TTC

Voor wie nog enig talent of gevoel voor boerenlogica heeft, kan de nieuwste koan van E-werkers in de GGZ eens proberen te doorzien. Maak het vooral niet te moeilijk of je mist misschien de pointe, dat willen we niet. Hier is em, het spontaan vrijgekomen geld bij deflatie dient vernietigd te worden aangezien het zou kunnen leiden tot inflatie. Je mag het niet kunnen oplossen hiervan niet toeschrijven tot een cognitieve anomalie waar je misschien het geduld voor kan opbrengen om vijf jaar lang hulpvragen te stellen aan de GGZ, noch je laten misleiden door een overweldigend aantal rationalisaties

Het begint precies allemaal door elkaar heen te lopen, alsof er in de wereld iets aan de hand is dat we nog niet zo goed begrijpen.

Wat Einstein bedoelde kunnen we aan onze kinderen eenvoudig op een kladje toelichten, het is pas wanneer politici en economen daar een mening over geven, dat het niet meer klopt.

Je houdt het amper voor mogelijk, straks hebben we een telraam nodig om de bijbel uit te leggen.

O, je begrijpt het alweer, fantastisch! Ik vrees dat ik te simpel ben voor deze wereld, mijn logica stelt namelijk dat wanneer je iets wil herstellen, het ook bijzonder handig zou kunnen zijn om te weten wat nu precies het probleem is.

Het is niet allemaal slecht nieuws, in volledig contrast is er ook bijzonder hoopvol nieuws dat onze harten kan beroeren en het verleden laten voor wat het is, simpelweg de pagina omslaan en zien wat realistisch mogelijk is. Echt verheugend is het, raketwetenschappers hebben nu ontdekt dat het ook mogelijk is om te delen, iets dat hen mogelijk werd gemaakt door pro- en retroactieve inhibitie maar in het verlengde ook kan leiden tot cognitief dissonante interferentieproblemen die chaotische verwarring en vertwijfeling in de hand werken, wat redelijk lastig is en de communicatie niet steeds bevo

Hoe zalig is het leven niet, dartelend als vlinders de bloemen uitdagen om zichzelf te laten zien, zich door de ruis heen wroetend om een nieuw tapijt te leggen met frisse kleuren en blije bijen.

Als dat zo is, waarom zou het dan zo lang duren om eenvoud te begrijpen?

Het bijzondere aan tijdloze concepten is dat er nooit tijd is om ze aandachtiger te beschouwen, wellicht daarom dat ze eeuwig kunnen meegedragen worden zonder te weten wat ze inhoudelijk betekenen.

Wellicht nog teveel in het strikt lineaire denken betrokken, in zichzelf duiken niet altijd een pretje, ondanks daarin bevrijding gevonden wordt. Het is uiteindelijk ook maar een rol, maar voortreffelijk.

Ik denk dat we er beter vanuit gaan dat de twee-naturenleer niet bestaat, anders blijft de verwarring aanhouden tussen de twee.

Interessant aan het achtvoudige pad is dat alle elementen elkaar bekrachtigen, zo kan ieder zich in een bepaalde niche specialiseren en via kennisoverdracht anderen helpen, en vice versa. En veel meer modellen kunnen we hieraan koppelen, om zodoende tot een integraal psychologisch model te komen dat alles omvat, of in ieder geval daartoe een poging is. Het paard en het water waarin de parels voor het grijpen liggen, het wordt zowaar de perfecte afsluiter om aan te geven dat we veel kunnen missen door het geen aandacht te schenken, de interesse wekken kan wel.

Ervaringskennis kan helpen, je ziet het zo gebeuren. Het is als zeggen dat het idee van een wereldmunt des duivels is omdat het meer transparantie zou bemoeilijken, wat in geen enkele taal begrepen wordt.

Het citaat van die link bedoel je? Is het voor jou duister dan, het lijkt zo wel. Maar dat is dan ook wat Jezus zei, sta recht en herinner jezelf.

Hoe zou het duister kunnen zijn wanneer je Jezus volgt? Finaal is de essentie steeds hetzelfde, wat logisch is.

Een paradigmashift impliceert een verandering van hoe we naar de wereld kijken, wat doet vermoeden dat we dingen te zien krijgen die we eerder niet zagen en onze verbazing kunnen wekken, zelfs dermate overweldigen dat we misschien ook geneigd zullen zijn om aan het oude vast te klampen waardoor een fluweelzachte transformatie bemoeilijkt wordt. Heel bizarre situatie is het, alsof er nu al twee verschillende werelden bestaan, wat louter een kwestie van perceptie, kennis, educatie en training is. Maar of de fluweelzachte, en daarom ook mensvriendelijker en verzoenende, ambities ook realiteit zul

Je weet dit toch ook?

Ga gewoon in jezelf en je zal het merken, of wordt het weer eeuwen rond de pot draaien?

Door Jezus te volgen, het is de weg van involutie door in jezelf te gaan kijken, niet in een boek en dat navertellen.

Het is niet omdat ik er niets van begrijp dat ik het niet interessant kan vinden, zelfs al heb ik geen flauw idee of het ook van praktisch nut kan zijn. Zo kwam ik nog maar net te weten dat er ook transcendente getallen bestaan, iets waar ik me in volle vrijheid van m’n maar al te beperkte denken niets bij kan voorstellen. Maar het bestaat, in een wereld waar nog niemand ooit een getal heeft zien voorbij lopen, tenzij je hierop per toeval een uitzondering zou zijn.

Alwaar het achtvoudige pad me meer inzicht geeft in de samenhang der dingen, zegt het niet dat ik er ook vrolijk van wordt, integendeel. Dit brengt me tot de symptomen zoals ik ze ook terugvind in nogal wat psychische ongemakken of overgevoeligheden, met inbegrip van een verinnerlijkt weten dat me onomkeerbaar op een ander traject heeft gebracht met aangepaste aspiraties. Hulpvragen blijven stromen, steeds indringender en ethisch gevoeliger, over het contrast tussen wat is en wat zou kunnen zijn.

Gaat dat niet over wat Jezus zei, over de dis-identificatie van het zogeheten valse zelf waardoor het waarachtiger zelf zich in de derde persoon enkelvoud kan uitdrukken?

Een zwaluw brengt ons de lente, het zijn de volgelingen die er een hittegolf van maken.

De nieuw geboren christenen zijn in opmars. Jezus leerde dat zelfs niet in bedekte bewoordingen, het is wat hij zei.

Het achtvoudige pad in combinatie met de drie guna’s geeft ons, mits daar interesse voor bestaat, inzage in een aantal bijzonderheden die we tot het cognitieve domein kunnen of mogen rekenen. Deze bijzonderheden zijn echter van dien aard dat participatie van de GGZ gewenst is, in een sfeer van vertrouwen, veiligheid en hoop, in de eerste plaats ter verificatie om ze vervolgens in een kader te zetten zodat we hiermee kunnen leren omgaan. Althans, als daartoe de nodige ontvankelijkheid voor gevonden kan worden, alsof we iets banaals vergeten zijn, en meer ook niet.