HJW4

Je hebt inderdaad keuzes. Anders is alles voorgekookt en maakt het niets meer uit wat je doet en wat je zegt. Dat is niet de Bijbelse boodschap. Daar is elke keer een keuze, neem het verhaal van de talenten. Je kunt er iets mee doen, en je kunt er niets mee doen, keuze. Zo kun je ook je gedachten kiezen, wat overigens niet altijd makkelijk is. Nu kies je er blijkbaar voor dat de mens niet maakbaar is. Wat brengt deze gedachte jou ?

Het staat in de bijbel, dus waar baseer je het op dat het niet kan ? Realisme…..ik zie vooral pessimisme. Je verwart eerlijkheid met persoonlijke overtuigingen. Je kan niet tegen de waarheid die je zelf hebt gecreëerd. Wat ik zie is zelfdestructie. Je hebt gedachten gekozen die jezelf niet bepaald helpen. Het probleem zit niet bij God, maar in je gedachten. En daar kun je dus iets aan doen.

Komt allen tot mij die vermoeid en belast zijn… Is het een idee om God niet meer als last te zien, maar als steun ? Niet een God die van alles van je verlangt ?

Als iedereen normaal zou zijn, zou het wel vreselijk saai worden.

Tenzij je de wereld, jezelf en je geliefden het liefst zou uitwissen.

1 Korinthe 13: Liefde rekent het kwade niet toe, verdraagt alles. Je kunt beide zijden bijbels onderbouwen. Waar je voorkeur naar uitgaat, zegt iets over de persoon die de keuze maakt.

Staat gewoon in de bijbel. Heb God lief, je naaste, jezelf, je vijand. Het staat er 3 keer letterlijk.

Dat begrijp je dan niet goed, ik zoek in het geheel geen autoriteit. Niet intern, niet extern.

Klopt. Niets mis mee op zich. Je ziet dat mensen behoefte hebben aan een vijandsbeeld, een tegenstander die overwonnen moet worden. In het christendom is dat de duivel, in spirituele kringen is dat het ego. Zelfde boodschap, andere verpakking. Ik wil de lijn wel doortrekken naar geloof/religie. Niks mis mee, zolang het geloof niet groter wordt gemaakt dan het geloof van een ander. Overal parallellen.

Je stelt het in een post naar mij. Ben ik in jouw ogen degene die dogmatisch tegen dogma’s is ? Want dat zou je dan inderdaad niet goed zien. Als mensen dogma’s hebben vind ik dat op zich prima. Voel je er thuis bij, en geniet er van. Het gaat wat wringen als er geen ruimte is voor anderen. Ik ben geen voorstander van het samensmelten van religies. Die kunnen prima naast elkaar bestaan. Respecteer elkaar daarin. Het boeddhistische pad is een ander pad dan het christelijke. Niet beter of slechter, maar alleen gewoon anders.

Je sprak mij aan op dogma’s. Hier staan er ook wel een aantal. Wat is dan je punt ? Gewoon benieuwd.

Je hebt niet door dat ik Hopper een spiegel voorhoud. En zoals je nu redeneert kun je elke overtuiging wel als dogma wegzetten. Een dogma is een leerstelling die door een religie of organisatie als onbetwistbaar wordt beschouwd. Ten eerste ben ik geen organisatie of religie, ten tweede heb ik geen leerstellingen (wel gedachten, ideeën en persoonlijke overtuigingen), ten derde is niets van wat ik stel onbetwistbaar, ook niet voor mij. Dus de definitie van dogma gaat geheel niet op. Waarom gebruik je dit woord ? Wat wil je daarmee bereiken ? Ik beschouw mijzelf overigens niet als

Geen idee. En het boeit me ook niet echt, het is vorm en geen inhoud. Er wordt veel over gefilosofeerd, maar niemand die het weet. Ik concentreer me niet op dit soort zaken, het leidt alleen maar af. Ik zie het wel als ik Thuis kom.

Geloven dat het wel bestaat, dat is denken dat het bestaat. Maar dat is geen garantie voor het bestaan. Want hoe weet jij dat ik niet in Duitsland zit ? Kortom: het ingebrachte argument kan net zo goed andersom ingezet worden. Ik schop nergens tegenaan. Ik stel nergens dat ik niets in de bijbel kan vinden, dus gelukkig maar dat ik dan niet in de hel zit. Op een andere manier zijn je bijdragen waardevol geweest, het heeft geholpen mij te realiseren waarom het tijd is Jezus achter mij te laten en verder te gaan. Jezus was en is zeer inspirerend, maar het blijft een ex

Kun je gaan naar een plaats die niet bestaat… Nee, je kunt het wel zelf creëren.

