Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Tomega 324]

15 uur geleden zei TTC:

Gewoon de oefening eens doen, er staat enkel A={appel,hamer,boek}. Zie maar, louter suggestief, aan welk boek denk je

Steeds is de kern van de zaak om voldoende soorten abstracties te benoemen om te voorkomen dat er anomalieën optreden in de voorstelling en de wettig bedoelde voorstelling even fantastisch en wonderlijk van aard wordt als die van Escher, Einstein en Planck. Bovendien kunnen maar zo verbanden worden gelegd van de ene abstractie in de andere, waardoor er krommingen optreden. 

A = (x2+y2)ML + (xy+yx)M + (xy)MGL

7 uur geleden bewerkt door Tomega

[TTC 1.569]

7 minuten geleden zei Tomega:

Steeds is de kern van de zaak om voldoende soorten abstracties te benoemen om te voorkomen dat er anomalieën optreden in de voorstelling en de wettig bedoelde voorstelling even fantastischven wonderlijk van aard wordt als die van Escher, Einstein en Planck. Bocmvendien kunnen maar zo verbanden worden gelegd van de ene abstractie in de andere, waardoor er krommingen optreden. 

A = (x2+y2)ML + (xy+yx)M + (xy)MGL

Ja, zo zie je, we hebben slechts drie woorden nodig om te verzanden in een verhaal waar een kat haar jong niet meer in terugvindt. Vraag aan 10 mensen exact hetzelfde op basis van de verzameling A={appel,hamer,boek}, en er komen slangen aan te pas. 

[Hopper 841]

5 uur geleden zei TTC:

Oneindigheid in een doosje steken komt me toe als onmogelijk, het doosje verschijnt wel als object in oneindigheid. Betekent dit dan ook dat er een stukje oneindigheid in dat doosje zit? 

Hoe maak je  het onderscheid tussen een waarnemer mét bewustzijn en één zonder bewustzijn?  Is daar onderscheidingsvermogen voor nodig?  (Om maar weer eens on topic te geraken)

[TTC 1.569]

1 minuut geleden zei Hopper:

Hoe maak je  het onderscheid tussen een waarnemer mét bewustzijn en één zonder bewustzijn?  Is daar onderscheidingsvermogen voor nodig?  (Om maar weer eens on topic te geraken)

Over welk topic heb je het, over de vraag of er ook oneindigheid in een doosje zit? 

[Tomega 324]

37 minuten geleden zei TTC:

Ja, zo zie je, we hebben slechts drie woorden nodig om te verzanden in een verhaal waar een kat haar jong niet meer in terugvindt. Vraag aan 10 mensen exact hetzelfde op basis van de verzameling A={appel,hamer,boek}, en er komen slangen aan te pas. 

Voor AI en andere onnadenkenden is dat inderdaad zo. Maar een weldenkend mens benoemt eerst zijn onderwerp van aandacht met de daarmee verbonden abstracties. En alleen onnozelen spelen ermee zonder een geordende en wettige samenhang.

De hamer is geen zwaard. Betrek je de abstractie op de schepping dan is de appel het perfecte ronde leven en de hamer is de wetmatige rechtlijnige opbouw en het boek is de geest die dat geheel tot eeuwigheidswaarden maakt.

De slang past hier niet in. Gewoon als abstractie niet, omdat jij op jouw tafel geen  toegang geeft aan de slang. Want de slang valt binnen de hamer en binnen het boek en binnen de appel, maar is niet bij machte het leven  te domineren omdat het zaad in de appel blijft leven; en niet bij machte het bouwwerk te vernielen omdat de slang in het bouwwerk een integraal onderdeel is van juist verhoging en versterking van dat bouwwerk; en niet bij machte in het boek van geest en eeuwigheid met betekenisvolle inbreng te komen omdat de slang in dat boek niet genoemd wordt en dus ook geen leven heeft. Zijn naam is daar een abstractie van moraal en een dode mythe en zijn geest en wezen wordt zelfs niet meer genoemd, hoewel ze nog bestaat, omdat deze onbegeerd en ongewenst en onaantrekkelijk en even ver van het leven verwijderd is, als het oosten van het westen.

