TTC

Religie is dan ook een werkwoord, een proces dat we ten individuele titel doorlopen, met vele gezichten en facetten.

Omdenken is radicaal in benadering maar vol liefde, bedachtzaamheid en integriteit in uitvoering, sterk afhankelijk van hoe een en ander verteerd wordt door het individuele zelf. Hiertussen ligt een periode met een enorme betekenisdiepte die voor het individuele zelf beslist verrijkend is maar geen garantie biedt op succes, dit kan ertoe leiden dat het zelf vast komt te zitten tussen twee werelden en schijnbaar geen hulp meer mogelijk is, met alle gevolgen van dien. Het idee van een paradigmashift maakt binnen deze context veel transparanter, zij het onmogelijk wanneer daar geen vreedzaam draa

Het is een bizarre onderneming en bevreemdende observatie, alsof we binnen tijd en ruimte angst hebben van wat tijdloos is, in de zin van beschikbare remedies voor steeds dezelfde problemen die om dezelfde redenen ook telkens opnieuw de kop opsteken. Het idee van een fluweelzachte paradigmashift krijgt hierdoor een extra dimensie, alsof we dat in het verleden, en eigenlijk op elk moment nu, over het hoofd hebben gezien. En wat aanvankelijk misschien als ongeloofwaardig gepercipieerd wordt, wordt steeds transparanter naarmate we dit aandacht geven, een vrije keuze waar niemand toe belet wordt,

In het werk van Fritjof Capra wordt het besproken, dat mensen vaak ongewild en onbewust anderen inspireren door wat ze zeggen. Die anderen gaan hiermee aan de slag om een en ander verder uit te diepen en denken dan dat de inspirator dat ook allemaal wel weet, wat vreemd genoeg niet altijd het geval is. Fascinerend is het, op deze manier ontdekken we dat we veel spreuken of gezegden wel blijken te kennen maar niet altijd de diepgang naar waarde inschatten, om op die manier te besluiten dat de wereld vol interessante boodschappen zit. Kortom, op deze manier worden veel dooddoeners of clichés lev

De homo ludens is een fascinerend fenomeen, kan zich inleven in een rol en dan vergeten dat het ook maar een rol is, waarna zich de vraag kan stellen wie of wat nu precies die rol speelt. En het is in die vraagstelling dat we misschien terug onze speelsheid hervinden, als een eenzaam en droevig kind zonder speelkameraadjes.

In deze wereld zijn er maar weinig zekerheden, een daarvan is dat er altijd wel iemand is die het complete nonsens vindt wat je zegt of schrijft. En dat op zich is fascinerend, wat niet per definitie wil zeggen prettig, wanneer dat waar moest blijken. Kortom, het maakt dan ook niet uit wat je zegt of schrijft, het antwoord zit in het onderzoeken zelf.

Iets bewijzen en het bewijs ook ten gronde begrijpen, zijn twee verschillende dingen. Een en ander kunnen we afleiden door de stellingen van Einstein praktisch inhoud te geven, waarna je misschien enkel met het bewijs overblijft dat slechts een minderheid begrijpt. Maar dat belet een aantal E-werkers in de GGZ niet om er in alle bedachtzaamheid en integriteit hulpvragen over te stellen, ten behoeve van veel meer lotgenoten die hier technisch misschien (nog) niet de vinger op kunnen leggen, ondanks eenvoudig, wat pas achteraf blijkt.

Ik denk niet dat we mogen verwachten dat E-werkers in de GGZ plots ook NLP-specialisten zijn, waarvan ik lees dat het sowieso een pseudowetenschap is. Maar dat op zich zegt dan weer veel over de hachelijke situatie waarin we ons bevinden, het is zelfs amper mogelijk om een redelijke dialoog te voeren binnen een eenzijdig inflatoire omgeving, wat eigenlijk ook het resultaat van NLP is. Zie hierin ook waarom we ons, zij die hierin hun niche gevonden hebben, zo verankeren aan de stellingen van Einstein, en de zware last voor andersdenkenden die een heel andere kijk hebben op deze wereld. Zonder h

