IKBENANDERS

Wat gestigmatiseerden ervaren heb ik gelezen (en dat kun jij dus ook terug lezen) in de volgende boeken: Judith von Halle: En als Hij niet was opgestaan. Kiene, Helmut: Fantoomlichaam, stigmatisatie en geesteswetenschappelijk onderzoek In deze boeken kun je o.a. lezen: dat gestigmatiseerden het leven van Christus op aarde meebeleven van zodra zij de stigmata hebben ontvangen. De momenten waarin zij de dingen ongewild meemaken dringen zich op; men kan ze niet bewust zelf oproepen. De oorspronkelijke talen kan men ook verstaan. dat zij ziek worden van de geur va

Tja, slavernij was in ‘Nieuw Testamentische tijden’ nog altijd een algemeen geaccepteerd verschijnsel. Bij onze tijd hoort het wat mij betreft niet meer. Daarom heb ik vaak ook moeite met mensen die zeggen: ‘Maar in de Bijbel staat … en dus …’.

Amen.

Geloven hoef je me niet m.b.t. hetgeen ik allemaal heb geschreven, maar je begint me wel te begrijpen. Dat waardeer ik echt enorm, dat jij in elk geval die moeite doet, waar anderen dit nalaten. Ad 1. Als dit zo zou zijn, dan verklaart jouw stelling niet waarom gestigmatiseerden niet van voedsel en vocht kunnen leven. Ze zijn hier bij gebrek aan een beter woord ‘allergisch’ voor. Wat men ‘gek’ genoeg wel tot zich kan nemen is de geconsacreerde hostie/wijn. Ad 2. Het lichaam gaat pas over tot verrotting als de levenskrachten niet meer met het lichaam verbonden zijn. Ad. 3 Het

Ik kwam zojuist nog het volgende over de drieëenheid tegen in de Docta Ignorantia (15e eeuw) van Cusanus: Komt er nog maar eens uit 😉. En toch … inmiddels lukt het mij wel om hem een beetje te kunnen volgen.

Ad 1. Het vlees is (in mijn kijk op de dingen) dood, wanneer de levenskrachten die het vlees met de planten en de dieren deelt, afwezig zijn. Om levensvatbaar te zijn, moeten de condities goed zijn. Dat is voor de plant: water, aarde (voedingsstoffen), zon etc. voor de mens zijn dat lucht, voedingstoffen, etc. Ad 2. Ja, elke activiteit kost energie. De vraag is natuurlijk waar het iets vandaan komt/zit dat een handeling in gang zet wat energie kost. Ik reken dat iets (denken/voelen/willen) tot de vermogens van de ziel, waarmee ik niet heb gezegd dat de vermogens van de

Ik gebruik maar 3 vertalingen: De Tora in de vertaling van Buijs, Lineke & Storm, Marianne Het NT in de vertaling van Besterveld, Ton Het NT in de vertaling van H.A.P.J. Ogilvie Persoonlijk heb ik niets met bijbelstudie op de theologische manier, dus met een tekst lezen en daar dan andere teksten bij zoeken om wat er in eerste instantie is gelezen verder uit te bouwen, te onderbouwen of te bewijzen. Ik laat me eigenlijk alleen op de evangeliën en de Handelingen inspireren. Met het bijbelboek Openbaring heb ik ook iets. Met de brieven niet en het O.T. eigenlijk oo

Ik kan echt helemaal niets met wat je (steeds) zegt. Ik geef het op. Ik zou bijna denken dat je op een andere planeet leeft.

Bij jou profiel staat: Liefde is mijn religie. Als in het woord liefde óók indirect het woord verbinding zit, dan gun je ons de door mij gevraagde uitleg/bewijzen.

Dat weet ik; zo laat ik hem zichzelf ongeloofwaardig overkomen. Tegelijkertijd krijgt hij zo van mij nog één kans om dat voor één keer ongedaan te maken.