7 uur geleden bewerkt door Tomega

[TTC 1.569]

1 minuut geleden zei Tomega:

Voor AI en andere onnadenkenden is dat inderdaad zo. Maar een weldenkend mens benoemt eerst zijn onderwerp van aandacht met de daarmee verbonden abstracties. En alleen onnozelen spelen ermee zonder een geordende en wettige samenhang. De hamer is geen zwaard. Betrek je de abstractie op de schepping dan is de appel het perfecte ronde leven en de hamer is de wetmatige rechtlijnige opbouw en het boek is de geest die dat geheel tot eeuwigheidswaarden maakt. De slang past hier niet in. Gewoon als abstractie niet, omdat jij op jouw tafel geen  toegang geeft aan de slang. Want de slang valt binnen de hamer en binnen het boek en binnen de appel, maar is niet bij machte het leven  te domineren omdat het zaad in de appel blijft leven; en niet bij machte het bouwwerk te vernielen omdat de slang in het bouwwerk een integraal onderdeel is van juist verhoging en versterking van dat bouwwerk; en niet bij machte in het boek van geest en eeuwigheid met betekenisvolle inbreng te komen omdat dat de slang in dat boek niet genoemd wordt en dus ook geen leven heeft. Zijn naam is daar een abstractie van moraal en een dode mythe en zijn geest en wezen wordt zelfs niet meer genoemd, hoewel ze nog bestaat, omdat deze onbegeerd en ongewenst en onaantrekkelijk en even ver van het leven verwijderd is, als het oosten van het westen.

Ja, drie woorden volstaan, dat is het probleem dus niet. 

[Tomega 324]

25 minuten geleden zei TTC:

Ja, drie woorden volstaan, dat is het probleem dus niet. 

Nee, met drie abstracties krijg je drie maal drie. Hamer plet appel. Boek slaat dicht. Appel gaat ontkiemen. Geldt altijd. Bruutheid plet draad. Draad op slot. Zaad gaat ontkiemen.

Is niks aan te doen, je bent integraal onderdeel van het grotere geheel. En waarheid en leugen baren hun eigen kinderen.

25 minuten geleden zei TTC:

Ja, drie woorden volstaan, dat is het probleem dus niet. 

Wat verder mist als abstractie is kracht (bewerker van evenwicht) die in het geheel werkzaam is, oftewel de botsing tussen een en ander met daaruit winst en verlies, zoals in steen, papier, schaar.

Hamer wint van boek, appel wint van hamer, boek wint van appel.

6 uur geleden bewerkt door Tomega

[TTC 1.569]

1 uur geleden zei Tomega:

Nee, met drie abstracties krijg je drie maal drie. Hamer plet appel. Boek slaat dicht. Appel gaat ontkiemen. Geldt altijd. Bruutheid plet draad. Draad op slot. Zaad gaat ontkiemen. Is niks aan te doen, je bent integraal onderdeel van het grotere geheel. En waarheid en leugen baren hun eigen kinderen.

Ja, hier begint het, er is niets dat garandeert in welke richting het verder gaat, de symboliek vol vaagheden. 

1 uur geleden zei Tomega:

Wat verder mist als abstractie is kracht (bewerker van evenwicht) die in het geheel werkzaam is, oftewel de botsing tussen een en ander met daaruit winst en verlies, zoals in steen, papier, schaar. Hamer wint van boek, appel wint van hamer, boek wint van appel.

Ja, en alles waarover niets gezegd wordt, wordt niets over gezegd.

[IKBENANDERS 16]

3 uur geleden zei Hopper:

Hoe maak je  het onderscheid tussen een waarnemer mét bewustzijn en één zonder bewustzijn?  Is daar onderscheidingsvermogen voor nodig?  (Om maar weer eens on topic te geraken)

Ja dit is wel een leuke. Ik kan zonder te denken naar een object kijken: woordeloos. De vraag is dan: in welke mate dringt wat ik zie, ruik, hoor etc. op dat moment nog door tot mijn bewustzijn? En als dieren niet kunnen denken, toch niet in woorden, in welke mate dringt er bij hen dan wel of niet iets tot hun bewustzijn door? En hoe zit het met planten? Hebben die bewustzijn, en zo ja, in welke mate dan?

4 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

39 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Ja dit is wel een leuke. Ik kan zonder te denken naar een object kijken: woordeloos. De vraag is dan: in welke mate dringt wat ik zie, ruik, hoor etc. op dat moment nog door tot mijn bewustzijn? Als dieren niet kunnen denken, toch niet in woorden, in welke mate dringen er dan wel en niet zaken door tot hun bewustzijn. En hoe zit dat dan met planten? Hebben die bewustzijn, en zo ja, in welke mate dan?

