TTC

Misschien dat geopolitiek en logica niet compatibel zijn, en elke poging om binnen deze context logica te vinden een verhaal wordt dat nergens stopt.

Voor de 88 officiële sterrenbeelden is uitgegaan van een waarnemer op de breedte van de Benelux, ongeveer 50° noorderbreedte. Betekent dit dat er op bijvoorbeeld het niveau van de evenaar een andere officiële lijst bestaat?

De eerste wet van Newton wordt ook wel de traagheidswet genoemd, en zegt dat zolang er netto geen resulterende kracht op een voorwerp werkt, zal het altijd met een constante snelheid blijven bewegen.

Soms denkend dat wanneer je nietsvermoedend in dergelijk relatief eenvoudige schema's vast komt te zitten, je ook veel sneller begrijpt waarom zorg- en hulpverlening nogal eens onderschat wil worden. Maar of het nu echt noodzakelijk is om daarin hopeloos vast te lopen om dat überhaupt te kunnen begrijpen, betwijfel ik toch een beetje.

Historisch gezien was de BIS een neutraal platform waar zelfs rivaliserende landen financieel overleg konden voeren. De uitsluiting van Rusland versnelt de versplintering van het internationale financiële systeem, waarbij landen buiten het Westen zoals China, India en Iran alternatieve structuren opbouwen. Dit leidt tot de groei van regionale valutablokken en mogelijk een afname van de dominantie van de dollar en euro.

Vooral het concept overprikkelbaarheid is empirisch uitgebreid onderzocht en vlot overgenomen in wetenschappelijke kringen. Zo kunnen overprikkelbaarheden met gevalideerde schalen worden gemeten en blijken zij inderdaad samen te hangen met meerlagige ontwikkeling, ook al blijft het vaak lastig deze concepten nauwkeurig te duiden.

Geometrie is nooit zo m'n ding geweest, en al zeker niet wanneer wiskundige precisie verwacht wordt.

Soms denkend dat we van het ijsbergmodel ook een papierbergmodel kunnen maken, in beide gevallen begrijp ik er maar bitter weinig van.

Thomas Kuhn stelt dat wetenschap ons niet dichter bij absolute waarheid brengt, maar eerder steeds betere manieren ontwikkelt om de werkelijkheid te beschrijven. In dat licht zou je kunnen zeggen dat wetenschap nooit 'waar' is, maar altijd minder fout wordt.

Zolang de voorraad wezenlijk betwiste begrippen rest, kunnen we nog wel een eindje verder.

Van veel dingen heb ik geen idee hoe ze in mensentaal te kunnen omzetten, omdat ik sowieso al niet begrijp waar het precies over gaat.

Nick Bostrom, directeur-oprichter aan het Future of Humanity Institute, is bekend voor zijn werk aan het existentieel risico, antropisch principe en de simulatiehypothese.

Ja, van veraf ervaar je die snelheid veel trager, en op een trein ervaren we daar helemaal niets van.

Zhuangzi vertelt dat hij eens droomde dat hij een vlinder was, vrij en onbekommerd fladderend. Toen hij wakker werd, wist hij niet meer of hij Zhuangzi was die gedroomd had dat hij een vlinder was, of een vlinder die nu droomde dat hij Zhuangzi was.

Heb je ooit het gevoel gehad dat dwalen je ergens bracht waar je eigenlijk moest zijn, zonder dat je het vooraf wist?

Dat is een beetje als die onbeantwoorde vraag of er ook leven kan bestaan onder andere omstandigheden dan zoals wij het definiëren. Als afleiding kan het beslist interessant zijn om hierover te filosoferen, je kan er niet je huur mee betalen.

Soms is wat we als wijsheid beschouwen een goed verpakt raadsel.

Misschien is het wel vergelijkbaar met dat verhaal van die olifant en een muis die door de woestijn lopen, en de muis zich verbaast over hoeveel stof ze maken.

André Hazes, kleine jongen.

De liggende acht kan ook suggereren dat een enigma niet eenmalig is, maar een cyclus van voortdurende interpretatie en herinterpretatie. Elke keer dat je denkt het te begrijpen, duikt er weer een nieuwe laag op, alsof het raadsel zichzelf blijft vernieuwen. Misschien is dat ook waarom sommige vragen in het leven nooit definitieve antwoorden krijgen, ze blijven bewegen in een oneindige lus van ontdekking en verwondering.

Per definitie horizonversmelting kunnen ook veel onderzoeken buiten de radar van het collectieve bewustzijn zich blijven opstapelen, dan weer wel andere theorieën in het leven roepend.

Zelfs als we omhoog kijken naar de sterren, die zogenaamd vast en eeuwig lijken, belanden we toch weer in de wirwar van menselijke interpretaties en begrippen. Het is bijna symbolisch, zelfs in de kosmos is er verwarring, lagen van betekenis, en de noodzaak om orde in de chaos te scheppen.

Een belangrijk verschil met latere wetboeken, zoals de Codex Hammurabi, is dat de straffen in Ur-Nammu’s codex vaak bestonden uit geldboetes in plaats van de doodstraf of wrede vergeldingen.

Soms is het ook teveel aan informatie, zodat ik misschien belangrijke accenten over het hoofd zie. Gelukkig dat die accenten op zichzelf niet verdwijnen, zodat ik ze op een later moment weer kan oppikken. Misschien sluit dit wel aan bij de metafoor dat we een oceaan niet in een kopje thee krijgen, dat is als een zondvloed aan informatie die misschien wel betekenis heeft maar onmogelijk in een handomdraai verwerken kunnen. Met de hulp van zorg- en hulpverleners kunnen we dergelijke processen op een gepaste manier aanvatten, in veiligheid en vertrouwen, met oog voor herstel- en/of groeiprocessen

Omdat een zonnecyclus gemiddeld 11 jaar duurt, zou cyclus 25 die in december 2019 begon zijn maximum moeten bereiken tussen 2024 en 2025. Dat betekent dat we nu snel richting het piekmoment gaan, maar het exacte hoogtepunt wordt pas achteraf bepaald op basis van de zonnevlekactiviteit.