TTC

Als we onze aandacht vestigen op de veelbesproken mallemolen dan wordt het vaak ongeloofwaardig, dat zoiets überhaupt nog kan in een wereld met zoveel verzamelde kennis. Het is bijna als een evidentie dat we het dan hebben over het monetaire systeem, aan de basis geconfigureerd op een manier die heel het maatschappelijke denken beïnvloedt. En erger, zoals Bernard Lietaer meent, dit is niet eens bewust gebeurd maar logisch te verklaren. In theorie past deze kwestie op een simpel A4’tje, alsof heel onze toekomst aan elkaar hangt aan een aantal punten, lijnen en komma’s. En wie gelooft nu zoiets

Nu is het weer wel wetenschap, je kijkt naar wetenschap op dezelfde manier als naar globalisme.

Ja en neen, nu weten we het, wellicht omdat het over onwetendheid gaat.

Paraconsistente logica verenigt tegenstellingen, voorbij aan het strikt lineaire OF/OF denken. Hoeveel gradaties, wegen, knelpunten en schakeringen zijn er niet, enkel ze eens gelezen hebben kost al een eeuwigheid en dan heb je het proces nog niet ervaren. Wat hierin wel opvalt is een soort van rode draad die stelt dat naarmate we onthechten van onware aannames dat steeds meer inzicht zich ontvouwt. Paradoxaal genoeg, het zijn nu net die inzichten die het ons ook zeer lastig kunnen maken, om op die manier misschien te denken dat herstel onmogelijk is. En sterker, het is dan maar de vraag b

Als we het begrip ‘beïnvloedingswaan’ plaatsen binnen een holistisch denkkader dan wordt het mi mogelijk om er ook meer inzicht in te verwerven, met logischerwijs de verwachting dat de meningen hierover uiterst verdeeld kunnen en zullen zijn. Om dezelfde reden zal ‘open dialoog’ mi toch niet altijd zo eenvoudig zijn dan de theorie mag doen vermoeden. Veel vaker is het de proef op de som die dit duidelijker maakt en niet de bijsluiter die de mogelijke neveneffecten gedetailleerd omschrijft.

Bedoel je nu dat de bijbel geen wetenschappelijk boek zou zijn?

Als ik negatief denk dan vraagt men om wat positiever te denken, en als ik positiever denk dan is het niet van deze wereld. En als ik terugkeer in de tijd dan is het achterhaald, allerhande inzichten en remedies die vandaag nog steeds acuut fris zijn. Ja, mag ik nog wel denken? Reflecties over hier en nu, uitermate verwarrend.

Voor wie het ziet een tragisch pijnlijk schouwspel, nog erger wanneer we oog krijgen voor wat ons afkomt. Het is altijd tweeledig te beschouwen, goed en kwaad. Met al die elektronica worden rechtzettingen of herstel ook veel eenvoudiger, als men al op het idee zou komen om het nog te doen ook. Ja, doofheid en blindheid is met internet nog veel transparanter geworden, net zoals wakker worden makkelijker wordt.

Sjamaan, hij die weet. Die misvatting bestaat nog steeds, denken dat er vroeger enkel maar sjamanen bestonden. Nu, een goed wetenschappelijk boek volstaat, het is niet eens zo moeilijk om te begrijpen maar dat vereist wel de bereidheid om het aandacht te geven. En dat is dan misschien wel het grootste probleem, een gebrek aan aandacht waardoor die ontsporing zichzelf voedt. Alsof er geen boek geschreven werd, kom kom.

Bij vrede of harmonie scheppen denk ik, geheel vrijblijvend en voor verbetering vatbaar, aan verschillende dingen die simultaan beschouwd kunnen worden. Enerzijds meer intermenselijke verbinding en co-creatieve samenwerking, anderzijds aan het neutraliseren van conflicten die een dergelijk proces belemmeren. En omdat ik liever lui dan moe ben, ik denk er graag heel intensief over na om er vervolgens niets mee te doen.

Maar jij schept ook, klein godje dan.

Dan zou je god zijn, een omnipotente god die alsmaar met zichzelf in de clinch gaat.

Het is ook maar een observatie, mensen hebben de spontane neiging om alles te willen bezitten, zelfs god. Ik kan er zelf eigenlijk weinig over zeggen omdat ik god nog niet gevonden heb, maar misschien moeten we nu eerst god gaan bevrijden uit de handen van diegenen die er bezit van genomen hebben. En wie is er dan die god gevangen heeft? Hoe dan ook, ik zoek nog even verder, misschien mis ik nog iets in het verhaal.

