Tortelduif

Dat onderscheid tussen “kind” en “zoon” vind ik nogal kunstmatig. Hoe kan iemand wel een kind van God zijn, maar geen zoon of dochter van God? Je behandelt twee woorden alsof hun betekenis elkaar uitsluit, terwijl dat semantisch helemaal niet noodzakelijk is. Een kind is een categorie die ook een zoon of dochter kan omvatten. “Kind” beschrijft de relatie tot de ouder; “zoon” of “dochter” specificeert het geslacht en de familierelatie. Het ene sluit het andere dus niet uit. Een kind kan natuurlijk nog onvolwassen zijn en moet nog opgroeien. Maar dat betekent niet dat het daardoor nog geen

Bij olie en water heb je twee substanties die naast elkaar kunnen bestaan zonder dat de ene de andere wezenlijk verandert. Er is wel contact, maar geen vermenging en geen transformerende inwerking. Bij gist en deeg is het tegenovergestelde aan de hand: de gist wordt in het deeg opgenomen en werkt er actief op in. Het deeg verandert daardoor.

Dat een wedergeboren christen nog zondigt, bestrijd ik niet. Paulus beschrijft dat zelf heel duidelijk. In Romeinen 7:19 zegt hij: “Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wil, dat doe ik.” En in Galaten 5:17 beschrijft hij waarom: het vlees begeert tegen de Geest en de Geest tegen het vlees. Dat is volgens mij precies het onderscheid dat hier gemaakt moet worden. De wedergeborene heeft nog steeds strijd met zijn vlees. Maar daaruit volgt niet dat hij daarom gedeeltelijk geestelijk dood is of gedeeltelijk buiten Christus staat. Het betekent dat de zonde nog

Nog een keer dan, speciaal voor jou, het is je op het lijf geschreven: Hehehe

Haha, dit is eigenlijk een nog interessantere versie van hetzelfde probleem. Je verwerpt dogma's en zegt vervolgens zelf een aantal behoorlijk dogmatische dingen: er is maar één religie; die religie is liefde; dogma's zijn conceptuele gevangenissen; het Evangelie is zelf onwaar; mensen kunnen de waarheid niet intellectueel omvatten; de waarheid kan blijkbaar zonder Bijbel in iemands hart gevonden worden; en uiteindelijk bestaat er in dat hart geen verleden, heden of toekomst. Dat is nogal een pakket metafysische beweringen voor iemand die waars

De mens bestaat vóór zijn wedergeboorte vanaf de conceptie, maar het geestelijke leven dat door de wedergeboorte wordt geschonken, bezit hij dan nog niet. Daarom kan de Bijbel hem vóór die wedergeboorte terecht “dood” noemen. Efeziërs 2:1: “U was dood door de overtredingen en zonden.” Efeziërs 2:4–5: God heeft ons, “hoewel wij dood waren door de overtredingen, met Christus levend gemaakt.” Kolossenzen 2:13 gebruikt vrijwel dezelfde structuur: “En u, die dood was door uw overtredingen … heeft Hij met Hem levend gemaakt.” Johannes 5:24 spreekt over “uit de dood overgega

Voor de wedergeboorte is de mens er wel, maar het geestelijke leven dat hij door de wedergeboorte ontvangt, is er niet. De mens is gerust dood te noemen na conceptie. De geboorte van een zombie met een relatief veel te groot hoofd.

Je kunt niet vanuit het feit dat Jezus vóór Zijn menselijke geboorte al bestond, concluderen dat een mens vóór zijn wedergeboorte al geestelijk bestaat. Jezus is juist een unieke uitzondering: Hij is de eeuwige Zoon die mens wordt. Zijn incarnatie is niet het paradigma van menselijke wedergeboorte. Jezus bestaat eeuwig, jij pas net. Jij komt niet uit een voorraadje geesten die God ergens heeft liggen.

