Alle activiteit

Wat doe je raar. Kronkelende prutser. Waar vergelijk ik mezelf met God? Ik stel een vraag over jouw eigen redenering. Eerst beweer je dat menselijke waarde subjectief is en vervolgens beroep je je op God als bron van een objectieve norm. Hoe verhouden die twee uitspraken zich tot elkaar? Dat is mijn vraag. Een tegenvraag over mijn vermeende hoogmoed geeft daarop geen antwoord.

Je wilt jezelf met God vergelijken??? Aristarkos

Wat ik niet helemaal begrijp, is dat je menselijke waarde eerst relatief noemt, afhankelijk van de interpretatie van degene die beoordeelt, maar vervolgens God introduceert als degene die wél een objectieve norm heeft. Als ik jou benadeel, is jouw oordeel over mij dan slechts jouw persoonlijke interpretatie, of doe ik volgens jou ook objectief iets verkeerd? In het tweede geval bestaat er kennelijk een norm die verder gaat dan onze persoonlijke interpretaties. Waarom zou die norm dan niet ook relevant zijn voor de vraag of mensen intrinsieke waarde bezitten?

Het kennen kan alleen middels waarnemen gebeuren. Thomas 5 Jezus zei: Ken wat je voor je ziet en wat voor je verborgen is, zal aan je worden geopenbaard. Denken is altijd denken over iets. De mens die zichzelf denkt, denkt zichzelf als "over iets". Het gedachte/bedachte zelf is altijd onwaar want het gedachte/bedachte zelf is altijd denk-object.

Alles is relatief, iemand kan mij benadelen en ik vind dat dan een waardeloze persoon. Maar deze persoon heeft kinderen waar hij alles voor doet, dus die vinden hem een waardevol persoon. Dat heeft er niks mee te maken, niemand wil benadeelt worden. Je moet de norm ergens aan stellen toch? Alleen dat al maakt onze norm subjectief. Er is er maar Een die een objectieve norm heeft en Die zal ons straks oordelen. Het enige wat wij kunnen doen is de ander de helpende hand bieden indien nodig, b.v. ik heb een groot stuk brood en jij hebt niks, dan deel je toch? Dan kun je je eigenbel

Moeilijk doen om dadels uit Israël, maar dit is geen probleem... Hoe kom ik nou van die jeukende handjes af?

https://vk191.bet Premium Business Network Forum

Dan begrijp ik je zo: als ik jou uit eigenbelang benadeel, is jouw bezwaar daartegen uiteindelijk jouw persoonlijke interpretatie, net zoals mijn beslissing om jou te benadelen de mijne is. Als er geen objectieve grond bestaat om de ene interpretatie boven de andere te stellen, waarom zou ik jouw morele oordeel dan als doorslaggevend moeten beschouwen? Je kunt natuurlijk zeggen dat je niet benadeeld wilt worden. Maar als menselijke waarde en morele normen uitsluitend subjectief zijn, op welke grond kun je dan méér van mij verlangen dan dat ik rekening houd met mijn eigen belangen? Ik

Tenzij er andere vormen van zouden kunnen bestaan, dan is het non-duaal. Vergelijk misschien met geometrie, het is geen uitvinding des mensen.

Hier net een agent vermoord. Tijd dat ons geduld als blanke op mag zijn en het leger ingeschakeld wordt om alles wat bruin of zwart ziet, die nog maar in het minste verzet komen, neer te maaien. En die niet in verzet komen massaal te deporteren. Ze zullen hier nooit meer thuis kunnen zijn na alles. Een goede moslim vertrekt uit eigen wil. De rest is de vijand vanaf heden. Let the bodies hit the floor.

En dat is je antwoord, het is een persoonlijke interpretatie. Of jij nou wel of niet iemand wilt uitbuiten maakt niet uit, het gaat om de persoonlijke interpretatie van de betrokken partij. Aristarkos

Misschien is Lev 20:13 duidelijker voor je wat JHWH van homosexualiteit vindt. Nogmaals, don't shoot the messenger.