Ben blij voor jou, hoe voel je je nu?

Er wordt informatie gegeven om over na te denken en te elaboreren, het is niet telkens een uitnodiging om oorlog te voeren.

Kijk maar eens, ze schieten er weer op los.

Je kan het honderd keer herhalen, ondertussen leven we hoofdelijk al in een paradijs door de integratie van tal van derde orde veranderingen. Ik hoor 'christenen' dat niet in grote getalen verkondigen, ze verankeren zich blijkbaar liever aan de duivel waar ze zich achter verschuilen.

Het element van samengestelde kennis vertaal ik het liefst als het tot expressie brengen van beschikbare kennis die verdeeld is over veel hoofden, met een sterk variërend resultaat in relatie tot de doelstelling van deze of gene partij. In andere woorden, in een (monetair) winstgedreven omgeving leidt dit tot een complex met inbegrip van allerhande conflicthaarden, of aanvankelijk misschien gezonde concurrentie die ontaardt in nachtmerries die miljoenen mensen treft. Een harmonieuzer of co-creatieve economie, mits integratie van derde orde veranderingen, neutraliseert deze conflicthaarden zoda

Het element van systeemovermacht vertaal ik nog het liefst als de schijnbare onmogelijkheid om het hedendaagse systeem om te vormen naar een harmonieuzer modus, niet omdat het technisch niet mogelijk is maar omdat we allen denken conform het systeem. In zekere zin bekrachtigen we zo het systeem dat we beklagen maar zonder onze manier van denken hierover te veranderen, en de enkelingen die het anders zien worden maar al te vaak gezien als een bedreiging omdat ze op het idee kwamen om de sociale alternatieven te willen valideren. Vanop een afstand is dit een tragisch absurd schouwspel, en wie he

Soms zegt men dat één van de grootste problemen in de Westerse samenleving de kloof tussen arm en rijk is, dat is waar. Echter, dit is een ‘Westerse’ manier om ernaar te kijken, louter gekwantificeerd als de inkomenskloof. En hoe alarmerend die kloof ook is, er is nog een zorgwekkender kloof nl. de innerlijke kloof, een cultuurkloof, een kloof in bewustzijn, een kloof in de diepte. Als het zwaartepunt van een samenleving meer en meer verschuift, als steeds meer mensen overgaan van egocentrisch naar etnocentrisch en wereldcentrisch, dan plaatst dit een zware last op de samenleving om die mensen

Uiteindelijk zal het allemaal niet zoveel baten, zolang politiek verstrengeld zit in allerhande belangenconflicten zullen derde orde veranderingen niet snel opgenomen worden in het maatschappelijke besluitvormingsproces. Zoiets zou gaan lijken op een goddelijke ingreep, een uitzonderlijke gebeurtenis gestuurd door de onzichtbare hand van Jupiter. Nu, hoe we het ook willen vertalen, er kan niet gezegd worden dat er technisch geen middelen zijn of inspiratie voldoende is, het is misschien ook best om hier niet al te diep over na te denken. Het neveneffect daarvan zou wel eens een zware impact ku

Elk onderzoek start met een hypothese, vaak een intuïtief vermoeden dat daarom niet waar hoeft te zijn dan wel op waarachtigheid kan onderzocht worden. Zo is er de stelling dat de mondiale schuldenberg enkel bestaat naargelang hoe we daarover denken, hiermee zeggend dat hij ‘morgen’ weg kan zijn wanneer we daar anders over zouden denken. Het bewijs is eenvoudig aan te leveren maar dat betekent ook dat heel ons wereldbeeld in elkaar zou stuiken, een co-creatieve en gefaseerde aanpak wordt hierdoor dan ook noodzakelijk. Ergo, het zien van weerzinwekkende omstandigheden is niet iets dat plotsklap

Het element van utopische gespletenheid kan beter begrepen worden door een radicaal standpunt in te nemen, bekeken vanuit het ego-perspectief dan toch. Het is eigenlijk dat wat sollipsisten beweren, er is slechts één waarnemer die alle rollen speelt en vervolgens vanuit deze gespleten toestand tracht een utopie of harmonieuze samenleving op aarde te realiseren. En dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan als het bindmiddel liefde voor elkaar ontbreekt, eigenlijk voor jezelf vanuit het standpunt van die ene waarnemer die alle rollen speelt. Verwarrend.

Net gedaan, het onderzoek kan wellicht verder dan.

Ja, een poes die naast me zit, waarom?