TTC

Ja, het aantal variaties is haast ontelbaar, net zoals opties zonder toepassing enkel maar kunnen kiemen. Ja, daarom, je kan onmogelijk alle bottlenecks tegelijk oplossen, dat is evident. Meditatie is het vinden van het midden tussen twee tegendelen, waardoor inzicht in de complementariteit van de tegendelen ontstaat en de onverzoenlijkheid van de dualiteit in de synthese verdwijnt.

Er zijn veel bottlenecks mogelijk, komt voor in allerhande processen.

Als prijzen alsmaar stijgen, kan je minder kopen met hetzelfde geld in omloop. Met de Fishervergelijking kan je dat eens proberen te simuleren, in verschillende richtingen.

Beetje als de magische verdamping van geld, kunnen het niet gek genoeg bedenken.

Het opheffen van een bottleneck is soms eenvoudig en soms moeilijk, daar is geen algemene uitspraak over te doen.

Je bedoelt hier fractioneel bankieren mee?

Ja, en het verandert niets aan het principe van these-antithese-synthese, wat zijn dan precies die logica-issues?

Het is een beetje als zeggen dat binnen een schuldeconomie niet alle schulden kunnen afbetaald worden, er zou dan immers geen geld meer zijn.

Ja, zoals je het zegt, een caleidoscoop van strekkingen en overtuigingen ingebed binnen systemen waarin algoritmen geprogrammeerd werden en worden in functie van een vooropgesteld doel. Het moerasprobleem is je wellicht niet vreemd, net zoals een reeks paradoxen binnen courante systemen netjes te vinden zijn op internet. Hoeveel concreter moet het dan nog worden gesteld?

Aan metaforen is nog nooit schaarste geweest, net zoals aforismen vaak iets absurds met zich meedragen.

Ja, voortschrijdend inzicht betekent niet enkel voorwaarts lopen, heel soms is het ook diepzeeduiken. Sommige dingen zijn padafhankelijk, het verandert echter niets aan universele stimuli.

Ze wist me dat op zo'n subtiele manier te vertellen, dat ik net niet door de grond zakte.

Volgens de indeling van De Wulf zijn kennissponsen mensen die nieuwsgierig zijn, ze houden van weetjes, verzamelen informatie en doen graag nieuwe ontdekkingen. Dat geeft hen energie, zoals ook binnen het kader van de positieve desintegratie theorie van psychiater Dabrowski in termen van overprikkeling of stuwkracht beschreven.

Kunnen we het slechts met zeer veel moeite oneens over zijn. De kenmerkenintegratietheorie van Anne Treisman bleek ook relevant voor neurowetenschappers die zich met het visuele systeem bezighielden.

Dat zien we morgen dan wel weer, kunnen slechts blijven hopen.

Ja, het zijn allemaal beschrijvingen, het lost die anomalieën binnen het 3D-segment niet op.

Ja, het is maar hoe je het benoemen wil, het is een bekende reeks.

Niemand spreekt dat tegen, je kan dan zo een aantal anomalieën netjes oplijsten. Hoef je ook niet zoveel moeite voor te doen overigens, anderen hebben dat eerder al eens gedaan.

Ja, dat is dan ook wat er staat, de synthese komt a priori om vervolgens tot systemen te leiden waarin anomalieën zich kunnen nestelen. Lees verder de satire, na 7,5 miljoen jaar krijg je misschien een antwoord, zoals simpel is het moeilijkst.

Je kan er desnoods de lichamen van Plato bij betrekken, het is niet op dat niveau dat een aantal anomalieën spelen.

Misschien is het wel zoals anderen menen, we krijgen er Pakistan en India bovenop.

Wat redelijk afleidbaar is, is vaak ook tijdloos.

Ja, pagina 220, over logica.

Ja, dat is het punt misschien, we kunnen er steeds meer bij betrekken, zodat we misschien onszelf ingraven in modellen, mozaïeken, kunstwerken, toolboxen, visualisaties en wat nog meer. We zouden zodoende zelfs kunnen opperen dat bij wijze van experiment die talenten doorheen de tijd kunnen geschoven worden, zonder dat we ooit tot een consistente theorie komen. De satire van Douglas Adams achterna, we spreken elkaar terug binnen 7,5 miljoen jaar, wanneer onze computers, in milde overreding, dat antwoord berekend hebben.

Wellicht is het ook niet meer dan een opwelling dat zich ontvouwt in het brein van de dwaas, dat zo'n honinggraatstructuur enigszins vergelijkbaar is met de facetogen van een vlinder. Tegelijk spoort het aan tot enige bedachtzaamheid, het is immers absurd om te denken dat we als nietige ikjes per facet alle informatie in een handomdraai zouden kunnen verteren. Dat is haast Kafkaiaans, zoniet mensonterend, pijnlijk.