TTC

Met je eens, velen stellen zich dan ook de vraag wat je met dergelijke ervaringen nu aan moet, levend in een wereld die daarmee in schril contrast staat.

Volgens de gekende manieren kan principieel de 'bakker om de hoek' God aan je openbaren, het 'willen zien' lijkt me inderdaad een persoonlijke kwestie.

Zou je dan logischerwijs niet zelf dat Ding an Sich zijn? Sprekend over 'beperkte kenvermogens' van het individu, deze zouden kunnen overstegen worden door 'nous':

In welke hoedanigheid of natuur beschouw je hier Christus Jezus, zijn Goddelijke of Menselijke?

Met 'wij-tegen-zij' wou ik verwijzen naar het vooropstellen van de ene religie tegenover een andere, gezien het universele karakter van sommige fenomenen lijkt er dan iets te ontgaan. Aan literatuur ontbreekt het mi niet, er blijkt dan nog 'iets' in de weg te staan om die scheiding (cfr. wij-tegen-zij) op te heffen. We komen dan - willens nillens - terecht bij de menselijke psyche en de wonderbaarlijke werking daarvan, benoembaar als het psychodrama des levens.

Je verwijst naar veel interessante dingen, denk alvast dat het raadzaam is om te nuanceren. Een poging: het zien van visioenen en daar rapport over uitbrengen => de visionair/profeet het geloof hechten aan deze visioenen zonder deze ervaringen => de volgelingen het universeel principe => ego, context en cultuur-overstijgend

Het 'universele' uit zich - zo meen ik - wanneer hetzelfde fenomeen zich voordoet in verschillende culturen, net om deze reden cultuur-overstijgend maar vaak geïnterpreteerd binnen een culturele context waardoor dat universele lijkt te vervagen. Op deze manier ontstaat mi een 'wij-tegen-zij' verhaal, een soort religie die dissociatie/verdeeldheid cultiveert en het waarachtig religieuze over het hoofd ziet. De 'plagen' hoeven mi niet zozeer een 'stoornis' te zijn dan wel eigen aan het ontwakings- en/of herstelproces wanneer we terug contact maken met ons ware zelf dat diep in ons gelegen is. D

De meningen daarover zijn sterk verdeeld, het syndroom blijkt iets ruimer voor te komen dan louter het Jeruzalem-syndroom. Pro forma, in algemene zin het zogeheten 'identificatiesyndroom':

Het zal wellicht perceptie zijn maar soms worden debatten nogal 'manu militari' naar de stad Jeruzalem afgeleid, toevallig kwam ik het Jeruzalem-syndroom op het spoor dat hiernaar verwijst. In andere culturen lijkt hetzelfde fenomeen zich voor te doen maar met andere steden/gebieden. Vraag stelt zich of we hieruit ook een universeel principe kunnen ventileren en/of is dit een louter psychotisch verschijnsel? Als introductie tot een verfijnd debat onderstaande vingerwijzing: Herkenbaar?

Interessant voor je studie, dergelijke ervaringen zijn schering en inslag.

Het behoeft geen betoog omdat het een vanzelfsprekendheid betreft, dat wat je God pleegt te noemen. Jouw verhaal doet vermoeden dat die God een selectie maakt tussen verschillende culturen waardoor een 'wij tegen zij' constructie ontstaat die elke waarachtige verbinding in de weg staat. Geen probleem inderdaad, elk individu heeft de potentie om zich te verankeren aan een bepaald wereldbeeld of overtuiging, zo vergaat het ons al eeuwen en net daarom tijdloos.

Vroeg of laat kom je dat wel te weten, behoeft verder geen betoog aangezien je reactie daarover voldoende zegt.

Alles wat niet past is irrelevant, zoiets? Wat met de 'missing link' dan?

Heeft men daar ook al een praktisch en modern leesbaar plan voor? Over hoeveel mensen spreken we hier dan in totaal, enige schatting daarover?

Met je eens, gewoon eens bij de bron beginnen? Het is voer voor de volgende 5000 jaar, en wellicht nog veel meer tijdloze debatten. Externe invloeden?

Met je eens, vind persoonlijk de 'aftrap' zeer bizar.

Wat is het verschil tussen het woord 'Duivel' en 'Satan'? Satan wordt ook wel aangeduid als Duivel of Lucifer ...

Mooi gezegd, dank.

Prima idee. Nemen we de Romeinse gedachtegangen ook gelijk mee. En kijken we ook naar wat er van deze invloeden al in de bijbel terecht is gekomen. Want ook de bijbel is er niet van verschoond gebleven. Vergeet ook de kwantumfysica hier niet bij te betrekken, kijken alvast uit naar een bijzonder topic. Anders gezegd, de evolutie staat niet stil, al is dat dan weer relatief te beschouwen.

Bijzondere stelling, wat als het nu net andersom is?

Het is misschien even uit de herinnering verdwenen, was dat de stelling dat een mens besneden moet zijn om als niet-vreemdeling beschouwd te worden?

Zoals je het zegt, Maarten is de TS. Krishnamurti is misschien een vreemdeling voor je?

Als jij het zegt dan zal het zo wel zijn, het openingsbericht zou dan totaal misplaatst geweest zijn?

Louter pro memorie, dit topic handelt over totaal iets anders. Het handelt over de vreemdelingen die we voor elkaar zijn, voorbij aan de innerlijke kern waarin we gelijkheid vinden. Alles verschijnt in 'wij', aan de 'oppervlakte' lijkt dat anders waardoor heel wat conflict ontstaat.