Desid

Je begrijpt denk ik niet dat ik verwijs naar een woordenboek, dat het klassieke gebruik van het woord beschrijft. Niet het gebruik in de 19e eeuw. Zoals ik al zei, hebben Cicero en bijvoorbeeld Ovidius het over Lucifer. Het gaat dan over Venus of de morgenster. Cicero, De natura deorum (1e eeuw vóór Christus): "stella Veneris, quae Φωσφόρος Graece, Latine dicitur Lucifer, cum antegreditur solem, cum subsequitur autem Hesperos" NL: "De planeet/ster Venus, die Fosforos heet in het Grieks en Lucifer in het Latijn wanneer deze voorafgaat aan de zon, maar wanneer deze volgt, Hes

1. Ja duh, het woordenboek komt uit de 19e eeuw. Maar het beschrijft het klassieke Latijn. En dus ook bronnen van vóór het christendom. Cicero, Ovidius bijvoorbeeld. Zij gebruiken Lucifer voor de morgenster of Venus. 2. Lucifer was een andere naam voor Venus, oftewel de morgenster.

Oke, ik laat je zien dat Lucifer al vóór het christendom in het Latijn Venus of de morgenster was, op basis van het meest gezaghebbende Latijnse woordenboek dat naar oude bronnen verwijst. Vervolgens herhaal je doodleuk de stelling die ik net weerlegd heb. ? Kun je me de logica daarvan uitleggen?

Als je gewoon in het woordenboek kijkt zie je dit: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0059%3Aentry%3Dlucifer En daar zie je dat een van de betekenissen van Lucifer Venus of morgenster is. Dit gebruik komt voor bij Varro Reatinus, Cicero, Juvenalis, Plinius en Ovidius. Dit is ruim vóór het christelijke Latijn, zelfs ten dele voor het ontstaan van het christendom.

Onjuist. Lucifer in het Latijn betekent Venus of morgenster.

Nee dat vergeet ik niet. God is soeverein, en kan dus niet door iets of iemand anders gedwongen worden. Verder treedt de satan in Job op als een soort officier van justitie van God. De satan zag dat Job zo rechtvaardig was en stelde aan God voor om Job eens aan de tand te voelen. Vervolgens gooit God het op een akkoordje met de satan. Dit is uiteraard niet 'echt gebeurd', maar een opzetje voor een literaire vertelling.

Natuurlijk wel, want anders is Hij God niet. Het boek Job is fictie hè, dus wat erin staat over God en Satan/de satan behoort tot de verbeelding van de schrijver op dat moment.

Met toestemming van God. Flauwekul. In Genesis is de slang gewoon een slang.

Dat is geen onkunde, maar juist de enige oplossing voor dit soort zinloze discussies. De satanfiguur komt slechts voor in enkele van de jongere boeken van het OT. In Job lijkt satan nog een hemelse functionaris te zijn. Pas tegen het begin van onze jaartelling wordt Satan de verpersoonlijking van het kwaad. Dit is dus een ontwikkeling in de verbeelding rond Satan.

Wanneer houdt dit eens op? In Jesaja kan de morgenster niet eens Satan zijn, want Satan was toen nog niet uitgevonden.

Dit soort warrige kletskoek dient geen enkel doel. Je plempt het neer, maar zonder verdere toelichting of argumentatie.

Waarom niet Jezuïsme of Heerisme of JWHW-isme of messianisme? Omdat we nu eenmaal christendom zeggen. Waarom doe je zo moeilijk? Het is zo simpel als je nuchter nadenkt. Zou je dit soort kolder voor je kunnen houden? Dank.

Lucifer is een naam van Venus, de morgenster. Dus Jezus lucifer te noemen is zeer gepast.

Spreek voor uzelf.

Nee, ik noem het niet omdat het geen verschil maakt. In Lucas en Marcus is sprake van één sabbat. Niet twee.

