IKBENANDERS

Hieronder een aanvulling op jouw bericht over Steiner. Ik lees in de eerste lezing – die over de ‘Missie van de toorn’ – gaat: Steiner spreekt dus niet over een echte substantie van de ziel, maar over een bij wijze van spreken substantie van de ziel. Vervolgens bespreekt hij idd ook de gewaarwordingsziel, de verstand-gemoedsziel en de bewustwordingsziel. Omdat alles bij Steiner om evolutie/ontwikkeling draait, zijn ook deze drie deelgebieden in ontwikkeling. De ziel is dus, net als de mens – vanuit zijn totaliteit gezien – geen stilstaan/statisch wezen. Overigens zijn de zogenaamd

Ik zou ben geen paulinist. De beste man moet een fel karakter hebben gehad. Zijn denkbeelden komen vaak op mij vaak afkeurend en ouderwets over. Ik denk nu wat dat betreft voornamelijk de Brief aan de Romeinen. En ik vind het ook lastig bij Paulus, om te horen dat sommige mensen in die gevallen met een uitleg over de brug komen, die de teksten die ik op het oog heb, nog goed praten ook.

Hoe is het toch mogelijk dat je iemand zo’n onzin kan uitkramen!

HEILIG WORDEN 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴, 𝘎𝘪𝘫 𝘥𝘪𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵 𝘣𝘳𝘦𝘯𝘨𝘵 𝘪𝘯 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘥𝘦𝘯𝘬𝘦𝘯 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴, 𝘎𝘪𝘫 𝘥𝘪𝘦 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘪𝘯 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘷𝘰𝘦𝘭𝘦𝘯 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴, 𝘎𝘪𝘫 𝘥𝘪𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘬𝘵 𝘪𝘯 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘸𝘪𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘉𝘳𝘦𝘯𝘨 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵 𝘪𝘯 𝘮𝘪𝘫 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘰𝘰𝘧𝘥 𝘵𝘰𝘵 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘳𝘵 𝘞𝘦𝘦𝘧 𝘪𝘯 𝘮𝘪𝘫 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘳𝘵 𝘵𝘰𝘵 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘭𝘦𝘥𝘦𝘯 𝘚𝘵𝘳𝘢𝘢𝘭 𝘷𝘢𝘯 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘭𝘦𝘥𝘦𝘮𝘢𝘵𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘦𝘭𝘥 𝘖𝘱𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘬 𝘴𝘤𝘩𝘰𝘶𝘸 𝘜𝘸 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵𝘦𝘯𝘥 𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦𝘸𝘦𝘻𝘦𝘯 𝘓𝘦𝘦𝘳 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘜𝘸 𝘰𝘧𝘧𝘦𝘳𝘸𝘪𝘭 𝘡𝘰𝘢𝘭𝘴 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯𝘥 𝘭𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘩𝘦𝘪𝘥 𝘌𝘯 𝘻𝘰 𝘷𝘰𝘦𝘭 𝘪𝘬 𝘮𝘪𝘫 𝘢𝘭𝘴 𝘸𝘦𝘳𝘬𝘻𝘢𝘢𝘮 𝘭𝘪𝘥 𝘷𝘢𝘯 𝘜𝘸 𝘸𝘦𝘻𝘦𝘯 𝘎𝘦𝘩𝘦𝘦𝘭 𝘥𝘰𝘰𝘳𝘥𝘳𝘰𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘯 𝘜𝘸 𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦𝘴𝘴𝘵𝘳𝘰𝘰𝘮 𝘕𝘪𝘦𝘵 𝘪𝘬, 𝘥𝘦 𝘊𝘩𝘳𝘪𝘴𝘵𝘶𝘴 𝘸𝘪𝘭 𝘪𝘯 𝘮𝘪𝘫 (Rudolf Steiner 1861-1925) Ongeveer een half

Het initiële bericht gaaf aanleiding om ook iets over het woord ‘lijden’ te bespreken. Ik denk hier met name terug aan de zin van Hadwijch: ‘Ik verlang dat jij omwille van mijn verlangen bereid ben tot allerlei ellende’. N.a.v. wat ik hier reeds over heb geschreven zou ik graag het volgende met jullie willen delen: In 𝘋𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘸𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨, een televisie programma waarin presentatrice Annemiek Schrijver in gesprek gaat met gasten die op een inspirerende manier het heilige en alledaagse met elkaar verbinden, zegt Herman Finkers over het lijden: ‘Tegenover iemand die lijdt is elke uitleg v

Om je gerust te stellen: de persoon in kwestie heeft mij geen heilige genoemd. Hij heeft dit antwoord gegeven n.a.v. een vraagstuk dat mij bezighield en dat ik met hem besprak. P.s. In je kijk op heilig worden en zijn kan ik mij niet vinden.

