Peter79

Klopt het dat je best wel bezig bent met de vraag: wat staat er nu echt? Enerzijds het topic dat het niet zoveel uitmaakt welke vertaling je gebruiken en anderzijds een topic om de grondtalen te leren. Ik moet er niet aan denken om nog een studie talen te gaan doen. Ik heb geluk gehad dat ik op de middelbare school een paar jaar Grieks en Latijn heb kunnen doen. Dat is erg handig bij het leren van Engels en Romaanse talen, bij het aanleren van wetenschappelijke planten- en dierennamen, en allerlei andere dingen van het dagelijks leven. Ook heb ik daardoor wel gevoel bij vertaalkwesties. V

Het is toch een Joodse wijsheid dat er voor een tekst 70 betekenissen zijn? Elke student krijgt een bepaald kader mee, zoals iedere geletterde het alfabet heeft moeten leren. Over letters kan je het eens zijn, je hoeft er geen punt van te maken, omdat het alfabet een afspraak is. Maar dan ga je iets onderzoeken en aan de basis van onderzoek staat twijfel: "is dat wel zo?" Ook als iets in de leerboeken terechtgekomen is en (bijna) de status van afspraak heeft, blijft het betwijfelbaar. En als schrijvers en sprekers dood zijn, is nooit meer na te vragen wat zij bedoeld hebben. Er blijft altijd r

Hier verwijst Petrus naar het Paaslam (Exodus 12, 1Kor 5:7), naar het moment van de redding uit de vreemdelingschap van Egypte. In de geschiedenis van Exodus 12 is het bloed aan de deurposten het signaal voor de doodsengel om het huis over te slaan: Dit is een Pascha-offer voor de HEERE, die in Egypte de huizen van de Israëlieten voorbijging, toen Hij de Egyptenaren trof en onze huizen bevrijdde (Exodus 12: 27 HSV). De Israëlieten moesten dit doen, terwijl ze geheel reisvaardig waren. De redding gaat verder in Exodus 12: 31-33, als Farao Mozes en Aäron in de nacht riep, en zei: Sta op, ga

Ik denk dat de meeste mensen die dit gaan studeren dat niet doen uit een behoefte aan zekerheid. Ik denk dat nieuwsgierigheid, bewondering, uitdaging, geraakt zijn, e.d. veel belangrijker zijn, juist ook voor deze talen. Ik kan me voorstellen dat de behoefte aan een bepaalde zekerheid veel groter is bij econometristen en tandartsen. Als ze in staat zijn hun studie af te ronden hebben ze gegarandeerd een baan. Zelf heb ik biologie gestudeerd en ook binnen de biologie bestaan veel verschillen. Die verschillen bestaan ook wel bij gratie van de grote onzekerheden die eigen zijn aan het vakgeb

Het is inderdaad een persoonlijk antwoord dat je hier moet geven. Ik denk dat het gaat over de vervulling van het Oude Testament, dat van een wederkomst nog niet wist. Voor wie in Christus is, heeft het oordeel al plaatsgevonden, is de nieuwe schepping al begonnen en is de voleinding van de wereld nog een kwestie van tijd. Ik zie Jezus' werk als de steen in de vijver, de rimpels gaan nu naar de rand van de vijver, maar wezenlijk is er niets anders meer te verwachten dan het einde waarnaar we uitzien.

Dat is eerlijk. Als iets niet meer verboden is, betekent dat niet gelijk dat je het dan moet doen. Als iemand anders je niet meer vertelt wat te doen, dan ontstaat de situatie dat je zelf moet nadenken. Dan kan je tot dezelfde uitwerking komen als van het gebod. Op basis van hygiene hoeft er geen bezwaar meer te zijn voor het eten van varkensvlees. Wat blijft is dat het varken een dier is dat vlees eet en op die wijze verbonden is met de dood. Met de huidige weerzinwekkende manier van varkens houden is er nog een extra reden om het niet te eten.

Een verandering van priesterschap is wel meer dan een letter. Ik snap het niet dat je dat niet ziet, maar het zij zo.