In spirituele zin bestaat een waarnemer zonder bewustzijn niet.  Dat is eigenlijk de grap.   Bewustzijn is het bewust zijn (waarnemen) van iets anders.  Husserl noemde dat 'intentionaliteit'.   Je bent je altijd bewust van iets: je ziet een auto, je herinnert je een gebeurtenis, je verlangt naar een kop koffie, of je oordeelt over een situatie.  Dat is gerichtheid. 

De andere kant van het verhaal is: de waarnemer zonder bewustzijn bestaat wel.    Maar je kunt hem niet waarnemen omdat je het waarnemen niet kunt waarnemen.    Dat noemt men het oog wat zichzelf niet kan zien.  Dit is een paradox, het betreft jezelf en het is ogenschijnlijk onoplosbaar.

 

Citaat

Intentionaliteit is afgeleid van het Latijnse intentio, en kan vertaald worden als ‘aandacht’, ‘streven’ of ‘bedoeling’. In de middeleeuwse traditie van de scholastiek werd het gebruikt om een wilsdaad aan te duiden. De moderne filosofische definitie is anders, maar heeft nog altijd met aandacht te maken: ergens op gericht zijn.

Het begrip wordt vooral geassocieerd met de fenomenologie van Edmund Husserl (1859-1938) waarin het bewustzijn centraal staat. Hoe de wereld verschijnt aan ons bewustzijn ziet hij als het uitgangspunt voor kennis. Er is dus een bepaalde koppeling tussen ons bewustzijn en de externe wereld. Die link beschrijft Husserl als intentionaliteit, een begrip dat hij leent van zijn leermeester Franz Brentano: bewustzijn is altijd ergens op gericht; we zijn bewust van iets.

 

https://www.filosofie.nl/lexicon/intentionaliteit/

4 uur geleden bewerkt door Hopper

[TTC 1.569]

14 minuten geleden zei Hopper:

In spirituele zin bestaat een waarnemer zonder bewustzijn niet.  Dat is eigenlijk de grap.   Bewustzijn is het bewust zijn (waarnemen) van iets anders.  Husserl noemde dat 'intentionaliteit'.   Je bent je altijd bewust van iets: je ziet een auto, je herinnert je een gebeurtenis, je verlangt naar een kop koffie, of je oordeelt over een situatie.  Dat is gerichtheid. De andere kant van het verhaal is: de waarnemer zonder bewustzijn bestaat wel.    Maar je kunt hem niet waarnemen omdat je het waarnemen niet kunt waarnemen.    Dat noemt men het oog wat zichzelf niet kan zien.  Dit is een paradox, het betreft jezelf en het is ogenschijnlijk onoplosbaar.

Ja, dat is het ondeelbare delen, dat is de grap inderdaad.

[IKBENANDERS 16]

29 minuten geleden zei Hopper:

In spirituele zin bestaat een waarnemer zonder bewustzijn niet. 

Neemt een plant waar? Da's maar de vraag. Neemt een dier waar? Da’s al duidelijker het geval dan bij de plant: het dier maakt immers geluiden aan de hand van wat hem overkomt en bezighoud, maar spreken en denken in woorden, dat kan het niet, laat staan dingen onthouden op de wijze zoals de mens dat doet.

De vraag die ik stelde was: in welke mate dringt het besef door tot het bewustzijn, van hetgeen men waarneemt? Een dier, die de reis naar het slachthuis maakt, neem dit bewust waar, maar het besef daarvan dringt (volgens mij) niet zó tot hem door zoals dat bij de mens wél het geval is, want normaals, dieren kunnen niet denken in woorden.

Als ik naar iets ‘staar’, dan dringt hetgene waar ik op dat moment naar staar ook niet in dezelfde mate tot mij door, als wanneer ik daar niet naar zou staren, m.a.w. wanneer ik daar wél bewust mijn aandacht op richt (intentionaliteit).

3 uur geleden bewerkt door IKBENANDERS

[Hopper 841]

4 minuten geleden zei IKBENANDERS:

Neemt een plant waar? Da's maar de vraag. Neemt een dier waar? Da’s al duidelijker het geval dan bij de plant: het dier maakt immers geluiden aan de hand van wat hem overkomt en bezighoud, maar spreken en denken in woorden, dat kan het niet, laat staan dingen onthouden op de wijze zoals de mens dat doet.

