IKBENANDERS

Hartelijk dank voor je bijdrage CredRog. Toch heb ik nog een vraag. Je zegt: ‘… dat door het neerdalen van de Geest zichtbaar wordt wie Jezus in wezen is.‘ Echter, het geestprincipe is door het concilie van Constantinopel is afgeschaft in het jaar 869. Vanaf dan geldt: er bestaat zoiets als een ziel met geestelijke eigenschappen, maar niet zoiets als geest. Hoe laat zich het gegeven van het concilie rijmen met wat jij schrijft over het neerdalen van de Geest?

Ik herlees momenteel het Johannes-evangelie (Zeyde, Marie H. van der - Het is altijd geweest, het Woord). Voor de schrijver van het Evangelie naar Johannes is wat vóór de doop van Jezus heeft plaatsgevonden blijkbaar niet belangrijk; hij rept er met geen woord over. Vanaf hoofdstuk 1 schrijft hij Jezus helderderziend-achtige gaven toe (zie hiervoor het verhaal van ‘de Samaritaanse vrouw’ en de uitspraak ‘Voordat Philippus je roepen kwam, had ik je gezien onder je vijgeboom’ in het eerste hoofdstuk). Hij maakt ook herhaaldelijk duidelijk dat Jezus héél goed doordrongen/op de hoogte is

Ik heb lang geworsteld met het boek Openbaring. Een goede uitleg hiervan kwam ik tegen bij de architecte, schrijfster en spreekster Judith von Halle. De woorden staan opgetekend in haar boekje Voordrachten 1 - De Apocalyps van Johannes. Besef wel dat deze voordrachten antroposofisch van aard zijn. Het lezen ervan vraagt dus om een zeer open mind, een zeer ontvankelijke houding. Maar vraagt het boek Openbaring dat ook niet van ons? Overigens is de Antroposofie door en door christelijk. Iets wat niemand ook maar in de verste verten zal erkennen die er maar oppervlakkig in thuis is. Dagenlan

Ik weet niet in welke mate deze post/jouw verhaal nog actueel is, maar als ik je verhaal lees, dan moet ik niet zozeer denken aan wat Christus in jou geval zou doen, als wel naar Zijn houding. Ik moet denken aan het verhaal van de verloren zoon. Mensen die drinken (zoals mijn vader destijds; hij is inmiddels al vele jaren overleden) kun je niet en zou je niet moeten willen veranderen. De verandering zal uit de persoon zelf moeten komen. Wij veranderen alleen maar als we het punt 'en nu is het genoeg!' bereikt hebben. Dat punt is voor iedereen anders en komt voor iedereen op zijn eigen tij