Tortelduif

Wat ik niet helemaal begrijp, is dat je menselijke waarde eerst relatief noemt, afhankelijk van de interpretatie van degene die beoordeelt, maar vervolgens God introduceert als degene die wél een objectieve norm heeft. Als ik jou benadeel, is jouw oordeel over mij dan slechts jouw persoonlijke interpretatie, of doe ik volgens jou ook objectief iets verkeerd? In het tweede geval bestaat er kennelijk een norm die verder gaat dan onze persoonlijke interpretaties. Waarom zou die norm dan niet ook relevant zijn voor de vraag of mensen intrinsieke waarde bezitten?

Moeilijk doen om dadels uit Israël, maar dit is geen probleem... Hoe kom ik nou van die jeukende handjes af?

Dan begrijp ik je zo: als ik jou uit eigenbelang benadeel, is jouw bezwaar daartegen uiteindelijk jouw persoonlijke interpretatie, net zoals mijn beslissing om jou te benadelen de mijne is. Als er geen objectieve grond bestaat om de ene interpretatie boven de andere te stellen, waarom zou ik jouw morele oordeel dan als doorslaggevend moeten beschouwen? Je kunt natuurlijk zeggen dat je niet benadeeld wilt worden. Maar als menselijke waarde en morele normen uitsluitend subjectief zijn, op welke grond kun je dan méér van mij verlangen dan dat ik rekening houd met mijn eigen belangen? Ik

Nou, de moslim loopt dit paadje. Beetje agressief doen en andermans spullen kapot maken. Dat kunnen ze heel goed. Ik zou zeggen probeer het eens uit. Wandelze!

Als menselijke waarde uitsluitend een persoonlijke interpretatie is en er geen objectieve grond bestaat om de ene interpretatie boven de andere te stellen, op grond waarvan kan iemand dan bezwaar maken wanneer een ander hem als waardeloos beschouwt en hem uit eigenbelang benadeelt? Je kunt natuurlijk zeggen dat je niet zo behandeld wilt worden. Maar dat is een beroep op je eigen voorkeur. Als de ander jouw waarde evenmin erkent als jij die van hem, waarom zou jouw interpretatie dan doorslaggevend moeten zijn? Daarmee beweer ik niet dat mensen elkaar dan maar mogen uitbuiten. Ik vraag

Weer zo een neurotisch aandoende oneliner die zogenaamd gelijk moet bevestigen. Niks anders dan het Gilles de la Tourette-achtige "Free Palestine" gepiep.

Goedemorgen. Je hebt gelijk dat we eerst moeten vaststellen wat we met 'waardevol' en 'waardeloos' bedoelen. Maar volgens mij maakt jouw schaal van 0 tot 100 de kwestie eerder ingewikkelder dan duidelijker. Wat meten we op die schaal precies? Iemands nut voor anderen, diens morele karakter, diens capaciteiten of diens waarde als mens? Dat iemand weinig bijdraagt aan de samenleving, maakt hem bijvoorbeeld niet automatisch minder waardevol als mens. En dat iemand anderen bewust benadeelt, maakt zijn gedrag verwerpelijk, maar bewijst nog niet dat hij als mens geen enkele waarde heeft. V

Het is dan ook niet de bedoeling om via plaatjes te communiceren op een discussie platform... Stomme, in de letterlijke betekenis van het woord!

Leer aub eerst eens iemand fatsoenlijk te quoten.

Lulkoek meen ik. Als je God vraagt om verandering, dan betekent dat niet dat je een leven lang vechten tegen verkeerde begeerten te wachten staat maar verlossing. Ben ik nu gek? De formulering suggereert dat wie God oprecht om verandering vraagt, niet veroordeeld is tot een leven waarin hij voortdurend tegen verkeerde begeerten moet vechten, maar daadwerkelijk bevrijd wordt. Niet tot een leven vol beheersing waarvan het einde al in het begin opgesloten zit.

Maar hoe zit het dan met iemand die een relatie heeft met een dief? Moet die persoon zijn partner uit de weg gaan om te voorkomen dat hij opnieuw gaat stelen? Moet hij zijn gevoelens voor die partner onderdrukken omdat die partner ooit iets heeft gedaan wat jij moreel verkeerd vindt? Of maken we onderscheid tussen iemand als persoon en diens gedrag? Je kunt een hekel hebben aan diefstal zonder een hekel te hebben aan de dief. En je kunt van iemand houden zonder diens verkeerde gedrag goed te keuren.

Ik stel voor dat we dat ook maar eventjes gaan doen, maar niet nu. Ik ben inmiddels een fles drank verder en ga slapen. Lekker man. Morgen weer een dag, als God dat wil en ik niet dood ga.

Dan zou ik dus ook kunnen zeggen: ik ben een dief, daar kan ik niets aan doen. Ik kan er alleen voor kiezen om niet te stelen en mijn neiging tot stelen zoveel mogelijk te onderdrukken. Maar daarmee heb ik nog niet aangetoond dat mijn neiging verkeerd is omdat ik haar heb, noch dat ik mijn leven lang tegen die neiging moet vechten.

