen er snel achter dat ze hiermee ook een haast onoverbrugbare kennis- en communicatiekloof realiseren. Veel hoop rest daarom slechts in het hoofd en het hart, maar onbegrepen volgens het vigerende wereldbeeld en haar geplogenheden, van waaruit veel stigma dan ook eenvoudig verklaard