Hopper

Ik weet niet of Rudolf Steiner degene is die ons Christus moet duiden. Steiner had wel wat aardige inzichten, maar dat is het dan ook wel. Het Christuswezen ontmoet je namelijk niet. Het Evangelie biedt genoeg exegetische aanknopingspunten om Christus te ervaren. En deze ervaringen zijn niet overdraagbaar. Met anekdotes schiet niemand wat op. Waarom ontmoet je het Christuswezen niet? Omdat i.t.t. wat de kerkleer leert, Christus geen persoon is. Personen kun je ontmoeten, Christus niet. Daarmee hebben we gelijk de wortel van een groot probleem, God is Enkelvoudig. En wij mens

Omdat de mens het ingewikkeld maakt is het Zelf met wereld-beleving aan gedaan wat het Zelf niet is. En dat terwijl Christus reeds 2000 jaar geleden leerde om weer te zijn als de kinderen. Rare jongens, die mensen. Zo ingewikkeld is het toch niet om weer te zijn als de kinderen? Een kind kan de was doen.

Depressie is geen intellectueel begrip, maar de onmiddellijke zelf-ervaring van de depressie zelf. Dat is de ervaring van de donkere nacht welke het Zelf alleen als enkeling kan ondergaan. Daarom is de donkere nacht alleen toegankelijk voor ingewijden welke zich hebben afgekeerd van depressie als fenomeen. Zodat de beoefenaar van de depressie het verschil weet tussen depressie als fenomeen en daadwerkelijk beleefde depressie. De donkere nacht van de ziel is de rusteloze ziel die verlangt naar zijn bevrijding middels depressie en lijden, zijn naïeve incarnatie achterlatend in de wereld

Jij ging dus voorbij zonder op te merken. Ik merkte alleen maar het opmerken op, sorry. Hoe kan ik het goed maken?

Alles wat je aandacht geeft dat groeit. Ik heb je maandenlang geen aandacht gegeven en je was finaal verdwenen uit mijn leven. Er was geen stimulus! En die stimulus is dus de aandacht hebben voor iets.

Het tegenovergestelde is waar. Alleen de enkeling gaat het bruidsvertrek binnen.

Hoi TTC, Ik zie plusminus 50 notificaties van jou, ik loop hopeloos achter . Sorry. Van Tanya Byron weet ik niks, wel van Byron Katie, maar dat is haar zus. Denk ik.

Binnen die context is het wel van belang dat het in het eerste gedeelte van Mattheüs 10:28 over de geloste ziel gaat. (Mattheüs 16:26) De geloste ziel is 'los' van het lichaam. Het tweede gedeelte van Mattheüs 10:28 gaat over de niet-geloste ziel, die is nog verbonden met het lichaam. Dan gaan ziel én lichaam verderven in de hel. Juist omdat ze nog verbonden zijn met elkaar. Maar maak je niet te druk om de hel, het begrip 'verderven' wordt gebruikt worden om iets te beschrijven dat vernietigd wordt. Het begrip 'hel' is de plaats waar zowel lichaam als ziel vernietigd word

In mijn optiek gaat ondergeschikt achten van de ene mens ten opzichte van de andere in tegen het Evangelie. Naastenliefde is immers de ander als uitnemender achten dan je zelf. (Filippenzen 2:3-4). Als je de hele Filippenzen brief leest dan gaat het over eensgezindheid, één in ziel , één in streven. Jezus heeft de gestalte van een dienstknecht aangenomen en dan zouden wij als volgelingen zelf gaan knechten? Dat wil er bij mij niet in. U raadt het al, ik ben geen lid van de SGP. Mannen en vrouwen verschillen uiterlijk, innerlijk zijn zij (in potentie) hetzelfde. (De Filippen

Het is juist de liefde die nergens op gericht is, die Zichzelf-gevend is. De zelfzuchtige liefde is de persoonlijke liefde. Daarmee heeft het concilie van Nicea God beticht van zelfzuchtige liefde, 3 personen die van elkaar houden. Het concilie heeft daarmee God geschapen naar het mensenbeeld. Voorts dienen we de naastenliefde te onderscheiden van Gods liefde. Zie het alom bekende dubbelgebod: God liefhebben als eerste en uw naaste liefhebben als tweede gebod. Dat gezegd hebbende is naastenliefde de ingang tot het liefhebben van God. God kan niet met scheppen begon

Gods liefde is nergens op gericht, het onderscheidt zich van (inter)menselijke liefde door de afwezigheid van een relatie. Zo lang de mens zelf nog gericht blijft op het toekomstige, is het zinloos om over Agapè te spreken. Dan plaatst de mens God in een menselijk perspectief. Dat staat reeds in 1 Johannes 4:12. Niemand heeft ooit God aanschouwd; indien wij elkander liefhebben, zo blijft God in ons, en Zijn liefde is in ons volmaakt. Agapè en naastenliefde zijn twee zijden van dezelfde medaille. Wie vers 12 verstaat heeft ook verstaan dat God (Gods liefde) in ons kan zijn. Dan

Allereerst: dat wat Een is heeft in het geheel geen relatie. God is Een zonder Eenheid van iets te zijn. Van dit Een-zijn kunnen we ons geen voorstelling maken. En dat is tevens de fout die ze gemaakt hebben op dat concilie in Nicea. Ze hebben toen het verbod van God overtreden om een "gesneden beeld" (voorstelling) van God te maken. (Exodus 20:4-6) Mijn stelling is niet dat het Woord een tijdelijk fenomeen is, mijn stelling is dat het Woord door God gesproken is tegelijk met het scheppen zelf. Het door God gesproken Woord is Gods wijze van Aanwezigheid in Zijn schepping. Op

Vers 3 verwijst net zoals vers 1 en 2 naar het begin van de schepping. Het begrip "Hetzelve" is wat tegelijkertijd met het scheppen is ontstaan. Voor er sprake was van een schepping was er ook geen Woord. Voor de schepping was God God in Zichzelf. Door de schepping an sich sprak God zijn Woord als Zichzelf uit in de schepping. Het theologische probleem is dat God Een is. Maar met (het begin van de) de schepping was er iets buiten God. Namelijk de schepping. Daarom was het spreken van het Woord noodzakelijk. Zou dat niet zo zijn, dan zaten we met het probleem dat de schepping lo

Genesis1:1 In den beginne schiep God den hemel en de aarde. Jij denkt dat "In den beginne" in Genesis 1 iets anders betekent dan in Joh 1:1? De Evangelist Johannes gebruikt voor het Woord dezelfde omschrijving als in Gen 1:1. Het Woord is niets anders dan het spreken van God. (Wat zou het anders moeten zijn?) En aan dat spreken van God zit een begin, net zoals aan de schepping (Gen 1:1) een begin zit. En dan een vraag: zit er aan God ook een begin? Volgens mij gelooft geen mens dat God een begin heeft, God is de Eeuwige die altijd al geweest is. Dus ook voor de schepping.

Wat kunnen mensen toch moeilijk doen. 1 In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God. 2 Dit was in den beginne bij God. Het Woord was in het begin bij God, nu dus niet meer. Anders is het gebruik van het woord 'begin' ook nutteloos. En dan toch maar vol blijven houden dat Jezus God is. Jezus roept het uit als Hij aan het kruis hangt: “Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?” God die Zichzelf verlaat? Jongens hou toch eens op met die zinloze discussie. Jezus is naar eigen zeggen niet God. Maar jullie geloven Jezus