IKBENANDERS

Ik deel citaten van zaken waar ik mij in kan vinden, van mensen die die mij dierbaar zijn en wiens visie ik ben gaan delen. Ik merk dat zij vaak in staat zijn om de dingen beter te verwoorden dan ik. Tot zover over de citaten. Mijn eigen ervaring in deze is: het valt mij telkens op dat ik als mens vaak niet doe wat mijn binnenste wél als juist acht. Paulus heeft hier ook over geschreven denk ik. Daarnaast bezwijk ik vaak nog voor het egoïsme en allerhande begeerten in mij (en dan heb ik het niet zomaar over een 'fysiek' honger gevoel' waarbij ik het woord fysiek tussen haakjes zet omda

Uit Het innerlijke woord van J. von Halle: ‘Maar hoe zou je nu juist met degene die ons tot op de bodem van onze ziel kent (beter dan wij onszelf kennen), die ons bovendien nog meteen onze fouten vergeeft wanneer wij ze inzien en betreuren, ja die zelfs bereid was om te sterven voor de delging van onze schuld en ons bovendien nog onfeilbare raad geeft en slechts ons welzijn in de zin heeft, hoe zou je uitgerekend hiermee niet spreken?’ Het bovenstaande citaat gaat over bidden. Ook Judith is naar mijn mening geneigd om te denken in én-én. Hopelijk volstaat het om aan je vraag tegemoet te k

En ik vul aan: ‘… van de aarde’. En daarin ga ik met je mee. Ook voor mij persoonlijk is Christus redder bóven inspirator. Misschien komt dat in mijn verhaal niet duidelijk genoeg naar voren, toch was dit wél mijn bedoeling. De mens kon zichzelf idd niet redden. Daarvoor was Christus's eenmalige daad op aarde noodzakelijk. M.b.t. deze zin hoop ik dat je in én-én kunt (blijven) denken. M.b.t. deze in heb ik geen eigenlijk geen eigen gefundeerde mening. M.b.t. deze zin denk ik dan: de tijd zal het leren …

Ik besef dat wij in ons leven maar een heel klein beetje (kunnen) groeien en dat de héle ontwikkelingsweg van kind, puber, volwassene tot wijze door een reeks van levens een proces van lange adem is. Toch denk ik dat het er juist door proces wél komt. Om mijn gedachten hierover wat toe te lichten heb ik veel woorden nodig. Het sterven van Christus was nodig om de óórzaken van onze slechte daden uit de levensboeken te wissen (feitelijk worden ze vervangen door 'kruisjes' bij aanname van de Verlosser). Echter, de gevolgen van onze daden dienen wij in de kringloop der tijden nog wél onder ogen t

Oh dat weet een mentaal-gezond mens wel hoor. Hieronder iets wat ik vind op een website via google n.a.v. je vraag:

Geloof is áltijd een subjectieve ervaring denk ik dan. Met het thema ‘waarheid’ moet naar mijn mening iedereen worstelen die op het punt staat om volwassen te worden in zijn ‘grote’ levensloop (‘levensloop' mag je hier wat mij betreft - en zelfs graag - opvatten als een weg die is verspreid over meerdere incarnaties). Anders blíjft men afhankelijk van … en kan men komen niet tot ware vrijheid, handelen uit ware vrijheid, ‘vrij-uit zijn’. Niet-vrij-zijn staat wat mij betreft gelijk aan niet-christelijk. Dàt is wat mij betreft de christus-impuls: geen onderdaan zijn van impulsen die ons van buit

Ook nu weer draag ik iets aan wat synchroon loopt met wat ik lees en aansluit op je vraag. Meester Eckhart was in staat om bij de godsvonk in hemzelf te komen en deze te laten aanzwellen. Hij deed dit door zichzelf volledig af te sluiten voor al het wereldse. Deze weg ligt voor ons niet meer open; dat hoeft ook niet. Wij kunnen ook bij deze vonk komen door moeite te doen om contact te maken/te krijgen met het vage gevoel dat er iets groters in onszelf is (= een eerste oplichten van een innerlijk godsbesef in de ziel). Dat kunnen we oproepen door naar het verleden te kijken. Daarin zijn w

Ik denk dat ‘waarheid’ op het aardse vlak vooral een subjectieve aangelegenheid is en dat je voor absolute waarheid/waarheden in de hoogste geestelijke werelden moet zijn. Zelfs wetenschappelijke testen kun je volgens mij geen absolute waarheden noemen, omdat zij vaak erg geïsoleerd tot stand worden gebracht. De wereld om ons heen is niet alleen gecompliceerd, maar ook en vooral aan allerlei factoren onderhevig die in het wetenschappelijk onderzoek niet worden meegenomen en eigenlijk ook niet mee te nemen zijn. Daarom bestaat zelfs dat gebied voor mij – op zijn best – uit halve waarheden. En z

Ik had deze vraag verwacht: Een antwoord uit hetzelfde boekje: ‘Als geen ander deed Christus-Jezus, in woord en daad, een appèl aan het ik van al wie Hij ontmoette. En het is in Zijn Geest, als wij bij onszelf te rade gaan: wat houd ik voor goed, voor slecht. Wie dat doet, is volwassen.’

