IKBENANDERS

Denkend over ‘waarheid’ zoals Cusanus dit zou doen: Het Grootste kan met niets (anders) worden vergelijken omdat het (al) het Grootste is. De begrippen ‘ja’ en ‘nee’ zijn zijn alleen van toepassing op zaken die met elkaar kunnen worden vergeleken, hetgeen een ‘waar’ of ‘niet-waar’ kan opleveren, maar dit is (vanzelfsprekend) niet mogelijk in het geval van het Grootste. Hierop zegt Cusanus vervolgens in zijn Over de wetende onwetendheid (Damon, 2023):

Het ging me om het positieve kunnen/willen zien temidden van het negatieve. Hierbij moet ik denk aan het kostbare Isenheimer altaar dat nu in Colmar staat. Ik neem aan dat je het wel kent. Het is zo groot dat het in geen huiskamer past. Het maken van de schilderijen die bij dit altaar horen moet de kloosterlingen (het waren antonieten) veel geld hebben gekost. Maar dat was in die tijd te verantwoorden en wel om de volgende reden: ‘De antonieten wisten zeer goed de werking van kunst op mensen die ziek zijn en op gezonde mensen ook. Dat wisten ze zéér goed. Ze wisten ook, als je dat beel

Vind het wel mooi dat je hier oog voor hebt. Je draait het om, een beetje zoals in de perzische overlevering, waarin Jezus samen met zijn discipelen naar een overleden, half vergane hond staan te kijken. Iedereen vind het afschuwelijk en loopt er maar over af. Dan zegt Jezus: ‘Zien jullie ook die mooie witte tanden.’

Als jij een bijbelvers mag citeren (en van mij mag je dat), dan voel ik mij zo vrij om de samaritaanse spreuk van R.S. hier nog even aan te halen:

In De podcast Dick en Daniël geloven het wel (aflevering: ‘Is het avondmaal wel voor mij?, nr. 224) hoorde ik tot mijn verbazing dat er in sommige (gereformeerde?) gemeenten kledingvoorschrift gelden wat betreft de deelname aan het avondmaal. De voorgeschreven kleur aldaar is zwart. Ik denk persoonlijk niet dat Christus een zwerver in zwerverskleding zou weigeren. Toen ik in de inmiddels gepasseerde winter van 2025/2026 een aantal keer bij de Christengemeenschap over de vloer kwam, dit om de (mensenwijding)dienst bij te wonen, kwam ik tot het besef waarom de transsubstantiatie (men noemt

Ik heb nog eens nagedacht over de ontzagwekkende hoeveel geld die gemoeid is geweest met het bouwen van het zichtbare machtsinstituut van de Room-Kathollieke kerk en de vraag of dit wel nodig is geweest. Een mooi voorbeeld heb ik gevonden bij de Christengemeenschap. De manier waarop deze stroming zich heeft georganiseerd laat misschien wel het duidelijkst zien hoe het anders kan, dat je om een kerkelijke stroming te stichten en in stand te houden geen machtsinstituut nodig hebt, geen dogma‘s en geen dure gebouwen.

Inleiding door Inigo Bocken Jean-Joseph Surin (1600-1665) behoort tot de grote spirituele schrijvers van de moderne tijd. Vooral de melancholische ondertoon van zijn Guide Spirituel, die in 1963 door de Jezuït Michel de Certeau werd uitgegeven, maak duidelijk hoe Surin in het vallen en opstaan van het verlangen uiteindelijk de mystieke godsontmoeting vindt. Aan het begin van zijn bijweilen dramatische zoektocht, staat de hier vertaalde brief die Surin in het voorjaar van 1630 aan zijn medebroeders schreef naar aanleiding van een bijzondere ontmoeting in een koets op weg naar Parijs.

