IKBENANDERS

Als je je zo kortzichtig en eigenzinnig blijft opstellen is dit de laatste keer dat ik op een berichtje van je kan reageren. Soms probeerde ik je zelfs een complimentje te geven als je de dingen goed zag en meteen schakel je weer over in je betweterig en onkundig uiten.

Ad. 1 Je hebt gelijk als je zegt ‘kennen is niet vergelijken’. Vergelijken is eerder een (of dé?) manier om tot kennen te komen. Ad. 2. ‘Het is het kennen zelf wat ondeelbaar is’ -> ‘Kennen is een proces’ denk ik dan; het duurt tijd om iets te leren (kennen). Ad. 3. Het is niet omdat we iets (in eerste instantie menen te) kennen Hopper, dat we dan ook maar meteen de waarheid weten. Wat vandaag waar is hoeft morgen niet (meer) waar te zijn. Kijkt hiervoor bv. eens naar de feiten waar de wetenschap ons mee confronteert of de conclusies die bij tijd en wijle uit archeologische opgrav

Wat betreft ’waarheid’ en ‘kennen’ laat ik hier graag Frans Maas even aan het woord. Uit Vreemd en intiem (Meinema 1993):

OVER HUMUS EN SOEVEREINITEIT 𝘗𝘰𝘱𝘪𝘦 𝘑𝘰𝘱𝘪𝘦 𝘫𝘰 𝘗𝘰𝘱𝘪𝘦 𝘑𝘰𝘱𝘪𝘦 𝘺𝘦𝘢𝘩 (2𝘹) (Harry Vermeegen en Henk Spaan) Het is al weer even geleden dat een bekende Nederlandse Zen-meester mij vroeg of ik hem ook iets kon vertellen over ‘nederigheid’. Ik bleef hem het antwoord schuldig, ook nadat hij met een synoniem op de proppen kwam: ootmoedigheid. Uitleg kreeg ik wel, maar ik kon er niets mee. Ik heb altijd gedacht dat nederigheid iets te maken had met ‘ondergeschiktheid’ of ‘jezelf niet op de voorgrond plaatsen’, maar omdat deze duidingen nooit echt ‘klikten’ met hoe ik aanvoelde dat de be

In de podcast-aflevering ‘Kitty Bouwman: Schepping uit liefde – Hildegard von Bingen’ (2026) van Joop van der Elst (EO) hoorde ik Kitty ook nog iets moois zeggen over nederigheid. Iets dat volledig aansluit op wat Inigo al zei over nederigheid in zijn lezing over Thomas a Kempis:

Hej William. Hartstikke welkom op dit forum! Je kunt zelf een onderwerp starten waarin je ons uitnodigt om mee te denken over iets dat je aandacht heeft/behoeft of aansluiting vinden bij een van de actuele onderwerpen. Even ter info: dit forum wordt zover mijn ervaring rijkt niet meer technisch onderhouden. Het loopt wat dat betreft een beetje op zijn einde. De mensen die momenteel een deelnemende rol vervullen hebben allemaal een eigenzinnige kijk op bijbelse zaken, soms onderbouwt, vaak ook niet. Je komt er vanzelf wel achter je hier thuis hoort of niet. Hoe dan ook, ik wens je hie

Denkend over ‘waarheid’ zoals Cusanus dit zou doen: Het Grootste kan met niets (anders) worden vergelijken omdat het (al) het Grootste is. De begrippen ‘ja’ en ‘nee’ zijn zijn alleen van toepassing op zaken die met elkaar kunnen worden vergeleken, hetgeen een ‘waar’ of ‘niet-waar’ kan opleveren, maar dit is (vanzelfsprekend) niet mogelijk in het geval van het Grootste. Hierop zegt Cusanus vervolgens in zijn Over de wetende onwetendheid (Damon, 2023):

Het ging me om het positieve kunnen/willen zien temidden van het negatieve. Hierbij moet ik denk aan het kostbare Isenheimer altaar dat nu in Colmar staat. Ik neem aan dat je het wel kent. Het is zo groot dat het in geen huiskamer past. Het maken van de schilderijen die bij dit altaar horen moet de kloosterlingen (het waren antonieten) veel geld hebben gekost. Maar dat was in die tijd te verantwoorden en wel om de volgende reden: ‘De antonieten wisten zeer goed de werking van kunst op mensen die ziek zijn en op gezonde mensen ook. Dat wisten ze zéér goed. Ze wisten ook, als je dat beel

Vind het wel mooi dat je hier oog voor hebt. Je draait het om, een beetje zoals in de perzische overlevering, waarin Jezus samen met zijn discipelen naar een overleden, half vergane hond staan te kijken. Iedereen vind het afschuwelijk en loopt er maar over af. Dan zegt Jezus: ‘Zien jullie ook die mooie witte tanden.’

Als jij een bijbelvers mag citeren (en van mij mag je dat), dan voel ik mij zo vrij om de samaritaanse spreuk van R.S. hier nog even aan te halen:

In De podcast Dick en Daniël geloven het wel (aflevering: ‘Is het avondmaal wel voor mij?, nr. 224) hoorde ik tot mijn verbazing dat er in sommige (gereformeerde?) gemeenten kledingvoorschrift gelden wat betreft de deelname aan het avondmaal. De voorgeschreven kleur aldaar is zwart. Ik denk persoonlijk niet dat Christus een zwerver in zwerverskleding zou weigeren. Toen ik in de inmiddels gepasseerde winter van 2025/2026 een aantal keer bij de Christengemeenschap over de vloer kwam, dit om de (mensenwijding)dienst bij te wonen, kwam ik tot het besef waarom de transsubstantiatie (men noemt

Ik heb nog eens nagedacht over de ontzagwekkende hoeveel geld die gemoeid is geweest met het bouwen van het zichtbare machtsinstituut van de Room-Kathollieke kerk en de vraag of dit wel nodig is geweest. Een mooi voorbeeld heb ik gevonden bij de Christengemeenschap. De manier waarop deze stroming zich heeft georganiseerd laat misschien wel het duidelijkst zien hoe het anders kan, dat je om een kerkelijke stroming te stichten en in stand te houden geen machtsinstituut nodig hebt, geen dogma‘s en geen dure gebouwen.

