IKBENANDERS

Ja, dat is het mooie van blogposts. Ze moeten kort zijn, er moet veel in zitten en ze moeten lekker lopen. Ik heb er nog wat aan gesleuteld zodat hij nog wat lekkerder loopt, maar de inhoud is ongewijzigd te gebleven. In essentie draait het verhaaltje om 2 dingen: Waar vinden we tussen het moeten en het willen de vrije wil? Hoe is de vrije wil (noodgedwongen?) verbonden aan ‘het goede’ doen. Wat opvalt aan het uitvoeren van de mantra is dat ze mij bewust maakt van een gebied dat zich blijkbaar tussen het moeten en het willen bevindt en dat ik in die ruimte blijkbaar nóg een

Almatine Leene, de eerste vrouwelijke predikant van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt in Nederland, haalt in een van haar YouTube video’s (Dogmatiek voor iedereen, afl. 1/12) een uitspraak aan van prof. Abraham ‘Bram’ van de Beek: ‘alleen door Jezus leren wij God kennen’. Ze zegt ook: ‘twijfel kan juist heel gezond zijn’. Als twijfelen heel gezond is – en dat is ook mijn overtuiging – dan trek ik de uitspraak van van de Beek ook graag in twijfel. Is het echt zo dat wij alleen door Jezus God leren kennen? Eerder die dag had ik een korte fietstocht gemaakt en halverwege een pauze ing

Stolp legt wel vaker verbindingen waar ook ik vraagtekens bij heb.

Als het woord ‘esoterisch’ valt dan wordt idd vaak gedacht: ‘enkel voor ingewijden en dus verborgen.’ Dat is ook juist als daarmee wordt bedoeld: de tijd vóór Christus. Maar na die tijd is alles anders geworden. Het inwijden, de hele cultus en riten die daar bij horen, die zijn na Christus uit het beeld verdwenen en ook niet meer van toepassing. Het begrip is nu alleen nog af te zetten tegen ‘exoterisch’ in de zin van: zelf moeten kiezen, zelf leren denken (extreme voorbeelden: abortus, euthanasie) i.t.t. het blind moeten slikken en volgen van opgelegde keuzes en denkbeelden (dogma’s enz.).

Natuurlijk. Maar waar ze wél in groepsverband te vinden zijn, zoals b.v in de christengemeenschap zie je bv. dit soort zaken op de - in dit geval hun - website staan: Hoe staan wij tegenover abortus en euthanasie? In onze gemeenschap leeft sterk het bewustzijn van de wereld van de ongeborenen en de gestorvenen. De kerk neemt echter geen standpunt in over abortus en euthanasie, omdat ze dit beschouwt als een zaak van ieder persoonlijk. Beide onderwerpen komen wel geregeld aan de orde in lezingen, gesprekken en artikelen, zodat leden daarover hun eigen gezichtspunten kunnen ontwikkele

Ik maak graag een onderscheid tussen exoterische geloofsbeleving/christendom en esoterische geloofsbeleving/christendom. Exoterisch = van buitenaf opgelegde ge- en verboden waar een mens zich aan moet houden. Esoterisch = zelf tot de bevinding mogen/moeten komen wat voor jou ok en niet ok is. Je zou dit ook ethisch-individualisme kunnen noemen. De kerken zijn voor 99% exoterisch ingesteld; de een wel meer dan de ander. Hetzelfde gaat vaak op voor de al dan niet religieuze opvoeding tot een bepaalde leeftijd.

Op de evangeliën kan ik mijn geloof wel bouwen; bij Paulus lukt mij dat niet. Zijn gedachtengoed is mij te gekleurd, door zijn persoonlijke kijk op de dingen en de manier waarop hij in zijn tijd past. Het boek Openbaring heeft wel een speciaal plekje in mijn hart, maar daar kan ik mijn geloof ook niet op bouwen. Dat kan denk ik niemand, want de inhoud gaat voorzover mijn kennis reikt over tijdvakken die nog moeten volgen op de onze.

Je kent me nu zo onderhand wel een beetje op het forum. Denk je echt dat ik dit met de intentie ‘dreigement’ kan hebben geschreven? Tja, men gelooft wat men wil natuurlijk; maar achter dit soort gedachtengangen kan ik zelf niet staan. Ze komen mij te gereformeerd, te paulinisch over. Even een zijspoor: Axel heeft ooit ook een treinstation gehad. Bekend? Het stond tegenover de inhang van het golfterrein, een beetje in de buurt van het oude busstation waar de houtzagerij en het Axelse bos zich bevinden.

Dat klinkt als paulinisch gedachtengoed. Ik ben zelf geen paulinist; dat heb ik al vaker laten doorschemeren. Christus heeft een offer voor de mensheid gebracht. Daarvoor kunnen we dankbaar zijn en dat is op zijn plaats. Wel of niet in hem geloven, dat is een keuze. Maar Hem die het offer heeft gedacht ontkennen doet de mensheid volgens mij dan ook weer geen deugd.

Ik word er wel eens van beschuldigd dat ik de Bijbel niet genoeg zou kennen omdat ik er weinig uit citeer of uit aandraag, maar uit het weinige dat ik dan wel zou kennen, haal ik niet dat het Jezus alleen enkel te doen zou zijn om zichzelf. Eerder lees ik het tegendeel.

Noemen ze dit niet gewoon ‘emotionele onvolwassenheid’?