Aanhangers van de correspondentietheorie menen dat een uitspraak waar is als deze correspondeert met de werkelijkheid. De coherentietheorie stelt: een uitspraak is alleen waar als deze samenhangt met, in overeenstemming is met, al als waar aanvaarde uitspraken. Aanhangers van de performatieve, deflationistische of redundantietheorie gaan er vanuit dat de categorie 'waarheid' overbodig is. Het verschil tussen de uitspraak 'De tafel is een meter breed' en 'Het is waar dat de tafel een meter breed is' is volgens hen slechts het verrichten van een daad. De pragmatische theorie st

R.S.:

In een lezing over Thomas a Kempis zei Inigo Bocken, wetenschappelijk directeur van het Titus Brandsma Instituut en universitair docent religie- en cultuurtheorie aan de Radboud Universiteit, het volgende over nederigheid: Eerlijk gezegd, zo had ik er nog nooit naar gekeken! Mocht Inigo het bij het juiste eind hebben, dan ben ik de afgelopen jaren veel nederiger geweest dan ik kon vermoeden. Of beter gezegd: ik wist niet dat ik het ben geweest. En toch lees ik op Wikipedia: Toch een heel andere invalshoek denk ik dan. Welke van de twee is nu waar? En wat is überhaupt waar?

Ik denk niet dat je de inhoud van de Didachè aan God kunt wijten. Eerder aan een clubje mannen die wat instructies op papier hebben gezet voor derden.

Bron Reddit: Hoeveel zou het kosten om de Sint-Pietersbasiliek te bouwen? … Iemand probeerde min of meer een "kopie" te bouwen in 1985-1989, de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede van Yamoussoukro, wat ons kan helpen een weloverwogen schatting te maken: $300 miljoen.

Misschien is dit wel een aardig boekje (de eigenlijke tekst beslaat maar 25 kleine pagina’s) dat wat licht werpt op de ideeën van het vroege christendom, de Didachẻ, de leer van de twaalf apostelen. Een eerste christelijke gedragscode. Ik heb het zelf nog niet helemaal gelezen. Het is dun, uitverkocht, maar gelukkig (nog) wel te downloaden via de website van de auteur die het voor ons in het Nederlands heeft vertaald (Vincent Hunick). Een quote over de ‘zondag’ uit de Didachè:

Zie ook de uitleg in het onderstaande filmpje:

Wikipedia: ‘De term 'Drie-eenheid' komt niet in de Bijbel voor. Ook een theologie inzake de Drie-eenheid als zodanig wordt niet in de Bijbel aangetroffen. Wel bevatten volgens sommige opvattingen zowel het Oude als het Nieuwe Testament aanwijzingen en formuleringen inzake de goddelijkheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest die de interpretatie ten gunste van een Drie-eenheid ondersteunen. … In de eerste eeuwen van het christendom was er geen duidelijk of eenduidig omschreven theologie.’

Je kunt gerust stellen dat de kledij er nog niet was, het Vaticaan er nog niet was, zelfs geen dogma’s noch het vermoeden van zo iets als de triniteit. Wikipedia:

Vroeger stond de priester tijdens de eucharistie niet met zijn gezicht naar het publiek toe. Dit treft ik nog aan bij Christengemeenschap waarin de transsubstantiatie ook een centraal onderdeel van dienst is. Dit is in de protestantse traditie afwezig en wat mij betreft een verarming.

Bij tijd en wijle vraag ik mij af waarom er zoveel verschillende kerken zijn. Ik las ergens: ‘We schatten dat christenen momenteel in bijna 45.000 verschillende denominaties te vinden zijn. Deze variëren in grootte van miljoenen leden tot minder dan 100 leden en staan voor elk van de 234 landen ter wereld vermeld in onze Wereldwijde Christelijke Database.’ (Bron: Google). Als er in de hemel geen kerken zijn, waarom doen we dan over allerhande zaken (dogmatisch of niet) zo moeilijk dat deze uitmonden allerhande afsplitsingen. Het lijkt wel of we het bijna nergens meer over eens kunnen zijn, ook

Kan iemand mij uit eigen ervaring vertellen welk soort personen (rollen) deel uit maken van een kerkenraad en wat deze raad doet?