Inleiding door Inigo Bocken Jean-Joseph Surin (1600-1665) behoort tot de grote spirituele schrijvers van de moderne tijd. Vooral de melancholische ondertoon van zijn Guide Spirituel, die in 1963 door de Jezuït Michel de Certeau werd uitgegeven, maak duidelijk hoe Surin in het vallen en opstaan van het verlangen uiteindelijk de mystieke godsontmoeting vindt. Aan het begin van zijn bijweilen dramatische zoektocht, staat de hier vertaalde brief die Surin in het voorjaar van 1630 aan zijn medebroeders schreef naar aanleiding van een bijzondere ontmoeting in een koets op weg naar Parijs.

Aanhangers van de correspondentietheorie menen dat een uitspraak waar is als deze correspondeert met de werkelijkheid. De coherentietheorie stelt: een uitspraak is alleen waar als deze samenhangt met, in overeenstemming is met, al als waar aanvaarde uitspraken. Aanhangers van de performatieve, deflationistische of redundantietheorie gaan er vanuit dat de categorie 'waarheid' overbodig is. Het verschil tussen de uitspraak 'De tafel is een meter breed' en 'Het is waar dat de tafel een meter breed is' is volgens hen slechts het verrichten van een daad. De pragmatische theorie st

R.S.:

In een lezing over Thomas a Kempis zei Inigo Bocken, wetenschappelijk directeur van het Titus Brandsma Instituut en universitair docent religie- en cultuurtheorie aan de Radboud Universiteit, het volgende over nederigheid: Eerlijk gezegd, zo had ik er nog nooit naar gekeken! Mocht Inigo het bij het juiste eind hebben, dan ben ik de afgelopen jaren veel nederiger geweest dan ik kon vermoeden. Of beter gezegd: ik wist niet dat ik het ben geweest. En toch lees ik op Wikipedia: Toch een heel andere invalshoek denk ik dan. Welke van de twee is nu waar? En wat is überhaupt waar?

Ik denk niet dat je de inhoud van de Didachè aan God kunt wijten. Eerder aan een clubje mannen die wat instructies op papier hebben gezet voor derden.

Bron Reddit: Hoeveel zou het kosten om de Sint-Pietersbasiliek te bouwen? … Iemand probeerde min of meer een "kopie" te bouwen in 1985-1989, de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede van Yamoussoukro, wat ons kan helpen een weloverwogen schatting te maken: $300 miljoen.

Misschien is dit wel een aardig boekje (de eigenlijke tekst beslaat maar 25 kleine pagina’s) dat wat licht werpt op de ideeën van het vroege christendom, de Didachẻ, de leer van de twaalf apostelen. Een eerste christelijke gedragscode. Ik heb het zelf nog niet helemaal gelezen. Het is dun, uitverkocht, maar gelukkig (nog) wel te downloaden via de website van de auteur die het voor ons in het Nederlands heeft vertaald (Vincent Hunick). Een quote over de ‘zondag’ uit de Didachè:

Zie ook de uitleg in het onderstaande filmpje:

Wikipedia: ‘De term 'Drie-eenheid' komt niet in de Bijbel voor. Ook een theologie inzake de Drie-eenheid als zodanig wordt niet in de Bijbel aangetroffen. Wel bevatten volgens sommige opvattingen zowel het Oude als het Nieuwe Testament aanwijzingen en formuleringen inzake de goddelijkheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest die de interpretatie ten gunste van een Drie-eenheid ondersteunen. … In de eerste eeuwen van het christendom was er geen duidelijk of eenduidig omschreven theologie.’

Je kunt gerust stellen dat de kledij er nog niet was, het Vaticaan er nog niet was, zelfs geen dogma’s noch het vermoeden van zo iets als de triniteit. Wikipedia:

Vroeger stond de priester tijdens de eucharistie niet met zijn gezicht naar het publiek toe. Dit treft ik nog aan bij Christengemeenschap waarin de transsubstantiatie ook een centraal onderdeel van dienst is. Dit is in de protestantse traditie afwezig en wat mij betreft een verarming.

Bij tijd en wijle vraag ik mij af waarom er zoveel verschillende kerken zijn. Ik las ergens: ‘We schatten dat christenen momenteel in bijna 45.000 verschillende denominaties te vinden zijn. Deze variëren in grootte van miljoenen leden tot minder dan 100 leden en staan voor elk van de 234 landen ter wereld vermeld in onze Wereldwijde Christelijke Database.’ (Bron: Google). Als er in de hemel geen kerken zijn, waarom doen we dan over allerhande zaken (dogmatisch of niet) zo moeilijk dat deze uitmonden allerhande afsplitsingen. Het lijkt wel of we het bijna nergens meer over eens kunnen zijn, ook

Kan iemand mij uit eigen ervaring vertellen welk soort personen (rollen) deel uit maken van een kerkenraad en wat deze raad doet?