Aangezien je hier suggereerd dat je de Bijbelteksten serieus neemt, vraag ik me wel af waarom ik zo weinig feedback krijg over de teksten die ik heb gebruikt. Ook door de hoeveelheid tijd je besteed om negatieve dingen te suggereren (lulkoek, jullie organisatie bla bla, zoveel homo's bij julie, dat ik mijn eigen mening vertel, ookal haal ik het rechtsstreeks uit de Bijbel, leer eerst maar fatsoenlijkte quoten, etc.), krijg ik een groot vraagteken bij je motivatie om op dit forum rond te hangen. Met zo weinig positieve feedback klinkt het alsof je op dit forum rondhangt om gewoon wat te r

Ja, die oefening over de synchronisatie van de koopkrachtpariteit heb je eerder al eens gemaakt, niet te verwarren met koopkracht zoals je nog weet. Herinner nog welke anomalieën toen spontaan kwamen bovendrijven, en jij, als geestmens der lage landen, maar lachen natuurlijk.

In Rom 2:21-25, Gal 5:17 en Jak 4:1 wordt gesproken over de innerlijke strijd als christenen die Gods gunst willen behouden. De bevrijding van die strijd zal in de toekomst liggen, als je niet meer onvolmaakt bent en Satan geen beproevingen op ons pad legt. Tot die tijd hebben christenen het moelijk. Zelfbeheersing is een facet van de vrucht van Gods geest. Gal 5:22,23. Daar kunnen we om vragen als we beproefd worden Luk 11:13. Dus met de Kracht van de allerhoogste zal God in ons gevecht er voor zorgen dat de beproevingen niet te zwaar zijn 1Kor 10:13.

Dat is ook mijn ervaring. Aan de andere kant geldt ook: door denken + waarnemen leer ik de wereld kennen (= R.S.’s idee van monisme).

Ik ken jouw opvattingen, die staan dan ook in de weg. Je moet eerst alles wat Een is kennen en begrijpen en dan pas mag je het je denken binnen brengen. Het denken is niet verkeerd, maar het is per definitie duaal.

Zo heb ik er nog niet tegenaan gekeken, en als ik dit leg naast de uitspraak van R.S. dat Christus het meest onzelfzuchtige wezen is dat er bestaat, dan moet ik je … gelijk geven … Zover wil en kan ik niet gaan.

Esoterie komt uit het Grieks en betekent letterlijk 'naar binnen gericht' of 'tot de innerlijke kring behorend'. De heldere, gepolijste spiegel is nergens anders dan het innerlijke. Alleen is in 2026 de esoterie exoterisch geworden: uiterlijke kennis. Het begrip 'esoterie' is totaal verkracht.

Het is ook hier weer én-én, zo meen ik. Enerzijds kun je met het denken het Ene niet begrijpen, althans dat vermoed ik, maar aan de andere kant heb je het wel nodig om je op de 'juiste' weg te kunnen begeven, waar uiteindelijk het Ene zichzelf in en door jouw kan herkennen.

Overal waar Christus "Ik, Mij" schrijft daar verwijst hij naar niet-zelf. Christus = niet-Zelf. Maar helaas heeft de kerk van Christus een persoon gemaakt. Een persoon (degene die verschijnt) is altijd 'zelf'. Niet-zelf is het "Ik ben". Zelf is "Ik ben Piet, ik ben Jan, ik ben Anders".

Ik mag deze forumpapegaai erg graag, maar jouw uitspraak mag er ook wezen. Het doet me goed om dat te lezen. Daar lopen jouw weg en de mijne uiteen. De jouwe lijkt gebaseerd te zijn op de oude mystieke tradities; de mijne op 'tussen moeten en (niet) willen ligt het goede doen', de esoterische.

Het denken kan het Een-zijn niet begrijpen. Het denken kan alleen de tegendelen begrijpen, het denken is per definitie dualiteit. Als een mens zou begrijpen dat het denken hem nergens brengt dan zou dat al enorm opschieten.

Een van mijn vroegere ‘leraren’ was Jeff Shore (Amerikaan die in Japan leeft en vanuit de universiteit aldaar internationaal Zen-onderricht geeft in allerlei landen). Jeff heeft heel veel met het begrip 'no-self' zo zei hij mij eens tijdens een etentje met zijn vrouw in Brugge.