Mocht je hier meer over willen weten, ik ben nóg een boekje tegengekomen – ‘bij toeval’ – dat momenteel in herdruk is. Het heet De levensweg na de dood, het bevat 78p., is geschreven door Antoon Vermeulen, en binnenkort (weer) te koop, o.a. bij bol.com: https://www.bol.com/nl/nl/p/de-levensweg-na-de-dood/9200000103539621/?cid=1777234335151-1735704568761&bltgh=a2a32b1e-9e83-43a7-9db5-2cf8c8cbbaf9.wishlist_details_page_products.WishlistDetailProductCardItem_0.ProductTitle.

Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken om terug te keren naar het onderwerp van deze discussie. Dat wil ik doen door een matig lang citaat aan te halen van Myriam Driessen uit het door haar geschreven nawoord, zoals dat is verschenen in het boek Uit de Sterren (SteinerVertalingen, 2019). Het schetst een beknopt beeld van het leven na de dood en het is tevens de meest gedetailleerde korte beschrijving die ik tot nu toe ben tegengekomen over dit thema. Veel weten we er niet over, ook omdat de BDE’s niet echt tot óver de echte drempel gaan. Ook het werk en de inspanningen van Michael Newto

Hmmm, ik vul aan … Anna Katharina Emmerick, Therese Neumann, Judith von Halle e.a. hebben levendige beelden ervaren bij het beleven van Christus-Jezus leven op aarde als gevolg van hun stigmatisatie, door visioenen (ik gebruik dit woord hier omdat ik niets beter weet) etc. Ook Maria Valtorta, hoewel zij zover ik weet niet gestigmatiseerd was, heeft dit alles mogen ervaren; in visoenen. Dit is allemaal vrij goed gedocumenteerd en de verhalen stemmen ook aanzienlijk overeen, zeker t.a.v. hoe Christus-Jezus gekruisigd is. Zo is bv. bekend dat Hij niet is gekruisigd zoals wij dat menen, dus a

Ik moet hier erg voorzicht zijn, want eigenlijk weet ik het niet. Wat ik wel weet: De ziel wordt opgedeeld in 3 delen: gewaarwordingsziel, bewustzijnsziel, verstands-gemoedsziel. Wat ik vermoed, maar (helemaal) niet zeker weet omdat ik me er nooit in heb verdiept: gewaarwordingsziel (bevindt zich het dichtst bij het lichaam) = Nefesh, bewustzijnsziel = Roeach, verstands-gemoedsziel = Neshamah. @ Sjaka: Zou je er voor willen zorgen dat mijn naam wordt veranderd van IKBENANDERS in Edweena? Ik heb dit al gevraagd middels diverse mailtjes/berichten te sturen naar verschillende

Een terugkerend element in ‘het werk van Michael Newton’ is het verschijnen voor een soort commissie. Michael heeft op zijn eigen manier onderzoek gedaan naar het fenomeen ‘leven na de dood’. Hij deed dat met hypnose/regressie. Hij liet de mensen met deze techniek teruggaan naar de geboorte en naar een moment daarvoor: het voorlaatste leven, en hij liet de mensen dan ‘stilstaan’ bij het moment van sterven. Vervolgens liet hij hen aan het woord over wat daar op volgde. Deze verhalen heeft hij in drie boeken gebundeld. Je kunt ze vinden op Bol.com etc.

Ja, en hoewel er bepaalde zaken terugkeren in veel BDE-verslagen/getuigenissen (o.a. zaken die al genoemd zijn), zijn deze ervaringen ook en vooral erg persoonlijk. We mogen ze dan denk ik ook niet gebruiken om te kunnen generaliseren. Het zijn ook géén getuigenissen van wat er zich werkelijk ná de dood afspeelt, want deze personen waren niet zó dood dat ze ook daadwerkelijk over dé drempel zijn geweest waarvan tot nu toe niemand ooit is teruggekeerd. De vraag is dan: willen/kunnen we deze getuigenissen zó serieus nemen dat we ze gaan gebruiken om conclusies te trekken over hoe het leven na de