TTC

Je bent tegen Steiner, of is er plots een andere wind komen waaien misschien? Het zegt niets over waar of onwaar, veel meer over hoe je hier aan het kronkelen bent.

Vergeet af en toe niet iets over naastenliefde te schrijven, dan valt het minder op.

Heel misschien dat we gaandeweg ook steeds diepgaander kunnen leren begrijpen waarom een mandala niet zomaar een tekeningetje is, maar ook waarom dat zo snel van de tafel geveegd kan worden. Idealiter kan je er misschien nog iets ludieks van maken, zodat je bij een volgende poging je rijstkorreltjes toch maar beter vastniet.

Straks komt de aap uit de mouw, blijkt dat pardoes Hopper te zijn.

Hoe bedoel je dit precies?

Wil je het als normale mens gewoon maar hebben over een geit die in de wei staat, beginnen anderen over Zeus die aan de borst hing.

De moraal is dat hyperfocus voor de betrokkene misschien wel kan leiden tot een aantal verhelderende inzichten, maar geen manier vindt om er expressie aan te geven. Tenzij, zoals in het voorbeeld gesimuleerd, een schijnbaar ongeordend geheel aan ‘vegen en vormen’, zonder bijkomende toelichting. Tegelijk, in hoeverre daartoe enige interesse bestaat, het impliceert van de toeschouwer ook een vorm van hyperfocus om tot de kern van een gegeven ‘kunstwerk’ door te dringen. In termen van procesfilosofie zijn dat twee verschillende dingen, zodat des levens veel ‘kunstwerken’ in een wolk van mysterie

Misschien dat Hopper ons weer in één van z'n complotverhalen wou betrekken, het is een strategie zoals een ander. En over termen zoals gelijkmoedigheid hoeft je niet te beginnen, want dat gaat over iets.

Shit, het overkomt me weer, dacht ik 'devon' gelezen te hebben, om zo in Engeland uit te komen, moest het 'delos' zijn. Het verbindingswoord is hier 'duiken', maar dat kan op zoveel verschillende manieren geïnterpreteerd worden, dat ik er al geen zin meer in heb.

Oefening baart kunst en humor kan je redden, zodat ik straks met m'n rollator op golven kan surfen.

Vaktermen zijn vaak steriel, kil en rationeel, het zegt daarom niet dat ze diverse fenomenen niet met een haast ijzingwekkende accuratesse weten te beschrijven. Misschien is het punt daarom niet zozeer een gemis aan beschrijvingen, dan wel een overvloed aan fenomenen die pas door ervaring beter begrepen kunnen worden.

Overigens, niet te verwarren met Kronos, het is al verwarrend genoeg.

Misschien interessant om ook z'n levensloop te kennen? Zou je een concept zoals de 'axis mundi' dan ook als een merkteken beschouwen, of iets dat menselijk gezien niet weg te denken is?

Vinden dat zelfs terug in wetenschappelijke domeinen, in alle rust en sereniteit kan men immers allerhande scenario's simuleren. Geen van die scenario's is een zekerheid, het is een potentieel waarvan we niet weten in welke richting het evolueert.

Het enige dat we doen is wachten, want het lijkt er sterk op dat je tijd probeert te kopen.

Misschien komt dat nog, wanneer je bereid bent om dat in te zien.

Aparte humor weet ik graag te waarderen, maar ook alleen maar wanneer ik doorheb dat het om een grap gaat.

Redelijk paradoxaal is de verklaring dat sommige inzichten plotseling komen, maar de weg ernaartoe kan jaren hebben geduurd.

Een ware kwelling is het, alsof het nergens stopt.

Louter informatief, depersonalisatie is geen ongekende term binnen het vakdomein psychologie.

Wees aub voorzichtig met wat je zegt, Hopper maakt zelfs van slingerplanten slangen.

Ja, als twee rupsen met vlinders in hun buik, het is een mysterie. Veel tegelwijsheden hangen in een klein kamertje, het is dus niet dat we er niet met regelmaat aan herinnerd worden.

Ja, in die zin kan mediteren ook tot verwondering leiden, en net daarom ook hypergevoelig. Metaforen lenen zich om dergelijke fenomenen om te zetten in gewone mensentaal, voor ons, wij, de naakte apen. Of beter, of waarom dat boek van Hegel wel eens interessant zou kunnen zijn, voor wie dit ernstig wil nemen.

Volgens sommigen staat Chronos voor continuïteit, en betekent Kairos juist een tijdelijke onderbreking daarvan. Tijdens dat interval vergeten we als het ware de kloktijd en komen we in een andere tijdervaring terecht, die potentieel onverwachte inzichten voor ons in petto heeft.

Het is zelfs onbegrijpelijk waar je zo moeilijk over doet, je hoeft enkel de dualiteit te overstijgen. Dat is toch wat je altijd stelt, en wij blijven achter in de hel.