Willempie

Ik heb dit nooit bewijs genoemd. Er is een verschil tussen ervaringen en aanwijzingen en bewijs. Ik weet niet zeker van wie dit oorspronkelijk afkomstig is maar het moet een wijs mens zijn geweest: "The proof is in the pudding." C.S. Lewis?

Dat is geen bewijs.

Er is inderdaad geen bewijs van wat dan ook, behalve in de wiskunde. Zelfs bewijzen in de rechtspraak blijken achteraf niet altijd te kloppen. Je kunt zelfs niet eens bewijzen dat je wel werkelijk bestaat. Jij en anderen kunnen dat ervaren maar onmogelijk bewijzen. Probeer het maar eens.

Ze kunnen uiteraard wel worden geverifieerd, maar niet wiskundig bewezen. Dat is wat anders. Wetenschappers kunnen natuurlijk wel patronen onderzoeken, zoals ze bij ontzettend veel andere zaken ook doen.

Grappig! Het gaat uiteraard over de visie van die schrijvers. ? ik zal bij gelegenheid wat teksten voor je opsnorren. Ik kom ze regelmatig tegen.

Dank je Sjako. Ik had die informatie natuurlijk ook gewoon zelf kunnen opzoeken maar wilde het graag van jou lezen. De Nieuwe Wereldvertaling is uiteraard een vertaling uit het Engels. Het is dus een vertaling van een vertaling (van weer andere vertalingen?). Het is geen slechte vertaling maar uiteraard wel beïnvloed door de overtuigingen van de vertalers. Dat is niet meer dan logisch. Wat ik jammer vind is dat de vertalers (of vertaler?) anoniem zijn, zogezegd om alle eer aan God te geven en om zich niet te laten voorstaan op academische kwalificaties. Dat laatste roept immers onmiddellijk de

Ik had deze vraag al eerder gesteld maar er geen reactie op gekregen. Dit doe je best wel vaak, vragen negeren. Op welke bron(nen) is de Nieuwe Wereld Vertaling gebaseerd? Het zou toch niet zo vreselijk moeilijk moeten zijn hier antwoord op te geven. Helemaal niet! God heeft jou in Jezus rechtvaardig verklaard. Je staat in het boek des levens. Dat je jezelf niet als rechtvaardig beschouwt doet daar niet aan af. Ik beschouw mezelf als rechtvaardig in Jezus, anders niet. Dit is gewoon wat de bijbel ons vertelt. Ik verzin het niet zelf.

Er zijn genoeg teksten, zowel in het zogenaamde Oude Testament als wel het Nieuwe, waarin de schrijvers beweren na hun lichamelijke dood bij de Here God te zijn. Ontken je dit?

Dit lees je van zo'n beetje alle, indien niet alle, overlevenden van een bijna verdrinkingsdood. Heel bijzonder!

Ik heb er ook één ontmoet. Die had in Canada een motorongeluk gehad waardoor hij zeer ernstig hersenletsel had opgelopen. Ook klinisch dood en opgegeven geweest. Hij vertelde me dat hij een gebouw zag waar prachtige muziek vandaan kwam maar hij mocht er niet naar binnen. Hij moest weer terug naar zijn lichaam. De man was ongelovig.

Helemaal goed. Het zijn geen bewijzen in de wiskundige betekenis maar wel sterke aanwijzingen die voor de mensen die het zelf hebben ervaren bewijs genoeg zijn.

Goed. Wordt dat dan een studie van het WTG die je gaat citeren?

Waar staat dat dan in de Bijbel? Dat van die gezalfden? Ken je daar dan verhalen of getuigenissen over? Of verzon je het ter plekke?

Welk verhaal past niet in de Bijbel? Denk je nu echt dat er mensen zijn geweest die, als in een complot, een fout beeld probeerden neer te zetten? Met welk doel dan? Om voor hun geloof gemarteld en vermoord te worden? Van de leerlingen van Jezus is alleen Johannes dit lot gespaard gebleven. Hij werd "slechts" verbannen. De overigen werden gedood om wat ze wisten en vertelden, niet vanwege een leugen.

Zoals het in de Bijbel staat is Jezus nooit bij Johannes in de leer geweest.