Hartelijk dank voor dit mooie bericht! Allereerst moet ik even vermelden dat ik dit verhaaltje zelf heb geschreven en gepost heb op Facebook, min of meer als een private-post. Want de enige persoon die in mijn vriendenlijst is staat is mijn vrouw. Net zoals ik zelf is Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie, geen man die heel erg ‘leunde’ op de Bijbel. Begrijp me niet verkeerd. De Bijbel is mij zéér dierbaar, en ik lees er ook in, maar het boek is voor mij niet dé leidraad in mijn leven. Dat is de persoonlijke ervaring met Christus. Graag wil ik als aanvulling op wat

IK WEET U BIJ MIJ Mijn oog viel op een spiraalband. Je vind hem tussen een rij boeken in een kast van de Christengemeenschap in Middelburg. Op de voorzijde staat de prikkelende titel: 𝘓𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴. Nou nou nou. In het zeldzame exemplaar lees ik op de allerlaatste bladzijde dat het boekje is vertaald door de Christengemeenschap Rotterdam. Een officiële Nederlandse vertaling was er toen – en nu ook nog altijd – niet en dus heeft men de vertaling zelf maar gemaakt. De leden wilden de inhoud graag in het Nederlands bestuderen. Overigens was de schrijver van dit boekje een priester

Over thema ‘lijden’ is reeds veel gezegd en geschreven. Het bovenstaande citaat komt erg binnen bij mij. Hebben jullie citaten uit boeken die in aansluiting op dit thema iets voor jullie betekenen? Weten jullie iets te vertellen uit jezelf of auteurs die een gefundeerde kijk op het lijden hebben en een steunpunt kunnen zijn in het leven van anderen en onszelf?

Dit zet mij aan het denken … Jullie vast ook … Hoe kijken jullie – met dit gedicht voor ogen– naar: het leger? Men wil het uitbreiden, er mensen voor winnen, overweegt een Europees leger … autoriteiten om ons heen? Laten beïnvloeden ons met hun wetten en hun regels en beheersen die met een uitvoerende macht. Er is geen sprake van richtlijnen maar van ge- en vóóral van verboden. pesterijen, oplichterij en haat? Een andere insteek: hoe beïnvloed het hart van het christelijk geloof – waarover in de eerste regels wordt gesproken – ons denken, voelen en ons willen? E

Als het gaat over de afgelopen Corona-crisis: de mensen die een vaccinatie hebben laten zetten komen er nú nog goed weg mee. Maar bij een volgende vergelijkbare epidemie zullen we beter moeten nadenken. De kans is té groot dat komende vaccinaties onze komende levens (blijvend?) negatief zullen beïnvloeden. Informatie hierover vind je in de boekjes van Rudolf Steiner (Spirituele vaccinatie) en Judith von Halle (De coronaviruspandemie I & II). Overigens is de informatie in deze boekjes antroposofisch en dus niet voor iedereen zo maar even – hapklaar – te slikken of te accepteren. I

Ergernis is een vorm van antipathie. Elke vorm van antipathie schept domheid in het volgende leven. Helaas ben ik zelf ook niet vrij van. Mijn ziel vertoont een sterke vorm van antipathie tegen zo goed als elke vorm van politiek. Het zou medelijden/medeleven moeten zijn.

TIP: lees het onderstaande boek niet; dat heeft geen zin zonder voorkennis. Neem de woorden hieronder tot je ter overweging en ga dan over tot uitvoering. Meer heb je niet niet nodig; ik ook niet. Uit: Het innerlijke woord, geschreven door Judith von Halle (Cichorei, 2024). Wanneer wij het woord tot Hem richten, beleven wij, hoe ons Ik antwoord van Hem krijgt op een communicatieniveau dat met het uiterlijke woord niet te vergelijken is, op het niveau van het begrijpende hart … Het is alsof ons eigen Ik tot ons spreekt … als de stem van het geweten, als de stem van het inzicht, als de

‘In het christelijke verleden zijn er voor dit feit getuigen van formaat, bijvoorbeeld Pascal, die de vraag stelt, wàt er wel van de mens geworden zou zijn, als er geen Christus in de mensheidsontwikkeling was opgetreden. En hij heeft zichzelf geantwoord: Wij kunnen voelen dat de mens in zijn ik aan twee gevaren blootgesteld is. Het ene gevaar ligt daarin, dat hij het gevoel heeft, dat het goddelijke in zijn ik bij zijn eigen wezen behoort, dat hij meent God te kennen in zijn kennis van de mens (= luciferisch, satanistisch). Als hij het goddelijke slechts in zichzelf, in zijn ik voelt, leidt d

In dit filmpje wordt door iemand gesproken over God, Jezus en de Vader. Ik moet het nog helemaal afkijken, het een getuigenis over een Bijna-dood-ervaring. Verhelderen doet het voor de zaak tot nu toe niet, maar het geeft me toch een vorm van bevestiging dat de dingen zijn zoals we ze kennen: Jezus ‘zit’ aan de rechterhand van de vader. Ook erg indrukwekkend is wat hij te zeggen heeft over hoe Jezus aan het kruis hangt, over de aanbik van Jezus. Dit sluit aan hoe bij hoe Maria Valtorta hem heeft mogen waarnemen in één van haar visoenen.