Er staat het volgende: "54 Het was de voorbereidingsdag, de sabbat was bijna aangebroken. 55 De vrouwen die met Jezus waren meegereisd uit Galilea, volgden Josef naar het graf om het te bekijken en om te zien hoe Jezus’ lichaam er werd neergelegd. 56 Daarna gingen ze naar huis en bereidden ze geurige olie en balsem. Op sabbat namen ze de voorgeschreven rust in acht." Dus Jezus werd tegen het eind van de middag in het graf gelegd, vervolgens gingen de vrouwen naar huis om de olie en balsem voor te bereiden, op sabbat rustten ze, en dan breekt de eerste dag van de week aan. Zelfs

Dit verzin je er zelf bij. Uit Lucas zelf kun je dit niet opmaken. Lucas zou een slecht schrijver zijn als hij zou bedoelen wat jij nu zegt. Er zou eventueel over jouw voorstel gedacht kunnen worden (maar dan nog blijft het onwaarschijnlijk) als het vast stond dat er twee sabbatten waren. Maar dat staat helemaal niet vast!

Dat is een flauw antwoord. Ga er eens op in. Waarom hebben Lucas en Marcus het gewoon over een sabbat, terwijl het volgens de door jou naar voren gebrachte theorie om twee sabbatten ging?

Laat ik het zo vragen. Het is een aanname dat de Historiën van Herodotus oorspronkelijk in het Grieks zijn geschreven. Toch gaan classici daar 'gewoon' vanuit, omdat deze aanname superevident is en andere aannames enorm onwaarschijnlijk. Denk jij dat ze dat terecht doen? Zo ja, waarom doe je dan zo moeilijk bij dezelfde aanname bij de Hebreeuwse Bijbel? De situatie is namelijk formeel dezelfde.

Maar Luk. 23:56 en Marcus 16:1 spreken van één sabbat. Dat klopt toch? Je kunt dan toch niet zeggen: maar stiekem waren er twee sabbatten?

Achter sommige delen zit inderdaad orale traditie. Maar theologisch is er altijd wel een mouw aan te passen want je kunt gewoon zeggen dat de versie die werd opgeschreven de ware is. Leg uit.

Hoe dan? Het kan in mijn wereldbeeld zeker wel anders. Je redeneert als een creationist: atheïsten geloven in evolutie omdat het in hun wereldbeeld niet anders kan, maar dat maakt het geen feit. Je snapt zelf ook wel dat dit een kansloze manier van argumenteren is. Zoals ik al schreef is dat strikt genomen juist. Maar de ene aanname is de andere niet. In dit geval is de aanname, dat de boeken van de Hebreeuwse Bijbel oorspronkelijk in het Hebreeuws zijn geschreven, een volstrekt logische aanname, die heel 'zuinig' (parsimonious) is. Er is dan ook geen enkele deskundige d

Flauwekul. Kun je één wetenschapper noemen die denkt dat één van de bijbelboeken van de Hebreeuwse Bijbel oorspronkelijk niet in het Hebreeuws (of Aramees) is geschreven? Nee, dat kun je niet, want die bestaan niet. Grappig, in een eerdere discussie deed je heel moeilijk over mijn gebruik van 'hypothese', wat 'veronderstelling' betekent. Nu lijk je opeens de voor wetenschappelijk gebruik gehanteerde definitie over te nemen. Maar dat is natuurlijk iets anders dan het dagelijkse spraakgebruik. Is het, wetenschappelijk gezien, een aanname dat bijvoorbeeld Genesis oorspronkelijk in h

Eerst zei je dat we van de Bijbel alleen maar vertalingen hebben. Dat klopt niet. We hebben de teksten in de oorspronkelijke taal. Nu zeg je dat het een aanname is, dat de bijbelboeken voor het overgrote deel bekend zijn in de oorspronkelijke taal (Hebreeuws, Aramees, Grieks) waarin ze waren geschreven. Maar dat is geen 'aanname' in de gebruikelijke zin van het woord. Het is alleen een aanname in dezelfde zin als dat het een aanname is dat de Kameleon-reeks oorspronkelijk in het Nederlands geschreven is. Kortom, je kletst weer eens.

Je wil zeggen dat de Hebreeuwse Bijbel niet in het Hebreeuws (en Aramees) is geschreven? En de boeken van het Nieuwe Testament niet in het Grieks?