IKBENANDERS

Ik schreef: Dan zou ik gaan voor iets, dat bestaat omdat bepaalde mensen zoals Nicolaus van Cusa (Cusanus) die door hun ervaring(en) met deze God een indrukwekkend werk hebben kunnen schrijven ….

Stilte is de afwezigheid van prikkels. Hoe minder prikkels hoe stiller.

Ik neem aan dat je wilt dat we Christus hier even buiten beschouwing laten? Dan zou ik gaan voor iets, dat bestaat omdat bepaalde mensen zoals Nicolaus van Cusa (Cusanus) die door hun ervaring(en) met deze God een indrukwekkend werk hebben kunnen schrijven, zoals de Docta Ignorantia. Dit werk werd op uitstekende wijze vertaald door Gert den Hartogh en uitgebracht onder de titel Over de wetende onwetendheid.

Ik zou het niet beter gezegd kunnen hebben. Misschien Rudolf Steiner ook niet. Ook voor hem was deze houding essentieel/heilig om tot resultaten te komen in zijn werkveld.

Er bestaan natuurlijk subjectieve gevoelens, en we menen dat er zelfs alleen maar subjectieve gevoelens bestaan. Hierdoor, zo stelt de wetenschap, kun je maar beter al je gevoelens aan de kant te zetten bij het verrichten van wetenschappelijk werk. Maar er bestaan óók objectieve gevoelens. We komen ze tegen als we de levenskrachten bestuderen. Ik heb elders in een ander onderwerp de volgende oefening gegeven. Hij komt uit het nawoord van het boek Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap, een boek van Rudolf Steiner, maar het nawoord is geschreven door de inmiddels overleden ingenieur Di

Dan vind ik moet je ook ter kennis nemen van de bronnen waaruit iemand iets ter berde brengt. Dat laat je zo meen ik te kunnen vaststellen jammer genoeg vaak na. Je bijdragen worden daar dan niet waardevoller door, maar juist minder waardevol.

Daar hamert R.S. ook op in Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap:

Vechten leidt nergens toe. Constructief vragen om verduidelijking, twijfels uitspreken en meedenken wel.

En ik heb aangegeven dat dit wel degelijk mogelijk is .

Het probleem bij de (natuur)wetenschap is dat men onderzoek doet en aldus tot theorieën komt. En dan wil men vanuit/met deze theorieën verder onderzoek doen om deze theorieën vervolgens ook te kunnen bewijzen. Echter, men komt zo niet in aanraking met de (levens)krachten – en de geestelijke wereld waartoe deze levenskrachten behoren. In de natuurwetenschap blijft men alleen de dode materie bestuderen. Niet het leven.

In het nawoord van het boek met voordrachten Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap van Rudolf Steiner laat Dick van Romunde aan de hand van een voorbeeld zien tot welke inzichten Steiners weg kan leiden én dat deze samensmelting van wegen wel degelijk mogelijk is. Dick was elektrotechnisch ingenieur en auteur van o.a. het tweedelige werk Materie en straling in ruimte en tijd. Geen dommerik dus. Ik heb je al vaker betrapt op het feit dat je, zonder je ergens goed in te hebben verdiept, iets aanbrengt om iets te kunnen tegenspreken. Dat doe je nu ook. Ik zou je willen vragen om méé te

Dit ben ik tot nu toe alleen tegengekomen in Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap van Rudolf Steiner. Hierin spreekt hij over twee kennisvormen: De fenomenologie van Goethe Het zuivere denken zoals besproken in De filosofie van de vrijheid, ook van Rudolf Steiner. Deze zouden bij het natuurwetenschappelijk onderzoek volgens Steiner elkaar moeten versterken zonder elkaar te reduceren.

Twee vragen werden aan mij gesteld: Ik wil eerst zelf zeker weten of er wel iets na de dood is Het is vrijwel heel zeker dat het bewustzijn niet van de hersenen af komt Mijn antwoorden: Ad. 1. Om zeker te weten of er überhaupt iets is na de dood kun je kijken naar continuïteit: in de natuur, d.w.z naar het komen en gaan van de seizoenen, het komen en gaan van de golven in de zee, het komen en gaan van het onkruid in de tuin in het voorjaar en in de winter, enz. in onszelf. Het geheugen bv. hangt samen met ons ik-besef en zorgt voor samenhang. Als het geh

Ik vraag me toch af of we in de vroege jaren van het Christendom, dus toen Paulus e.a. nog leefden van een ‘kerk’ kunnen spreken, laat staan van zo iets als een katholieke kerk. En ik vraag me ook sterk of er in die tijd al sprake was van hiërarchische lagen met bischoppen etc. In mijn vertaling (Ogilvie) van het NT komt het woord kerk in 1 Timoteüs nergens voor. Ik heb voor de zekerheid ook nog even een zoekopdracht gedaan door het hele NT (vertaling Ogilvie), en daar komt het woord kerk ook op geen enkele andere plek voor. Je bedoel reïncarnatie?