Dit was mij niet bekend, maar het klopt blijkbaar wel voorzover ik het kan nagaan. Als ik ergens naar verlang (ijs), en ik dit verlangen weet om te zetten in bevrediging (ijs kopen en opeten), dan kan ik niet stellen dit gedrag uit mijn denken voortkomt. Het komt integendeel voort uit mijn gevoelsleven (begeerte-lichaam/astraal lichaam/zielenlichaam). Zolang ik ijsjes blijf kopen, om mijn verlangen naar ijs te bevredigen, ben ik vanzelfsprekend een slaaf van mijn verlangen(s), en dus niet vrij. Door het denken en het versterken van de wil kan ik dit gedrag doorbreken én mijn verlangen(

Vraag me nu toch echt af hoe je tegen keuzevrijheid / het vrije wil vraagstuk aankijkt.

Zoals ik de zaken heb proberen te verduidelijken sluit de quote hieronder (uit dat stukje) aan op wat ik schreef: En ook het volgende: De mens ontwikkelt zich vanuit een ‘lagere’ deel (een slachtoffer zijn van de omstandigheden; zich niet kunnen beheersen) tot een ‘hoger’ deel (die zijn rust in pittige omstandigheden weet te bewaren en van daaruit kan handelen). Je zou dit in jouw vertaling van ‘stufe’ een fase kunnen noemen. Een betere vertaling is: trap. Zoals jij Steiner meent te kennen … dat strookt volledig met het beeld dat ik over hem en zijn gedachtegoed heb. Ik

Ik heb de pdf van De weg tot inzicht in hogere werelden doorzocht. Hierin komt het woord geestzelf niet voor. Steiner beschrijf in zijn boek wél diverse oefeningen om tot innerlijke rust te komen, maar alleen om in momenten waarin het zenuwstelsel van de mens onder spanning komt te staan rust te leren bewaren. Eén van de oefeningen luidt: in gedachten teruggaan naar een moment dat je zenuwstelsel onder spanning stond en ‘zien’ hoe je toen reageerde en wat anders kon, wat eigenlijk alleen goed lukt met zaken die al wat langer geleden zijn gebeurd. Over het vergaren van deze innerlijke rust en w

(christelijke) Gemeenschappen ontstaan omdat mensen aan de sacramenten gezamenlijk vorm willen geven en deze in gemeenschap wensen te beleven. De woordelijke inhoud zou niet centraal mogen staan, althans niet op zo’n manier dat ze tot voer voor discussie of tot opgelegde normen en waarden kan leiden. De dienst is de dienst en hoe men daarbuiten denkt en tot innerlijke afwegingen komt, dat zou daar los van moeten staan. Zo dienen kerk en staat ook gescheiden van elkaar te opereren, zodat de christus-impuls alleen via het individu (dus door het maken van innerlijke afwegingen) verder vorm kan kr

Christus werkt volgens mijn niet door mensen die de massa exoterisch (dus met ge- en verboden) bijstuurt. Hij werkt volgens mij wel via individuen die vanuit een innerlijk wikken en wegen zelf komen wat goed en wat fout is en zo richting geven aan hun eigen situatie(s). De rimpelingen die exoterische mensen in de wereldzee laten ontstaan zijn dan anders dan de mensen die dit esoterisch doen (door innerlijk wikken en wegen). De laatste kan/wil zijn/haar wil niet aan de omgeving opleggen en is in staat om eigen keuzes te maken die los staan van opgelegde ge- en verboden. Ik denk dat het goe

Het is mij meerdere malen in mijn leven gelukt om mijzelf niet uit het lood te laten staan door de omstandigheden, die ik daarvoor niet kende. Dus wat dat betreft heeft de praktijk bewezen dat wat ik zeg mogelijk is en dat dit (mede) de ‘weg’ is naar innerlijke rust.

Innerlijke rust ontstaat volgens mij pas door: je niet uit het lood laten slaan, onder alle omstandigheden.

Goed of kwaad is er pas als iemand zich zo gedraagt. Pas dan wordt goedheid of kwaadheid zichtbaar en anders is het er volgens mij niet. Goedheid die zich als zichzelf kan openbaren lijkt mij dan ook onwaarschijnlijk. Het is per definitie gekoppeld aan een entiteit.

Voor de joodse filosoof Abraham Joshua Heschel was het woord ‘verwondering’ erg belangrijk. Dit komt tot uiting in uitspraken als (alles is geciteerd uit zijn boek God zoekt de mens: En: En: Je zou mensen die zich over (geloofs)zaken kunnen (blijven) verwonderen ook hypergevoelig kunnen noemen, al dit veel volwassenen niet (meer) gegeven in een seculiere maatschappij.

Dat is een mooie aanvulling.

Het wordt alsmaar verwarrender: ‘de mens vertrekt uit de hem bekende [zintuigelijke] wereld’ en direct daarop volgt: ‘de zintuigen nemen de wereld waar en de mens beperkt zich daartoe.’ Dit kan ik niet rijmen. En dan eindig je met: ‘Alle resterende krachten komen dan toe aan de ziel, wat dat ook moge zijn. Maar de mens gaat dat niet allemaal zitten in te vullen. Het is keuzeloos.’ wat niet lijkt aan de sluiten op het vorige. Ik mag hopen dat ik hier niet met een psychisch gestoorde persoonlijkheid te maken heb. Als iets duidelijk en logisch geschreven is kan ik het geschreven nog altijd ni

Is voor iedereen anders; voor mij maken de tijdstippen geen verschil.

Wellicht snap ik geen hout van wat je nu eigenlijk met je onderwerp wilt zeggen. Graag het begrip merkstenen goed uitleggen en dan de reden geven waarom deze belangrijk zijn en voor wat precies.