Tortelduif

Interessante verwijzing, maar hier lijkt de formulering af te wijken van de gangbare vertalingen van Johannes 5:22. Daar staat meestal iets als: “De Vader oordeelt niemand, maar heeft heel het oordeel aan de Zoon gegeven.” (NBG/HSV-achtige weergave) De kern van die tekst is dus niet “crisis” in existentiële zin, maar het idee van oordeel / gericht, en dat de Zoon daarin de uitvoerende positie krijgt. Theologisch raakt dat aan een andere vraag dan waar wij het net over hadden. Johannes 5 gaat vooral over de positie van de Zoon in het goddelijk handelen (gericht/oordeel), niet dir

Dat interesseert mij niet, omdat het geen antwoord is op de vraag hoe de oproep tot bekering zich verhoudt tot de uitspraken waarin Jezus zelf het komen tot Hem afhankelijk stelt van de Vader. Johannes 6:44: “Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader die Mij trekt.” Johannes 15:5: “Zonder Mij kunt gij niets doen.” Tegelijk ook teksten als Mattheüs 7:7: “Vraag, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden.” Dat staat in de evangeliën waar jij je zogenaamd zo veel van aantrekt en maar geen uitleg over geeft...

. Lastig discussiëren met jou. Geef eerst eens antwoord ipv met allerlei afleidingsmanoeuvres te komen aub.

Je raakt hier een klassiek spanningsveld dat in feite al vanaf de vroege kerk discussie is: wat is de oorsprong van het “zich keren naar God”, en wat betekent dat voor vrije wil. Die opmerking over Genesis en “Elohim als geesten van de vorm” zou ik eerlijk gezegd eerst even parkeren, omdat dat niet aansluit bij de Hebreeuwse tekst of gangbare exegese. In Genesis 3 gaat het in de standaard lezing gewoon om de mens in relatie tot God (Elohim als de God van Israël), niet om een andere metafysische laag van “vormgeesten”. De kern van het verhaal blijft dus: de mens verbergt zich, en God zoekt

Wat is de aard van de eerste beweging van de mens richting God? Of concreter in christelijke termen: Wanneer een mens zegt “Heer, vergeef mij”, “ik zoek U”, of “ik klop aan” — is dat dan: een beweging die de mens uit zichzelf kan initiëren, waarna God daarop reageert met genade, of een beweging die zelf al mogelijk gemaakt en opgewekt is door Gods voorafgaande handelen in de mens? Beide posities erkennen dat de mens daadwerkelijk vraagt, zoekt en klopt. Het verschil zit niet in dát die handeling plaatsvindt, maar in waar die handeling uiteindelijk vandaan komt. Wat hie

Over Paulus: In de christelijke traditie wordt zijn betekenis niet verklaard vanuit zijn karakter of “fanatisme”, maar vanuit bekering. Het zwaartepunt ligt niet bij zijn psychologische profiel, maar bij de breuk in zijn leven door wat hij zelf als ingrijpen van Christus beschrijft. Paulus ná zijn bekering is niet simpelweg “dezelfde persoon met een ander standpunt”. In die zin is het te kort door de bocht om hem psychologisch te reduceren tot “eens een vervolger, dus altijd zo te typeren”. De vraag is niet wie Paulus “was”, maar of zijn boodschap inhoudelijk aansluit bij wat Jezus zelf zegt i

Dat is een interessante afbakening, maar ik denk niet dat je Paulus en de evangeliën zo eenvoudig kunt scheiden alsof ze twee verschillende theologieën vertegenwoordigen. Ook in de evangeliën zelf zit namelijk al de spanning waar we het over hebben. Jezus zegt bijvoorbeeld in Johannes 6:44: “Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader die Mij gezonden heeft hem trekt.” Dat is inhoudelijk niet heel ver verwijderd van het idee dat zelfs de beweging naar Christus toe al afhankelijk is van Gods handelen. En in Johannes 15:5 zegt Jezus: “Zonder Mij kunt gij niets doen.” Dat raakt precies aan de

Goed, dan denk ik dat we inderdaad bij de kernvraag uitkomen. Want alles valt of staat met het mensbeeld dat je hier hanteert. Is de mens van nature nog in staat om zich tot God te wenden, of is zelfs die beweging al afhankelijk van voorafgaande genade? Als je uitgaat van het eerste, dan is “vragen, zoeken en kloppen” inderdaad een eerste stap van de mens waarop God reageert. Als je uitgaat van het tweede, dan zijn diezelfde woorden juist de vrucht van iets dat God al in het hart heeft gewerkt. Het verschil zit dus niet in de oproep zelf, maar in wat je denkt dat er nodig is om die o

Die laatste zin (“dat lijkt me onzinnig”) is precies het punt waar we eigenlijk uit elkaar lopen, maar hij wordt niet echt onderbouwd. Wat er namelijk verondersteld wordt, is dat de mens van nature al in staat is om zich tot God te wenden — dat “vragen, zoeken en kloppen” een neutrale, beschikbare mogelijkheid is die simpelweg nog uitgevoerd moet worden. Mijn bezwaar is juist dat de Bijbel dat mensbeeld niet zonder meer ondersteunt. De mens wordt niet primair getekend als iemand die nog een stap moet zetten, maar als iemand wiens hart van nature niet op God gericht is. Dan wordt gena

