TTC

Het is uiteindelijk alleen maar blabla, alsof we blind zouden zijn voor al je malafide manipulaties. Misschien wel, zijn er net niet van in slaap gevallen, net zoals er geen hoop zou zijn.

Niets is afleidbaar uit hetzelfde model, dat is alvast een geruststelling wellicht.

Toeval wil dat de premisse waarmee we ooit gestart zijn, nog niet veranderd is. Tot de verbeelding sprekende herstelopdrachten zijn diegene waarin we mogen proberen te achterhalen waarover niets gezegd wordt, zodat geduld koesteren een mooie deugd kan genoemd worden.

Argumentum ad dictionarium is een drogreden waarbij de woordenboekdefinitie van een term als bewijs wordt aangevoerd dat die term geen andere of ruimere betekenis kan hebben. Daarmee wordt eraan voorbijgegaan dat beschrijvingen in woordenboeken vaak beknopt zijn en dus niet een volledig begrip van een bepaalde term verschaffen.

Mensen zijn veel meer geneigd om psychologische waarde te hechten aan autoriteit, dat wil zeggen dat we geneigd zijn om een uitspraak over kernsplitsing door een hoogleraar kernfysica eerder te geloven dan een uitspraak door een 4-jarig kind.

In een Nash-evenwicht wordt elke speler geacht de evenwichtsstrategieën van de andere spelers te kennen en heeft geen van de spelers er voordeel bij om zijn of haar strategie eenzijdig te wijzigen.

Steeds maar langere lijstjes met kernwoorden bieden niet meer garantie op meer ontvankelijkheid tot nader onderzoek, zelfs niet wanneer deze nu net een verklaring willen bieden voor een aantal obstakels die dat zouden kunnen belemmeren.

Agora is Grieks voor ‘plein’. Het oude Athene kende de Agora, waar filosofen als Aristoteles, Plato en Socrates ‘lesgaven’ aan iedereen die iets van hen wilde leren. Agora-onderwijs is een leercommunity (plein) waar men elkaar ontmoet, waar zelfkennis groeit en waar eigen kracht, passie en ongekende mogelijkheden worden ontdekt.

Mooi voorbeeld is de dyade, in de sociale wetenschap de kleinst mogelijke sociologische eenheid waarbij sprake kan zijn van interactie, elders datgene wat getallen baart.

Al heb ik nog steeds geen idee wat het nu precies betekent, maar binnen dat RST-complex staat het redelijke evenwicht centraal.

Een visuele halfveldtaak dient om te onderzoeken in welke mate de hersenhelften verschillen in visueel-zintuiglijke en/of cognitieve functies. Bij proefpersonen, waarbij sprake is van intacte verbindingen tussen beide hersenhelften via het corpus callosum, kan het verschil in snelheid of accuratesse van reacties op plaatjes in het rechter- of linkerveld een gevolg zijn van verschillende factoren.

De problematiek in relatie tot paraconsistente logica verandert niet omdat we een relevant voorbeeld kunnen omzetten in een hulp- en/of onderzoeksvraag, bijhorende mistoestanden gaan daarentegen onverminderd verder.

Binnen een stelsel van halve waarheden een hulpvraag stellen over de verwarring die kan ontstaan door nominaal en relatief door elkaar heen te gebruiken, is als vragen om een pandoering die je nooit meer vergeten zal.

Heel soms lijkt het dat aandacht ook een determinerende rol kan spelen, zodat we ons meerdere percepties eigen kunnen maken om zodoende een aantal paradoxale tegenstrijdigheden helder te maken.

Het is nu eenmaal zo dat niet iedereen dezelfde interesses deelt, zodat we niet altijd kunnen weten wat we desgevallend missen door wat anderen misschien weten.

Wellicht is dat sterk afhankelijk van hoe we naar de stimulus kijken, zodat beiden waar kunnen zijn.

Beetje als zeggen dat er niet-iemand is die spreekt, en dat alsmaar willen zeggen zodat al het andere verduisterd wordt.

Vreemd, het begint nu net steeds hoopvoller te worden, omdat die katalysator ook tijdloos is. De ware filosoof bestaat niet, dat is een concept.

Met een aantal axioma's kunnen we een overvloed aan tekst reduceren tot een minimum, niets zegt dat hier ook aandacht voor gevonden kan worden. Als je denkt dat filosofie voor doetjes is, begin er dan liever niet aan.

Herstelonderzoek mag ons finaal misschien doen besluiten dat er maar weinig te verhelpen valt aan het linguïstische determinisme dat zo eigen is aan systemen waarin een loopje wordt genomen met een aantal beginselen, met in het verlengde een reeks metaforen die ons intuïtief dan wel enige herkenning kunnen geven maar zonder er technisch de vinger op te kunnen leggen. Kunnen ons ook de vraag stellen hoeveel elektronen we in een atoom kunnen vinden, het zegt finaal niets over de ratificatie van remedies voor repeterende problemen die al eeuwenoud zijn. Je zei, dat is weer een ande

Hoeveel delen heb je zo, het is maar om de lezer al een beetje voor te bereiden.

Logisch lijkt dat kennis pas kan vervagen wanneer deze ooit geïntegreerd werd, tegelijk zeggend dat beperkte rationaliteit geen scheldwoord is maar, door keuzevrijheid in opleiding, het gemis aan deze of gene kennis. In die zin kunnen een aantal hulpvragen misschien ook als onwennig, vaag en mistig gepercipieerd worden, omdat ze zich laten leiden door elementen en/of kennis die we voorheen niet kenden.

De mystieke bruiloft is wat anders dan ons gewone huwelijk. Beiden hebben met liefde te maken, en beiden hebben met opoffering en eenheid te maken. De mystieke bruiloft gebeurt echter wanneer ‘zijn’ samenkomt met een ‘nog niet bestaande mogelijkheid’ om een ‘bestaande mogelijkheid’ te verwekken. Ons bewustzijn kan alleen de baas worden over de stormachtige zee van het onderbewustzijn indien we een creatieve kracht in onszelf wakker maken die afkomstig is van een hogere sfeer dan die van ons ego-bewustzijn. Mystici beschrijven deze hogere sfeer als ‘puur onverdeeld licht’. Dit licht kan

Een systeem is chaotisch wanneer het blijft veranderen zonder ooit in dezelfde toestand terug te keren.

Hoe ze nu precies tot de redelijk absurde redenering zijn gekomen dat een katalysator ook voorbij aan goed en kwaad kan liggen, is nog steeds een onopgelost raadsel.