De duivel is niet hetzelfde als satan. Satan heeft een rijk dat een wit koud licht uitstraalt. Het resoneert met ons egoïsme. De duivel heeft een rijk dat donker is. Het ontneemt ons ons zicht, maakt ons blind voor de dingen die we zouden moeten zien/herkennen, het beïnvloed m.a.w. onze waarneming. Het rijk van de Satan kennen we als het rijk van Lucifer, het rijk van de Duivel als dat van Ahriman. Zijn naam is lange tijd de grote onbekende gebleven, wat hem waarschijnlijk goed uitkomt. Beide uitwerkingen herkennen stelt ons staat om hier niet voor te kiezen. Er blind voor blijven staat ongeve

Zou je dit voor mij willen toelichten? Ik moet eerlijk zeggen dat ik vandaag nog een keer de dienst bij de christengemeenschap heb bezocht. De de vrouwelijke priester heeft na de dienst bij de koffietafel die zich bij de ingang in de inkomhal bevindt) de gemeenteleden nog gezamenlijk iets medegedeeld wat betreft de mensen die binnenkort zullen overlijden in hun gemeente en hoe de gesprekken met die mensen zijn verlopen. Andere leden die hier iets over wisten kregen ook de kans om hier iets over te zeggen. Ik vond dit heel betrokken binnenkomen. Dat heb ik nog nergens anders zo mogen me

Inmiddels heb ik een dienst van de Christengemeenschap bijgewoond. Ik vond het zeer indrukwekkend. Zó anders dan alle andere diensten die ik ooit heb bijgewoond. Voor mij is het niet praktisch om deze dienst vaker mee te maken (afstand, geld), maar ik draag ze als een kostbare parel met mij mee en denk er met veel genoegen aan terug. Vooral de houding van de (in dit geval vrouwelijke) priester vond ik heel indrukwekkend als zij haar handen/vingers omhoog en omlaag hield. Dit heeft een permanente indruk op mijn netvlies/ziel achtergelaten.

Er wordt gezegd: ‘Het doel van ons leven is o.a. om God te verheerlijken op aarde’ (zie hiervoor o.a. het verhaal van Lazarus). Wat wordt daar nu precies mee bedoeld? Verheerlijken we God op aarde door simpelweg gehoor te geven het doel waartoe Hij voor ons heeft voorbestemd? Zo ja, kan er dan ook sprake zijn van meerdere doelen? Er rijzen een paar vragen bij mij op: ––– In de onderstaande vragen ga er vanuit dat wij net als Lazarus híer zijn om o.a. God te verheerlijken op aarde. ––– 1. Dienen wij het doel ‘om Hem te verheerlijken op aarde’ (het doel dat Hij met ons

Beste … Vandaag las ik nog iets over het ‘reine denken’, ook wel het ‘zuivere denken’ genoemd. We hebben het hier al eens vaker over gehad, maar deze keer kwam het zo verassend eenvoudig tot mij, dat ik mij er voor schaam dat ik het niet eerder op die manier heb willen/kunnen zien of bedenken: het is vrij zijn van of de daad van het vrij worden van het egoïsme door en in het denken. We kunnen het egoïsme in ons denken leren overstijgen (ascensie) door a) het te leren herkennen, en b) er met kracht afstand van te leren nemen. Het egoïsme is luciferisch (satanistis

Als ik mijzelf als gemiddeld ontwikkeld mens blind zou aansluiten bij een extern geweten, dat zou dat voelen alsof ik mijzelf onderwerp aan iemand of iets waarbij ik de verbinding met het goddelijke verlies. Ik zou mijn eigenheid verliezen. Dat is het voor mij niet. Voor jou waarschijnlijk ook niet. Vandaar dat het ethisch-individualisme mij dierbaar is. Als in jouw casus beide betrokkenen de weg van het ethisch-individualisme zouden bewandelen, dan zouden er ook twee verschillende eindbeslissingen kunnen ontstaan. We zijn allemaal anders, hebben allemaal een andere achtergrond, allemaal

Het gaat me niet om geloven of dit waar is of niet. Het inspireert me en zet me aan tot verder nadenken over het ‘luisteren naar de innerlijke stem’. Dit luisteren zou wel eens voorbij kunnen gaan aan het zogenaamde ‘goed en fout’. Afgaande op het voorbeeld in dit filmpje komt het neer op doen wat je ‘moet’ doen. Je hebt de keuze om het anders te doen, maar eigenlijk wil je dat niet omdat de aansporing zo indringend is. Dit doet me trouwens ook denken aan een voorval dat mijn vrouw ooit heeft meegemaakt. Ze vertrok volgens haar zeggen van thuis naar een bepaalde locatie met de auto. Onder