Plume

Vertel es naar welk jaartal zou jij nou eigenlijk precies terugwillen? 1986? 1965? 1804? 1594? Ik ben is benieuwd waar je naar terug wilt exact om precies te zijn.

Je hebt geen lichaam, je bent aan je lichaam onderworpen. En je kunt ertegen strijden wat je wilt, dat doet men in alle andere religies ook, dat gaat je niet helpen. God de Zoon, Jezus de Christus, heeft een sterfelijk lichaam aangenomen en heeft dat sterfelijk lichaam onderworpen. Wie zich aan Hem onderwerpt, in diegene maakt Hij woning en Hij heeft het onderworpen. Hij heeft het gerealiseerd. De realisatie is van Hem. Wie zich aan Hem onderwerpt, wie Hem dus inneemt, in diegene maakt Hij woning. Dat is geen loze kreet maar pure werkelijkheid. Daarom staat er ook geschreven de werkelijkheid

Zo zie je maar weer dat over Jezus spreken niet betekent dat Hij ook geloofd werd. De waaromvraag werd tweeduizend jaar geleden al beantwoord. Maar kzal je helpen, waar wanneer en hoe kun je nalezen in Galaten 5,16-17.

Daar heb je gelijk aan. Het hele evangelie zou hij krachteloos hebben gemaakt als hij tegelijkertijd zou zijn blijven offeren. Galaten 5, 1. Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen. 2Luister naar wat ik, Paulus, tegen u zeg: als u zich laat besnijden, zal Christus u niets baten. 3Ik verzeker u dat iedereen die zich laat besnijden verplicht is om de wet volledig na te leven. 4Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven, bent u van Christuslosgemaakt en hebt u G

Misschien later nog maar eens proberen dan. Als er geen moslims meer zijn om op te jagen, geen bitcoins om te verhandelen, Vlaanderen van de Vlamingen is geworden, dat je dan tijd hebt voor waar wanneer en hoe. In woesternij en ledigheid daagt dan misschien het licht waarom er werd gevraagd naar waar wanneer en hoe. Daar is geen school voor nodig, het kan zelfs zonder kerk en bijbel.

Geen kwestie van druk maken. Gewoon een vraag. Je haalt teksten aan over strijd en je zegt net als een paar anderen dat het een strijd is. Dus ik stel je de vraag, waar je dan strijd, wanneer je strijd en hoe je dat doet. Zijn die vragen zo bedreigend voor je dat je er niet over durft na te denken, of weet je het eigenlijk gewoon niet?

Nee. Waar wanneer en hoe Kaasjeskruid strijd. Wat dat betekent in de praktijk. Dat wil ik graag van hem leren. Is heel belangrijk. Voor je het weet jat Gargamel je paddestoel. Zit je ineens zonder tent.

Heftig man. Maar wat betekent dat nou voor jou? Op school hebben we de klassieke kernvragen geleerd. Waar? Wanneer? En Hoe? Zo belangrijk man, die vragen. Overal altijd toepasbaar. Waar strijdt jij? Wanneer strijdt jij? En Hoe?

Is bekend. De realisatie daarvan niet. God heeft de hele mensheid allang vergeving gegeven, zonder daaraan eisen te verbinden. Zelfs het belijden van zonden is geen voorwaarde voor het krijgen ervan. God heeft de zonde gewoon weggedaan en kijkt er niet meer naar. In quarantaine gezet zou Thom zeggen. Vergeving van God betekent echter niet automatisch eeuwig leven. Die twee liggen wel in elkaars verlengde, maar zijn niet hetzelfde. Als je vergeving ontvangt is dit iets negatiefs: er wordt iets weggenomen. Je raakt iets kwijt, namelijk je schuld of zonde. Het ontvangen van het nieuwe leven is

Klopt. Geef en u zal gegeven worden. Lukas 6,38

Optellen, aftrekken en vermenigvuldigen. Een kind kan het hoor. Heeft Jezus zelf gezegd Als je vergeving ontvangt trek je iets af, namelijk je schuld of zonde. Dat is negatief, het is minus. Aftrekken. Het ontvangen van het nieuwe leven is positief, plus. Optellen. Er komt iets in de plaats van het oude wanneer men Jezus Christus als zijn Verlosser aanvaardt. Het vergeven van zonden is aftrekken en het ontvangen van zaligheid is dus optellen. Nou en delen is vermenigvuldigen: alle andere mensen royaal en onvoorwaardelijk vergeven. Daar draait het om. We zouden elkaar niet oordelen, maar

Om de muziek te horen moet je de muziek vaak uitzetten juist.

Allemaal mensen die denken dat ze geloofswerken doen. Strijden. Ze denken allemaal dat ze strijden tegen het kwaad. Kijk maar: De goed beter best strijd des geloofs?

Jij ben slim man hey. Het evangelie is te makkelijk voor slimmen. Dat kan je dan weer leren van de katholieken. Je gaat naar de mis en krijgt het in je mond gestopt. Symboliek. En symboliek wil nog wel eens iets verklaren wat niet gevangen word met woorden. Maar ik mot nu gaan. M’n broer staat al te toeteren de idioot, om zes uur de buurt wakker maken. Maarja met het bussie mijn neeffie van Limburg naar Groningen verhuizen. Op een dag. Niet al te veel spullen gelukkig maar een klus.