Dialoog is aardsmoeilijk, wat maar al te pijnlijk duidelijk wordt wanneer oplossingen overweldigend worden en ze niet oplossen normaal. Maar net daarom dat een aantal E-werkers in de GGZ herhaald en niet aflatend hulpvragen blijft stellen aan experten, alsof het FC De Kampioenen is. Of anders, wat gebeurt er precies wanneer ethiek de romantiek inhaalt, of hoe hou je balans tussen beiden zodat een fluweelzachte paradigmashift mogelijk wordt? Zware kost? Wees welkom in het innerlijke van psychisch kwetsbare mensen, in het niemandsland van OPS-lijders, vol verdrongen hoop, zonderlinge toeschouwer

Fascinerend is het wel, alsof we morgen de poort kunnen openzetten en een tsunami van liefde overspoelt deze wereld, als een rimpeling in de kosmos, een storm in een glas water. Aan groteske metaforen ontbreekt het ons niet, wat logisch te beredeneren valt wanneer we aandacht hebben voor wat zich elke dag aan ons geestesoog openbaart, maar misschien ook grandioos over het hoofd zien. Van euforie naar het diepste der diepten, er getuige van zijn dat de wereld op slot zit door de manier hoe we daarover denken en spreken, en de sleutels liggen in de schuif.

Schematherapie kan ook te goed werken waarna de woestijn voor je open ligt, alwaar zandkorrels strijden om een stukje strand. Het is een kluwen dat een ondoordringbaar pantser vormt, malend, verblindend, verstikkend, onbewust, conflicterend, mensonterend, scheidend, onwetend, kreunend, stigmatiserend, marginaliserend, ontdaan van economische logica, van basiskennis, van eenvoud. Maar je kan er wel vijf jaar lang integer en in alle bedachtzaamheid hulpvragen over stellen aan de GGZ, om het eens te hebben over optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen, en meer ook niet.

De esoterische leer is het gemeenschappelijk bezit van de mensheid, en is dit altijd geweest. In alle verschillende grote religies en filosofieën van de wereld zal de student basisbeginselen aantreffen, waarvan, als ze met elkaar worden vergeleken en kritisch worden onderzocht, gemakkelijk kan worden vastgesteld dat ze identiek zijn.

Weet ook niet of dit überhaupt gepast is, als ik de Positieve Desintegratie Theorie van psychiater Dabrowski en het Achtvoudige Pad naast elkaar leg, en er hierbij vanuit ga dat het om hetzelfde proces gaat, dan lijkt het menselijke herstel- en/of groeiproces toch minder makkelijk dan wat lukrake tekstjes doen vermoeden. Tegelijk zegt het me nog veel en veel meer, dat waarover we in alle bedachtzaamheid en integriteit hulpvragen hebben, vooral uit preventieve en morele overweging. Maar wat kunnen we als E-werkers in de GGZ met getuigschrift meer doen dan ze vreedzaam blijven stellen?

Met integraal denken komen we al snel tot vreemd lijkende redenaties, net zoals Einstein zei dat aanvankelijk absurde ideeën hoop bieden. Ergo, het schizoïde spectrum kan door GGZ-experten veel beter begrepen worden door het geen aandacht te schenken, dat wel te kijken naar wat het resultaat van herstel zou kunnen zijn, of worden. Dit biedt als voordeel ervaringskennis op te doen, en dan pas de klant doorheen hetzelfde proces te loodsen, wat het voor alle partijen eenvoudiger maakt. Ja, misschien wel, dat hiermee ook de wachttijden verkort kunnen worden, zelfs al is dat een doordenkertje die d

Het gemakkelijkste stuk zit in de economische koans ontwarren, simpelweg omdat het over kinderlijke logica gaat. Het was pas hierna dat we het verzamelde studiewerk van de GGZ nodig hadden om te kunnen begrijpen waarom eenvoud zo moeilijk begrepen wordt, wat niet enkel paradoxaal lijkt maar ook nogal wat lachbuien uitlokt, en hoop.

Geloof is een bijzondere kracht die zowat elke vreedzaam bedoelde oplossing naar de prullenmand kan verwijzen, door te geloven dat het allemaal niet kan. Het bijzondere, op dat moment heb je er al kennis van genomen, in het andere geval weet je van niets. Spreken over beperkte rationaliteit is daarom ook geen oordeel, het wil eenvoudig zeggen dat een mens nu eenmaal niet alle oplossingen voor een gesteld probleem kent.