De vraag die ik stelde was: in welke mate dringt het besef door tot het bewustzijn van hetgeen men waarneemt? Een dier die de reis naar het slachthuis maakt neem dit bewust waar, maar het besef daarvan dringt (volgens mij) niet zó tot hem door zoals dat bij de mens wel het geval is, want normaals, dieren denken niet in woorden.

Zelfs een plant neemt waar, anders zou een plant niet zich naar de zon kunnen richten.  Het besef echter gaat niet om hetgeen men waarneemt, maar dat men waarneemt.    Zo lang de mens op de dingen gericht is, is er wordings-besef , als de mens de intentionaliteit gewaar wordt is er zijns-besef.  Besef is iets wat innerlijk is en wat de mens gewaar kan zijn.  (Je kunt besef niet waarnemen)

[TTC 1.569]

6 minuten geleden zei Hopper:

Zelfs een plant neemt waar, anders zou een plant niet zich naar de zon kunnen richten.  Het besef echter gaat niet om hetgeen men waarneemt, maar dat men waarneemt.    Zo lang de mens op de dingen gericht is, is er wordings-besef , als de mens de intentionaliteit gewaar wordt is er zijns-besef.  Besef is iets wat innerlijk is en wat de mens gewaar kan zijn.  (Je kunt besef niet waarnemen)

Wellicht geeft dat ook een verklaring voor de dorst naar heelheid van velen, als ontluikende bloemen zo fragiel.

[Hopper 841]

3 minuten geleden zei TTC:

Wellicht geeft dat ook een verklaring voor de dorst naar heelheid van velen, als ontluikende bloemen zo fragiel.

De heelheid is er al, maar de mens kijkt naar de versplinterende beelden.

[TTC 1.569]

18 minuten geleden zei Hopper:

De heelheid is er al, maar de mens kijkt naar de versplinterende beelden.

Ja, misschien is dat wel vergelijkbaar met RS, er zijn verschillende posities van waaruit gekeken kan worden. Het is echter weinig waarschijnlijk dat iedereen op hetzelfde moment vanuit alle invalshoeken tegelijkertijd kan zien. Maar dan wordt het gekkenwerk, goed voor nog meer tragisch absurde dialogen die geenszins bijdragen tot een vreedzamer klimaat. 

3 uur geleden bewerkt door TTC

[Tomega 324]

2 uur geleden zei TTC:

Ja, hier begint het, er is niets dat garandeert in welke richting het verder gaat, de symboliek vol vaagheden. 

Nee, het begint in vaagheid hier:

ondanks alle beschikbare universele kennis krijgt het begrip horizonversmelting een betekenisdiepte die zonder de bereidheid tot diepgaander introspectie maar moeilijk te peilen is. En dat hoeft niet eens moeilijk te zijn, zodat een kind van zes het ook begrijpen kan. Aan voorbeelden is echter geen schaarste, het aanbod naargelang niche van interesse mogelijks zelfs overweldigend. Een voorbeeld zoals er duizenden zijn:

A={appel,hamer,boek)

[TTC 1.569]

16 minuten geleden zei Tomega:

Nee, het begint in vaagheid hier:

ondanks alle beschikbare universele kennis krijgt het begrip horizonversmelting een betekenisdiepte die zonder de bereidheid tot diepgaander introspectie maar moeilijk te peilen is. En dat hoeft niet eens moeilijk te zijn, zodat een kind van zes het ook begrijpen kan. Aan voorbeelden is echter geen schaarste, het aanbod naargelang niche van interesse mogelijks zelfs overweldigend. Een voorbeeld zoals er duizenden zijn:

A={appel,hamer,boek)

Ja, was er iets mis met dat stilleven?

[najjreb86 6]

1 uur geleden zei IKBENANDERS:

Neemt een plant waar? Da's maar de vraag. Neemt een dier waar? Da’s al duidelijker het geval dan bij de plant: het dier maakt immers geluiden aan de hand van wat hem overkomt en bezighoud, maar spreken en denken in woorden, dat kan het niet, laat staan dingen onthouden op de wijze zoals de mens dat doet.

De vraag die ik stelde was: in welke mate dringt het besef door tot het bewustzijn, van hetgeen men waarneemt? Een dier, die de reis naar het slachthuis maakt, neem dit bewust waar, maar het besef daarvan dringt (volgens mij) niet zó tot hem door zoals dat bij de mens wél het geval is, want normaals, dieren kunnen niet denken in woorden.