Effe gauw voordat ik op klus ga want d’r mot er weer een zo nodig verhuizen. De eerste zijn gevallen de tweede opgestaan. Na het vallen opstaan zeg ik tegen m’n kleinzoon ook altijd. Is ie gevallen, blijft ie liggen. Blèren natuurlijk. Dan richt ik hem op met een grote zwaai en als ie dan in de lucht bengelt zeg ik ná het vallen oooopstaaaaan. En dan zet ik hem op zijn voeten. Als ik hem dan met een zwier onder zijn okseltjes door de lucht van de grond ruk verschijnt er een grote grijns op zijn tronie. Zo mooi gezicht is dat. Adam 1 en Adam 2 weetjewel. Kijk Arie, ik b

Als dit soort uitspraken, ad hominems en houdingen de vruchten moeten zijn van jouw geloofsstrijd, dan tonen die aan dat het niet Christus is die strijdt maar Bastiaan. Mocht er nu alsnog een licht opgaan, zoek dan eens de aanwezigheid van God in de stilte van je innerlijkheid op en herlees met vernieuwde geest dan nog eens in alle rust en sereniteit met een geestelijk oor en een geestelijk oog wat je in tekst aangeboden werd . Of laat het na. Zoals echter reeds gezegd, op deze manier wens ik geen gesprek te voeren. Ik beëindig dan ook deze discussie.

Dat dus. Er is enkel leven in het geloof van Christus. Ga je nou toch weer roemen?! De illusie is dat jij toch weer denkt dat jij de geloofswerken hebt gedaan, terwijl het Christus is en aldoor is geweest, en jij er hooguit in gewandeld hebt en zelfs dat niet uit eigen kracht. Door innerlijke overgave. Als je dat geloofswerken wilt noemen, prima, zelf zou ik die woordkeus niet doen, maar ik kan het wel begrijpen als je dat zo wilt noemen en als je dat wat scheidt tot brandpunt van je aandacht maakt ben je verkeerd bezig.. De vruchten van de misvatting omtrent de “strijd”

Nee. Dat is geen strijd van de gelovige. De enige strijd van de gelovige is geen strijd maar overgave. De goede strijd des geloofs genoemd (1 Tim.6,12). Je maakt van alles en iedereen zwart en ziet compleet over het hoofd waar het om draait. Dat staat precies in de eerste zin. Wie meent te staan zie toe dat hij niet valle dan maar. ”Prettige” voortzetting dan maar. Op deze manier wens ik geen gesprek met je te voeren dus ik zet je voorlopig in negeren.

Dat heeft geen enkele zin. Je bent nog veel te materialistisch in je denken. Dode letters oplepelen kan iedereen.

Alleen als Zijn Lichaam al in je is. Anders niet. Huiveringwekkende afwezigheid van inzicht....

In de geest van Plato zegt Porphyrius in zijn werk “ De abstinentia” (over de onthouding) het volgende: Wij hebben uiterlijke kleren en innerlijke (=het astrale lichaam). En ons ontkleden doen wij daarvan soms door uiterlijke handelingen, soms door onzichtbare besluiten. Bijvoorbeeld: niet eten of geen geboden geld aannemen, dat behoort tot de uiterlijkheden, die voor de hand liggen, maar niet te begeren behoort tot de innerlijke besluiten. Daarom moeten we ons niet alleen van daden onthouden, maar ook van de geneigdheid daartoe en van de hartstocht die daartoe leidt.(De abstinentia I,

Het opstandingslichaam is er wel degelijk. In de gelovige. Verborgen derhalve. Nee. Ik heb geen lichaam meer. Hij heeft mijn lichaam en Hij heeft het in de dood gebracht en overkleed. Wij spreken geestelijke dingen en geen stoffelijke. Wij spreken over innerlijke klederen en geen uiterlijke. De werkelijkheid is van Christus. De duisternis heeft Hem niet gekend en kent Hem niet. De duisternis kent de werkelijkheid niet. Alleen de illusiewereld. Daar kom je weer bij het essentiële verschil tussen geloof in en geloof van. Voor zover er nog een stoffelijk lichaam is

Beste Aristarkos, Dat is de grote illusie. Wij leven niet meer in het vlees en het kwaad is tweeduizend jaar geleden reeds lang verslagen aan het kruis. Een gelovige staat dan ook helemaal niet “vooraan in de strijd”, maar heeft zich juist overgegeven. De enige strijd die ertoe doet is de strijd die helemaal geen strijd is maar overgave. Er valt niks te strijden. De Overwinning heeft hij al. Wij zijn met Christus gekruisigd. Zijn dood werd de dood van ons eigen ik, en Zijn opstanding werd ons nieuwe leven. Galaten 2,20: Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer

Bedankt voor deze pareltjes. Klopt het dat jij hiermee er eigenlijk op wijst dat Israël onder het Oude Verbond leeft en nog geen macht hebben gekregen om kinderen van God te worden? Johannes 1,12 zegt immers Maar zovelen Hem aangenomen hebben, die heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, nl. die in Zijn naam geloven. Als ik je goed begrijp dan zie jij een wederomgeborene als een bekeerling. Als iemand die nog maar net tot geloof is gekomen en zich noodzakelijkerwijs nog voortdurend aan het bekeren is, nog veel strijden moet, maar wel in Zijn Kracht, tegen zijn oude n

Ze zijn inderdaad niet goedkoop.