Met een universele waarheid bedoel ik een waarheid die niet uitsluitend afhankelijk is van iemands persoonlijke overtuiging, gevoel of culturele achtergrond, maar die onafhankelijk daarvan waar is. Ik breng dit in verband met het voelen omdat jij eerder sprak over een gemeenschappelijke waarheid van alle religies en over iets wat zich kennelijk van binnenuit laat ervaren, maar moeilijk rechtstreeks onder woorden te brengen is. Ik probeer te begrijpen op grond waarvan je die innerlijke ervaring vervolgens als universele waarheid beschouwt. Ik ontken niet dat iemand een diepgaande inne

Maar dat iets interpretatie vereist, betekent toch niet dat alle interpretaties even willekeurig of even verdedigbaar zijn?

Dus..? Als we allemaal zondaars zijn en God ons desondanks waardevol vindt, waarom zouden we ons dan nog druk maken om zonde? Kunnen we dan niet gerust doorgaan met zondigen, in de wetenschap dat Gods liefde voor ons toch niet verdwijnt? Ik begrijp uiteraard dat een christen zal antwoorden dat Gods liefde geen vrijbrief is om te zondigen. Maar dan ontstaat er een interessant onderscheid: Gods liefde voor de zondaar betekent kennelijk niet dat God diens gedrag goedkeurt. Daarmee zijn we terug bij mijn oorspronkelijke vraag. Als iemand waardevol is ondanks zijn gedrag, dan is men

Maar Leviticus 18:22 zegt niet letterlijk: 'Iedereen die een homoseksuele relatie heeft, zal vernietigd worden.', dat is een conclusie die je aan de tekst verbindt. Voor zover vernietiging bestaat... ik denk van niet, want niemand zal vernietigd worden, maar voor altijd de consequenties ervaren. Er bestaat immers ook zoiets als volharden. Tot dan lijkt mij aanmoedigen tot verandering op zijn plaats.

We hebben dus te maken met twee definities volgens jouw redenatie: In jouw eerste definitie is iemand waardeloos wanneer hij uitsluitend uit eigenbelang handelt en anderen bewust benadeelt. Vanuit Gods perspectief zou echter geen mens waardeloos zijn, omdat Christus voor allen gekruisigd is. Maar dan vraag ik me af: bedoel je dat God ieder mens waardevol vindt, ongeacht diens gedrag, of dat ieder mens intrinsieke waarde bezit volgens God afhankelijk van diens gedrag?

Ik mag graag observeren,

Dat ik snel reageer, betekent niet dat ik de Bijbelteksten niet serieus neem. Waarom bevinden er zich zoveel homo's in jullie gelederen die zeggen dat ze geen homo zijn?

Je spreekt over gelijkwaardigheid, niet oordelen en vrijwillige aanpassing aan Gods wil. Maar als Jehova's Getuige hanteer je daarbij wel een specifieke interpretatie van de Bijbel, waarin homoseksuele relaties worden afgekeurd. Je zegt dat iedereen vrij is, maar tegelijkertijd dat uiteindelijk alleen degenen worden gered die Gods wil doen. Daarmee krijgt die zogenaamde vrije keuze wel een bijzonder zwaarwegend gevolg. Bovendien vraag ik me af hoe je het verbod op oordelen precies toepast. Je zegt dat mensen niet over anderen mogen oordelen, maar stelt tegelijkertijd dat bepaalde rel

Dat maakt het interessant. Je begint met de constatering dat het afhangt van de definitie van waardeloos, maar vervolgens definieer je mensen als waardevol of waardeloos op grond van hun morele gedrag. Maar stel dat iemand uitsluitend uit eigenbelang handelt en anderen bewust benadeelt. Is die persoon dan als mens waardeloos, of is zijn gedrag verwerpelijk? Dat lijkt me niet hetzelfde. En wat als iemand door een ernstige verstandelijke beperking niet in staat is anderen bewust te helpen, maar evenmin in staat is doelbewust anderen te benadelen? Volgens jouw omschrijving valt die pers

Nee, het is een oprechte vraag. Dat je menselijke waarde niet afhankelijk wilt maken van prestaties, zelfstandigheid of zelfactualisatie, betekent nog niet dat daarmee de vraag naar de grondslag van die waarde is beantwoord. Ik ben benieuwd of mensen die stellen dat ieder mens intrinsiek waardevol is, ook kunnen uitleggen waarop die waarde berust.

Hahaha, AI-hondjes die relaxed de blues spelen! Kleine bluesmuzikanten met hangende oren, een petje op en een gitaar op schoot. Alsof ze na een lange dag achter de katten aan zitten even lekker moeten ontspannen. Ik ben ook even uitgejaagd, dat jagen kan vele vormen aannemen. Gelukkig maar, dat houdt het leven interessant en het levert wat op. De prijs van negeren...

Bestaan er waardeloze mensen?