Ad 1. Nogmaals de vraag: wat is IBA in de context van jouw berichten? Ad 2. Kun je teksten aandragen waarom liefde en lijden volgens jou per definitie samen gaan in de mystiek? Als je dit niet kunt, dan zeg je wat mij betreft vooralsnog maar wat.

Zie pag. 1 van dit onderwerp. Ik deel op deze pagina (ergens onderaan) een blogpost met de titel WAS HET MAAR ANDERS. Dit bericht gaat over de wraak van God, liefde en lijden. De link met Israel/Palestina/Iran kan men zelf leggen. T.a.v. de opmerking ‘(a) Die liefde/genade is volgens mij toch echt van (b) de Vader’ … Eigenlijk ken ik de Vader (eenheid) alleen vanuit het Oude Testament. Daar zie ik Hem aan het werk, werkende van hoog naar laag (bottom-down), m.a.w. Zijn wil opleggend. Bij de Zoon (gelijkheid) vind ik de woorden liefde en genade terug. De Heilige Geest vat ik momenteel op a

Het woord ‘minne’ wordt hier vertaald met ‘liefde’. Volgens de vertaalster van de visioenen en brieven van Hadewijch Anges Hoffschulte moeten we onder ‘minne’ de liefde van God naar de mens én de liefde van de mens naar God verstaan; niet de liefde die zich tussen twee mensen afspeelt. Dit even ter info/aanvulling. Anges zou het woord in de door jou aangedragen vertaling dan ook onvertaald hebben gelaten. Wat is ‘de regel van IBA’?

Ah. Ik denk dat ik weet waar je op doelt. Is het de zin: ‘Nu zal Ik jou laten weten wat Ik van jou verlang: ik verlang dat jij omwille van mijn verlangen bereid bent tot allerlei ellende’? Daarvan had ik eerder vermeld dat deze uit het eerste van de veertien visioenen van Hadewijch (13e eeuw) afkomstig is. Wat Hadewijch daarin van Christus te horen kreeg doet erg denken aan het bijbelboek Job. Bij Job staat de veredeling van de mens door het lijden centraal; niet het thema zonde als oorzaak van het lijden.

Ik begrijp je niet; als ik iets citeer vermeld ik altijd de bron.

Ad. (a) Als je goed gelezen hebt, maak ik juist een onderscheid tussen de (levens)krachten en het vlees. Ad. (b) Voelen, willen en denken reken ik – zoals je óók hebt kunnen lezen – tot het gebied van de ziel. Eigenlijk maak ik een volledig onderscheid tussen de (levens)krachten, de ziel, het lijf én het ik. De levens(krachten) houden in mijn verhaal alleen het lichaam in stand, niet de ziel. De ziel heeft krachten van zichzelf die overdag negatief op de levenskrachten in werken, ze breekt ze af, hetgeen zoals gezegd de vermoeidheid die wij aan het einde van de dag ervaren verklaart.

Het vlees kan vanuit zichzelf helemaal niets. Zie hiervoor het dode lichaam. Het feit dat het lichaam tijdens de slaap niet sterft, en dus in leven blijft, dat duidt erop dat er (levens)krachten aan het werk zijn die het lijf in leven houden. Het lichaam herstelt tijdens de nacht – hoewel nooit helemaal, want anders zouden we nooit ouder worden – maar toch grotendeels. En dit is geen onzin, want iedereen kan bevestigen dat men zich doorgaans 's ochtends veel frisser en minder vermoeid voelt dan aan het einde van de dag. Het feit dat we overdag moe worden én dat we – als we bewustzi

Begrijpen doe ik je wel najjreb86 en ik vind het ook nog niet zo gek wat je zegt. Toch wil ik nog de volgende aanvulling doen als ik mag: Omdat we het motief m.b.t. het uitgesproken verlangen over de ellende niet kennen, hoeft de egoïstische drijfveer niet waar te zijn en de invalshoek dat het lijden hoe dan ook áltijd ergens goed voor is ook niet. Vroeger werd zonde over het algemeen in verband gebracht met het lijden. Maar in het verhaal van Job (zie hiervoor het bijbelboek Job) zien we nog een andere insteek: de veredeling van de mens door het lijden’. Ook zijn ellende werd van go

Dat kan ik niet uitsluiten natuurlijk, net zoals jouw interpretatie over egoïsme ook niet hoeft te kloppen, omdat wij het motief niet kennen m.b.t. de woorden die Christus uitsprak over het bereid zijn tot allerlei ellende.

