Willempie

In de tijd van Abram was polytheïsme inderdaad de gangbare praktijk, in het gebied waaruit hij werd weggeroepen althans.

Het is volkomen duidelijk dat God Abram uitkoos om Zijn plan met de mensheid tot uitvoering te brengen, zodat niet de hele wereld ten onder zou gaan in de veelheid (van afgoden). Dat wil niet zeggen dat monotheïsme daarvoor niet al bestond en dat er, behalve Abram, geen andere monotheïsten waren. Hier bestaan veel uiterst interessante Joodse verhalen over die we meestal als legendes beschouwen maar die best wel ook mondelinge overleveringen zouden kunnen zijn. Ik doel nu vooral op de verhalen over Seth, Henoch en Noach en, na de zondvloed Sem, Heber en anderen.

Daar moeten we dan ook niet ons standpunt op baseren. Uitwassen heb je overal. Wat ik heb meegemaakt gebeurde zonder ophef, gewoon door nederig en rustig gebed. Mijn eerste "geval" dat ik in een kerk meemaakte, was voordat de dienst begon en tijdens de dienst werd er niet eens over gerept. Ook voor jou geldt: "Wijkt niet af, noch naar rechts noch naar links (of omgekeerd). Je moet je mening niet baseren op extreme uitwassen want dan kun je het hele christendom ook wel vaarwel zeggen.

Abram leefde in een maatschappij waar talloze afgoden werden aanbeden. Die afgoderij is begonnen in Babel, met Nimrod en Semiramis. De eerste afgoden waren mensen die zichzelf als goden beschouwden. Daar is het begonnen. Vóór die tijd wisten mensen nog van de schepping en de Schepper.

Dat klopt gedeeltelijk en de laatste zin helemaal maar rechtvaardigheid vereist ook bestraffing van ernstige overtredingen. Als je herder bent en je ziet een wolf of beer komen om een lammetje of geitje te verschalken is het je taak om die wolf of beer te verjagen en, indien nodig, te doden. Dat doe je niet uit haat of liefdeloosheid maar juist uit liefde en verantwoordelijkheidsgevoel. Hoeveel te meer is dat het geval als een moeder haar kinderen probeert te beschermen tegen aanvallen op haar kinderen. Of als je een zwakkere of iemand die belaagd wordt beschermt. Zo is het m.i. de taak van de

Kan wel zijn maar hoelang bestonden er al mensen (dus een samenleving) vóór Abram?

Maar Sjofar verwijst natuurlijk naar de tijd daarvoor. En Abraham leefde niet in de allereerste samenleving, denk ik.

Voor zover mogelijk. Dat staat er ook bij.

Er kan geen liefde bestaan zonder rechtvaardigheid. Dat wordt mij steeds duidelijker. Liefde bestaat niet (alleen maar) uit aardig en lief zijn.

Ik weet het niet meer. Ik zie een gigantische lijst van mensen die graag verkozen willen worden maar ik ken er niet één van. Ik ga geen ezeltje prik spelen dus ik laat het maar afweten. Ik denk ook een beetje: "Ze zoeken het allemaal maar uit. Ik speel dat spelletje niet meer mee." Ik geloof eigenlijk niet eens meer in ons "democratische" bestel want de macht wordt systematisch overgedragen aan een stelletje onverkozen dictatortjes in Brussel. Erg zwartgallig van me. Ik weet het. Wat politiek betreft zie ik alleen nog maar uit naar de regering van de enige rechtmatige Koning van deze wereld. K

Dat is geen appeltje. Het is de vrucht van de boom der kennis van goed en kwaad.

Joden beschouwen de boom des levens als de Thora. Christenen beschouwen de boom des levens als Jezus, de Gezalfde Gods die de vervulling is van de Thora. Beiden zien de boom des levens dus als het Woord van God en beiden zijn correct.

Kleine correctie, als het mag. De boom des levens is eveneens deel van de schepping van God, en dus niet God zelf.

