IKBENANDERS

In de podcast-aflevering ‘Kitty Bouwman: Schepping uit liefde – Hildegard von Bingen’ (2026) van Joop van der Elst (EO) hoorde ik Kitty ook nog iets moois zeggen over nederigheid. Iets dat volledig aansluit op wat Inigo al zei over nederigheid in zijn lezing over Thomas a Kempis:

Ergernis is niet het goede woord. Ik zou het eerder ‘triest’ willen noemen. Dat laatste getuigt van nog een beetje medeleven, het eerste niet. Ps. ik haak niet af omwille van de abstracties, maar omwille van de kortzichtigheid en de onwil om zich oprecht in de ander of diens werk(en) te willen verdiepen. Je moet me geen woorden in mond leggen (denken te kunnen weten wat ik denk).

Tja, een mens gelooft natuurlijk wat hij wilt, maar dit is voor mij voedsel dat in de vuilnisbak thuishoort. En ik zal de reden ook geven: het is te kortzichtig. Iemand die zich niet in een ander verdiept, om hem te willen begrijpen … iemand die zich niet in een ander verdiept, omdat hij zijn werk(en) het niet waard acht om te lezen, om er vervolgens een deskundig (onderbouw) ‘oordeel’ over te kunnen vellen is wat mij betreft niet gerechtigd om er überhaupt ook maar iets over te (mogen) zeggen.

Zo te lezen heb je hem niet begrepen. Wie wel op dit forum, ik zelf incluis, al doe ik wel moeite om hem te begrijpen. De gemakkelijkste weg is de dingen belachelijk maken; daar weet ik alles van, maar ik probeer dat niet meer te doen. Ik ben er achter gekomen dat dat mijn gedrag niet siert.

Zeer toepasselijk; iemand moet het doen.

Zeer goed gezien! Een vredestichter gaat inderdaad (één punt voor jou dus) - geen strijd aan. Hij bemiddeld. En dat deed Cusanus dan ook. Overigens hoeft de bemiddelaar niet per definitie te verliezen, maar dat had je zelf ook wel kunnen bedenken.

Heb ik dat gezegd in mijn uitspraak? Je leest er natuurlijk in wat je wilt, dat kan ik niet tegenhouden …

Wat doe je dan op dit forum?

Maar daarom moet het nog niet gebeuren.

Het romeinse rijk kon zó groot worden als zij is geweest, omdat zij al de goden en godsdiensten, van de volkeren die zij veroverden, in zich opnam.

Wel leuk om even in de groep te gooien. Kardinaal Nicolaas van Cusa (Cusanus) heeft in zijn tijd opdracht gegeven om de Koran in het Latijn te vertalen. Hij wilde het boek kunnen bestuderen. Cusanus was op een gegeven moment de rechterhand van de paus. Geen ‘klein’ mannetje dus en zeer begaafd, ook op bestuurlijk én op juridisch vlak. Lange tijd heeft hij vanuit allerlei kanten geprobeerd om hervormingen door te voeren en godsdienstvrede te stichten. Al zijn inspanningen liepen zo goed als op niets uit. Hetzelfde zie ik hier op dit forum gebeuren. Vredestichters delven (per definitie?) het ond

Ja een spanningsveld is het zeker. Wel mooi gezegd trouwens: dat het spanningsveld zich afspeelt tussen een mooie plaats en een lelijke plaats. Erg van toepassing. Weer mooi/goed gezien van je.

Absoluut. Ik weet uit een boek van Elisabeth Haich dat de Egyptenaren zelfs kennis van hadden van geometrische figuren die ze verbonden met de eenheid, de wereld enz. Pythagoras ook natuurlijk, maar das bekend tot in alle uithoeken van de wereld; dat van de Egyptenaren niet voor zover ik weet. Nu dan toch maar een beetje diepzeeduiken … Uit Inwijding door E. Haich (overigens ook hier weer een bv. van zuiver denken): Ik zal het daar voor nu maar bij laten. Overigens, mocht je meer willen … er is meer!

Een kromme lijn in de verbeelding oprekken tot een rechte lijn, de top van een driehoek oprekken waardoor de andere hoeken kleiner worden en je in de verbeelding ook weer een rechte lijn krijgt … Zoiets? Heel zuiver denken is dat …

Nou! Ben daar wel voor te vinden hoor … (al laat ik het echte het diepzee duiken wel graag aan anderen over).

Dit is wat Cusanus ook zou noemen ‘zuiver denken’. Dus waar doe jij dan zo moeilijk over? Ook Cusanus maakte graag gebruik van de negatieve theologie (afkomstig van pseudo Dionysius) waarmee jij hier Johannes van het Kruis laat spreken. Nicolaas las Dionysius de Areopagiet heel vaak. Het stond ook in zijn bibliotheek. Ik vergeef het je als je niet snapt wat we onder het ‘zuiver denken’ moeten verstaan, want ik heb hier zelf ook enkele jaren mee geworsteld. Maar zeg dat dan gewoon.

Je hebt helemaal gelijk.

Dat klopt, en het is voor de mens heel moeilijk om zich daarbuiten te begeven. Dat dit wel mogelijk is bewijst Cusanus in zijn Over de wetende onwetendheid, omdat hij zich in de inhoud van zijn boek in het geheel niet in het denken begeeft dat zich met de zintuigelijke wereld heeft verbonden.

Dat klopt Hopper, het is juist de manier van denken over dat wat niet geweten kan worden.

In eerste plaats hartelijk dank voor de fatsoenlijke, intelligente opmerking. Een aangenaam briesje tussen al die onzin die hier soms op dit forum word uitgekraamd. In de tweede plaats, de term geleerde onwetendheid spreek wat mij betreft voor zichzelf. Maar als we er toch iets over zouden moeten zeggen, dan kunnen we gerust stellen dat – op de manier waarop Cusanus inhoud geeft aan ‘het onuitsprekelijke’ – hij dit doet m.b.v. het zuivere denken. Volgens Mieke Mosmuller is zuiver denken geen abstracte logica, maar een levende, spirituele activiteit waarbij je de inhoud van je gedacht

OK dit stop dus niet. Ik stoor mij al een tijd aan de ‘Israel-Palestine conflict’-vervuiling in dit en andere topics – en alles wat daar direct of indirect aan is gerelateerd – en het lijkt wel of niemand er wat aan doet om het een halt toe te roepen. Het gaat wat mij betreft ook nergens over, maar dat ter zijde. In ieder geval sluit het aan bij de titel van dit onderwerp. Nicolaus Cusanus – ja, ik haal hem er nog maar weer eens bij, maar nu omdat hij ook een boekje over godsdienstvrede heeft geschreven – en ik laat wat dit betreft graag Gert den Hartogh even aan het woord die in een

Ik kwam op Soundcloud nog een interview tegen met de vertaler van dit boek. Ik deel het hier voor de geïnteresseerde. Wel leuk om te horen trouwens hoe dit boek op het pad van de den Hartogh is gekomen, een gereformeerde predikant notabene.

Jij kunt dus geen wiskundige waarheden snappen/denken? En jij kunt je niet (met je denken) voorstellen dat als je wat versgeperst citroensap zou drinken dit een ‘ehhh’-gevoel oproept, waarbij je wangen samentrekken?

Stel, je ziet in een antiekwinkel een oude én mooie tafel. Deze tafel is in dat geval oud (een waarheid die dan op het zijnde van deze tafel van toepassing is) én mooi (ook een waarheid die van toepassing is op het zijnde van deze tafel). Een kwestie van én-én-denken dus. M.a.w. het één hoeft het ander niet uit te sluiten.

Zie je de overeenkomst echt niet?