De vraag hield me niet bewust bezig, maar omdat een vriend me vandaag het volgende antwoord gaf: ‘Dan ben je een heilige’ (n.a.v. een vraagstuk dat me al een half jaar bezig hield) gooi ik hier de volgende vraag in de groep: Wanneer ben je een heilige en hoe word je het?

Je info oogt accuraat (= stemt overeen met wat ik weet van wat jij schrijft over F. van Assisi en de 300+ stigmatici). Hoe verklaar jij de onderstaande verschijnselen die bij stigmatici optreden, als jij – wat betreft hun wonden – het op een ‘fantoompijn’-verschijnsel houdt? dat gestigmatiseerden het leven van Christus op aarde meebeleven van zodra zij de stigmata hebben ontvangen. De momenten waarin zij de dingen ongewild meemaken dringen zich op; men kan ze niet bewust zelf oproepen. De oorspronkelijke talen kan men ook verstaan. dat zij ziek worden van de geur van alcohol

Wat gestigmatiseerden ervaren heb ik gelezen (en dat kun jij dus ook terug lezen) in de volgende boeken: Judith von Halle: En als Hij niet was opgestaan. Kiene, Helmut: Fantoomlichaam, stigmatisatie en geesteswetenschappelijk onderzoek In deze boeken kun je o.a. lezen: dat gestigmatiseerden het leven van Christus op aarde meebeleven van zodra zij de stigmata hebben ontvangen. De momenten waarin zij de dingen ongewild meemaken dringen zich op; men kan ze niet bewust zelf oproepen. De oorspronkelijke talen kan men ook verstaan. dat zij ziek worden van de geur va

Amen.

Geloven hoef je me niet m.b.t. hetgeen ik allemaal heb geschreven, maar je begint me wel te begrijpen. Dat waardeer ik echt enorm, dat jij in elk geval die moeite doet, waar anderen dit nalaten. Ad 1. Als dit zo zou zijn, dan verklaart jouw stelling niet waarom gestigmatiseerden niet van voedsel en vocht kunnen leven. Ze zijn hier bij gebrek aan een beter woord ‘allergisch’ voor. Wat men ‘gek’ genoeg wel tot zich kan nemen is de geconsacreerde hostie/wijn. Ad 2. Het lichaam gaat pas over tot verrotting als de levenskrachten niet meer met het lichaam verbonden zijn. Ad. 3 Het

Ad 1. Het vlees is (in mijn kijk op de dingen) dood, wanneer de levenskrachten die het vlees met de planten en de dieren deelt, afwezig zijn. Om levensvatbaar te zijn, moeten de condities goed zijn. Dat is voor de plant: water, aarde (voedingsstoffen), zon etc. voor de mens zijn dat lucht, voedingstoffen, etc. Ad 2. Ja, elke activiteit kost energie. De vraag is natuurlijk waar het iets vandaan komt/zit dat een handeling in gang zet wat energie kost. Ik reken dat iets (denken/voelen/willen) tot de vermogens van de ziel, waarmee ik niet heb gezegd dat de vermogens van de

Ik gebruik maar 3 vertalingen: De Tora in de vertaling van Buijs, Lineke & Storm, Marianne Het NT in de vertaling van Besterveld, Ton Het NT in de vertaling van H.A.P.J. Ogilvie Persoonlijk heb ik niets met bijbelstudie op de theologische manier, dus met een tekst lezen en daar dan andere teksten bij zoeken om wat er in eerste instantie is gelezen verder uit te bouwen, te onderbouwen of te bewijzen. Ik laat me eigenlijk alleen op de evangeliën en de Handelingen inspireren. Met het bijbelboek Openbaring heb ik ook iets. Met de brieven niet en het O.T. eigenlijk oo

Ik kan echt helemaal niets met wat je (steeds) zegt. Ik geef het op. Ik zou bijna denken dat je op een andere planeet leeft.

Bij jou profiel staat: Liefde is mijn religie. Als in het woord liefde óók indirect het woord verbinding zit, dan gun je ons de door mij gevraagde uitleg/bewijzen.

Dat weet ik; zo laat ik hem zichzelf ongeloofwaardig overkomen. Tegelijkertijd krijgt hij zo van mij nog één kans om dat voor één keer ongedaan te maken.