Als ik naar iets ‘staar’, dan dringt hetgene waar ik op dat moment naar staar ook niet in dezelfde mate tot mij door, als wanneer ik daar niet naar zou staren, m.a.w. wanneer ik daar wél bewust mijn aandacht op richt (intentionaliteit).

Je zegt steeds dingen die je niet kan aantonen. Zoals dat dieren niet kan denken en spreken. Een dolfijn heeft verschillende geluid voor verschillende dingen. Stokstaartjes laten andere geluiden horen bij verschillende vijanden. Een slang geeft een ander geluid dan een arend bijvoorbeeld.  Dit zodat de stokstaartjes anders reageren.

 

Citaat

Ja, dolfijnen geven elkaar namen. Onderzoek toont aan dat tuimelaars unieke, kenmerkende fluitgeluiden gebruiken om individuele groepsgenoten te identificeren. [1, 2]

Handtekeningfluitje: Elke dolfijn verzint of ontwikkelt in zijn eerste levensjaar een uniek fluitgeluid, vergelijkbaar met een eigen naam.

Kopiëren: Dolfijnen noemen elkaar bij naam door precies het unieke fluitgeluid van de ander te imiteren.

Sociale banden: Ze gebruiken deze 'namen' vooral om elkaar te roepen als ze uit elkaar zijn of om een specifieke vriend te begroeten. [1, 2]

Lees meer over dit fascinerende gedrag in de gedetailleerde artikelen op Vroege Vogels en Scientias.

Wil je meer weten over dolfijnencommunicatie, of ben je benieuwd naar andere dieren die in staat zijn om elkaar bij naam te noemen? Laat me gerust weten waar je interesse ligt!

scientias.nl/dolfijnen-noemen-elkaar-mogelijk-bij-naam/

 

www.trouw.nl/nieuws/de-taal-van-stokstaartjes-ontrafeld-wanneer-luisteren-ze-naar-elkaar~b8046474/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

 

Jij bent als een persoon die Chinezen spreken en denken ontneemt omdat jij die Chinezen niet kan verstaan. Zoals men in de middeleeuwen dacht over andere groepen. 

[Tomega 324]

43 minuten geleden zei TTC:

Ja, was er iets mis met dat stilleven?

Nee als stilleven niet. Maar wel als bouwsteen van een niet mistig en niet vaag gewenste inbreng.

De appel kan het leven beduiden, de hamer van de rechter het oordeel, en het boek is waarin dat oordeel geschreven staat. Het stilleven wordt dan in alle eenvoud levendiger.

Maar als inhoud blijft het tamelijk nietszeggend en daarom vaag. Ergens lijk je van abstractie tot inhoud te willen komen, maar niet te willen verwoorden wat jouw deel van de inbreng inhoudelijk is. Maar van een ander wel verwacht dat jouw inbreng concreet en zonder vaagheid wordt geduid. Ik vind dat dat, als dat zo is, gelet op je mate van concreetheid, best goed gaat. En aan jou is het dan weer om te benoemen  welke inbreng kan gelden als jouw inhoud. Van welke inhoud precies moet het stilleven een voorbeeld brengen?

[najjreb86 6]

Op 27-6-2026 om 18:15 zei Tomega:

Onzin om het zo te stellen. Al het goede en al het kwade komt uit de hand van God. Het kwade draagt bij aan de verhoging van wat goed is, wat immers relatief is. En diezelfde relativiteit maakt dat er steeds iets kwsadaardigers verzonnen kan worden. Er is geen grens aan. Hoewel iedereen steeds de andere kant op kan gaan. Waarom dat niet gebeurd? Vanwege de naargeestige boosaardigheid die leeft in het hart van de bozen, en overigens ook toegang heeft tot de harten van de goeden. God is de good guy, die verzoekt om net zo te zijn en te doen als Hij. 

Voor de rest doe je vooral wat je mij verwijt. Wat mij doet begrijpen dat je het verschil niet onderscheidt.

Dat is pas onzin en vooringenomen.. Wat je kan zien is dat de mens goede en kwade dingen doet. Wat een onzichtbaar wezen doet is een zaak van geloof, maar nooit bewezen. 