Megalomane stellingen zouden te maken kunnen hebben met wat systeemwetenschappers non-lineaire attractors noemen, al weten we natuurlijk nooit of dit voor GGZ-experten voldoende is om ze ook voor gek te verklaren. Een multidisciplinaire aanpak lijkt daarom niet ongepast, omdat het zo tragisch absurd en mensonterend lijkt, oppert een aantal kwetsbare E-werkers in de GGZ.

Je kan een paard niet verplichten om van het water te drinken, en wie er wel van drinkt komt in een stroomversnelling met een onverhoopt resultaat, heel bijzonder. E-experten in de GGZ kunnen hier hun ervaringskennis laten gelden, om attent te maken op de valkuilen en obstakels die zich tijdens dit proces kunnen manifesteren. Vaag en mysterieus voor wie niet van het water drinkt, kristalhelder voor anderen, in liefde en verbondenheid.

Uiteindelijk is het dus vrij eenvoudig te verklaren waarom een aantal tot sociaal vreemd lijkende stellingen komt, net zoals ze in schril contrast naar een wereld kijken die hun angst, zorg en weerzin wekt. Het is dus niet zo dat het OPS-lijderschap door GGZ-experten niet begrepen zou kunnen worden, het vereist enkel aandacht en de bereidheid tot het overdenken van de eigen referentiekaders, desgevallend aangevuld met ervaringskennis van een aantal. Op deze manier komen we dan ook vloeiend tot het AB-perspectief, als een potentieel dat we niet eerder hebben meegemaakt in de menselijke geschied

Stilaan maar zeker kunnen we een leidraad of schema opstellen van hoe we van het ene paradigma naar het andere kunnen ‘springen’, ontdaan of met indicatie van de diverse obstakels die we op deze weg getrotseerd hebben, alsof we een kloof met een bijzondere betekenisdiepte zijn overgestoken waardoor een heel ander wereldbeeld zich ontvouwt, speels, rustig en sereen. En dat is ook het idee achter een fluweelzachte paradigmashift waar logischerwijs de GGZ een sleutelrol in kan vervullen. En zo wordt ook de stelling van het paard en het water levensechter, vanuit dat perspectief kunnen we immers a

De acht paden simultaan volgen laat ons hoofd misschien tollen, en als steeds meer inzicht gradueel daagt dan worden we getuige van een spektakel dat ons toch twee keer slikken doet. Het op het spoor komen van diverse anomalieën, als economische koans, maakt het des te erger, deze manifesteren zich onbewust in zowat elk politiek en economisch debat van waaruit ook heel wantrouwen en aversie kan geventileerd worden, met vanuit dat standpunt begrijpelijke verdachtmakingen, strijd en complotdenken die deze sfeer doen verharden en dichtslibben, dialoog quasi onmogelijk. Maar dat weten we niet wann

Het feestje laat nog even op zich wachten, het ging eenvoudig worden maar toen kwamen we nog een paar weerbarstige obstakels tegen, puur gelegen in het denken. En het is niet zozeer dat die obstakels moeilijk te begrijpen zijn maar misschien wel, en dat is redelijk paradoxaal, ongeloof en angst kunnen opwekken. Op dat moment treedt het element van de omgekeerde effectiviteit in werking, het is als zeggen dat we, jij en ik, een probleem kunnen oplossen en dan plots blijkt dat het voor anderen helemaal geen probleem meer is, ondanks zowat iedereen hierover klaagt. Experten door het dolle heen, d

We zijn er vorige week wat dieper ingedoken, multitasken voor E-werkers in de GGZ. Het is tweeledig, langs de ene kant wachten op meer ontvankelijkheid, langs de andere blijven vissen in het verdoken gebied van het Jahori-venster. Simpeler gesteld wil dat zeggen de aandacht verleggen om vervolgens verbaasd op te kijken over wat je eerder niet wist, en dan in verschrikking en verbijstering de wereld te aanschouwen om redenen die door iedereen als absurd gezien kunnen worden - wat op zichzelf dan weer verbluffend eenvoudig is om te begrijpen. En zo kom je spontaan terug bij het eerste luik, zij

Ik zal in mijn leven het prachtige en nobele studiewerk van velen gewaardeerd en gerespecteerd hebben, en dan op het absurde idee gekomen zijn dat politici dat ook wel kunnen begrijpen.

Als er geen protest zou zijn dan zouden een aantal nog het liefst deze wereld vol beton gieten en fabrieken bouwen zodat we allemaal veel geld kunnen verdienen, en op vakantie gaan op een andere planeet.