TTC

De uitdrukking 'back to basics' klinkt eenvoudig, maar is semantisch rijk en contextueel variabel. Het wordt vaak gebruikt als retorisch ankerpunt in tijden van complexiteit, versnippering of overprikkeling, maar wat er precies mee wordt bedoeld, verschilt sterk per domein.

Begin jaren zestig studeerde Douglas Hofstadter wiskunde aan Stanford. Zijn passie voor getaltheorie en logica leidde er uiteindelijk toe dat hij het boek schreef waar hij het meest bekend om is geworden: Gödel, Escher, Bach, een eeuwige gouden vlecht. Als twee platen naar elkaar toe bewegen zal één plaat onder de andere bewegen. Als die plaat uit oceanische lithosfeer bestaat, kan die door zijn hoge dichtheid de diepte in zinken.

Een eenheidskubus heet zo, omdat de bepalende maat, de lengte van de ribben, één is. Zo zijn er ook een eenheidsbol, eenheidscirkel, eenheidsinterval en eenheidsvierkant.

De stelling dat dieren geen verbeeldingskracht hebben is omstreden en achterhaald in sommige wetenschappelijke kringen. Veel onderzoek wijst juist op vormen van mentale representatie, toekomstdenken en creativiteit. Wel is het zo dat symbolische en abstracte verbeelding, zoals in poëzie of wiskunde, vooralsnog uniek menselijk lijkt.

Om het toch niet onnodig verwarrend te laten worden, is het beslist handig om weten dat een wolphin niets met een wolf te maken heeft.

De wet van Stigler voor eponiemen, bedacht door professor statistiek van de Universiteit van Chicago Stephen Stigler in zijn publicatie uit 1980 Stigler’s law of eponymy, stelt dat geen enkele wetenschappelijke ontdekking genoemd is naar de oorspronkelijke ontdekker.

Een analogie die wordt gebruikt om het verschil tussen juistheid en precisie te verklaren, is herhaalde metingen te vergelijken met pijlen die op een doel worden afgeschoten.

Toekomstkunde is het vakgebied of de benadering die zich bezighoudt met het nadenken over, verkennen van en voorbereiden op mogelijke toekomsten. Het is geen exacte wetenschap, maar een interdisciplinair domein dat elementen uit onder andere filosofie, sociologie, ecologie, technologie, onderwijs en toekomstverkenning combineert.

Over de inhoud van gedichten valt weinig algemeens te zeggen. Een gedicht kan gevoelens, toestanden, gebeurtenissen, processen, ideeën, waarnemingen, taal enzovoorts oproepen, beschrijven, bevatten of bespreken.

Racen met vliegende auto's bestaat ook, in mensentaal zijn dat bemande drones zonder bommen.

Wat in vaktermen zichtlijn noemt lijkt sterk overeen te komen met wat psychologen binnen ACT-trajecten aan ons trachten duidelijk te maken, voor mezelf vaak echter nog veel te diffuus om dat ook zomaar te geloven.

Het gebruik van ambiguïteit, symboliek, ironie en andere stilistische elementen van de poëtische voordracht maken vaak een veelheid van interpretaties mogelijk. Op dezelfde wijze schept beeldspraak zoals metafoor, vergelijking en metonymie resonantie tussen anderszins ongelijksoortige beelden, een gelaagdheid van betekenissen waarbij niet eerder waargenomen connecties kunnen worden gevormd.

Een flarf is een gedicht waarin zoekresultaten van het internet zijn verwerkt.

In hoeverre herstelonderzoek ook kan leiden tot het in zekere mate in verschillende graden ondergraven van de homo ludens, blijft omwille van nu net een aantal hypergevoeligheden misschien veel vaker onderbelicht.

De overigens oprecht goedbedoelde suggestie om met drones voedselpaketten te droppen, is niet in goede aarde gevallen.

Er is geen waterdichte grens, maar er zijn duidelijke verschillen in vorm, intentie en werking tussen proza en poëzie.

Een mesostichon is een gedicht, waarin bepaalde letters die in het midden van elke lijn staan, van boven naar beneden gelezen een woord of een zin vormen. Als het de beginletters van elke lijn betreft spreekt men van een acrostichon, indien de laatste letters een telestichon.

Attrition bias is een systematische fout, participanten die uitvallen verschillen op specifieke manieren van degenen die het onderzoek afmaken. Zelfs als slechts een klein aantal participanten het onderzoek verlaat, kan er sprake zijn van attrition bias. Het gaat er finaal om of er een systematisch verschil is tussen degenen die blijven en degenen die afhaken.

Onmogelijke figuren zijn figuren, getekend of op een andere manier weergegeven in twee dimensies, die onmogelijk in drie dimensies kunnen bestaan. Typisch aan deze figuren is dat men nergens een detail kan aanwijzen dat fout is en toch kan de totaliteit in de echte wereld niet bestaan.

Retrospectieve onderzoeken zijn veel goedkoper en sneller, omdat de data al zijn verzameld en opgeslagen. In retrospectieve cohortstudies kan echter makkelijker selectiebias optreden, omdat de verzamelde informatie beperkt is tot gegevens die al bestaan.

Wellicht is het ook dat wat wetenschappers met scenariostudie bedoelen, het aantal vairanten quasi ontelbaar.

Stapelgedichten zijn korte gedichten die worden gemaakt door boeken op elkaar te stapelen. De titels op de ruggen vormen, van boven naar beneden gelezen, het gedicht.

Het onzijn bestaat uit drie terzinen met tot slot een distichon, om zodoende tot 11 regels te komen. Het rijmschema is een schakelrijm, en wel abc-bcd-cda-ee.

Zonder gronding lijkt het alle kanten op te kunnen gaan, met gronding idem dito.

Enigszins begrijpelijk dat een 160 een betrekkelijk nieuwe dichtvorm is, het is bedacht geweest door Sofie Cerutti.