TTC

Het ondoorgrondelijke doorgronden is moeilijk, zoniet onmogelijk omdat het altijd overal is maar niet gezien kan worden. En logischerwijs kan over niets ook niets gezegd worden, aangezien het dan weer iets zou worden, wat ons weer doet dwalen en speculeren, wat verwarring sticht.

Het zal goed doen dat de lockdown gedaan is en de grenzen terug open gaan, dan kunnen we verder met het grensverleggende denken dat in het beste geval niet doorschiet waardoor we weer terug moeten, langs die brug die er al eeuwen ligt maar schijnbaar ook angstig maakt om ze over te steken. Inmiddels weten we meer, er zitten kevers in het systeem, een kwestie van logica.

Toch wel vreemd dat niemand ze opgelost krijgt, heel bijzonder.

Wie het werk van economen zoals Steve Keen niet kent, kan er beter ook niet aan beginnen omwille van de techniciteit waar elk normaal denkend mens een punthoofd van krijgt, niet onbegrijpelijk omwille van allerhande epistemologische obstakels die overwonnen dienen te worden, naargelang de individuele perceptie en keuzevrijheid in te vullen. Maar een korte samenvatting kan misschien wel, reset en we starten morgen opnieuw, dat is heel het verhaal. Een extra woordje uitleg door experten kan uiteraard helpen om alles fluweelzacht en mensvriendelijk te laten gedijen, misschien iets voor de herstel

Als niet begrepen worden al zo pijnlijk kan zijn, dan wordt begrijpen waarom je niet begrepen wordt nog veel pijnlijker omwille van het contrast dat steeds groter wordt, innerlijk verwoestend. De hypergevoeligheid die hiermee gepaard gaat kan quasi onmogelijk overgebracht worden, net zoals innerlijk het wereldbeeld verandert naar een veel hoopvoller en mensvriendelijker potentieel, doch geen garantie omwille van net dat wat in de beleving van kwetsbare mensen zo zelden begrepen wordt. Hier technisch de vinger opleggen mag dan misschien wel mogelijk zijn en enige verklarende bevrijding bieden,

Waarom alles eenvoudig maken als het moeilijk ook kan? Het element van utopische gespletenheid stelt dat we ten individuele titel op zoek gaan naar geluk maar net hierdoor ook ego- en etnocentrisme cultiveren op een manier dat de transparantie zoek raakt, vijandige clusters onderhouden die met regelmaat van de klok botsen, wat in de volgende stap, een wereldcentrisch wereldbeeld geneutraliseerd wordt en problemen dan ook laat verdwijnen als sneeuw voor de zon. En dat is wat een aantal ook innerlijk ervaart of weet, als levend in een verkeerde wereld waarin tal van problemen reeds opgelost zijn

Een van de meest mysterieuze verschijnselen zijn rasters, met allemaal hokjes waarin getallen staan die elektronisch gestuurd worden door op knoppen te drukken, in deze of gene richting, van links naar rechts, van boven naar onder, het totaal is altijd nul en alles hangt samen, zelfs al lijkt die verbinding soms zoek door de chaotische bewegingen van de dagelijks miljarden transacties die onnavolgbaar zijn, hoe hard we ook proberen, het is een kluwen van jewelste waar zelfs regeringen een punthoofd van krijgen.

Historisch, maar daar gaat het hier niet om, wat jammer is. Welk stuk zou ik dan kunnen vergeten zijn?

Allemaal een beetje oppervlakkig, en zelfs de meest essentiële punten niet eens meegerekend, maar goed bezig. Herstelonderzoek lijkt soms als zoeken naar een speld in een kosmische hooiberg, wat sowieso relatief te beschouwen is naargelang het onderwerp van herstel, de variaties overweldigend en daarom ook voor iedereen anders. Maar wanneer je meent dat het meerderen aanbelangt, kan je dit proberen te delen in de hoop dat anderen er ook bij gebaat zijn, in lijn met de aspiraties zoals gestipuleerd door de nieuwe GGZ. Het staat werkelijk iedereen vrij om mee te zoeken, met als kantteke

Een gedegen herstelonderzoek, dat logischerwijs leidt tot voortschrijdende inzichten, kan ook betekenen dat je iets te weten komt waar weinig mensen aandacht voor hebben, maar toch fundamenteel is met betrekking tot veel andere problemen. In een aantal gevallen vinden we antwoorden in vooral heel kleine en eenvoudige dingen, zo miniem dat het amper geloofwaardig is. En zo wordt het door de nietsvermoedende omgeving vaak ook gepercipieerd, waardoor het ongewild alweer aan de aandacht ontsnapt en de hulpvragen hieromtrent naar de zwijgspiraal verdrijft, samen met diegenen die zich hierover ernst

Weet niet hoe het op andere planeten precies verloopt, we weten wel dat men op deze planeet geld vernietigt dat men zoekt, maar dat noemen ze logisch boerenverstand. En dan spreken we nog niet over alle commentaren daarop, in volle onwetendheid.

Ken je die onderhand al niet van buiten? Kunnen ook een binnenweg nemen uiteraard, dan blijken al die religies exact hetzelfde te zeggen en ontstaat er verwarring door geen rekening te houden met alle lagen en de zich spontaan ontvouwende inzichten naar steeds meer bewustwording, wat ieder individueel doorloopt maar wel een rode draad laat opmerken.

