Kaasjeskruid

Je bedoelt die militante anachoreet met drama fixatie? Met die dikke neus waar regelmatig even aan getrokken moet worden? Hij die de het natuurlijk verval van de notre dame vergelijkt met het opzettelijk saboteren van de twin towers? Hij die geen obscure sites mijdt, maar alle nieuws zorgvuldig onderzoekt? Voor wie geen aluhoedje te groot is en ze graag uit mag delen? Gewoon met zijn dikke neus op de feiten blijven drukken.

Dat is Quasimodo die zich uit de voeten maakt.

Een pixeltje of drie dat even oplicht... Wie weet steekt die man wel gewoon een sigaretje op. Of is het niets anders dan de weerkaatsing van het zonlicht in het metaal van gereedschap of het glas van zijn horloge. Ik weiger toch zeker om op basis van zo een prutsfilmpje verregaande conclusies te trekken.

Er zal toch straf moeten zijn voor diegenen die niet vergeven worden. En de straf op zonde is de dood, ofwel een leven (vgl.bloed) zonder God, en door God verlaten is Jezus geweest. Vind je dat een te ernstige straf?

Tamiltijgers zijn hindoes.

Er kan ook niet vergeven worden zonder oprecht berouw. Wat van belang is, is dat de bereidheid om te vergeven altijd aanwezig behoort te zijn.

Toch bestaan er soetra’s die geweld tot op zekere hoogte legitimeren. Moet het wel uit compassie gebeuren... tja, ambivalent gebeuren hoor dat boeddhisme.

Ook boeddhisten schuwen het gebruik van geweld niet. https://www.nrc.nl/nieuws/2018/04/10/sri-lanka-laat-boeddhistische-haat-hoog-oplaaien-a1598855

Door wie worden ze genoemd dan? Welk persbureau of krant heeft het over boeddhisten als mogelijke daders? Vreselijk zeker. Dat het juist met Pasen gebeurd verwondert mij dan weer niet.

Dat lijkt me stug. Volgens mij is National Thowheeth Jama'ath verantwoordelijk voor de aanslagen en dus zijn het moslims.

Dat is geen punt. God beschikt over het leven en Hij heeft als enige het recht om dat te beëindigen en weer tot Zich te nemen.

Als dat jou zo lijkt, dan handel je daar het beste naar. Daar ga ik mij niet verantwoordelijk voor maken, hooguit geef ik een advies.

En een abortus gaat haar hele leven nog vele malen meer overhoop gooien. Afhankelijk van hoe de zaak zich ontwikkeld, zou dit een mogelijkheid kunnen zijn. Mocht de vader zijn verantwoordelijkheid niet blijven nemen, dan blijft deze het beste heel ver uit de buurt van mijn dochter. Zo niet dan help ik hem daar een handje bij.

Wat heb ik te maken met jou manier van opvoeden?

Geen abortus provocatus.

Gaandeweg het denken kan men tot andere inzichten komen. Dit is een van die veranderde inzichten. Hoewel de hoofddader de vrouw is die toestemming tot aborteren geeft, heeft de verkrachter hier ook een behoorlijk aandeel in en kan deze niet vrijgepleit worden als veroorzaker van het ontstane leed. Als mijn hypothetische dochter minderjarig is, dan heeft ze te luisteren naar en te gehoorzamen aan mijn beslissing. Is ze meerderjarig, dan is ze zelf verantwoordelijk voor die beslissing en de gevolgen daarvan zal ze zelf moeten dragen.

Sinds 2017 is het in Nederland mogelijk om een doodgeboren kind te laten registreren in het overlijdensregister. Het kind moet dan wel 24 weken oud zijn, anders wordt het geacht als nooit te hebben bestaan... Nee, ik heb de meeste sympathie voor het ongeboren leven. Zowel de verkrachter als de moordenaar van het kind, waar de verkrachter ook mede verantwoordelijk voor kan worden gehouden, kunnen opgesloten worden wat mij betreft.

Ik denk dat je dan beter kan zeggen: "Een week geleden waren we een week jonger dan vandaag". Want als ik op zondag beweer dat we vorige week allemaal een week jonger waren, dan hoeft dat niet per se zo te zijn. Men kan dan ook maar een dag jonger zijn geweest.

Ja, als jij vandaag dood gaat ben je morgen ook een hypothese.

Een mogelijk bevruchte eicel kan dus bevrucht zijn. En een bevruchte eicel niet laten nestelen is dus abortus. Vanaf de conceptie tot de geboorte praat ik over een embryo dat leeft en zich steeds verder ontwikkeld.

Je geeft zelf aan: Meervoud dus. Nu wordt je verhaaltje anders en kom je met "als" op de proppen. Dus nu is er mogelijk communicatie, echter was dat niet het uitgangspunt van de discussie. Je geeft aan er het volste vertrouwen in te hebben dat ze (samen dus) er wel uit komen. Als je ergens samen uit wil komen zal er dus gecommuniceerd moeten worden. Geen "als" te bekennen. Beetje lastig discussiëren als je je eigen stelling onderuit haalt. Ik vind het wel best zo, brabbel ze.

Ow, dus jij mag er wel jou eigen invulling aan geven maar een ander niet. Hoe weet jij dat er communicatie is tussen moeder en ongeboren kind? En als deze communicatie er is, dan lijkt mij er sprake van tweerichtingsverkeer. Wat als het ongeboren kind laat weten dat het niet dood wil en moeder wil het wel dood hebben?

Dus een moeder die abortus wil plegen doet dat in goed overleg met het ongeboren kind? Het kind laat de moeder weten dat het wel dood wil als dat het geluk van de moeder zou vergroten?

En hoe gaat dat ongeboren kind zijn mening uiten?

Die vraag zou je ook aan de zwangere vrouw die abortus wil plegen kunnen stellen.