 

En ik lees het Oude Testament zoals het er staat, dat is immers hoe wij jullie God kennen. En dan komt die God er extreem slecht vanaf. Kan je wel zeggen dat God liefde is, maar dan heb je een dom en beperkt beeld van liefde.\

Tevens zeg je " Al het goede en al het kwade komt uit de hand van God" en je zegt " En diezelfde relativiteit maakt dat er steeds iets kwsadaardigers verzonnen kan worden. Er is geen grens aan". Stel dat God goed en kwaad doet, verzint God dan steeds kwaadaardiger dingen? 

 

God is de bad buy die jou voorhoudt de good guy te zijn. Beetje zoals een loverboy. Jullie lijden net zo veel aan het stockholmsyndroom als de slachtoffers van willekeurige loverboys.

 

[IKBENANDERS 16]

41 minuten geleden zei najjreb86:

Je zegt steeds dingen die je niet kan aantonen. Zoals dat dieren niet kan denken en spreken.

Er komt een moment in je leven dat ook jij zult zeggen: dieren kunnen niet denken en spreken. Ik heb het hier niet over geluiden maken.

[Tomega 324]

2 uur geleden zei Hopper:

De heelheid is er al, maar de mens kijkt naar de versplinterende beelden.

Ja, inderdaad. Mensen zijn gebroken vaten die getuigen van een heelheid in heerlijkheid in Christus. En zodra ze in die heelheid gaan rusten, en zichzelf prijzen als vat van heerlijkheid en gearriveerdheid in Christus, verliezen ze deze even gemakkelijk weer. Want de rust in Christus brengt onrust en afzien en opoffering en lijden voor het vlees, en gesproken wordt van Christus volgen en een kruis opnemen en een kruisweg gaan. In een liefde die, als het vlees dat verdragen kan, Gode dank brengt voor die ellende.

[TTC 1.569]

11 minuten geleden zei Tomega:

Nee als stilleven niet. Maar wel als bouwsteen van een niet mistig en niet vaag gewenste inbreng. De appel kan het leven beduiden, de hamer van de rechter het oordeel, en het boek is waarin dat oordeel geschreven staat. Het stilleven wordt dan in alle eenvoud levendiger. Maar als inhoud blijft het tamelijk nietszeggend en daarom vaag. Ergens lijk je van abstractie tot inhoud te willen komen, maar niet te willen verwoorden wat jouw deel van de inbreng inhoudelijk is. Maar van een ander wel verwacht dat jouw inbreng concreet en zonder vaagheid wordt geduid. Ik vind dat dat, als dat zo is, gelet op je mate van concreetheid, best goed gaat. En aan jou is het dan weer om te benoemen  welke inbreng kan gelden als jouw inhoud. Van welke inhoud precies moet het stilleven een voorbeeld brengen?

In de wetenschap noemt dat het risico op combinatorische explosie, starten met iets ogenschijnlijk simpel en iets later eindigen in een kluwen waar geen dialoog meer mogelijk is. Om dan een boekje over de kracht van eenvoud te kopen, terug proberen mens te worden. 

[Tomega 324]

17 minuten geleden zei najjreb86:

Dat is pas onzin en vooringenomen.. Wat je kan zien is dat de mens goede en kwade dingen doet. Wat een onzichtbaar wezen doet is een zaak van geloof, maar nooit bewezen

Denk na. In de mens woont emotie en gevoel  en in de mens groeien inzichten en die door rakingen en kennis ontwikkelen en in de mens zijn bevliegingen komen en gaan naar gelang omstandigheden wijzigen. De mens is dus niet alleen mens, naar ook iets geestelijks; iets dat door bijvoorbeeld  een wet of een goede demagogische spreker hele volksstammen kan beheersen. 

Dat is iets onzichtbaars, maar in velerlei opzichten als fenomeen bewezen. Dus kom uit je platte voorstellingen en leef je in in de realiteit van wat gewoon in tamelijke redelijkheid wordt gezegd.

9 minuten geleden zei TTC:

In de wetenschap noemt dat het risico op combinatorische explosie, starten met iets ogenschijnlijk simpel en iets later eindigen in een kluwen waar geen dialoog meer mogelijk is. Om dan een boekje over de kracht van eenvoud te kopen, terug proberen mens te worden.

In de wetenschap van de mogelijk optredende combinatorische explosie kun je beter starten met de kracht van de inhoud naar de mening van een eenvoudig mens.

53 minuten geleden bewerkt door Tomega