Ad. 1. Ik leg een esoterische uitleg van enkele bijbelteksten op tafel, meer niet. Ad 2. Ze heeft geen theologie (godsleer) ontwikkelt betreffende Christus. De antroposofie heeft resultaten vanuit geesteswetenschappelijk onderzoek aangedragen. Dat betekent dat de resultaten reproduceerbaar zijn voor een ieder die met min of meer dezelfde capaciteiten als Steiner in de geestelijke wereld onderzoek kan doen. ‘Toevallig’ kwam ik vanavond twee uitspraken van Steiner tegen over geesteswetenschappelijk onderzoek in een boek met voordrachten van hem met als titel Voorbij de grenzen van de natuur

Dit topic gaat over wat ik op dit moment lees. Omdat najjreb86 vond dat ik de natuurwetenschap niet serieus genoeg nam ben ik in een boek gaan lezen dat ik bij een kerkgenootschap tegen kwam. Het heet Voorbij de grenzen van de natuurwetenschap. Jammer voor najjreb86, fijn voor mij, is dat de naam van de auteur Rudolf Steiner is.

Ik kan me niet vinden wat je schrijft Hopper. De quotes die je van een artikel uit Trouw aanhaalt geven een verwrongen kijk op de zaken. Zowel jij als degene die het artikel heeft geschreven hebben er niets van willen begrijpen/begrepen. Dit krijg je nou als je ergens maar oppervlakkig in duikt. Ook de zin ‘Die man heeft een geheel nieuwe Christus geschapen. Zelfs de enkelvoudigheid van Christus wordt ontkend. Vanuit de reïncarnatieleer wordt er een geheel nieuwe Christus geschapen’ staat helemaal nergens op. Dit is in lijn met de hoe de antroposofie tegen het lichaam, de ziel en de ge

Ad. A. Ze zijn geleidelijk afgenomen in het lichaam van Jezus, maar weer volledig aanwezig in de opstanding. Ze zijn ook zichtbaar in de verheerlijking op de berg Tabor. Ad B. Het Christus-wezen was er voor jij en ik er waren. Ik meen niets te hebben gezegd dat hier tegen in gaat.

Kun jij wijs worden zonder te zondigen? Ik niet. Dat was misschien anders geweest als we niet te vroeg in onze ontwikkeling over de vrije wil hadden beschikt. Hier was de duivel voor verantwoordelijk. Dit noemt men de zondeval. Om de gevolgen hiervan recht te zetten (het verval) – zo begrijp ik – daarvoor stierf Christus aan het kruis en stond Hij volgens ook weer op uit de doden. Na de opstanding toonde hij zijn/het herstelde fysieke lichaam (= opstandingslichaam) aan de discipelen, dat ook wij ooit mogen aantrekken/krijgen; althans zij die in Hem geloven. Het feit dat deze grootse kosmische

Je ontvankelijke houding siert je. Ik zie het (vooralsnog) zo: het is omdat wij fouten maken/zondigen dat wij a) ons kunnen ontwikkelen/wijs worden en b) vergeving nodig hebben voor de door ons gemaakte fouten/zonden.

Ik heb van mijn kant een duidelijke verklaring gegeven. Johannes - in de interpretatie van het esoterische christendom - maakt in het Johannes-evangelie duidelijk hoe belangrijk Maria is voor Christus en de mensheid. In haar komt volgens het esoterische christendom Sofia (de nieuwe/vernieuwde heilige Geest) tot verschijning. De ‘oude’ heeft betrekking op de onschuld, de maagdelijkheid, de naaktheid zo je wil. Wij komen haar tegen bij Eva, voor de zondevol. De nieuwe/vernieuwde heilige Geest hoort bij de Maria (= Eva) die bij het kruis staat. Zij is – in Maria, door de hele ontwikkelingsweg die

Je rukt iets van mij uit zijn context waardoor je met een gedachte over de brug komt die niet aansluit op wat ik schrijf. Intussen zou je wel moeten weten dat ik mij doorgaans niet op de historische zin richt. Ik doelde met mijn uitspraak een waarheid is pas een waarheid als het tegendeel ook waar is op overtuigingen. Niet op DE waarheid. Had gehoopt dat anderen dit wel zouden begrijpen in de context waarin ik dit schreef. Niet dus! Ik ben protestant opgevoed en en ik kom door mijn esoterische aanvullingen op dit vraagstuk tot de conclusie dat er steeds meer te zeggen valt voor

Ik zou je willen vragen om een onderscheid te maken tussen iemand willen begrijpen vanuit zijn tijd-, mens- en wereldbeeld en hoe wij daar vandaag vanuit het onze tegen aankijken. Dan kunnen zij elkaar aanvullen. Én-én dus. Wat ik heb gedaan is alleen de esoterische verklaringen aandragen, jij de voor de hand liggende. In onze eenzijdigheid zijn we misschien beide fout. Als je een gebouw in zijn geheel wilt kennen kijk je ook niet alleen naar de voorkant. Dan kijk je ook naar de achterkant én de binnenkant.

Evolutie is eigen aan de menselijke en de wereldlijke ontwikkeling en ik ga er vanuit dat deze ontwikkeling us ook eigen is aan alles wat bij het kosmische en het onzichtbare geestelijke thuishoort. Zo zal de hemel er wel niet meer zo uitzien als 2000 jaar geleden. Mensen die iets hebben opgeschreven in een ver verleden hadden een ander wereldbeeld. Ze dachten ook heel anders. Om iets te kunnen begrijpen van wat zij neerschreven, zullen we hun wereldbeeld en hun manier van denken mee moeten nemen in ons willen begrijpen. Anders begrijpen wij hun op onze manier en niet op hun manier. Daar

Dat denk ik niet. We moeten altijd een deurtje open willen houden, dat we wat we zeggen en denken ook wel eens onjuist zou kunnen zijn, of op zijn best een halve waarheid. Wat niet wegneemt dat voor mij – omdat ik nog niets beters ben tegengekomen dan de esoterische verklaring – deze de meest aannemelijke is.