Alle religies zijn eigenlijk hetzelfde? Een prachtig idee. Vooral als je begint met precies die religies die toevallig goed in je theorie passen. Jodendom, christendom, islam, hindoeïsme, boeddhisme — kijk eens aan: overal zit wel iets in over het goddelijke, spiritualiteit, moraal en de menselijke zoektocht naar betekenis. Dus concluderen we dat ze eigenlijk allemaal naar dezelfde werkelijkheid verwijzen. Probleem opgelost. Nou ja… bijna. Want dan komen de religies die niet zo netjes in het plaatje passen. De talloze traditionele religies van inheemse volkeren bijvoor

https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/other/laat-iran-la-of-san-diego-maar-uitschakelen-dat-is-een-heel-kleine-prijs-om-te-betalen-donald-trump/ar-AA2dF934?ocid=msedgntp&pc=LCTS&cvid=6ac5db949bbe4575b75348d5127a5d87&ei=14 Oorlog is noodzakelijk zolang de gevolgen anderen treffen; zodra dezelfde oorlog betekent dat mijn eigen stad gevaar loopt, wordt de taal ineens onaanvaardbaar. Wat zijn mensen over het algemeen toch achterbakse schijterts.

Dat vind ik een vergezochte en onmogelijke hypothese. Volgens mij leg je in Matteüs 25 iets in de tekst wat er niet staat. De rechtvaardigen vragen “Heere, wanneer hebben wij U hongerig gezien...?”, maar dat betekent niet dat zij niet wedergeboren waren. Het betekent eenvoudig dat zij niet beseften dat wat zij voor die geringsten hadden gedaan, door Christus werd gezien als iets wat zij voor Hemzelf hadden gedaan. Waarom zou een wedergeboren mens automatisch volledig moeten begrijpen wat God in en door hem doet? Wedergeboorte en volledig geestelijk inzicht zijn niet hetzelfde. Een m

Ik denk dat de volgorde hier wezenlijk is, en daarmee verschuift ook de betekenis van het hele betoog. Wat jij beschrijft lijkt te zijn: goede werken, waardoor iemand toegang krijgt tot het Koninkrijk, waarna Christus in hem gaat wonen. Maar ik zie het juist andersom: Christus woont in mij, ik ben in Hem en daarmee in Zijn Koninkrijk, en daaruit ontstaat vrucht. Vervolgens doe ik de goede werken die God tevoren heeft bereid. Dat is heel duidelijk de lijn van Efeziërs 2:8–10. Paulus zegt eerst dat de mens door genade, door geloof, behouden is en niet uit werken, en vervolgt dan: “Want wij

Andere mensen.

De mensen vragen wanneer het Koninkrijk komt, terwijl dat Koninkrijk voor hun neus staat. Er komt niet ergens een gebied van God aan, maar Gods heerschappij breekt door in de persoon van Jezus. Dat was toen zowel fysiek, maar Hij kan ook wonen in je hart en dat maakt je eigen hart het koninkrijk van God. Als Christus werkelijk in iemand woont, wordt het innerlijk van die mens een plaats waar Gods koningschap werkelijkheid wordt. Er zitten twee lagen in die tekst... Klip en klaar als een klontje.

Het Koninkrijk van God bevindt zich daar waar de Koning aanwezig is. Jezus is die Koning.

Het Koninkrijk is aanwezig omdat Jezus zelf aanwezig is.

Lucas 17:21, SV

Klopt, bij sommigen duurt het even voordat ze dat inzien. Maar laten we de semantiek even laten voor wat het is, en ons richten op mogelijke gevolgen van dergelijk taalgebruik. Agressieve retoriek van gewone burgers is één ding; wanneer politieke leiders zich structureel in gewelddadige termen over tegenstanders uitlaten, krijgt die taal een andere lading. Zij zetten daarmee niet alleen hun eigen toon, maar ook een norm voor hun achterban: de politieke tegenstander wordt iemand die je moet “slaan”, “vernederen”, “kapotmaken” of “uitroeien” in plaats van iemand met wie je een politiek con

Maar volgens mij maak je de vergelijking nu onnodig afhankelijk van de letterlijke vertaling van beide uitdrukkingen. Ik beweer helemaal niet dat „op hun bek slaan” en „shove it up their ass” taalkundig hetzelfde betekenen. Mijn punt is dat het in beide gevallen gaat om agressieve, vijandige retoriek richting een politieke tegenstander. Bij Jetten wordt een fysieke klap gebruikt als metafoor voor politiek afrekenen. Bij Trump wordt grove fysieke taal gebruikt als metafoor voor een tegenstander volledig inmaken of vernederen. Daarmee blijft mijn oorspronkelijke punt overeind: waa