Ik was er op dat moment niet bij, al had ik dat wel gewild. Haar dochter vertelde dit tijdens de afscheidsdienst en ik heb geen enkele reden aan haar te twijfelen. Volgens de christelijke leer is de ziel inderdaad deel van de mens maar treedt uit het lichaam bij het sterven van het lichaam. De ziel gaat dus niet dood bij het sterven van het lichaam. Dit is Bijbels en je zult het ongetwijfeld bij het lezen van de Bijbel zijn tegengekomen.

Je hebt ook wel gelijk maar dat geldt voor zondaren, die dit niet al vrijwillig doen. Paulus noemt de wet een "tuchtmeester".

Zou kunnen, zou kunnen .... maar ik denk het niet. Ze zag werkelijk ineens de hemel en maakte dat duidelijk, net voordat ze stierf. Het past natuurlijk niet in de geloofsleer van het WTG maar dat is weer een ander verhaal. Zelf denk ik dat je geest na het sterven los komt van het tijd/ruimte verhaal. Wat er bij de opstanding opgewekt wordt is het lichaam waardoor de geest weer wordt verenigd met een dan vernieuwd en onvergankelijk lichaam.

Iedereen doet kwaad (zondigt/mist het doel) die andere mensen vervolgt of op wat voor manier dan ook kwaad doet. Niemand met respect en liefde doet zoiets (bewust). Volgens mij heeft dit ten diepste weinig tot niets met geloof te maken, behalve dan als iemand tot inkeer komt en zich voor zijn zonden gaat schamen. "Homo" als scheldwoord wordt in Nederland ontzettend vaak gebruikt, maar juist door jongeren die nergens in zeggen te geloven. Nee, want de Zoon van God staat buiten de schepping van tijd/ruimte. De vertaling is dus geheel correct. Het oude Hebreeuws van de Bijbel kent de verl

Wat ik er over weet te zeggen is dat het niet zozeer goed of fout is om verschillende visies te hebben. Het wordt anders indien men mensen gaat vervolgen of belagen die het niet met je eens zijn. Dat is niet goed maar kwaad en ik durf mijn arm erom te verwedden dat jij dat laatste gewoon met me eens bent.

Nu wordt het ingewikkelder. Wereldwijd gezien hebben homoseksuelen het ontzettend zwaar in landen met socialistische overheden. Er zijn nog een heel aantal landen waar op homoseksualiteit de doodstraf staat. Bij gebrek aan liefde voor de schepping, zoals die is, is er veelal afkeer van alles wat anders is. Wat de discussie over abortus betreft is er volgens mij eveneens sprake van liefde en respect voor alles wat leeft, of juist niet. Bij het propageren van (onnodige) abortussen is er volgens mij zelfs sprake van een diepgewortelde haat tegen het leven. let maar eens goed op de gezichten

Als het zo is (en het is inderdaad zo) dat die kennis in grote lijnen bij zowat alle mensen gelijk is, waarbij de uitzondering de regel bevestigt, zou ik het niet subjectief noemen.

Geloof in een god op zich staat geheel los van moraal. Liefde en respect niet. Wie bepaalt wat moreel juist is? De overheid in ieder geval niet. Die kennis zit gewoon in je en in grote lijnen is daar ook wel consensus over. Vrijwel iedereen weet dat het niet goed is om te stelen.

Dan bestaat het gevaar van een subjectief aftreksel van moraal of zelfs een parodie daarop, zoals in de praktijk gebracht in landen met een socialistische overheid. Maar ik ken veel ongelovigen met een hoog moreel besef (waar ze dan nauwelijks over nadenken). Ze handelen dan blijkbaar volgens hun geweten. Dan blijft nog steeds de vraag staan waar dat geweten dan vandaan komt of wat het eigenlijk is. Ik denk dat die innerlijke kennis van boven komt en gewoon deel is van de mens zoals die is gemaakt.

Mijn overtuiging is dat het kwaad/verkeerd is om gebrek aan respect en liefde te hebben voor de Schepper en de schepping. Bij voldoende respect en liefde komt het met de moraal wel goed. Ik zie goed en kwaad niet als iets subjectiefs of iets wat we met elkaar zo hebben afgesproken maar wel als iets universeels waar we innerlijk besef van hebben. En dat besef is volgens mij tijdloos en bij alle volkeren in wezen vrijwel identiek. Dat is dus mijn denkbeeld/overtuiging, maar ik sta daar natuurlijk niet helemaal alleen in. C.S. Lewis heeft daar bijvoorbeeld uitgebreid over geschreven (en er naar g