Ad 1. Nogmaals de vraag: wat is IBA in de context van jouw berichten? Ad 2. Kun je teksten aandragen waarom liefde en lijden volgens jou per definitie samen gaan in de mystiek? Als je dit niet kunt, dan zeg je wat mij betreft vooralsnog maar wat.

Zie pag. 1 van dit onderwerp. Ik deel op deze pagina (ergens onderaan) een blogpost met de titel WAS HET MAAR ANDERS. Dit bericht gaat over de wraak van God, liefde en lijden. De link met Israel/Palestina/Iran kan men zelf leggen. T.a.v. de opmerking ‘(a) Die liefde/genade is volgens mij toch echt van (b) de Vader’ … Eigenlijk ken ik de Vader (eenheid) alleen vanuit het Oude Testament. Daar zie ik Hem aan het werk, werkende van hoog naar laag (bottom-down), m.a.w. Zijn wil opleggend. Bij de Zoon (gelijkheid) vind ik de woorden liefde en genade terug. De Heilige Geest vat ik momenteel op a

Het woord ‘minne’ wordt hier vertaald met ‘liefde’. Volgens de vertaalster van de visioenen en brieven van Hadewijch Anges Hoffschulte moeten we onder ‘minne’ de liefde van God naar de mens én de liefde van de mens naar God verstaan; niet de liefde die zich tussen twee mensen afspeelt. Dit even ter info/aanvulling. Anges zou het woord in de door jou aangedragen vertaling dan ook onvertaald hebben gelaten. Wat is ‘de regel van IBA’?

Ah. Ik denk dat ik weet waar je op doelt. Is het de zin: ‘Nu zal Ik jou laten weten wat Ik van jou verlang: ik verlang dat jij omwille van mijn verlangen bereid bent tot allerlei ellende’? Daarvan had ik eerder vermeld dat deze uit het eerste van de veertien visioenen van Hadewijch (13e eeuw) afkomstig is. Wat Hadewijch daarin van Christus te horen kreeg doet erg denken aan het bijbelboek Job. Bij Job staat de veredeling van de mens door het lijden centraal; niet het thema zonde als oorzaak van het lijden.

Ik begrijp je niet; als ik iets citeer vermeld ik altijd de bron.

Ad. (a) Als je goed gelezen hebt, maak ik juist een onderscheid tussen de (levens)krachten en het vlees. Ad. (b) Voelen, willen en denken reken ik – zoals je óók hebt kunnen lezen – tot het gebied van de ziel. Eigenlijk maak ik een volledig onderscheid tussen de (levens)krachten, de ziel, het lijf én het ik. De levens(krachten) houden in mijn verhaal alleen het lichaam in stand, niet de ziel. De ziel heeft krachten van zichzelf die overdag negatief op de levenskrachten in werken, ze breekt ze af, hetgeen zoals gezegd de vermoeidheid die wij aan het einde van de dag ervaren verklaart.

Het vlees kan vanuit zichzelf helemaal niets. Zie hiervoor het dode lichaam. Het feit dat het lichaam tijdens de slaap niet sterft, en dus in leven blijft, dat duidt erop dat er (levens)krachten aan het werk zijn die het lijf in leven houden. Het lichaam herstelt tijdens de nacht – hoewel nooit helemaal, want anders zouden we nooit ouder worden – maar toch grotendeels. En dit is geen onzin, want iedereen kan bevestigen dat men zich doorgaans 's ochtends veel frisser en minder vermoeid voelt dan aan het einde van de dag. Het feit dat we overdag moe worden én dat we – als we bewustzi

Begrijpen doe ik je wel najjreb86 en ik vind het ook nog niet zo gek wat je zegt. Toch wil ik nog de volgende aanvulling doen als ik mag: Omdat we het motief m.b.t. het uitgesproken verlangen over de ellende niet kennen, hoeft de egoïstische drijfveer niet waar te zijn en de invalshoek dat het lijden hoe dan ook áltijd ergens goed voor is ook niet. Vroeger werd zonde over het algemeen in verband gebracht met het lijden. Maar in het verhaal van Job (zie hiervoor het bijbelboek Job) zien we nog een andere insteek: de veredeling van de mens door het lijden’. Ook zijn ellende werd van go

Dat kan ik niet uitsluiten natuurlijk, net zoals jouw interpretatie over egoïsme ook niet hoeft te kloppen, omdat wij het motief niet kennen m.b.t. de woorden die Christus uitsprak over het bereid zijn tot allerlei ellende.