TTC

Ik zou niets zomaar geloven, maar proberen kan nooit kwaad. Scheelt een pak, straks zijn de woorden op.

Als je een spiegel hebt dan kan je die katalysator zelf vinden, niet eens zo moeilijk overigens. 😉

Bij onveranderlijk veranderlijke katalysatoren zijn de meningen altijd verdeeld omwille van de overlevering aan de vrije wil van de mens, het verandert echter niets aan de katalysator die van onpersoonlijke signature is. In het andere geval kunnen we ook niet tot oplossingen komen voor problemen die we in grote mate zelf creëren, zelfs onderhouden en cultiveren zonder ze aan een vreedzaam kritisch onderzoek te onderwerpen.

Misschien dat we die epistemologische obstakels wel middels een vereenvoudigd denkexperiment transparant kunnen maken, zodat ieder het voor zichzelf kan zien.

Kan je zelf nagaan middels introspectie, principieel geen woorden voor nodig.

Het filosofenprobleem in de informatica lossen we niet op door een weesgegroetje meer of minder, zelfs niet wanneer velen hierin de onzichtbare hand van Adam Smith weten te bespeuren. Interessant idee overigens, dat we als mensheid in staat zouden kunnen zijn om controle te hebben over het klimaat, plots denkend aan ondernemers zonder grenzen die vandaag bomen planten in de woestijn.

Computationele complexiteitstheorie is een tak van theoretische informatica en wiskunde die als doel heeft computationele problemen te classificeren in een aantal categorieën die de inherente moeilijkheidsgraad van deze problemen aangeven. Een computationeel probleem is een probleem dat door een computer kan worden opgelost. Hij vond zelfs dat mensen zelfstandig moesten denken, door gebruik te maken van metaforen en aforismen. Neem anders ook eens een kijkje bij procesfilosofie, je zou bijna denken dat het gisteren al in orde was.

Volgens psychologen zijn intrusies bedoeld om mensen te waarschuwen tegen stommiteiten, maar veel vaker ook in de wind geslagen.

In de gevolgtrekking doofde elke vorm van empathie, alle vertrouwen weg.

😉 Mooi gezegd, zo meteen de bardo's. Wellicht komt de dubbelaspecttheorie hier om de hoek kijken, minder makkelijk te bevatten met het strikt lineaire OF/OF denken.

Gratis kan in overvloed gedeeld worden, vergis je echter niet in de kostprijs.

Cultuurloos is al datgene dat niet gebonden is aan deze of gene cultuur, zoals hoop bijvoorbeeld.

Mooie beeldspraak om de diepe malaise waarin we verkeren te beschrijven, in verschrikking en verbijstering verblijven we.

Communicatie is behalve een sociale activiteit, ook het resultaat van het contact: de optelsom van wederzijdse betekenisgevingen, ook wel communicatie-effect genoemd. De betekenis van verschillende vormen van communicatie is vaak voor uitleg gebonden aan de culturele omgeving waarin zij plaatsvindt.

Bijzonder blijft het fenomeen dat informatie tijdloos is, maar niet iedereen interesse toont in hetzelfde.

Dankbaarheid staat gepast bij wiskundige precisie, er is immers geen mens die zoiets kan verzinnen.

Binnen het overweldigende aanbod aan hulpvragen verkiezen we nog het liefst de meest simpele. 😉

Wetend dat er niet-iemand is die tot verlichting kan komen, redelijk verwarrend inderdaad. 😉 Met een muisklik kan heel ons leven veranderen, in de middeleeuwen ondenkbaar. 😉

Zo is dat, idealiter kan een vreedzame kritische massa een fluweelzachte paradigmashift faciliteren, vergis je echter niet in een aantal logicakwesties. In technische termen spreken we over non-lineair versus strikt unipolair denken, de reden waarom we kunnen zeggen dat het op een kladje past. Noem het anders misschien gewoon zeven zonden en zeven deugden, iedereen kent dat. 😉

Fluweelzacht past op een kladje, tot daar ben ik het volkomen eens met je. Misschien zijn ze onwetend over wat ze vergeten zijn, is middels speltheoretische abstracties eenvoudig in kaart te brengen. Het complexe zit in het simpele, het simpele in het complexe. In de volksmond, het zit tussen onze twee oren.

Sommige dingen vergen nu eenmaal aandacht en de motivatie tot overdenking om ze überhaupt correct op hun merites te kunnen beoordelen, om misschien pas hierna gewag te maken van onze ervaren machteloosheid waarin we verschillende expressievormen kunnen herkennen.

Alwaar in alle rust en sereniteit hoop gevonden kan worden in de oplosbaarheid van een aantal logicakwesties, volgt misschien een mokerslag die het innerlijke kind alle speelsheid ontneemt.

Een inside joke of privé-grap is een grap waarvan de geestigheid alleen kan worden ingezien door hen die deel uitmaken van dezelfde, meestal beperkte sociale groep. Deze vorm van humor is in principe slechts vermakelijk voor mensen die bekend zijn met de achterliggende situatie. Een inside joke heeft zowel een bindend als een uitsluitend effect doordat het bijdraagt aan de identiteitsvorming van de betreffende groep. Iemand die geen deel uitmaakt van de groep zal niet op de juiste wijze reageren, bijvoorbeeld door niet te lachen, en wordt buitengesloten als anderen daarentegen wél deelnemen in

Strijd is de vader der dingen, dixit Heraclitus. 😉 Is ooit als een grap begonnen, gekaapt door diegenen die geen humor weten te waarderen. 😉 Tirannie van de meerderheid is het opleggen van de wil van de meerderheid aan een minderheid. Bij het democratische meerderheidsbeginsel kunnen minderheden zo in de verdrukking komen, maar ook de meerderheid zelf kan hier het slachtoffer van worden door conformisme en politieke correctheid. Dit kan vergeleken worden met de onderdrukking door tirannen en despoten.

Overigens perfect vergelijkbaar met cryptomunten, we zien de Petracoin alvast tegemoet. 😉