Je kunt me gerust van alles verwijten, maar daarmee is mijn punt nog niet weerlegd. Je hebt inderdaad geschreven dat het bij Jetten kan betekenen dat iemand letterlijk een klap in het gezicht krijgt. Mijn bezwaar is niet dat je beweert dat Jetten het zeker letterlijk bedoelde. Mijn bezwaar is dat je bij Jetten een letterlijke betekenis relevant maakt, terwijl je bij Trump de context aangrijpt om diens uitspraak juist als vanzelfsprekend figuurlijk uit te leggen. Dat verschil heb je tot nu toe niet inhoudelijk verklaard. Je hebt vooral uitgelegd dat ik volgens jou mijn eigen woorden n

Aristarchus wordt m.i. neergezet als een medewerker en reisgenoot van Paulus, iemand die met hem meegaat en zelfs medegevangene wordt genoemd (Kolossenzen 4:10). Dat beeld past niet meteen bij iemand die vooral bezig is met persoonlijke steken onder water en het wegzetten van de ander met opmerkingen als „misschien je schoolgeld terugvragen”. Mijn punt is dat je bij Jetten nadrukkelijk de letterlijke interpretatie als mogelijke betekenis opvoert, terwijl je bij Trump de context gebruikt om de letterlijke interpretatie buiten beschouwing te laten. Als „kan betekenen” voldoende is om b

„Misschien even terug naar de Engelse les?” is vooral een sneer en geen inhoudelijk argument. Ik begrijp het Engels prima. Het punt is niet wat shove it up their ass kan betekenen, maar waarom jij die uitspraak van Trump automatisch figuurlijk uitlegt, terwijl je bij Jetten juist de letterlijke betekenis benadrukt. Als de context bepalend is voor de interpretatie, moet je die bij beide uitspraken op dezelfde manier meewegen. Heb je daar een inhoudelijke reden voor, dan hoor ik die graag. Mijn beheersing van het Engels erbij halen, voegt aan die discussie niets toe.

https://www.msn.com/nl-nl/nieuws/other/trump-gaat-hard-in-de-aanval-en-haalt-the-snake-opnieuw-tevoorschijn/ar-AA2dw5Za?ocid=msedgntp&pc=LCTS&cvid=6ac27e8f5b784610aea0b865976dab07&ei=14 Qua retorische vorm is er een duidelijke overeenkomst. Beide uitspraken gebruiken lichamelijke/gewelddadige beeldspraak om een politieke overwinning kracht bij te zetten: Jetten: tegenstanders „vol op hun bek slaan”. Trump: „we're going to shove it up their ass”. In beide gevallen is de meest voor de hand liggende interpretatie niet dat de spreker letterlijk fysiek geweld aankond

Jettens uitspraak over mensen „op hun bek slaan” lijkt vooral bedoeld als strijdlustige politieke retoriek: emotie tonen, de achterban mobiliseren en duidelijk maken dat hij bepaalde ideeën fel bestrijdt. Inhoudelijk voegt de geweldsmetafoor echter weinig toe. Het probleem is dat zulke uitspraken de grens van aanvaardbare politieke retoriek kunnen verschuiven. Als een premier ermee wegkomt met de uitleg dat het slechts een metafoor was, kunnen andere politici zich op dezelfde verdediging beroepen. Daarom is de belangrijkste vraag niet alleen wat Jetten precies bedoelde, maar of polit

450.000 Nederlanders zouden in voedselarmoede leven. Dat klinkt nogal schokkend. Maar toen ik eens ging kijken wat er precies achter dat getal zit, bleek het verhaal een stuk genuanceerder te zijn dan de kop doet vermoeden. De oorspronkelijke cijfers komen uit een onderzoek van Ipsos I&O in opdracht van het Rode Kruis. Er werden 1.624 volwassenen ondervraagd. Onder voedselnood verstaat men een tekort aan voedsel en/of voedingsstoffen. Daaronder valt niet alleen daadwerkelijk te weinig eten, maar ook het ervaren van onvoldoende gezond of gevarieerd eten. Ongeveer 9% gaf aan weleen