Dat lees je dan verkeerd want ik heb het met mijn eigen ogen gezien. Het allereerste "geval" deed zich voor tijdens mijn doopdienst. Ik was door het verkeer wat vertraagd en eigenlijk te laat. Ik wist niet waar ik me precies moest melden en liep per ongeluk een kamer binnen waar een gebedsbijeenkomst gaande was. Daar heb ik met mijn eigen ogen gezien dat een doofstom meisje genezen werd. Daarna heb ik nog andere gevallen meegemaakt van wonderlijke genezingen maar die werden niet rondgebazuind en verschenen niet in de kranten. Je kunt dus ook teveel tussen de regels doorlezen.

Jouw opmerking is volkomen correct. Nochtans weten christen zich geborgen en beschermd, ondanks alle problemen. We weten waar we heen gaan. We treuren mee met alle anderen die treuren, maar niet zonder hoop.

Gecondoleerd. Ik begrijp je volkomen, denk ik. Vroeger of later maken we het allemaal mee. Aan het overlijden van mijn moeder, vorig jaar, is een volslagen idiote en onbegrijpelijke periode voorafgegaan. Wij, de kinderen en andere betrokkenen, waren best wel opgelucht toen ze uiteindelijk de laatste adem uitblies. Ik geloof dat God nog steeds mensen geneest. Daar zijn voorbeelden van te over en ik maak het zelf ook mee. Nochtans kunnen wij christenen niet alle ziekte uitbannen en de dood al zeker niet. Hier is dus een gezonde balans nodig. Ik merk in deze discussie en ook andere dat de meninge

Het spijt me als ik me niet duidelijk genoeg uitdruk. Nog één poging dan. Kwaad is geen zelfstandige entiteit. We moeten het niet verzelfstandigen. Als ik kwaad doe, doe ik dat niet omdat ik zo graag kwaad wil doen, maar omdat ik iets graag wil. Het kwaad zit hem erin dat ik mijn doel op een te snelle manier probeer te bereiken.

Dat staat er niet altijd bij. Van Abraham wordt gezegd dat hij gerechtvaardigd was omdat Hij in God geloofde.

Klopt. Het goede dat we daarmee proberen te bereiken is rust.

Een aantal personen wordt in de Bijbel rechtvaardig genoemd.

Ook wij kunnen de Kaïn in ons de Abel in ons uit de weg laten ruimen. Dan zijn we van dat vervelende gezeur af.

Ik denk zelf dat het tegenovergestelde geldt. Het slechte of kwade is geen onafhankelijk iets. Men wil er iets goeds mee bereiken. Kaïn ruimt Abel uit de weg, niet omdat hij zo graag kwaad wil doen, maar om van zijn boosheid en irritatie af te komen. Daarentegen bestaan er genoeg voorbeelden van mensen die volkomen onbaatzuchtig goed doen, ook in de Bijbel.

Dank hiervoor. De woorden voor vlees en lichaam hebben uiteraard enige verwantschap. Ons lichaam bestaat immers uit vlees, beenderen en bloed. Maar nogmaals: Paulus legt toch duidelijk uit wat het verschil is tussen vlees en geest en daaruit blijkt m.i. ook duidelijk dat Paulus met het woord vlees niet doelt op het lichamelijke. Persoonlijk denk ik dat de vertaling van het woord voor vlees in "lichaam" of "zondige natuur" voortkomt uit een wat ongezonde visie op wat men de erfzonde noemt. Dit even ter verduidelijking. Ons lichaam is niet zondig in de zin van slecht en de mens heeft niet alleen

"De praktijken van het lichaam." Welke praktijken? Het lichaam stelt de mens in staat om contact te hebben met deze wereld. God heeft ons dat lichaam gegeven. Ons lichaam wordt zelfs vergeleken met de tempel van God. Paulus doelt met het woord vlees op heel iets anders dan ons lichaam.