TTC 1.570 Geplaatst 56 minuten geleden Auteur Rapport Share Geplaatst 56 minuten geleden (bewerkt) 14 minuten geleden zei Hopper: Volgens Søren Kierkegaard is vertwijfeling de fundamentele existentiële 'ziekte van de geest'. Het is de diepe disharmonie die ontstaat wanneer een mens zichzelf niet durft of kan zijn. Kierkegaard stelt dat een mens pas zichzelf wordt wanneer hij kiest voor zijn ware, geestelijke zelf in relatie tot God. De mens leeft in de waan van de dag en is zich er niet van bewust dat hij een geestelijke dimensie (een eeuwig zelf) heeft. Dit is volgens Kierkegaard de meest voorkomende vorm. De mens houdt liever vast aan zijn aardse vorm. In tegenstelling tot het begrip 'twijfel' (wat een intellectueel proces is) is vertwijfeling bij Kierkegaard een existentiële toestand van het hele mens-zijn. Ik ben het met Kierkegaard eens, wie het geestzelf krijgt toegeworpen (je kunt het niet vinden) is de vertwijfeling te boven. Dan zullen anderen je arrogant noemen, een betweter of whatever. Dat zij dan maar zo. Je kunt alleen zijn wie je bent voor God. En dat is tevens het einde aan de twijfel aan God. Misschien dat we meer verwondering vinden in twee rupsen met vlinders in hun buik, dan een poging te wagen om een meerdimensionale ervaringswereld om te zetten in strikt lineaire woordenreeksen die finaal elke verwondering uitdoven. 55 minuten geleden bewerkt door TTC Citeren Link naar bericht Deel via andere websites
Aanbevolen berichten
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.