TTC

Het is pas wanneer we een theorie in praktijk brengen, dat ze niet meer klopt. Het is niet omdat beginselen bestaan, dat we ze ook allemaal met hetzelfde doel inzetten.

Die smiley hoeft niet perse, toch dank. De cucuio van West-Indië is een fabeldier, een insectachtige vogel met de grootte van een duim. De cucuio heeft vier vleugels en ogen die schijnen als lampen. Als deze ogen veelvuldig gebruikt worden, worden ze fletser en moet het dier vrijgelaten worden. Ook zou het vogeltje ogen onder zijn vleugels hebben, maar deze geven alleen licht als hij vliegt.

Complexiteitstheorieën zonder de bereidheid tot co-creatieve samenwerking, is als een stripverhaal waarin je zelf het einde mag fantaseren.

In relatie tot het idee van een paradigmashift, waarvan we op basis van onderzoek kunnen opmerken dat het van alle tijden is, lijkt de eerder simplistische herinnering aan bronkennis alvast een kleine stap in de goede richting, als een niet-ondoordachte afgeleide van voortschrijdend onderzoek, van het simpele in het complexe, als een potentieel, met een hoopvolle blik op de toekomst, niet meer, niet minder.

Niemand belet je om wakker te worden, neem je tijd.

Sommige dingen zijn amper geloofwaardig, dit in ontegensprekelijk contrast met duurzame scenario's die gebaseerd zijn op degelijke fundamenten. Je bent zo nog de enige die overblijft, we schieten op.

De mensheid tegen de mensheid dan?

Zullen we even aantonen dat er morgen terug een goudstandaard kan zijn? Het vergt een minimum aan systeemkennis, dat is alles.

In het hier en nu is geschiedenis irrelevant, net zoals Hegel kon zeggen dat we geleerd hebben dat we niets van de geschiedenis hebben geleerd. Strijd is de vader der dingen, zelfs Heraclitus wist dat.

Zou je niet liever een retour naar de goudstandaard willen? Vergeet dan niet dat het om balans gaat en het redelijke evenwicht. Ga je ook dat weer totaal vertekend weergeven om je haat en tweestrijd te kunnen blijven ventileren?

Probeer Kurt Gödel misschien even of de paraconsistente logica van Aristoteles, of zoveel meer dat anders laat blijken. We zijn weer vertrokken, om niet veel later in kronkels te verzanden omdat we beginselen overboord kieperen, succes.

Eenheid in verscheidenheid biedt veel marge om die eenheid te missen, misschien is het zo wel bedoeld?

Met een lijstje van ongeveer 340-ismen wordt het misschien moeilijker om niet in termen van complot te denken, dan wel.

Klopt als een bus, het zwaartepunt van een samenleving kan zich op een niveau bevinden waardoor links- en/of rechts volstrekt onduidelijk is, hiermee zeggend dat al het andere buiten het aandachtsveld valt. Maar dat is de laatste decennia enorm veranderd, zodat meer mensen toegang hebben tot nuttige informatie die een heel ander beeld van de werkelijkheid schetst, gelukkig maar.

De lijst aan benchmarks is amper nog te overzien, de respons aandoenlijk.

Als je denkt dat we in je vallen blijven trappen, is de verdienste dat we ervan geleerd hebben.

Veranderen zal het niet, en toch blijft die basis exact hetzelfde.

Zie maar, en dan hebben we het nog niet over wat je allemaal blijft negeren, sterkte.

Straks hebben we weer dure woorden nodig, om toe te lichten waarom het simpel is.

Het antwoord op de vraag wat de snelste manier is om de honderd meter horden in spreidstand te lopen, is redelijk vaag.

Zoek nog maar eens, je zal het zoals altijd weer niet kunnen terugvinden. Maar geen nood, haast continu wordt je daarop attent gemaakt, het deert niet. Daar ging het helemaal niet over, zo slinks ben je wel.

Waarom vraag je niet om alle reacties op je posts nog eens te herhalen, zo kan je je weer wat amuseren. Aandoenlijk, maar doe rustig verder, kennen dat.

Hier zijn ze weer, ondertussen de beginselen buitenspel plaatsend alsof niemand dat kan zien. Zo stereotiep dat vooral de lezer er wat van opsteekt, niet de expert in haat en tweestrijd zaaiend.

In werkelijkheid vinden we in het idee van cryptomunten hoe sociale innovatie een vorm van creatieve destructie is, hierbij veronderstellend dat het idee naar intrinsieke waarde begrepen wordt. Maar zo verloopt het in praktijk niet, het wordt ingebed binnen aspiraties die nu net onderwerp waren van transformatie in positieve zin, vreedzaam. Ergo, de herleiding naar de essentie wordt totaal teniet gedaan door bronkennis buitenspel te plaatsen, en vervolgens hardnekkig te blijven ontkennen onder het motto van inzicht in monetaire zaken.

Of je zou kunnen denken dat we iets fundamenteels over het hoofd zien, en enkel gezien kan worden wanneer we bereid zijn tot onderzoek. In het verlengde een overvloed aan studiewerken waarover de meningen dan weer verdeeld kunnen zijn, alsof we op een haar na een olifant kunnen missen maar toch de normaal vorm geeft. Leuke vraag van Petra, is het nu genade of verdienste?