Je voorbeelden van de klankschaal en de waterkraan gaan er beide van uit dat de mens nog in staat is zélf de eerste stap te zetten: slaan op de schaal of de kraan opendraaien. Maar juist dat is volgens het evangelie niet het uitgangspunt. De Bijbel schildert de mens niet af als iemand die al dorst heeft en alleen nog even de kraan moet openen, maar als iemand die geestelijk dood is en daarom niet uit zichzelf naar God zoekt. Paulus zegt: “Er is niemand die God zoekt” (Rom. 3:11). Vanuit reformatorisch perspectief is genade daarom niet Gods reactie op een eerste beweging van de mens, maar

Het fundamentele verschil zit uiteindelijk in de vraag: wie is de handelende partij in de redding van de mens? Mosmuller stelt dat er in de mens een vermogen aanwezig is om door eigen innerlijke activiteit boven zijn lotsgegevenheid uit te stijgen. Door geestelijke oefening kan de mens zich verheffen en steun vinden bij een geestelijk wezen. Het accent ligt daarmee op de innerlijke ontwikkeling van de mens. Christus verschijnt als een kracht die de mens helpt op een weg die hij uiteindelijk zelf bewandelt. Het klassieke christendom zegt echter precies het omgekeerde. De mens kan zich

Door het occulte karakter van het hele gebeuren blijft het voor mij moeilijk voorstelbaar dat God eerst weigert Saul te antwoorden via dromen, Urim en profeten, om vervolgens via een praktijk die Hij zelf een gruwel noemt alsnog Zijn profeet Samuel te sturen. Dat wringt.

Ik begrijp je punt, maar “het komt uit dus het moet Samuel zijn” is te kort door de bocht. In de Bijbel zie je vaker dat een uitspraak “uitkomt” zonder dat de spreker daarmee automatisch een betrouwbare of goddelijke bron is. De vraag is dus niet alleen of de inhoud klopt, maar ook hoe die kennis tot stand komt. In dit geval is Sauls situatie bovendien niet zo onvoorspelbaar als het lijkt. Hij zit militair en politiek volledig klem: de Filistijnen staan klaar voor de aanval, zijn eigen positie is al lang aan het afbrokkelen, David is al gezalfd en groeit in macht, en eerder is er al

Je kunt het in principe zo begrijpen: Saul zoekt via necromantie verboden contact, en God grijpt niet actief in om dat proces te stoppen, maar laat het binnen de context van oordeel gebeuren. De verschijning hoeft dan niet Samuel zelf te zijn, maar kan worden gezien als een misleidende geest (bijvoorbeeld een demonische entiteit) die zich als Samuel voordoet. Wat daarbij interessant is, is dat de boodschap inhoudelijk wel klopt: Saul staat op het punt te sterven en zijn koningshuis loopt ten einde. De vraag is dan waar die “juistheid” vandaan komt. In mijn lezing is dat niet gebaseerd op

Het idee van mensenrechten wordt vaak behandeld alsof het een ontdekking is: alsof mensen ergens in de werkelijkheid een set eeuwige, onveranderlijke rechten hebben “gevonden” die altijd en overal gelden. In werkelijkheid is dat een misverstand dat verhuld wordt als moraal, maar feitelijk niet meer is dan menselijke zelfprojectie. 1. Geen rechten in de werkelijkheid Er bestaat geen enkele aanwijzing dat “rechten” iets zijn dat buiten menselijke afspraken om bestaat. In de natuur zijn geen rechten, alleen processen, krachten en overlevingsdynamiek. Zwaartekracht geldt ook zonder mense

Iedereen krijgt een kans, ook die nog niet bestaan.

Dat is 320 kilometer verwijderd va mijn woonplaats. Ik voel het vast wat minder erg. Maar alle gekheid op een stokje (wat een beste stok zal zijn); God is niet de auteur van dat kwaad, maar zal er een einde aan maken. Geduld is geboden.

Hele fijne respons gekregen van een van de buren die mij zag lopen met de buks. Hij kon niet slapen van de eksters. Die knal ik met alle plezier zo pats van het dak, of uit de boom met hun grote bek. Hij leek erg content met mijn actie. Graag gedan meneer, die overigens uit het buitenland kwam. Daar kan ik uitstekend mee opschieten.

Kankelijers. Inmiddels al ruim 3 kuub rijker aan eikenhout. Prachtig om zo een boom te vellen! Met mijn kleine Stihl ms 162. Hele mooie kettingzaag, beetje opgevoerd om aan die stupide emissienormen NIET te voldoen. Probeer mij maar te pakken, ik zaag met alle plezier ook jou doormidden. Stelletje koekwouzen met je verkankerde kutbeleid.

https://www.optics-trade.eu/en/leupold-vx-3hd-4-5-14x40-side-focus-cds-zl-wind-plex.html Dat wordt em. Op naar nog meer zelfvoorzienend met die stupide vleesprijzen van tegenwoordig. Ik schiet mijn eigen vlees wel. Linkse kankerlijers. Bevers in overvloed, smaken gestoofd vast heerlijk.

Dan zijn we uitgepraat, voordat we verzanden in langs elkaar heen praten.

Dan reduceer jij die oorlog tot wat jij ervan vindt.

Ik geloof dat het moderne Israël nog steeds Gods volk is in de zin van de beloften aan Abraham, Isaak en Jakob, en zie een aanval op Israël als meer dan een geopolitiek conflict. Dan wordt het een aanval op een volk waarmee God een bijzondere verbondsrelatie heeft. Als je Christus volledig loskoppelt van het christendom, maak je van Hem iets anders dan Hij in dat geloof zelf is. Je bent het christendom aan het herdefinieren.

Die gaan nog liever mee als ratten op een zinkend schip.

Dat gaat helaas niet. Ik ben niet joods en geen Israelisch staatsburger.