Maar Jezus stelt het heel scherp, zoals je zelf ook stelt: Dus is jouw visie innerlijk tegenstrijdig. De enige uitweg die ik voor je zie is dat Jezus alles vervuld heeft.

In het Nieuwe Testament kan je lezen dat het toch anders zit, bijvoorbeeld in Hebreeen 7: Want de terzijdestelling van het voorgaande gebod vindt plaats vanwege zijn zwakheid en nutteloosheid. De wet heeft namelijk niets tot volmaaktheid gebracht, maar de totstandbrenging van een betere hoop, waardoor wij tot God naderen, doet dat wel (Hebreeen 7: 18, 19 HSV).

Vanaf 1:13 volgt wat dit betekent voor de handel en wandel van de gelovige: 13 Omgord daarom de lendenen van uw verstand, wees nuchter en hoop volkomen op de genade die u gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. 14 Word als gehoorzame kinderen niet gelijkvormig aan de begeerten die er vroeger in de tijd van uw onwetendheid waren. 15/16 Maar zoals Hij Die u geroepen heeft, heilig is, word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel, want er staat geschreven: Wees heilig, want Ik ben heilig. 17-19 En als u Hem als Vader aanroept Die zonder aanzien des persoons naar

Het maakt niet uit als jouw argument door tekstvergelijking het einde van de discussie is. Het maakt wel uit als je jouw positie sterker wil maken door Deuteronomium erbij te betrekken, waarin protesteren wel uitmaakt. Vanuit vandaag gezien is het natuurlijk een me-too-situatie.

Ik moet een beetje gissen wat betreft Jurriens argument, maar zoals ik hem lees, maskeert het feit dat de koning altijd zijn zin krijgt het wel of niet protesteren van Batseba. Dus kan het allebei zijn, we weten het niet.

Ik zie Jezus als Gods reddingsplan, de Bijbel is een bundeling getuigenissen.

Ook jij hebt bepaald wat voor jou de rode lijn is. Voor mij is het wel wezenlijk geweest om goede studie van de Bijbel te verrichten. In de gereformeerde kerken werd onderwijs gegeven aan de hand van de Heidelbergse Catechismus. Aan het eind van een heel rijtje criteria kwam Jezus als verlosser te voorschijn. Voor mij was Jezus een detail en ik begreep niet waarom Hij zo bijzonder was. God de Vader had voorzien in het noodzakelijke offer en of dat nu Jezus was of iemand anders, dat was mij om het even. Die rode lijn heb ik gelukkig kunnen verwerpen, omdat ik er achter kwam dat die lijn ni

Baptisten: Baptisten willen van oudsher terugkeren naar de wortels van het christelijke geloof. Dat betekent dat zij er naar zoeken om hun leven in onderlinge verbondenheid te enten op een bijbels gemeentebeeld. Baptisten benadrukken het grote belang van persoonlijk geloof. Daarom is de doop voorbehouden aan diegenen die een persoonlijk getuigenis afleggen dat Jezus hun Heer en Redder is (Bron: https://www.baptisten.nl/over/wie-zijn-baptisten/21-vijf-vragen-over-het-baptisme) Gereformeerden: De doop is een zegel en ontwijfelbaar getuigenis dat wij een eeuwig verbond der genade met God heb

De rode draad is inderdaad het belangrijkste. Die is afhankelijk van de gemeenschap waarin de Bijbel gelezen wordt. De rode draad van de gereformeerden is anders dan die van de baptisten, anders zouden zij wel kunnen samengaan. Maar veel van die rode draden passen denk ik toch in de veelkleurigheid van de gemeente en bij de mate waarin men gelooft.