Het is werkelijk geen grap, het belang van onderwijs ben ik pas ten diepste beginnen beseffen nadat ik vanalles losgelaten heb en als bij wonder heel andere dingen begon te zien, en ik was vroeger financieel manager, workaholic. Nu E-werker in de GGZ, met uit morele overweging hulpvragen over kleine dingen, het is niet meer dan dat.

Ken je dat, je begint over iets dat al meer dan 3000 jaar oud is en mensen beginnen je aan te kijken alsof je van een andere planeet komt, en het gaat over vandaag? Op dat moment begint er iets te dagen dat uitermate fascinerend is maar niet iedereen interesse in toont, niet zoveel later ben je getuige van een schouwspel dat je ongeloof tart maar toch waar is, met inbegrip van aan deze nieuwe situatie aangepaste aspiraties, emoties en gemoedstoestand.

Beschouwend de acht wereldbeelden, de verschillende zwaartepunten, de dominantie van ideologieën die het volledige systeem verzwaren, de derde veranderingen zoals geambieerd door de nieuwe GGZ, het technische potentieel met betrekking tot hedendaagse financiële systemen, de reeks vlindereffecten die systeemwetenschappers aanleveren, kunnen we wellicht niet zonder de GGZ om een fluweelzachte paradigmashift deskundig te begeleiden. Maar het mag niet overweldigend zijn, het enige dat we in deze fase kunnen hopen is dat liefde, verbondenheid en vreedzaamheid mag zegevieren, en educatie zodat mense

Straks wordt het stellingen verzamelen voor het nageslacht, zoals zeggen dat oplossingen onrealistisch zijn. In het verlengde krijgen we dan een berg analyses en verklaringen die geen rekening houden met de eenvoud der dingen en het gemis aan dat wat aan de basis vergeten werd, het gaat derhalve niet zozeer over onrealistisch maar over de overweldiging wanneer we een en ander op een nuchter doordachte en vreedzame manier terug in herinnering zouden brengen. Een aantal E-werkers in de GGZ stelt derhalve niet zomaar in alle integriteit en met beperkte kennis hulpvragen aan experten, ze hopen zel

Mensen die interesse tonen in het verborgen gebied van het Johari-venster, komen vaak zeer bedrogen uit. Niet omwille van wat ze daarin ontdekken en hoop biedt, maar omwille van de weinige aandacht dat hiervoor bestaat. En zo worden ze machteloos getuige van een wereld waar iedereen dan wel over dezelfde informatie kan beschikken maar toch niet weet, en net hierdoor strijd levert tegen problemen die in werkelijkheid al opgelost zijn. En dat heeft niets te maken met slim of dom, het is zelfs kinderlijk eenvoudig, zegt een onbegrepen en vooral vergeten minderheid.

Als licht staat voor bevrijding en duisternis voor gevangenschap dan kunnen we dat in een geldgedreven wereld pragmatisch ook vorm geven door in simulatiemodellen te experimenteren met inflatie en deflatie, samengesteld leidend tot biflatie als neutraliserende katalysator. Al doende, en dat is ervaringsgericht veel moeilijker dan de theorie doet vermoeden, vallen onmiddellijk een aantal bijzonderheden op die toelaten een reeks hulpvragen te formuleren aan het adres van de GGZ, uit morele overweging en spontane hulpbereidheid.

Hoe wonderbaarlijk kan het leven zijn, dat we maar op onze muis hoeven te klikken om te weten wat een prachtig potentieel voor ons ligt, hartverwarmend en hoopgevend. In het verlengde komt de verwoestende bewustwording, het innerlijke weten, de angst, de zorg, de weerzin, het stigma en het psychische lijden in eenzaamheid, alsof klanten niet eens bestaan en geen boek meer kunnen lezen. Als dat niet fascinerend is, iedereen kan het, in liefde en verbondenheid.

Het grote probleem van oplossingen is dat ze tot problemen kunnen leiden, daarom dat we ons liever vastklampen aan de gekende problemen die we als een slepende ziekte voor ons uitduwen en een stropdas genoodzaakt om dat verkocht te krijgen.

Heb je ook dat boekje gelezen misschien?

Die geambieerde co-creatieve en mensvriendelijker wereld van de nieuwe GGZ ligt volgens mij net achter de ruis, of er middenin waardoor we er ook af en toe een glimp van kunnen opvangen en ons wakker schudt voor de destructie die binnen de ruis, beter gekend als de waan van de dag, niet altijd opgemerkt wordt. Voor doorwinterde OPS-lijders geldt dat ze zich hier extreem bewust van zijn, met alle gevolgen van dien, voor hen een nachtmerrie, niet voor anderen die op deze kwetsbaarheid maar al te vaak onbewust stigmatiserend reageren, niet wetend wat het betekent. Paradoxaal genoeg zitten OPS-lij

Om het heel simpel te zeggen, een GGZ-expert die weet langs welke kant debet en credit staan, daarbovenop ook voeling heeft met ethiek en het menselijke lijden, en het aandurft om nuchter naar de wereld te kijken zonder klanten te ontwijken, stigmatiseren of marginaliseren, is puur goud.

Het ging gewoon over een eenvoudige oefening, met aansluitend het verzamelde studiewerk van de GGZ.

Het meest lastige van blindheid is dat iets niet gezien kan worden, en dan spreken we nog niet over de reacties daarop, wat het onwaarschijnlijk maakt.