Als jij het een pijnlijk proces vindt, dan geeft dat jouw ervaring weer. Blijkbaar ervaar jij het als pijnlijk. Ook jij vindt het blijkbaar belangrijk om je eigen ervaring universeel geldend te verklaren. Opvallend hoe veel mensen dat vaak doen. Blijkbaar is het niet voldoende om gewoon je eigen weg te gaan en dat genoeg te vinden. Een innerlijke autoriteit heeft geen externe autoriteit meer nodig, ander is het geen interne autoriteit. Jij bent een andere ik…..dat klopt.

Dan snap je niet wat ik bedoel. Welk dogma roep ik trouwens op ? Ik snap het niet beter dan een ander, dat zou je uit mijn antwoorden toch moeten kunnen halen. Ik houd Hopper een spiegel voor. Hij erkent de ene autoriteit niet en de andere wel en stelt zich vervolgens denigrerend op naar anderen, het mag wel wat bescheidener. Waar stel ik dat mijn gedachten verheven zijn? Je doet een paar grote uitspraken, ben benieuwd waar je dat op baseert. Ik weer tijd besteden aan de mensen om me heen ? Waarop baseer je dat ik dat niet doe ?

Je hebt voor jezelf een reden bedacht om het terecht te maken om de bijbel als externe autoriteit te zien. Prima. Geen verschil met de mensen die dat met de kerkelijke leer doen. En aangezien dat klopt en jij de bijbel als externe autoriteit hanteert…..ben je gewoon een natuurmensen, net als de anderen hier en net als ik. Gelukkig maar.

Het eerste is een geloofsovertuiging, net als de kerkelijke leer mensenwerk is. Het is maar net waar je persoonlijk waarde aan hecht en geloof in stelt. Natuurmensen zoeken naar een externe autoriteit (kerkelijke leer, bijbel) om zich aan vast te houden. Geestelijke mensen hebben het in hun hart geschreven en hebben het daarmee verinnerlijkt.

1) Zou God zich wel wat aantrekken van de bijbel. 2) Of ze hebben het beide is 3) Bijbel en kerkvergadering…..allebei mensenwerk. Waarom de één wel geloven en de ander niet Zonder flauw te willen zijn: natuurmensen hebben nog een boek nodig om zich aan vast te kunnen houden

Goed om te horen. We weten het inderdaad niet. Ik twijfel op geen enkele wijze aan je intenties, integendeel. Mijn pad wat ik ga met het goddelijke is niet beter of slechter dan jouw pad, het is alleen anders. Goed om te horen dat je mijn intenties als "goed" inschat. 👍

Ik zie al een aantal jaren je bijdragen en weet dat je erg gehecht ben aan vormen en rituelen. Blijkbaar geeft jou dat houvast en structuur. Vooral blijven doen, het ligt je. Ik denk alleen dat je jouw persoonlijke voorkeuren niet algemeen universeel binden zou moeten verklaren. Daarmee perk je anderen in hoe zij hun pad met God gaan. Als een ander zich beter voelt bij de term "Zhij" dan raakt dat jouw geloof toch niet ? In discussies merk ik vaak dat gelovigen (van alle gezindten overigens) belang hechten aan voorschriften, regels en het heilig verklaren van geschriften. Dat geeft z

De schrift is opgesteld door........mannen. En komt vanuit......en patriarchale samenleving. Jij gaat ervan uit dat God zich openbaart en zo ongeveer de boel dicteert. Ik zie het meer als een menselijk product met gedachten uit die tijd over het ongekende. Denk je werkelijk dat het het goddelijke uitmaakt of je dat met "Hij", "Zij" of "Zhij" aanspreekt ? Dat is toch alleen maar vorm ? Elke aanspreekvorm kan tot misstanden leiden, daarom zouden we ons ook niet op de vorm moeten concentreren. Als jij het goddelijke met Vader aan wil spreken, is dat prima, als een ander dat m

Jij stelde in zijn algemeenheid dat je Gordon wel vertrouwt. Daarnaast is het menselijk om mensen meer krediet te geven als ze jouw geloofsovertuiging onderschrijven. Het doet vaak wel afbreuk aan de objectiviteit. Jij bent daarin overigens bij lange na niet de enige.

Het goddelijke is geslachtloos, mee eens. Dus of je het goddelijke benoemt als vader of moeder maakt dan niet uit. Het is gelijkwaardig. Mannen hechten er meer aan dat het goddelijke mannelijk genoemd wordt. Het christelijke Godsbeeld kot vanuit een patriarchale samenleving en DUS is het goddelijke als Vader benoemd. Het één is een logisch gevolg van het ander. Je ziet dat de stereotypering van God als Vader ongewenste neveneffecten heeft: de vrouw is dan ineens ondergeschikt aan de man, vrouwen niet in het ambt. Als je werkelijk gelooft dat God geen geslacht heeft, zouden deze zaken