Onderscheidingsvermogen, is de weg nu smal, lang, breed en/of kort?

[Tomega 324]

16 uur geleden zei TTC:

Met het zwaard knopen doorhakken komt me toe als een nogal hyperbolische weergave van iets dat met pipet en pincet geschieden kan, ook hier kan onderscheidingsvermogen een rol spelen. Het doet geen afbreuk aan de kracht van eenvoud, het zegt wel dat kleine dingen een wereld van verschil kunnen betekenen. In theorie althans, ter getuigenis van wat we hier zien, is nog veel meer afleidbaar

Bij pincet en pipet is een scherp oog en geloof in de essentie van wat je ziet, meer van belang dan een vaste hand en kwaliteit van pipet en pincet. In de verhouding en in een zuivere analogie is de essentie gewaarborgd, zoals de essentie van een vliegtuig gewaarborgd blijft dat voor het oog niet meer is dan een stipje in de verte, en zoals de hoekverandering van de wijzers van de klok gelijk blijft, die je de andere kant op draait.

Zwaard en de knoop betreffen derhalve vooral fundamentele keuzes in wat kan gelden als zuivere weergave van wat je ziet en onderzoekt. Zo kan ik stellen dat heden en toekomst in essentie verschillende zaken zijn en toekomst en verleden niet, waarop jij dan kunt mopperen dat ik vaag doe, of anders stellen dat jij wat anders ziet. En dat weer een ander dan een splinter ziet en een balk, dat raakt ons onderwerp en ook ons zien niet. Want wij zien wat wij geloven en weten wat wij zien en bevinden de waarheid in een samengesteldheid van essenties die deels worden gezien en deels geloofd en deels geweten. Maar we belijden niettemin onverminderd stellig dat logica en waarheid en zuiverheid gelden als fundamenten van ons denken en doen, reden waarom wij de waarheid stellig claimen. Niet om door te drammen bij zwakke geesten, die daarvan alleen maar tureluurs en gefrustreerd worden, maar om juist te drammen bij de sterke geesten dat ze wat meer tegengas geven op gronden die direct steun vinden in de genoemde fundamenten. Want er is overreding en overtuiging, maar zonder harde fundamenten van denken zijn beide begrippen betekenisloze uitingen van ten diepste hersenloze emotie. Begrijp me goed, de hersens zijn daar wel van grote waarde en invloed, maar ze worden niet ten dienste gesteld en onderworpen aan de fundamenten van denken. Het wordt dan ijdelheid, dat is niet niets maar veel, en dat dan geheel tevergeefs. Doel gemist. En Salomo concludeert daar dat de les is om je te onderwerpen aan de wetmatigheden die gelden in alles. Wat ons terug brengt bij jouw pipet en pincet en wat we daarmee gaan doen.

1 uur geleden bewerkt door Tomega

[TTC 1.570]

41 minuten geleden zei Tomega:

Bij pincet en pipet is een scherp oog en geloof in de essentie van wat je ziet, meer van belang dan een vaste hand en kwaliteit van pipet en pincet. In de verhouding en in een zuivere analogie is de essentie gewaarborgd, zoals de essentie van een vliegtuig gewaarborgd blijft dat voor het oog niet meer is dan een stipje in de verte, en zoals de hoekverandering van de wijzers van de klok gelijk blijft, die je de andere kant op draait. Zwaard en de knoop betreffen derhalve vooral fundamentele keuzes in wat kan gelden als zuivere weergave van wat je ziet en onderzoekt. Zo kan ik stellen dat heden en toekomst in essentie verschillende zaken zijn en toekomst en verleden niet, waarop jij dan kunt mopperen dat ik vaag doe, of anders stellen dat jij wat anders ziet. En dat weer een ander dan een splinter ziet en een balk, dat raakt ons onderwerp en ook ons zien niet. Want wij zien wat wij geloven en weten wat wij zien en bevinden de waarheid in een samengesteldheid van essenties die deels worden gezien en deels geloofd en deels geweten. Maar we belijden niettemin onverminderd stellig dat logica en waarheid en zuiverheid gelden als fundamenten van ons denken en doen, reden waarom wij de waarheid stellig claimen. Niet om door te drammen bij zwakke geesten, die daarvan alleen maar tureluurs en gefrustreerd worden, maar om juist te drammen bij de sterke geesten dat ze wat meer tegengas geven op gronden die direct steun vinden in de genoemde fundamenten. Want er is overreding en overtuiging, maar zonder harde fundamenten van denken zijn beide begrippen betekenisloze uitingen van ten diepste hersenloze emotie. Begrijp me goed, de hersens zijn daar wel van grote waarde en invloed, maar ze worden niet ten dienste gesteld en onderworpen aan de fundamenten van denken. Het wordt dan ijdelheid, dat is niet niets maar veel, en dat dan geheel tevergeefs. Doel gemist. En Salomo concludeert daar dat de les is om je te onderwerpen aan de wetmatigheden die gelden in alles. Wat ons terug brengt bij jouw pipet en pincet en wat we daarmee gaan doen.

Ben even vergeten op welke pagina het precies staat, maar principieel heeft dat niet zoveel belang om te accentueren hoe interferentie en het continu wisselen van contexten maar weinig helderheid schept. Met als benchmark enkele kunstenaars:

• Dalí verkent de verbeelding, dromen en het onbewuste.
• Escher speelt met perspectief, logica en onmogelijke werelden.
• Malevich zoekt naar de uiterste eenvoud en abstractie.
• Hopper toont de stilte, de afstand en soms ook de eenzaamheid van het alledaagse.

Herinner ook nog die verzameling, het stilleven dat plots een leven begon te krijgen dat eigenlijk niemand verwachtte, herhaald A = (boek, hamer, appel). Eenvoud is geen ontkenning van complexiteit, maar een uitnodiging om haar voorzichtig te benaderen.

1 uur geleden bewerkt door TTC