Er blijven inderdaad teveel gaps over die het in de weg staan om definitieve conclusies te trekken. Zie bijvoorbeeld hoeveel er al over geschreven is in https://books.google.nl/books?id=EjxxDwAAQBAJ&pg=PA15&dq=deuteronomy+22+batseba+death+penalty+rape&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwjm8YLI_ZDtAhWFjqQKHa1lAMwQ6AEwAHoECAMQAg#v=onepage&q=deuteronomy 22 batseba death penalty rape&f=false

Ik zie niet hoe de ouders dat hadden kunnen voorkomen als het voorval op school plaatsvond. Ik neem aan dat de ouders ergens anders waren. Geloof is iets dat je je gegeven wordt, ouders kunnen dat niet aan hun kinderen geven, maar het komt van God. De ene persoon is meer begaafd in het opvoeden dan de andere. Bovendien bestaan er ook kinderen waar de beste opvoeder geen vat op krijgt. Beter lijkt me om te zeggen dat de mishandeling een gevolg is van de zonde.

Johannes schrijft over jongeren die de boze overwonnen hebben. Maar de jongeren op de scholen, hebben die de boze overwonnen? Als jongeren belijdenis doen of als volwassene gedoopt worden, is dat niet het moment om van overwinning te spreken? En veel jongeren zijn zover in de leeftijd van 17 t/m 24 jaar, dat is na de middelbare-schooltijd.

Ik zie wel een duidelijk verband, tussen wassen in vers 2 en zich gereinigd hebben in vers 4. Maar nu men denkt dat het wassen betrekking heeft op bloot zijn, is het van belang om wat dieper in de tekst te duiken. Leviticus 15 geeft wel aanknopingspunten, maar geen expliciete aanwijzing voor de vrouw om zich na haar onreinheid te wassen, zoals er wel voor een man gegeven wordt. In 2 Samuël 11: 8 geeft David Uria de opdracht om naar huis te gaan om zijn voeten te wassen. Daarbij denk ik aan het reinigingsgebruik dat ook in de evangeliën voorkomt, bijvoorbeeld in Johannes 2 ("En daar waren

De tekstverwijzingen die de online HSV geeft, verwijzen alleen naar offers die een vrouw moet brengen. Weet jij zo of die rituele wassingen in de Torah beschreven zijn of waar de regels voor die wassingen beschreven staan? Of is daar weinig specifieks meer van bekend?

Is dat de NWV? HSV gebruikt wassen. Veel Engelse vertalingen gebruiken bathing. Maar hetzelfde Hebreeuwse woord wordt ook gebruikt voor voeten wassen e.d. Als Batseba echt in bad ging, deed ze dat dan misschien op een publiek toegankelijke plek, zoals Siloam?

Welke vertaling gebruikt het woord baden? Ging Uria ook in bad om zijn voeten te wassen? Badwater was schaars in Jeruzalem. Dat verbeterde met koning Hizkia (2 Koningen 20:20). In Johannes 9 krijgt de blindgeborene opdracht zich te wassen in het badwater van Siloam.

De eerste en meest voor de hand liggende betekenis zou verkrachting zijn, als je bijbeltekst met bijbeltekst vergelijkt. Als de tekst aanleiding geeft om het anders te zien, kan je een alternatief zoeken. Ik vind dit artikel wel duidelijk, maar is wel in het Engels: The text states the action as a one-way perpetration by David. “He lay with her,” not “they lay together” (2 Sam. 11:4). The language used here to describe their encounter suggests rape, not adultery. David “took” (laqach) Bathsheba and “lay” (shakav) with her. The verb shakav can mean merely sexual intercourse, but it is used

In de tekst staat (vertaling HSV): vanaf het dak zag hij een vrouw die zich aan het wassen was; deze vrouw nu was heel knap om te zien. David stuurde een bode en liet naar deze vrouw vragen; en men zei: Is dat niet Bathseba, de dochter van Eliam, de vrouw van Uria, de Hethiet? De schrijver van 2 Samuel vond het niet relevant om te vermelden dat Uria het wist of dat David maar deed alsof hij de vrouw niet kende. Het is dus geen hoofdzaak, maar een bijzaak. In elk geval kan David er nu niet omheen dat de vrouw getrouwd is met een andere man. Men kan nooit zeggen: David wist niet dat hij ove