T.a.v. de opmerking: ‘Ik verlang van jou, dat jij omwille van mij bereidt bent tot allerlei ellende....’ … dit hangt wellicht samen met onze kijk op het lijden. Als ik deze zin lees, ga er niet vanuit dat Christus hier van een sadistisch motief gebruik maakt om van Hadewijch het lijden te verlangen. Wél dat Hij dit heeft gezegd om een bijdrage leveren in het lijden, hetgeen wellicht (want ik weet het natuurlijk ook niet; het is giswerk) gelijk staat aan een bijdrage leveren aan de verlossing de mensheid. Het lijden is niet voor niets nog altijd in de wereld. Daar moet een reden voor zijn.

Ad. (a). Het leven vaarwel (moeten) zeggen door ondragelijk lijden/euthenasie is moeilijk. Ad (b). Wat waardevol is is het leven. Ad (c). Begeerte is eigen aan het leven, sommigen verlangen (wat voor mij iets anders is dan begeerte) naar dat wat geestelijk is. Ad (d). Het vlees kan idd maar op één plaats tegelijk zijn, maar kan jouw geest ergens en overal tegelijkertijd zijn? p.s. Je reageert met: ‘Wie niet onderscheidt, onderscheidt het verschil niet dat scheidt.’ toen ik het had over ‘de moraal die in vroegere tijden werd voorgekauwd’. Kun je je vinden in het volgende: he

Waarin proef jij hier het egoïsme? Want ik zie hem niet. Je kunt het lijden toch niet willen? Als je het zou willen voor een ander om daar zelf voordeel uit te halen, dan snap ik hem wel, maar daar is in dit verband geen sprake van. Op je opmerking m.b.t. karma, daar kan ik beter (nog) niet op in gaan. Afgaande op wat ik lees komt je kijk hierop nogal kortzichtig over, en deze zal zich door wat ik hierover te zeggen heb wel niet laten bijstellen. Toch bedankt om kritisch op mijn verhaal te reageren. Dat waardeer ik wel.

Idd. Omwille van dit soort oefeningen is het boek De filosofie van de vrijheid … DOEN van Willem Daub ook wel een fijn boek om te raadplegen cq. te ‘lezen’.

Correcties op hetgeen ik hierboven heb geschreven: Een tijdgeest wordt Archai genoemd; niet Archangeloi (Aartsengel). Michaël heeft – en dit is wel algemeen bekend – de rang van aartsengel en deze heerst net als de tijdsgeest óók een bepaalde periode om bepaalde veranderingen te bewerkstelligen, maar een tijdsgeest is hij niet. Wat dit betreft was ik wat te snel met het delen van informatie. Het woord ‘lijden’ moet natuurlijk ‘leiden zijn in de zin ‘Dat de cultuur is veranderd omdat men zich veelal niet meer door de Bijbel laat lijden, dat is misschien ook goed’. De hiërarc

Tijdsgeesten oftewel archangeloi wisselen elkaar, net als in de tijd van de scheppingsdagen (zie het bijbelboek Genesis), in grote tijdvakken af. Ik zou het moeten opzoeken hoe lang dergelijke tijdvakken duren. De huidige tijdsgeest is Michaël. Hiervoor (in de tijd van Goethe) was het Raphaël. Tegen de tijdgeest in werken is idd niet raadzaam. Overigens denk ik niet dat je kunt stellen dat Michaël (= huidige tijdsgeest) allerlei ‘zonden’ zoals hoererij, abortus, homosexualiteit zonder pardon zou afkeuren. Vandaag de dag kijken we vooral ook naar de motieven en dus is alles voor nuance vat